Adhyaya 38

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये सङ्क्षेपपवित्रारोहणं नाम सप्तत्रिंशो ऽध्यायः अथ अष्टत्रिंशो ऽध्यायः देवालयनिर्माणफलं अग्निर् उवाच वासुदेवाद्यालयस्य कृतौ वक्ष्ये फलादिकं चिकीर्षोर्देवधामादि सहस्रजनिपापनुत्

ಇಂತೆ ಆದಿಮಹಾಪುರಾಣವಾದ ಆಗ್ನೇಯಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ‘ಸಂಕ್ಷೇಪ ಪವಿತ್ರಾರೋಹಣ’ ಎಂಬ ಮೂವತ್ತೇಳನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು. ಈಗ ಮೂವತ್ತೆಂಟನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯ ‘ದೇವಾಲಯ ನಿರ್ಮಾಣಫಲ’ ಆರಂಭ. ಅಗ್ನಿ ಹೇಳಿದರು—ವಾಸುದೇವಾಲಯದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ದೇವಾಲಯ ನಿರ್ಮಾಣದ ಫಲಾದಿಗಳನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುವೆನು; ದಿವ್ಯಧಾಮವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸುವವನ ಸಹಸ್ರ ಜನ್ಮಗಳ ಪಾಪಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ।

Verse 2

मनसा सद्मकर्तॄणां शतजन्माघनाशनं येनुमोदन्ति कृष्णस्य क्रियमाणं नरा गृहं

ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಮಾತ್ರ ಅನುಮೋದಿಸಿದರೂ, ಕೃಷ್ಣನ ಗೃಹ ನಿರ್ಮಾಣದಲ್ಲಿ ಹರ್ಷಿಸಿ ಬೆಂಬಲಿಸುವವರ ಶತಜನ್ಮಗಳ ಪಾಪಸಂಚಯ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 3

तेपि पापैर् विनिर्मुक्ताः प्रयान्त्यच्युतलोकतां समतीतं भविष्यञ्च कुलानामयुतं नरः

ಅವರೂ ಪಾಪಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತರಾಗಿ ಅಚ್ಯುತನ (ವಿಷ್ಣುವಿನ) ಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ. ಈ ಕರ್ಮ ಮಾಡುವವನು ಭೂತ-ಭವಿಷ್ಯ ಎರಡನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಕುಲಗಳನ್ನು ತಾರಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 4

विष्णुलोकं नयत्याशु कारयित्वा हरेर्गृहं वसन्ति पितरो दृष्ट्वा विष्णुलोके ह्य् अलङ्कृताः

ಹರಿಯ ಗೃಹ (ಮಂದಿರ)ವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಸಿದವನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ (ತನ್ನ ಪಿತೃಗಳನ್ನು) ವಿಷ್ಣುಲೋಕಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಾನೆ; ಪಿತೃಗಳು ವಿಷ್ಣುಲೋಕದಲ್ಲಿ ದಿವ್ಯ ವೈಭವದಿಂದ ಅಲಂಕೃತರಾಗಿ ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 5

विमुक्ता नारकैर् दुःखैः कर्तुः कृष्णस्य मन्दिरं ब्रह्महत्यादिपापौघघातकं देवतालयं

ಕರ್ತನಿಗೆ ಕೃಷ್ಣನ ಮಂದಿರವು ದೇವಾಲಯ; ಅದು ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾದಿ ಪಾಪಪ್ರವಾಹಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ನಾರಕ ದುಃಖಗಳಿಂದ ವಿಮೋಚಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 6

फलं यन्नाप्यते यज्ञैर् धाम कृत्वा तदाप्यते देवागारे कृते सर्वतीर्थस्नानफलं लभेत्

ಯಜ್ಞಗಳಿಂದಲೂ ದೊರೆಯದ ಫಲವು ದೇವಧಾಮವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದರೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ದೇವಾಲಯ ನಿರ್ಮಾಣವಾದಾಗ ಸರ್ವತೀರ್ಥಸ್ನಾನದ ಫಲ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 7

देवाद्यर्थे हतानाञ्च रणे यत्तत्फलादिकं शाठ्येन पांशुना वापि कृतं धाम च नाकदं

ದೇವಕಾರ್ಯಾದಿ ಪವಿತ್ರ ಕಾರಣಗಳಿಗಾಗಿ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹತರಾದವರ ಕುರಿತು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಪುಣ್ಯಫಲ—ಅದೇ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮೋಸದಿಂದಲೋ, ಅಥವಾ ಕೇವಲ ಧೂಳಿನಷ್ಟು ತೋರಿಕೆಯಾಗಿ ಮಾಡಿದರೆ, ಆ ಕರ್ಮ ಸ್ವರ್ಗಧಾಮವಾಗದು; ಸ್ವರ್ಗವನ್ನೂ ನೀಡದು।

Verse 8

गृहादिकं ग, घ, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः नन्दन्ति इति ख, ग, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः वल्गन्ति इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः हृष्टा इति ख, ग, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः एकायतनकृत् स्वर्गी त्र्यगारी ब्रह्मलोकभाक् पञ्चागारी शम्भुलोकमष्टागाराद्धरौ स्थितिः

ಒಂದು ಆಯತನವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದವನು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಮೂರು ಕೋಣೆಗಳ ಗೃಹಕর্তನು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದ ಪಾಲುದಾರನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಐದು ಕೋಣೆಗಳವನು ಶಂಭುಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ; ಎಂಟು ಕೋಣೆಗಳ ಗೃಹದಿಂದ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥೈರ್ಯ ಮತ್ತು ಸಮೃದ್ಧಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 9

षोडशालयकारी तु भुक्तिमुक्तिमवाप्नुयात् कनिष्ठं मध्यमं श्रेष्ठं कारयित्वा हरेर्गृहं

ಹದಿನಾರು ಆಲಯ/ಕೋಣೆಗಳಿರುವ ಹರಿಯ ಮಂದಿರವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದವನು ಭುಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಮುಕ್ತಿಯೆರಡನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಅದು ಕನಿಷ್ಠ, ಮಧ್ಯಮ ಅಥವಾ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿರಲಿ.

Verse 10

स्वर्गं च वैष्णवं लोकं मोक्षमाप्नोति च क्रमात् श्रेष्ठमायतनं विष्णोः कृत्वा यद्धनवान् लभेत्

ಶ್ರೀ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆಯತನ (ಮಂದಿರ)ವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ ಧನವಂತನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಸ್ವರ್ಗ, ನಂತರ ವೈಷ್ಣವ ಲೋಕ, ಮತ್ತು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಮೋಕ್ಷವನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 11

कनिष्ठेनैव तत् पुण्यं प्राप्नोत्यधनवान्नरः समुत्पाद्य धनं कृत्या स्वल्पेनापि सुरालयं

ಕನಿಷ್ಠ (ಅತಿ ಸ್ವಲ್ಪ) ಅರ್ಪಣೆಯಿಂದಲೂ ದರಿದ್ರನು ಅದೇ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಧರ್ಮಸಮ್ಮತ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಧನವನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸಿ, ಸ್ವಲ್ಪದಿಂದಲೂ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು ಅಥವಾ ಪೋಷಿಸಬೇಕು।

Verse 12

कारयित्वा हरेः पुण्यं सम्प्राप्नोत्यधिकं वरं लक्षणाथ सहस्रेण शतेनार्धेन वा हरेः

ಹರಿಯ ಪುಣ್ಯಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡಿಸುವವನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ವರವನ್ನೂ ಅಧಿಕ ಪುಣ್ಯವನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ—ಹರಿಯ ಪುಣ್ಯವು ಲಕ್ಷ, ಅಥವಾ ಸಹಸ್ರ, ಅಥವಾ ನೂರೈವತ್ತು ಪ್ರಮಾಣವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 13

कारयन् भवनं याति यत्रास्ते गरुडध्वजः बाल्ये तु क्रीडमाणा ये पांशुभिर्भवनं हरेः

ಹರಿಯ ಮಂದಿರ/ನಿವಾಸವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಸುವವನು ಗರುಡಧ್ವಜನಾದ ಭಗವಂತನು ಇರುವ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಆಟವಾಡುತ್ತಾ ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಹರಿಯ ಮನೆ ಕಟ್ಟುವವರಿಗೂ ಅದೇ ಪುಣ್ಯ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 14

वासुदेवस्य कुर्वन्ति तेपि तल्लोकगामिनः तीर्थे चायतने पुण्ये सद्धक्षेत्रे तथाष्टमे

ವಾಸುದೇವನ ಸೇವೆ/ಪೂಜೆ ಮಾಡುವವರೂ ಅವನ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುವವರೇ—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ, ಪುಣ್ಯಾಲಯದಲ್ಲಿ, ಪುಣ್ಯಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಸದ್ದರ್ಮಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಅಷ್ಟಮ ಪವಿತ್ರ ವಿಭಾಗದಲ್ಲೂ।

Verse 15

कर्तुरायतनं विष्णोर्यथोक्तात्त्रिगुणं फलं बन्धूकपुष्पविन्यासैः सुधापङ्केन वैष्णवं

ಕರ್ತೃ/ಯಜಮಾನನಿಗೆ ವಿಧಿಯಂತೆ ನಿರ್ಮಿಸಿದ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಆಯತನವು ತ್ರಿಗುಣ ಫಲ ನೀಡುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ವೈಷ್ಣವ ಆಯತನವನ್ನು ಬಂಧೂಕ ಪುಷ್ಪವಿನ್ಯಾಸದಿಂದಲೂ ಸುಧಾ-ಲೇಪದಿಂದಲೂ ಅಲಂಕರಿಸಬೇಕು।

Verse 16

ये विलिम्पन्ति भवनं ते यान्ति भगवत्पुरं पतितं पतमानन्तु तथार्धपतितं नरः

ಭಗವಂತನ ಭವನಕ್ಕೆ ಲೇಪನ/ಪೂಸು ಮಾಡುವವರು ಭಗವತ್ಪುರವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ. ಪತಿತನಾದವನು, ಪತನಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವವನು, ಅಥವಾ ಅರ್ಧಪತಿತನಾದ ನರನಾದರೂ ಆ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 17

समुद्धृत्य हरेर्धाम प्राप्नोति द्विगुणं फलं पतितस्य तु यः कर्ता पतितस्य च रक्षिता

ಬಿದ್ದವನನ್ನು ಎತ್ತಿ ರಕ್ಷಿಸುವವನು ಹರಿಯ ಧಾಮವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ದ್ವಿಗುಣ ಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ. ಪತಿತನಿಗೆ ಉಪಕಾರಕನಾಗಿ ರಕ್ಷಕನಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವವನೇ ಆ ಫಲಕ್ಕೆ ಪಾತ್ರನು.

Verse 18

विष्णोरायतनस्येह नरो विष्णुलोकभाक् इष्टकानिचयस्तिष्ठेद् यावदायतने हरेः

ಇಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಆಲಯ ನಿರ್ಮಾಣಾರ್ಥವಾಗಿ ಇಟ್ಟಿಗೆಗಳ ರಾಶಿಯನ್ನಾದರೂ ಸ್ಥಾಪಿಸುವವನು ವಿಷ್ಣುಲೋಕದ ಪಾಲುದಾರನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಹರಿಯ ಆ ಆಲಯವು ಎಷ್ಟು ಕಾಲ ನಿಂತಿರುತ್ತದೋ ಅಷ್ಟು ಕಾಲ ಅವನ ಪುಣ್ಯವು ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

Verse 19

सकुलस्तस्य वै कर्ता विष्णुलोके महीयते षोडशागारकारी तु इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः स्वल्पेनैवेति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः स एव पुण्यवान् पूज्य इह लोके परत्र च

ಆ (ಗೃಹದಾನ/ನಿರ್ಮಾಣ) ಮಾಡುವವನು ತನ್ನ ಸಮಸ್ತ ಕುಲದೊಡನೆ ವಿಷ್ಣುಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಕೆಲವು ಪಾಠಗಳಲ್ಲಿ ‘ಹದಿನಾರು ಮನೆಗಳನ್ನು ಮಾಡುವವನು’ ಎಂದು, ಮತ್ತೊಂದು ಗುರುತಿಸಿದ ಪಾಠದಲ್ಲಿ ‘ಸ್ವಲ್ಪದಿಂದಲೇ’ ಎಂದು ಇದೆ; ಅವನೇ ಪುಣ್ಯವಂತನು, ಇಹಲೋಕದಲ್ಲೂ ಪರಲೋಕದಲ್ಲೂ ಪೂಜ್ಯನು.

Verse 20

कृष्णस्य वासुदेवस्य यः कारयति केतनं जातः स एव सुकृती कुलन्तेनैव पावितं

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ವಾಸುದೇವನ ಕೇತನವನ್ನು (ಧ್ವಜ/ಪತಾಕೆ) ಮಾಡಿಸುವವನು ಜನ್ಮತಃ ಸುಕೃತಿವಂತನೇ. ಆ ಕರ್ಮದಿಂದಲೇ ಅವನ ಸಮಸ್ತ ಕುಲವು ಪವಿತ್ರವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 21

विष्णुरुद्रार्कदेव्यादेर्गृहकर्ता स कीर्तिभाक् किं तस्य वित्तनिचयैर् मूढस्य परिरक्षितः

ವಿಷ್ಣು, ರುದ್ರ, ಅರ್ಕ (ಸೂರ್ಯ), ದೇವಿ ಮೊದಲಾದವರಿಗಾಗಿ ಪವಿತ್ರ ಗೃಹ/ಆಲಯವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವವನು ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ. ಮೂಢನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ಕಾಪಾಡುವ ಧನರಾಶಿಗಳಿಂದ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ?

Verse 22

दुःखार्जितैर् यः कृष्णस्य न कारयति केतनं नोपभोग्यं धनं यस्य पितृविप्रदिवौकसां

ಕಷ್ಟಾರ್ಜಿತ ಧನದಿಂದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಕೇತನ (ಮಂದಿರ/ನಿವಾಸ) ನಿರ್ಮಿಸಿಸದವನು, ಹಾಗೆಯೇ ತನ್ನ ಧನವನ್ನು ಪಿತೃಗಳು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಉಪಯೋಗಿಸದವನು ನಿಂದನೀಯನು।

Verse 23

नोपभोगाय बन्धूनां व्यर्थस्तस्य धनागमः यथा ध्रुवो नृणां मृत्युर्वित्तनाशस् तथा ध्रुवः

ಬಂಧುಗಳ ಭೋಗಪೋಷಣೆಗೆ ಧನವನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸದವನಿಗೆ ಧನಾಗಮ ವ್ಯರ್ಥ. ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಮರಣ ಧ್ರುವವಾದಂತೆ, ಧನನಾಶವೂ ಧ್ರುವವೇ.

Verse 24

मूढस्तत्रानुबध्नाति जीवितेथ चले घने यदा वित्तं न दानाय नोपभोगाय देहिनां

ಧನವು ದಾನಕ್ಕೂ ಅಲ್ಲ, ದೇಹಿಗಳ ಯುಕ್ತ ಭೋಗಕ್ಕೂ ಅಲ್ಲದಾಗ, ಮೂಢನು ಈ ಚಂಚಲವಾದ ಘನ ಅನಿಶ್ಚಿತತೆಯಲ್ಲಿ ಜೀವಿತಕ್ಕೆ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ।

Verse 25

नापि कीर्त्यै न धर्माथं तस्य स्वाम्येथ को गुणः तस्माद्वित्तं समासाद्य दैवाद्वा पौरुषादथ

ಅವನ ಸ್ವಾಮ್ಯದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಗುಣವಿಲ್ಲ—ಕೀರ್ತಿಗಾಗಿಯೂ ಅಲ್ಲ, ಧರ್ಮಾರ್ಥಕ್ಕಾಗಿಯೂ ಅಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ದೈವದಿಂದಾಗಲಿ ಪುರುಷಾರ್ಥದಿಂದಾಗಲಿ ಧನವನ್ನು ಪಡೆದು ಯಥಾಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ವಿನಿಯೋಗಿಸಬೇಕು।

Verse 26

दद्यात् सम्यग् द्विजाग्र्येभ्यः कीर्तनानि च कारयेत् दानेभ्यश्चाधिकं यस्मात् कीर्तनेभ्यो वरं यतः

ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರಿಗೆ ಯಥಾವಿಧಿ ದಾನ ನೀಡಬೇಕು ಮತ್ತು ಕೀರ್ತನೆಗಳನ್ನು (ಸ್ತುತಿಗಾನ) ಕೂಡ ಮಾಡಿಸಬೇಕು; ಏಕೆಂದರೆ ಕೀರ್ತನೆ ದಾನಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಹಾಗೂ ಹೆಚ್ಚು ಫಲಪ್ರದವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 27

अतस्तत्कारयेद्धीमान् विष्ण्वादेर्मन्दिरादिकं विनिवेश्य हरेर्धाम भक्तिमद्भिर् नरोत्तमैः

ಆದ್ದರಿಂದ ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ಪುರುಷನು ವಿಷ್ಣು ಮೊದಲಾದ ದೇವತೆಗಳಿಗಾಗಿ ಮಂದಿರಾದಿ ಕಟ್ಟಡಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿಸಬೇಕು. ಹರಿಯ ಪವಿತ್ರ ಧಾಮವನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪುರುಷರಿಂದ ಆ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿಸಬೇಕು.

Verse 28

निवेशितं भवेत् कृत्स्नं त्रैलोक्यं सचराचरं भूतं भवयम् भविष्यञ्च स्थूलं सूक्ष्मं तथेतरत्

ಆ ಧಾಮವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದಾಗ ಸಂಪೂರ್ಣ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯ—ಚರಾಚರ—ಅವನಿಂದ ವ್ಯಾಪ್ತವಾಗುತ್ತದೆ; ಭೂತ, ವರ್ತಮಾನದಲ್ಲಿ ಆಗುತ್ತಿರುವುದು ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯ; ಸ್ಥೂಲ, ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಹಾಗೂ ಈ ವಿಭಾಗಗಳಿಗೂ ಅತೀತವಾದುದೂ.

Verse 29

आब्राह्मस्तम्बपर्यन्तं सर्वं विष्णोः समुद्भवं तस्य देवादिदेवस्य सर्वगस्य महात्मनः

ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಹಿಡಿದು ಹುಲ್ಲಿನ ಕಡ್ಡಿವರೆಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ವಿಷ್ಣುವಿನಿಂದಲೇ ಉದ್ಭವಿಸಿದೆ; ಅವನು ದೇವಾದಿದೇವ, ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ, ಮಹಾತ್ಮನು.

Verse 30

निवेश्य भवनं विष्णोर् न भूयो भुवि जायते यथा विष्णोर्धामकृतौ फलं तद्वद्दिवौकसां

ವಿಷ್ಣುವಿನ ಭವನವನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದವನು ಮತ್ತೆ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಜನ್ಮಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ವಿಷ್ಣುವಿನ ಧಾಮ ನಿರ್ಮಾಣಕ್ಕೆ ದೊರೆಯುವ ಫಲವೇ ದಿವೌಕಸರಿಗೆ (ಸ್ವರ್ಗವಾಸಿಗಳಿಗೆ) ಸಹ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 31

तथैव च इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः सर्वेशस्य इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः शिवब्रह्मार्कविघ्नेशचण्डीलक्ष्म्यादिकात्मनां देवालयकृतेः पुण्यं प्रतिमाकरणेधिकं

ಶಿವ, ಬ್ರಹ್ಮ, ಸೂರ್ಯ, ವಿಘ್ನೇಶ, ಚಂಡಿ, ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಮೊದಲಾದ ರೂಪಗಳಿರುವ ದೇವತೆಗಳಿಗಾಗಿ ದೇವಾಲಯ ನಿರ್ಮಾಣದಿಂದ ದೊರೆಯುವ ಪುಣ್ಯಕ್ಕಿಂತ, ಅವರ ಪ್ರತಿಮೆಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸುವುದರಿಂದ ದೊರೆಯುವ ಪುಣ್ಯವೇ ಅಧಿಕವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 32

प्रतिमास्थापने यागे फलस्यान्तो न विद्यते मृण्मयाद्दारुजे पुण्यं दारुजादिष्ट्काभवे

ಪ್ರತಿಮಾ ಸ್ಥಾಪನೆಯ ಯಾಗದಲ್ಲಿ ದೊರೆಯುವ ಫಲಕ್ಕೆ ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲ. ಮಣ್ಣಿನ ಪ್ರತಿಮೆಯಿಗಿಂತ ಮರದ ಪ್ರತಿಮಾ ಸ್ಥಾಪನೆಯ ಪುಣ್ಯ ಹೆಚ್ಚು; ಮರದಿಗಿಂತ ಇಟ್ಟಿಗೆ/ಕಟ್ಟಡದ ಪ್ರತಿಮೆಯಿಂದ ಇನ್ನೂ ಅಧಿಕ ಪುಣ್ಯ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 33

इष्टकोत्थाच्छैलजे स्याद्धेमादेरधिकं फलं सप्तजन्मकृतं पापं प्रारम्भादेव नश्यति

ಇಟ್ಟಿಗೆಯಿಂದ ಮಾಡಿದ ಕಾರ್ಯದ ಫಲ ಶೈಲಜ (ಕಲ್ಲಿನ) ಕಾರ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಅಧಿಕ; ಕಲ್ಲಿನ ಕಾರ್ಯದ ಫಲವು ಸ್ವರ್ಣಾದಿಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಅಧಿಕವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಇಂತಹ ಪುಣ್ಯಕಾರ್ಯದ ಆರಂಭದಿಂದಲೇ ಏಳು ಜನ್ಮಗಳ ಪಾಪ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 34

देवालयस्य स्वर्गी स्यान्नरकं न स गच्छति कुलानां शतमुद्धृत्य विष्णुलोकं नयेन्नरः

ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಮರ್ಪಿತನಾದವನು ಸ್ವರ್ಗಗಾಮಿ; ಅವನು ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ. ತನ್ನ ವಂಶದ ನೂರು ತಲೆಮಾರುಗಳನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸಿ ಅವರನ್ನು ವಿಷ್ಣುಲೋಕಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 35

यमो यमभटानाह देवमन्दिरकारिणः यम उवाच प्रतिमापूजादिकृतो नानेया नरकं नराः

ಯಮನು ಯಮಭಟರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: ‘ದೇವಮಂದಿರಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದವರನ್ನೂ, ಪ್ರತಿಮಾಪೂಜಾದಿ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದವರನ್ನೂ ನರಕಕ್ಕೆ ಕರೆತರುವುದಿಲ್ಲ.’

Verse 36

देवालयाद्यकर्तार आनेयास्ते तु गोचरे विसारध्वं यथान्यायन्नियोगो मम पाल्यतां

ದೇವಾಲಯಾದಿ ಕಾರ್ಯಗಳ ಕರ್ತೃಗಳು/ನಿರ್ವಹಕರನ್ನು ನನ್ನ ಸನ್ನಿಧಿಗೆ ಕರೆತನ್ನಿರಿ. ಧರ್ಮ-ನ್ಯಾಯಾನುಸಾರ ವಿಚಾರಿಸಿ ತೀರ್ಮಾನಿಸಿರಿ; ನನ್ನ ನಿಯೋಗವನ್ನು ಯಥಾವಿಧಿ ಪಾಲಿಸಲಿ.

Verse 37

नाज्ञाभङ्गं करिष्यन्ति भवतां जन्तवः क्वचित् केवलं ते जगत्तातमनन्तं समुपाश्रिताः

ನಿಮ್ಮ ಜೀವಿಗಳು ಯಾವಾಗಲೂ ನಿಮ್ಮ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ಜಗತ್ಪಿತೃ ಅನಂತನನ್ನೇ ಶರಣಾಗಿದ್ದಾರೆ।

Verse 38

भवद्भिः परिहर्तव्यास्तेषां नात्रास्ति संस्थितिः ये च भगवता लोके तच्चित्तास्तत्परायणाः

ಅವರನ್ನು ನೀವು ದೂರವಿಡಬೇಕು; ಇಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಸ್ಥಿತಿ ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನಿಗೆ ಭಕ್ತರಾಗಿರುವವರು—ಮನಸ್ಸು ಅವನಲ್ಲೇ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ, ಅವನನ್ನೇ ಪರಮಾಶ್ರಯವೆಂದು ಹೊಂದಿರುವವರು—ಅವರು ಗ್ರಾಹ್ಯರು ಮತ್ತು ಪೂಜ್ಯರು।

Verse 39

पूजयन्ति सदा विष्णुं ते वस्त्याज्याः सुदूरतः यस्तिष्ठन् प्रस्वपन् गच्छन्नुत्तिष्ठन् स्खलिते स्थिते

ಯಾರು ಸದಾ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ವಾಸ್ತು-ತ್ಯಾಗವನ್ನು ದೂರದಿಂದಲೇ ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು. ಅಂಥವನು ನಿಂತರೂ, ಮಲಗಿದರೂ, ನಡೆದರೂ, ಎದ್ದರೂ, ಜಾರಿ ಬಿದ್ದರೂ, ಸ್ಥಿರವಾಗಿದ್ದರೂ—ಎಲ್ಲ ಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲೂ ವಿಷ್ಣುವಲ್ಲೇ ರತನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ।

Verse 40

सङ्कीर्तयन्ति गोविन्दं ते वस्त्याज्याः सुदूरतः नित्यनैमित्तिकैर् देवं ये यजन्ति जनार्दनम्

ಗೋವಿಂದನನ್ನು ಸಂಕೀರ್ತಿಸುವವರು ವಾಸ್ತು-ನಿಷೇಧಗಳಿಂದ ದೂರ—ಅಂದರೆ ಅವು ಅವರಿಗೆ ಬಂಧನವಲ್ಲ. ನಿತ್ಯ-ನೈಮಿತ್ತಿಕ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ದೇವ ಜನಾರ್ದನನನ್ನು ಯಜಿಸುವವರು ನಿಜವಾಗಿ ದೇವನನ್ನೇ ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 41

नावलोक्या भवद्भिस्ते तद्गता यान्ति तद्गतिम् आनेयास्त्वविशेषत इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः नियमो मे ऽनुपाल्यतामिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः जन्तवः क्वचिदिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः ये पुष्पधूपवासोभिर्भूषणैश्चातिवल्लभैः

ನೀವು ಅವರನ್ನು ತಿರಸ್ಕಾರದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡಬಾರದು; ಅಲ್ಲಿ (ಭಗವದಾಶ್ರಯದಲ್ಲಿ) ಸೇರಿದವರು ಅದೇ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ‘ಭೇದವಿಲ್ಲದೆ ಅವರನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಕರೆತರಬೇಕು’—ಇದು ಚಿಹ್ನಿತ ಪಾಠ. ‘ನನ್ನ ನಿಯಮ ಪಾಲಿಸಲ್ಪಡಲಿ’—ಇದು ಮತ್ತೊಂದು ಪಾಠ; ‘ಜೀವಿಗಳು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ…’—ಇದು ಇನ್ನೊಂದು ಪಾಠ. ಅವರು ಪುಷ್ಪ, ಧೂಪ, ಸುಗಂಧ ವಸ್ತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯ ಆಭರಣಗಳಿಂದ (ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ)।

Verse 42

अर्चयन्ति न ते ग्राह्या नराः कृष्णालये गताः उपलेपनकर्तारः सम्मार्जनपराश् च ये

ಕೃಷ್ಣಾಲಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಪೂಜಾರ್ಚನೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದ ಪುರುಷರನ್ನು ಬಂಧಿಸಬಾರದು; ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಲೇಪನ/ಲಿಪ್ಪಣೆ ಮಾಡುವವರು ಹಾಗೂ ಜಾಡಿಸಿ ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸುವ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವರೂ ಗ್ರಾಹ್ಯರಲ್ಲ।

Verse 43

कृष्णालये परित्यज्यास्तेषां पुत्रास् तथा कुलम् येन चायतनं विष्णोः कारितं तत्कुलोद्भवम्

ಕೃಷ್ಣಾಲಯದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಅವರ ಪುತ್ರರೂ ಕುಲವೂ ಪರಿತ್ಯಾಜ್ಯವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಆದರೆ ಅದೇ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಆಲಯವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿಸಿದವನು ಮಾತ್ರ ಸ್ವೀಕಾರ್ಯ/ಯೋಗ್ಯನು।

Verse 44

पुंसां शतं नावलोक्यं भवद्भिर्दुष्टचेतसा यस्तु देवालयं विष्णोर्दारुशैलमयं तथा

ದುಷ್ಟಚಿತ್ತದಿಂದ ನೀವು ನೂರು ಜನರನ್ನೂ ನೋಡದೆ ಇದ್ದರೂ, ವಿಷ್ಣುವಿನ ದೇವಾಲಯವನ್ನು—ಮರದಿಂದಾದರೂ ಕಲ್ಲಿನಿಂದಾದರೂ—ದರ್ಶನ ಮಾಡುವವನು ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 45

कारयेन् मृण्मयं वापि सर्वपापैः प्रमुच्यते अहन्यहनि यज्ञेन यजतो यन् महाफलम्

ಯಾರಾದರೂ ಕೇವಲ ಮಣ್ಣಿನಿಂದಾದರೂ (ಪವಿತ್ರ ನಿರ್ಮಾಣ/ವಿಗ್ರಹ) ಮಾಡಿಸಿದರೆ, ಅವನು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ದಿನಂಪ್ರತಿ ಯಜ್ಞ ಮಾಡುವ ಯಜಮಾನನಿಗೆ ದೊರೆಯುವ ಮಹಾಫಲವೇ ಅವನಿಗೂ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 46

प्राप्नोति तत् फलं विष्णोर्यः कारयति केतनं कुलानां शतमागामि समतीतं तथा शतं

ಯಾರು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಕೆತನ/ಆಲಯವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಅದೇ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಅವನ ಕುಲದ ಮುಂದಿನ ನೂರು ಹಾಗೂ ಹಿಂದಿನ ನೂರು ತಲೆಮಾರುಗಳೂ ಆ ಪುಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಪಾಲುಗಾರರಾಗುತ್ತವೆ।

Verse 47

कारयन् भगवद्धाम नयत्यच्युतलोकतां सप्तलोकमयो विष्णुस्तस्य यः कुरुते गृहं

ಭಗವಂತನ ಧಾಮವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿಸುವವನು ತನ್ನನ್ನೂ ಇತರರನ್ನೂ ಅಚ್ಯುತಲೋಕಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಾನೆ. ಏಳು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವ ವಿಷ್ಣು, ಅವನಿಗಾಗಿ ಗೃಹವನ್ನು ಮಾಡುವವನಿಗೆ ಗೃಹಸ್ವರೂಪನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 48

तारयत्यक्षयांल्लोकानक्षयान् प्रतिपद्यते इष्टकाचयविन्यासो यावन्त्यब्दानि तिष्ठति

ವೇದಿಯ ಇಷ್ಟಕಾಚಯ ವಿನ್ಯಾಸವು ಎಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳು ನಿಲ್ಲುತ್ತದೋ, ಅಷ್ಟೇ ಕಾಲ ಅವನು ಅಕ್ಷಯ ಲೋಕಗಳನ್ನು ತಾರಿಸುತ್ತಾನೆ; ತಾನೂ ಅಕ್ಷಯ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 49

तावद्वर्षसहस्राणि तत्कर्तुर्दिवि संस्थितिः प्रतिमाकृद्विष्णुलोकं स्थापको लीयते हरौ देवसद्मप्रतिकृतिप्रतिष्ठाकृत्तु गोचरे

ಆ ಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡಿದವನು ಅಷ್ಟು ಸಹಸ್ರ ವರ್ಷಗಳು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸುತ್ತಾನೆ. ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಮಾಡುವವನು ವಿಷ್ಣುಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಕನು ಹರಿಯಲ್ಲಿ ಲೀನನಾಗುತ್ತಾನೆ. ದೇವಾಲಯದ ಪ್ರತಿಕೃತಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಿಸುವವನು ಗೋಚರ (ಗೋಲೋಕಸಂಬಂಧಿತ ಶುಭ ಲೋಕ)ವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 50

अग्निर् उवाच यमोक्ता नानयंस्तेथ प्रतिष्ठादिकृतं हरेः हयशीर्षः प्रतिष्ठार्थं देवानां ब्रह्मणे ऽब्रवीत्

ಅಗ್ನಿಯು ಹೇಳಿದನು—ನಂತರ ಯಮನ ಉಪದೇಶಾನುಸಾರ ಆ ದೇವರುಗಳು ಹರಿಯ (ವಿಷ್ಣುವಿನ) ಪ್ರತಿಷ್ಠಾದಿ ಕರ್ಮವಿಧಿಯನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟರು. ಸಮ್ಯಕ್ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾರ್ಥವಾಗಿ ಹಯಶೀರ್ಷನು ದೇವರ ಪರವಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.