Adhyaya 217
Gāyatrī-nirvāṇa (गायत्रीनिर्वाणम्) — Śiva-Liṅga Stuti as a Path to Yoga and Nirvāṇa
ಅಗ್ನಿ ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ—ಲಿಂಗರೂಪದಲ್ಲಿ ಶಿವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರೆ ಗಾಯತ್ರಿಯ ಮೂಲಕ ಯೋಗಸಿದ್ಧಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ವಸಿಷ್ಠಾದಿ ಋಷಿಗಳು ಶಂಕರನಿಂದ ‘ನಿರ್ವಾಣ’ವೆಂಬ ಪರಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಪಡೆದರು. ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ಲಿಂಗಸ್ತೋತ್ರವಾಗಿ ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತದೆ—ಶಿವನು ಸ್ವರ್ಣಮಯ, ವೈದಿಕ, ಪರಮ, ಆಕಾಶಸದೃಶ, ಸಹಸ್ರರೂಪ, ಅಗ್ನಿತೇಜಸ್ವಿ, ಆದ್ಯ ಮತ್ತು ಶ್ರುತಿ-ಪ್ರಸಿದ್ಧನೆಂದು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತದೆ. ಸ್ತೋತ್ರದಲ್ಲಿ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪಾತಾಳ–ಬ್ರಹ್ಮದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಅವ್ಯಕ್ತ, ಬುದ್ಧಿ, ಅಹಂಕಾರ, ಭೂತಗಳು, ಇಂದ್ರಿಯಗಳು, ತನ್ಮಾತ್ರೆಗಳು, ಪುರುಷ, ಭಾವ ಮತ್ತು ತ್ರಿಗುಣಗಳವರೆಗೆ, ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞ ಮತ್ತು ತತ್ತ್ವದ ಚಿಹ್ನೆಯಾಗಿ ಏಕೀಕರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ನಂತರ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ—ಉತ್ತಮ ಯೋಗ, ಯೋಗ್ಯ ಸಂತಾನ, ಅಕ್ಷಯ ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಪರಮ ಶಾಂತಿ ದಯಪಾಲಿಸಲಿ. ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ವಸಿಷ್ಠನ ಸ್ತುತಿಯಿಂದ ಪ್ರಸನ್ನನಾದ ಶಿವನು ವಂಶದ ಅಕ್ಷಯತೆ ಮತ್ತು ಅಚಲ ಧರ್ಮಬುದ್ಧಿಯ ವರ ನೀಡಿ ಅಂತರ್ಧಾನನಾದನು—ಸ್ತೋತ್ರವು ತತ್ತ್ವೋಪದೇಶಕವೂ ವರಪ್ರದವೂ ಎಂಬುದು ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗುತ್ತದೆ.
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.
Frequently Asked Questions
That Śiva as Liṅga is the all-pervading reality mirrored in cosmic and psychological principles, and that Gāyatrī-linked devotion and yoga culminate in realization of Nirvāṇa (Parabrahman).
A layered identification of the liṅga with Sāṃkhya-style tattvas (avyakta, buddhi, ahaṅkāra, indriyas, tanmātras, bhūtas), the tri-guṇas, and yajña/tattva—presenting Śiva as both transcendence and immanence.
It frames stuti as sādhanā: devotion and mantra-yoga yield inner peace and Brahman-realization, while also legitimizing worldly stability through boons such as akṣaya lineage and steadfastness in dharma.