Adhyaya 157

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे द्रव्यशुद्धिर्नाम षट्पञ्चाशदधिकशततमो ऽध्यायः अथ सप्तपञ्चाशदधिकशततमो ऽध्यायः शावाशौचादिः पुष्कर उवाच प्रेतशुद्धिं प्रवक्ष्यामि सूतिकाशुध्हिमेव च दशाहं शावमाशौचं सपिण्देषु विधीयते

ಇಂತೆ ಅಗ್ನಿ ಮಹಾಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ‘ದ್ರವ್ಯಶುದ್ಧಿ’ ಎಂಬ ನೂರ ಐವತ್ತಾರುನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು. ಈಗ ನೂರ ಐವತ್ತೇಳನೇ ಅಧ್ಯಾಯ—‘ಶಾವಾಶೌಚಾದಿ’—ಆರಂಭ. ಪುಷ್ಕರನು ಹೇಳಿದನು: ‘ಪ್ರೇತಶುದ್ಧಿಯನ್ನೂ ಸೂತಿಕಾಶುದ್ಧಿಯನ್ನೂ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಸಪಿಂಡ ಬಂಧುಗಳಲ್ಲಿ ಮರಣಜನ್ಯ ಶಾವಾಶೌಚವು ಹತ್ತು ದಿನಗಳೆಂದು ವಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ।’

Verse 2

जनने च तथा शुद्धिर्ब्राह्मणानां भृगूत्तम द्वादशाहेन राजन्यः पक्षाद्वैश्यो ऽथ मासतः

ಜನನದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿಯೂ, ಹೇ ಭೃಗೂತ್ತಮ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಶುದ್ಧಿ (ಹತ್ತು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ), ಕ್ಷತ್ರಿಯನದು ಹನ್ನೆರಡು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ವೈಶ್ಯನದು ಪಕ್ಷಕಾಲದಲ್ಲಿ (ಹದಿನೈದು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ), ಶೂದ್ರನದು ಒಂದು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ।

Verse 3

शूद्रो ऽनुलोमतो दासे स्वामितुल्यन्त्वशौचकं षट्भिस्त्रिभिरथैकेन क्षत्रविट्शूद्रयोनिषु

ಅನುಲೋಮ ಸಂಯೋಗದಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಶೂದ್ರನು ದಾಸನಾದರೆ ಅವನ ಆಶೌಚವು ಸ್ವಾಮಿಯಷ್ಟೇ; ಮತ್ತು ಕ್ಷತ್ರಿಯ-, ವೈಶ್ಯ-, ಶೂದ್ರ-ಯೋನಿಗಳಲ್ಲಿ ಜನನವಾದರೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಆರು, ಮೂರು, ಒಂದು ದಿನಗಳ (ಆಶೌಚ) ಇರುತ್ತದೆ।

Verse 4

ब्राह्मणः शुद्धिमाप्नोति क्षत्रियस्तु तथैव च विट्शूद्रयोनेः शुद्धिः स्यात् क्रमात् परशुरामक

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಕ್ಷತ್ರಿಯನೂ ಹಾಗೆಯೇ. ವೈಶ್ಯ ಅಥವಾ ಶೂದ್ರ ಯೋನಿಯಿಂದ ಜನಿಸಿದವನಿಗೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ (ವಿಧಿಯಂತೆ) ಶುದ್ಧಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ, ಹೇ ಪರಶುರಾಮ।

Verse 5

षड्रात्रेण त्रिरात्रेण षड्भिः शूद्रे तथा विशः आदन्तजननात् सद्य आचूडान्नैशिकी श्रुतिः

ಶೂದ್ರನಿಗೆ ಶೌಚಕಾಲ ಆರು ರಾತ್ರಿಗಳು; ವೈಶ್ಯನಿಗೆ ಮೂರು ರಾತ್ರಿಗಳು. ಹಲ್ಲುಗಳು ಮೂಡುವ ಕ್ಷಣದಿಂದಲೇ ‘ನೈಶಿಕೀ ಶ್ರುತಿ’ ಎಂಬ ಉಪದೇಶವನ್ನು ತಕ್ಷಣ ಆರಂಭಿಸಿ, ಚೂಡಾ (ಮೊದಲ ಮುಂಡನ) ತನಕ ಮುಂದುವರಿಸಬೇಕು.

Verse 6

त्रिरात्रमाव्रतादेशाद्दशरात्रमतः परं ऊनत्रैवार्षिके शूद्रे पञ्चाहाच्छुद्धिरिष्यते

ದೀಕ್ಷಾ-ವ್ರತವಿಲ್ಲದೆ ವಿಧಿ ನಿಗದಿಯಾದರೆ ಶುದ್ಧಿ ಮೂರು ರಾತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿ; ಅದಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲೆ (ಇತರಥಾ) ಹತ್ತು ರಾತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿ. ಶೂದ್ರನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಮೃತನು ಮೂರು ವರ್ಷಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ವಯಸ್ಸಿನವನಾದರೆ ಶುದ್ಧಿ ಐದು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಎಂದು ಅಂಗೀಕರಿಸಲಾಗಿದೆ.

Verse 7

द्वादशाहेने शुद्धिः स्यादतीते वत्सरत्रये गतैः संवत्सरैः षड्भिः शुद्धिर्मासेन कीर्तिता

ಮೂರು ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದಾಗ ಶುದ್ಧಿ ಹನ್ನೆರಡು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ; ಆರು ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದಾಗ ಶುದ್ಧಿ ಒಂದು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದೆ.

Verse 8

स्त्रीणामकृतचूडानां विशुद्धिर् नैशिकी स्मृता तथा च कृतचुडानां त्र्यहाच्छुद्ध्यन्ति बान्धवाः

ಚೂಡಾ-ಸಂಸ್ಕಾರವಾಗದ ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೆ ಶುದ್ಧಿ ಒಂದು ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಎಂದು ಸ್ಮೃತಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ; ಚೂಡಾ ಆಗಿರುವವರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಬಂಧುಗಳು ಮೂರು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 9

विवाहितासु नाशौचं पितृपक्षे विधीयते पितुर्गृहे प्रसूतानां विशुद्धिर् नैशिकी स्मृता

ವಿವಾಹಿತ ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೆ ಪಿತೃಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಅಶೌಚ ವಿಧಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ತಂದೆಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಸವಿಸಿದವರ ಶುದ್ಧಿ ಒಂದು ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಎಂದು ಸ್ಮೃತಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ.

Verse 10

सूतिका दशरात्रेण शुद्धिमाप्नोति नान्यथा विवाहिता हि चेत् कन्या म्रियते पितृवेश्मनि

ಪ್ರಸವಿಸಿದ ಸ್ತ್ರೀಗೆ ಹತ್ತು ರಾತ್ರಿಗಳು ಕಳೆದ ಬಳಿಕವೇ ಶುದ್ಧಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ, ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲ. ಹಾಗೆಯೇ ವಿವಾಹಿತ ಕನ್ಯೆ ತಂದೆಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮರಣ ಹೊಂದಿದರೆ, ಅಲ್ಲಿಯೂ ಇದೇ ನಿಯಮ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 11

तस्यास्त्रिरात्राच्छुद्ध्यन्ति बान्धवा नात्र संशयः समानं लब्धशौचन्तु प्रथमेन समापयेत्

ಅವಳ ಬಂಧುಗಳು ಮೂರು ರಾತ್ರಿಗಳ ನಂತರ ಶುದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸಮಾನ ಬಂಧುವು ಈಗಾಗಲೇ ಶೌಚ ಪಡೆದಿದ್ದರೆ, ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಪ್ರಧಾನ (ಅತಿಸಮೀಪ) ವ್ಯಕ್ತಿಯೇ ಸಮಾಪಿಸಬೇಕು.

Verse 12

असमानं द्वितीयेन धर्मराजवचो यथा देशान्तरस्थः श्रुत्वा तु कुल्याणां मरणोद्भवौ

ಧರ್ಮರಾಜನ ವಚನದಂತೆ, ಸಮಾನನ ವಿರುದ್ಧ ಎರಡನೆಯದಾಗಿ ಅಸಮಾನನನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬಾರದು. ದೇಶಾಂತರದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಕುಲಬಂಧುಗಳ ಮರಣವಾರ್ತೆ ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ ಧರ್ಮಾನುಸಾರವಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

Verse 13

यच्छेषं दशरात्रस्य तावदेवशुचिर्भवेत् अतीते दशरात्रे तु त्रिरात्रमशुचिर्भवेत्

ಹತ್ತು ರಾತ್ರಿಗಳ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಭಾಗ ಉಳಿದಿದೆಯೋ, ಅಷ್ಟೇ ಕಾಲ ಅಶೌಚ ಇರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಹತ್ತು ರಾತ್ರಿಗಳು ಈಗಾಗಲೇ ಕಳೆದಿದ್ದರೆ, ಮೂರು ರಾತ್ರಿಗಳ ಅಶೌಚವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 14

तथा संवत्सरे ऽतीते स्नात एव विशुद्ध्यति मातामहे तथातीते आचार्ये च तथा मृते

ಹಾಗೆಯೇ ಒಂದು ವರ್ಷ ಕಳೆದಿದ್ದರೆ, ಸ್ನಾನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಶುದ್ಧಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಮಾತಾಮಹನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿಯೂ ವರ್ಷ ಕಳೆದರೆ ಇದೇ ನಿಯಮ; ಆಚಾರ್ಯನು ಮೃತನಾದರೂ ಹಾಗೆಯೇ.

Verse 15

रात्रिभिर्मासतुल्याभिर्गर्भस्रावे विशोधनं सपिण्दे ब्राह्मणे वर्णाः सर्व एवाविशेषतः

ಗರ್ಭಸ್ರಾವ (ಗರ್ಭಪಾತ) ಸಂಭವಿಸಿದರೆ ಗರ್ಭಧಾರಣೆಯ ತಿಂಗಳಿಗೆ ಸಮಾನವಾದ ರಾತ್ರಿಗಳಷ್ಟು ಶುದ್ಧಿ ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಸಪಿಂಡ (ಸನ್ನಿಹಿತ ರಕ್ತಬಂಧು) ಹಾಗೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ವರ್ಣಗಳಿಗೂ ಭೇದವಿಲ್ಲದೆ ಒಂದೇ ನಿಯಮ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 16

आचडान्नैशिकी तथेति ट दशरात्रेण शुद्ध्यन्ति द्वादशाहेन भूमिपः वैश्याः पञ्चदशाहेन शूद्रा मासेन भार्गव

‘ಆಚಾಡ’ ಅನ್ನಭಕ್ಷಣದಿಂದ ಹಾಗೂ ರಾತ್ರಿಕಾಲೀನ (ಸಂಪರ್ಕ/ಕರ್ಮ)ದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಅಶೌಚವೂ ಹಾಗೆಯೇ ತಿಳಿಯಬೇಕು. (ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು) ಹತ್ತು ರಾತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಕ್ಷತ್ರಿಯರು (ರಾಜರು) ಹನ್ನೆರಡು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ; ವೈಶ್ಯರು ಹದಿನೈದು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ; ಶೂದ್ರರು ಒಂದು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ—ಹೇ ಭಾರ್ಗವ.

Verse 17

उच्छिष्टसन्निधावेकं तथा पिण्डं निवेदयेत् कीर्तयेच्च तथा तस्य नमगोत्रे समाहितः

ಉಚ್ಛಿಷ್ಟ (ಭೋಜನಶೇಷ) ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪಿಂಡವನ್ನು ಕೂಡ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸಮಾಹಿತವಾಗಿಟ್ಟು ಆ (ಪಿತೃ)ಯ ಹೆಸರು ಮತ್ತು ಗೋತ್ರವನ್ನೂ ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 18

भुक्तवत्सु द्विजेन्द्रेषु पूजितेषु धनेन च विसृष्टाक्षततोयेषु गोत्रनामानुकीर्तनैः

ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರು (ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು) ಭೋಜನ ಮುಗಿಸಿ, ಧನಾದಿಗಳಿಂದ ಪೂಜಿತರಾಗಿ, ಅಕ್ಷತ ಮತ್ತು ಜಲವನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಿದ ನಂತರ—ಗೋತ್ರನಾಮಗಳ ಅನುಕೀರ್ತನೆಯೊಂದಿಗೆ—ವಿಧಿ ನಿಯಮಾನುಸಾರ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ.

Verse 19

चतुरङ्गुलविस्तारं तत्खातन्तावदन्तरं वितस्तिदीर्घं कर्तव्यं विकर्षूणां तथा त्रयं

ಇದನ್ನು ನಾಲ್ಕು ಅಂಗುಲ ಅಗಲದಲ್ಲಿ ಮಾಡಬೇಕು; ಅಷ್ಟೇ ಪ್ರಮಾಣದ ಮಧ್ಯದ ಖಾತ (ಕೊಳ/ಖಾಲಿ) ಇರಬೇಕು. ಇದರ ಉದ್ದ ಒಂದು ವಿತಸ್ತಿ ಆಗಿರಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ವಿಕರ್ಷೂಗಳಿಗೂ ಮೂರು (ಪ್ರಮಾಣ/ವಿಧಾನ) ನಿಗದಿಯಾಗಿದೆ.

Verse 20

विकर्षूणां समीपे च ज्वालयेज् ज्वलनत्रयं सोमाय वह्नये राम यमाय च समासतः

ವಿಕರ್ಷೂಣಾಂ (ಎಳೆದ ರೇಖೆಗಳು) ಸಮೀಪದಲ್ಲಿಯೂ ಅಗ್ನಿ-ತ್ರಯವನ್ನು ಪ್ರಜ್ವಲಿಸಬೇಕು—ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ: ಸೋಮಕ್ಕಾಗಿ, ವಹ್ನಿ (ಅಗ್ನಿ)ಗಾಗಿ ಮತ್ತು ಯಮಕ್ಕಾಗಿ, ಓ ರಾಮ।

Verse 21

जुहुयादाहुतीः सम्यक् सर्वत्रैव चतुस्त्रयः पिण्डनिर्वपणं कुर्यात् प्राग्वदेव पृथक् पृथक्

ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಹೋಮಿಸಬೇಕು; ಎಲ್ಲೆಡೆ ಅವು ನಾಲ್ಕು-ನಾಲ್ಕಾಗಿ ಸಮೂಹವಾಗಿರಬೇಕು. ಪಿಂಡ-ನಿರ್ವಪಣವನ್ನೂ ಪೂರ್ವೋಕ್ತ ವಿಧಾನದಂತೆ—ಪ್ರತಿಯೊಂದನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ—ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 22

अन्नेन दध्ना मधुना तथा मांसेन पूरयेत् मध्ये चेदधिमासः स्यात् कुर्यादभ्यधिकन्तु तत्

ಅನ್ನ, ಮೊಸರು, ಜೇನು ಹಾಗೂ ಮಾಂಸದಿಂದ (ವಿಧಿಯನ್ನು) ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಬೇಕು. ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಧಿಮಾಸ ಬಂದರೆ, ಆ (ಆಚರಣೆಯನ್ನು) ಹೆಚ್ಚುವರಿಯಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 23

अथवा द्वादशाहेन सर्वमेतत् समापयेत् संवत्सरस्य मध्ये च यदि स्यादधिमासकः

ಅಥವಾ ಹನ್ನೆರಡು ದಿನಗಳಲ್ಲೇ ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಬೇಕು; ವರ್ಷದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಧಿಮಾಸ ಬಂದರೂ ಸಹ (ಈ ನಿಯಮವೇ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ)।

Verse 24

तदा द्वादशके श्राद्धे कार्यं तदधिकं भवेत् संवत्सरे समाप्ते तु श्राद्धं श्राद्धवदाचरेत्

ಆಗ ದ್ವಾದಶಕ-ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕರ್ಮವನ್ನು ಹೆಚ್ಚುವರಿ (ಅತಿರಿಕ್ತ) ಅರ್ಪಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಾಡಬೇಕು. ವರ್ಷ ಪೂರ್ಣವಾದ ಬಳಿಕ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತ ಶ್ರಾದ್ಧವಿಧಿಯಂತೆಲೇ ಆಚರಿಸಬೇಕು।

Verse 25

प्रेताय तत ऊर्धवं च तस्यैव पुरुषत्रये पिण्डान् विनिर्वपेत्तद्वच्चतुरस्तु समाहितः

ನಂತರ ಪ್ರೇತಕ್ಕಾಗಿ ಮತ್ತು ತದನಂತರ ಊರ್ಧ್ವ (ಉನ್ನತ ಪಿತೃಸ್ಥಿತಿಗಳ)ಗಾಗಿ, ಅದೇ ಮೂರು ‘ಪುರುಷ’ (ಮೂರು ಪಿತೃಗಳು)ರಿಗೆ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪಿಂಡಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ಸಮಾಹಿತನಾದ ಕರ್ತನು ನಾಲ್ಕು ಪಿಂಡಗಳನ್ನೂ ಯಥಾವಿಧಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 26

सम्पूज्य दत्वा पृथिवी समाना इति चाप्यथ धनेषु चेति क , ख , घ , ङ , छ , ज , ञ च योजयेत् प्रेतपिण्डं तु पिण्डेष्वन्येषु भार्गव

ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿ ಅರ್ಪಣೆ ನೀಡಿ, ‘ಪೃಥಿವೀ ಸಮಾನಾ’ ಹಾಗೂ ‘ಧನೇಷು’ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತಾ, ಕ, ಖ, ಘ, ಙ, ಛ, ಜ, ಞ ಎಂಬ ಅಕ್ಷರ-ಗುಂಪುಗಳ ಸೂಚನೆಯಂತೆ, ಹೇ ಭಾರ್ಗವ, ಪ್ರೇತ-ಪಿಂಡವನ್ನು ಇತರ ಪಿಂಡಗಳ ನಡುವೆ ವಿನ್ಯಾಸಿಸಬೇಕು.

Verse 27

प्रेतपात्रं च पात्रेषु तथैव विनियोजयेत् पृथक् पृथक् प्रकर्तव्यं कर्मैतत् कर्मपात्रके

ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರೇತ-ಪಾತ್ರವನ್ನೂ ಪಾತ್ರಗಳ ನಡುವೆ ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ವಿನಿಯೋಗಿಸಬೇಕು. ಈ ಕರ್ಮ-ಪಾತ್ರಕದಲ್ಲಿ ಈ ವಿಧಿಯನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ (ಪ್ರತಿ ಪಾತ್ರಕ್ಕೆ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿ) ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು.

Verse 28

मन्त्रवर्जमिदं कर्म शूद्रस्य तु विधीयते सपिण्डीकरणं स्त्रीणां कार्यमेवं तदा भवेत्

ಈ ಕರ್ಮವು ಶೂದ್ರನಿಗೆ ಮಂತ್ರವಿಲ್ಲದೆ ವಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಸ್ತ್ರೀಯರ ಸಪಿಂಡೀಕರಣವೂ ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಡಬೇಕು; ಆಗ ಅದು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 29

श्राद्धं कुर्याच्च प्रत्यब्दं प्रेते कुम्भान्नमब्दकं गङ्गायाः सिकता धारा यथा वर्षति वासवे

ಪ್ರೇತಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರತಿವರ್ಷ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಪ್ರತಿವರ್ಷ ಕುಂಭಾನ್ನ (ಕುಂಭದೊಂದಿಗೆ ಅನ್ನದಾನ)ವನ್ನೂ ನೀಡಬೇಕು. ಗಂಗೆಯ ಮರಳುಧಾರೆ ಹೇಗೆ ಹರಿಯುತ್ತದೋ, ಹಾಗೆಯೇ ವಾಸವ (ಇಂದ್ರ)ನಿಂದ ಮಳೆ ಸುರಿಯುತ್ತದೆ.

Verse 30

शक्या गणयितुं लोके नत्वतीताः पितामहाः काले सततगे स्थैर्यं नास्ति तस्मात् क्रियां चरेत्

ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಪಿತಾಮಹರನ್ನೂ ಗಣಿಸಬಹುದು; ಆದರೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಸಾಗುವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸ್ಥೈರ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಧಾರ್ಮಿಕ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ತಕ್ಷಣ ಆಚರಿಸಬೇಕು।

Verse 31

देवत्वे यातनास्थाने प्रेतः श्राद्धं कृतं लभेत् नोपकुर्यान्नरः शोचन् प्रेतस्यात्मन एव वा

ಮೃತನು ದೇವಸ್ಥಿತಿಗೆ ಹೋದರೂ ಅಥವಾ ಯಾತನಾಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದರೂ, ಮಾಡಿದ ಶ್ರಾದ್ಧವು ಪ್ರೇತಕ್ಕೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಪ್ರೇತಕ್ಕಾಗಿ ಅಥವಾ ತನ್ನಿಗಾಗಿ ಶೋಕಿಸಿ ಉಪಕಾರಕ ಕರ್ಮವನ್ನು ಬಿಡಬಾರದು; ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 32

भृग्वग्निपाशकाम्भोभिर्मृतानामात्मघातिनां पतितानां च नाशौचं विद्युच्छस्त्रहताश् च ये

ಎತ್ತರದಿಂದ ಬಿದ್ದು, ಅಗ್ನಿಯಿಂದ, ಪಾಶ/ಉರಿಯಿಂದ, ನೀರಿನಿಂದ ಸತ್ತವರು; ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿದವರು; ಪತಿತರು (ಬಹಿಷ್ಕೃತರು); ಹಾಗೆಯೇ ಮಿಂಚು ಅಥವಾ ಶಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಹತರಾದವರು—ಇವರಿಗೆ ಕುಲದಲ್ಲಿ ನಾಶೌಚವಿಲ್ಲ।

Verse 33

यतिब्रतिब्रह्मचारिनृपकारुकदीक्षिताः राजाज्ञाकारिणो ये च स्नायाद्वै प्रेतगाम्यपि

ಯತಿಗಳು, ವ್ರತಧಾರಿಗಳು, ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಗಳು, ರಾಜರು, ಕಾರುಕರು/ಶಿಲ್ಪಿಗಳು, ದೀಕ್ಷಿತರು, ಹಾಗೆಯೇ ರಾಜಾಜ್ಞೆಯಂತೆ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡುವವರು—ಇವರು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಪ್ರೇತಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಗುವವನೂ ಸಹ ಖಂಡಿತ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 34

मैथुने कटधूमे च सद्यः स्नानं विधीयते द्विजं न निर्हरेत् प्रेतं शूद्रेण तु कथञ्चन

ಮೈಥುನದ ನಂತರ ಹಾಗೂ ಚಿತೆಯ ಹೊಗೆಯ ಸ್ಪರ್ಶವಾದ ನಂತರ ತಕ್ಷಣ ಸ್ನಾನ ವಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ. ಶೂದ್ರನು ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ದ್ವಿಜನ ಪ್ರೇತ (ಮೃತದೇಹ)ವನ್ನು ತೆಗೆದು ಸಾಗಿಸುವುದು/ನಿರ್ಹರಿಸುವುದು ಮಾಡಬಾರದು।

Verse 35

न च शूद्रं द्विजेनापि तयोर्दोषो हि जायते अनाथविप्रप्रेतस्य वहनात् स्वरगलोकभाक्

ದ್ವಿಜನಾದವನು ಸಹ ಶೂದ್ರನನ್ನು ದೂರವಿಡಬಾರದು; ಇಬ್ಬರಿಗೂ ದೋಷ ಉಂಟಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅನಾಥ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಪ್ರೇತವನ್ನು ಹೊತ್ತವನು ಸ್ವರ್ಗಲೋಕಭಾಗಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 36

कार्यमेव तथा भवेदिति छ , ङ , ञ च कार्यमेतत्तथा भवेदिति झ राजाज्ञाकारका इति ट न निर्दहेदिति ख तयोर्दोषो ऽभिजायते इति ङ सङ्ग्रामे जयमाप्नोति प्रेते ऽनाथे च काष्ठदः सङ्कल्प्य बान्धवं प्रेतमपसव्येन तां चितिं

“ಈ ಕಾರ್ಯವು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಬೇಕು” ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; “ಈ ಕರ್ಮವೂ ಹಾಗೆಯೇ ನೆರವೇರಬೇಕು” ಎಂದೂ. ರಾಜಾಜ್ಞೆಯಂತೆ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡುವವರೂ ಇಲ್ಲಿ ಒಳಗಾಗುತ್ತಾರೆ. ಅಕ್ರಮವಾಗಿ ದಹನ ಮಾಡಬಾರದು; ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ದೋಷ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಅನಾಥ ಪ್ರೇತಕ್ಕೆ ಚಿತೆಯ ಕಟ್ಟಿಗೆ ನೀಡುವವನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಜಯ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಪ್ರೇತವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಬಂಧುವೆಂದು ಸಂಕಲ್ಪಿಸಿ, ಯಜ್ಞೋಪವೀತವನ್ನು ಅಪಸವ್ಯವಾಗಿ ಧರಿಸಿ ಆ ಚಿತೆಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು.

Verse 37

परिक्रम्य ततः स्नानं कुर्युः सर्वे सवाससः प्रेताय च तथा दद्युस्त्रींस्त्रींश् चैवोदकाञ्जलीन्

ಪರಿಕ್ರಮಿಸಿ ನಂತರ ಎಲ್ಲರೂ ವಸ್ತ್ರಗಳೊಡನೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರೇತಕ್ಕೆ ಮೂರು ಮೂರು ಅಂಜಲಿ ನೀರನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 38

द्वार्यश्मनि पदं दत्वा प्रविशेयुस् तथा गृहं अक्षतान्निक्षिपेद्वह्नौ निम्बपत्रं विदश्य च

ಬಾಗಿಲಿನ ಅಂಚಿನ ಕಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಕಾಲಿಟ್ಟು ನಂತರ ಮನೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಬೇಕು. ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಅಕ್ಷತಗಳನ್ನು ಹಾಕಬೇಕು ಮತ್ತು ಬೇವು ಎಲೆಯನ್ನು ಚವಚವಿಸಬೇಕು.

Verse 39

पृथक् शयीरन् भूमौ च क्रीतलब्धाशनो भवेत् एकः पिण्दो दशाहे तु श्मश्रुकर्मकरः शुचिः

ಅವನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ನಿದ್ರಿಸಿ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಶಯನಿಸಬೇಕು, ಮತ್ತು ಖರೀದಿಸಿ ಪಡೆದ ಆಹಾರದಿಂದಲೇ ಜೀವನ ನಡೆಸಬೇಕು. ಹತ್ತು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಒಂದೇ ಪಿಂಡ (ನಿಯತ ಆಹಾರ) ಮಾತ್ರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು; ಶ್ಮಶ್ರುಕರ್ಮ (ಕ್ಷೌರ) ಮಾಡಿದ ಬಳಿಕ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 40

सिद्धार्थकैस्तिलैर् विद्वान् मज्जेद्वासोपरं दधत् अजातदन्ते तनये शिशौ गर्भस्रुते तथा

ವಿದ್ವಾನ್ ಶ್ವೇತ ಸರ್ಷಪ (ಸಿದ್ಧಾರ್ಥಕ) ಮತ್ತು ಎಳ್ಳಿನೊಂದಿಗೆ ಜಲದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ನಂತರ ಮೇಲ್ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಧರಿಸಬೇಕು; ಇನ್ನೂ ಹಲ್ಲು ಮೂಡದ ಮಗ, ಶಿಶು ಹಾಗೂ ಗರ್ಭಸ್ರಾವ (ಗರ್ಭಪಾತ/ರಕ್ತಸ್ರಾವ) ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿಯೂ ಇದೇ ವಿಧಿ.

Verse 41

कार्यो नैवाग्निसंस्कारो नैव चास्योदकक्रिया चतुर्थे च दिनेकार्यस् तथास्थ्नां चैव सञ्चयः

ಅವನಿಗಾಗಿ ಅಗ್ನಿಸಂಸ್ಕಾರ (ದಹನಕರ್ಮ) ಮಾಡಬಾರದು; ಅವನಿಗೆ ಉದಕಕ್ರಿಯೆ (ಜಲಾಂಜಲಿ/ತರ್ಪಣ) ಕೂಡ ಮಾಡಬಾರದು; ನಾಲ್ಕನೇ ದಿನ ಅಸ್ಥಿಸಂಚಯವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 42

अस्थिसञ्चयनादूर्ध्वमङ्गस्पर्शो विधीयते

ಅಸ್ಥಿಸಂಚಯದ ನಂತರ ಅಂಗಸ್ಪರ್ಶ (ದೇಹಸ್ಪರ್ಶ) ಮಾಡುವುದನ್ನು ವಿಧಿಯಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।