Adhyaya 164

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे श्राद्धकल्पो नाम त्रिषष्ट्यधिकशततमो ऽध्यायः अथ चतुःषष्ट्यधिकशततमो ऽध्यायः नवग्रहहोमः पुष्कर उवाच श्रीकामः शान्तिकामो वा ग्रहयज्ञं समारभेत् वृष्ट्यायुःपुष्टिकामो वा तथैवाभिचरन् पुनः

ಇಂತೆ ಅಗ್ನಿ ಮಹಾಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ‘ಶ್ರಾದ್ಧಕಲ್ಪ’ ಎಂಬ 163ನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು। ಈಗ 164ನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ‘ನವಗ್ರಹ ಹೋಮ’ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ। ಪುಷ್ಕರನು ಹೇಳಿದನು—ಶ್ರೀ (ಸಮೃದ್ಧಿ) ಅಥವಾ ಶಾಂತಿ ಬಯಸುವವನು ಗ್ರಹಯಜ್ಞವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಲಿ; ಮಳೆ, ಆಯುಷ್ಯ ಮತ್ತು ಪುಷ್ಟಿ ಬಯಸುವವನು ಸಹ; ಹಾಗೆಯೇ ಅಭಿಚಾರಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿರತನು ಕೂಡ ಪುನಃ ಇದನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬಹುದು।

Verse 2

मनुष्यादीनिति ख , छ च आयुः प्रज्ञाधनमिति ज आयुः प्रजां बलमिति घ प्रीताः पितृपितामहा इति ङ सूर्यः सोमो मङ्गलश् च बुधश्चाथ बृहस्पतिः शुक्रः शनैश् चरो राहुः केतुश्चेति ग्रहाः स्मृताः

‘ಮಾನವ ಮೊದಲಾದವುಗಳನ್ನು ದಾನಮಾಡುತ್ತಾರೆ’—ಇದು ಖ ಮತ್ತು ಛಗಳಿಗೆ; ‘ಆಯು, ಪ್ರಜ್ಞೆ ಮತ್ತು ಧನ’—ಜಕ್ಕೆ; ‘ಆಯು, ಪ್ರಜೆ ಮತ್ತು ಬಲ’—ಘಕ್ಕೆ; ‘ಪಿತೃಗಳು ಹಾಗೂ ಪಿತಾಮಹರು ಪ್ರಸನ್ನರಾಗುತ್ತಾರೆ’—ಙಕ್ಕೆ. ಗ್ರಹಗಳು—ಸೂರ್ಯ, ಸೋಮ, ಮಂಗಳ, ಬುಧ, ಬೃಹಸ್ಪತಿ, ಶುಕ್ರ, ಶನೈಶ್ಚರ, ರಾಹು, ಕೆತು ಎಂದು ಸ್ಮೃತವಾಗಿವೆ.

Verse 3

ताम्रकात् स्फटिकाद्रक्तचन्दनात् स्वर्णर्कादुभौ रजतादयसः शीशात् ग्रहाः कार्याः क्रमादिमे

ಈ ಗ್ರಹಪ್ರತಿಮೆಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಈ ದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ ಮಾಡಬೇಕು—ತಾಮ್ರದಿಂದ, ಸ್ಫಟಿಕದಿಂದ, ರಕ್ತಚಂದನದಿಂದ, ಸ್ವರ್ಣದಿಂದ, ಅರ್ಕಕಾಷ್ಠದಿಂದ (ಆ ಜೋಡಿಯ ಎರಡೂ), ರಜತದಿಂದ, ಕಬ್ಬಿಣದಿಂದ ಮತ್ತು ಸೀಸದಿಂದ।

Verse 4

सुवर्णैर् वायजेल्लिख्य गन्धमण्डलकेषु वा यथावर्णं प्रदेयानि वासांसि कुसुमानि च

ಸ್ವರ್ಣದಿಂದ (ರೂಪ/ಅಕ್ಷರ) ಲಿಖಿಸಿ—ಅಥವಾ ಸುಗಂಧಮಂಡಲಗಳಲ್ಲಿ—ನಿಯತ ವರ್ಣಾನುಸಾರ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನೂ ಪುಷ್ಪಗಳನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 5

गन्धाश् च वलयश् चैव धूपो देयस्तु गुग्गुलुः कर्तव्या मन्त्रयन्तश् च चरवः प्रतिदैवतं

ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳನ್ನೂ ವಲಯಗಳನ್ನೂ (ಕಂಕಣ/ಬಂಧ) ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಧೂಪವಾಗಿ ಗುಗ್ಗುಲು ನೀಡಬೇಕು. ಯೋಗ್ಯ ಮಂತ್ರಜಪದೊಂದಿಗೆ ಪ್ರತಿದೇವತೆಗೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಚರು-ಹವಿಸನ್ನು ಸಿದ್ಧಮಾಡಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 6

आकृष्णेन इमं देवा अग्निर्मूर्धा दिवः ककुत् उद्बुद्ध्यस्वेति च ऋचो यथासङ्ख्यं प्रकीर्तिताः

‘ಆಕೃಷ್ಣೇನ…’, ‘ಇಮಂ ದೇವಾ…’, ‘ಅಗ್ನಿರ್ಮೂರ್ಧಾ ದಿವಃ ಕಕುತ್…’, ಮತ್ತು ‘ಉದ್ಬುದ್ಧ್ಯಸ್ವ…’ ಎಂದು ಆರಂಭವಾಗುವ ಋಗ್ವೇದ ಋಚೆಗಳು ತಮ್ಮ ನಿಗದಿತ ಸಂಖ್ಯೆ-ಕ್ರಮದಂತೆ ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಪಠಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ/ಪ್ರಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ।

Verse 7

वृहस्पते अतियदर्यस्तथैवाल्पात् परिश्रुतः शन्नो देवीस् तथा काण्डात् केतुं कृन्वन्निमास् तथा

ಹೇ ಬೃಹಸ್ಪತೇ! ಮಹತ್ತಾದದ್ದರಿಂದಾಗಲಿ ಅಲ್ಪ ಮೂಲದಿಂದಾಗಲಿ ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ಆ ಆರ್ಯ (ಶ್ರೇಷ್ಠ)ನು ನಮಗೆ ಶುಭವನ್ನುಂಟುಮಾಡಲಿ. ದೇವಿಯರೂ ನಮಗೆ ಮಂಗಳಕರರಾಗಲಿ; ಮತ್ತು ಆಪತ್ತು (ಕಾಂಡ)ದಿಂದ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಈ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳನ್ನು ಕೇತು (ಧ್ವಜಚಿಹ್ನ)ವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಪಾಡಲಿ.

Verse 8

अर्कः पालाशः खदिरो ह्य् अपामार्गोथ पिप्पलः उदुम्बरः शमी दुर्वा कुशाश् च समिधः क्रमात्

ಕ್ರಮವಾಗಿ ಸಮಿಧಗಳು—ಅರ್ಕ, ಪಲಾಶ, ಖದಿರ, ಅಪಾಮಾರ್ಗ, ಪಿಪ್ಪಲ, ಉದುಂಬರ, ಶಮೀ; ಹಾಗೆಯೇ ದುರ್ವಾ ಹುಲ್ಲು ಮತ್ತು ಕುಶ ಹುಲ್ಲು.

Verse 9

एकैकस्यात्राष्टशतमष्टाविंशतिरेव वा होतव्या मधुसर्पिर्भ्यां दध्ना चैव समन्विताः

ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು (ಮಂತ್ರ/ದೇವತೆ)ಗಾಗಿ 128 ಆಹುತಿಗಳು ಅಥವಾ 28 ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆಹುತಿಯೂ ಜೇನು, ತುಪ್ಪ ಮತ್ತು ಮೊಸರಿನಿಂದ ಸಂಯುಕ್ತವಾಗಿರಬೇಕು.

Verse 10

गुडौदनं पायसं च हविष्यं क्षीरयष्टिकं दध्योदनं हविः पूपान् मांसं चित्रान्नमेव च

ಬೆಲ್ಲದ ಓದನ, ಪಾಯಸ, ಹವಿಷ್ಯ, ಕ್ಷೀರಪದಾರ್ಥಗಳು, ದಧ್ಯೋದನ, ಘೃತಹವಿ, ಪೂಪಗಳು (ಕೇಕು/ಪುವ), ಮಾಂಸ ಮತ್ತು ಚಿತ್ರಾನ್ನ—ಇವೆಲ್ಲ ಅರ್ಪಣೀಯವು.

Verse 11

दद्याद्ग्रहक्रमदेतद्द्विजेभ्यो भोजनं बुधः शक्तितो वा यथालाभं सत्कृत्य विधिपूर्वकं

ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಈ ಭೋಜನವನ್ನು ಗ್ರಹಕ್ರಮದಂತೆ ದ್ವಿಜರಿಗೆ ನೀಡಬೇಕು; ತನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಅಥವಾ ಲಭ್ಯವಿರುವಷ್ಟು, ಅವರನ್ನು ಸತ್ಕರಿಸಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 12

धेनुः शङ्खस् तथानड्वान् हेम वासो हयस् तथा खदिरस्त्वपामार्गो ऽथेति ग , घ , ञ च कृष्णा गौरायसश्छाग एता वै दक्षिणाः क्रमात्

ಕ್ರಮಾನುಸಾರ ದಕ್ಷಿಣೆಯಾಗಿ ಹಾಲುಕೊಡುವ ಹಸು, ಶಂಖ, ಎತ್ತು, ಚಿನ್ನ, ವಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಕುದುರೆ ನೀಡಬೇಕು; ಜೊತೆಗೆ ಖದಿರಕಟ್ಟು ಮತ್ತು ಅಪಾಮಾರ್ಗವೂ. ಗ, ಘ, ಞ ವರ್ಗಗಳಿಗೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಕಪ್ಪು ಹಸು, ಗೌರ/ಬಿಳಿ ಹಸು, ಕಬ್ಬಿಣದ ಉಪಕರಣ ಮತ್ತು ಮೇಕೆ—ಇವೇ ದಕ್ಷಿಣೆಗಳು.

Verse 13

यश् च यस्य यदा दूष्यः स तं यत्नेन पूजयेत् ब्रह्मणैषां वरो दत्तः पूजिताः पूजितस्य च

ಯಾರು ಯಾರಿಗೆ ಯಾವಾಗ ಬೇಕಾದರೂ ಹಾನಿ ಮಾಡಬಲ್ಲರೋ, ಅವರು ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನೇ ಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಏಕೆಂದರೆ ಬ್ರಹ್ಮನು ಇಂತಹವರ ಕುರಿತು ಈ ವರವನ್ನು ನೀಡಿದ್ದಾನೆ—ಅವರು ಪೂಜಿತರಾದರೆ ಪೂಜಿಸುವವನು ಸಹ ಪೂಜಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 14

ग्रहाधीना नरेन्द्राणा मुछ्रयाः पतनानि च भावभावो च जगतस्तस्मात् पूज्यतमा ग्रहाः

ರಾಜರ ಏರಿಳಿತಗಳು ಗ್ರಹಾಧೀನ; ಹಾಗೆಯೇ ಜಗತ್ತಿನ ಭಾವ-ಅಭಾವ, ಅಂದರೆ ಸಮೃದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಹ್ರಾಸವೂ (ಗ್ರಹಗಳ ಮೇಲೆ) ಅವಲಂಬಿತ. ಆದ್ದರಿಂದ ಗ್ರಹಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಪೂಜ್ಯರು.