
Chapter 31 — मार्जनविधानं (The Procedure of Mārjana / Purificatory Sprinkling)
ಭಗವಾನ್ ಅಗ್ನಿ ‘ಮಾರ್ಜನ’ ಎಂಬ ರಕ್ಷಾವಿಧಾನವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ—ಸ್ವರಕ್ಷಣೆಗೆ ಮತ್ತು ಪರರಕ್ಷಣೆಗೆ ಶುದ್ಧಿಕರ ಪ್ರೋಕ್ಷಣ/ಛಿಟಿಕೆ. ಅಧ್ಯಾಯದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಪರಮಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರಗಳು ಹಾಗೂ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಅವತಾರಗಳು (ವರಾಹ, ನರಸಿಂಹ, ವಾಮನ, ತ್ರಿವಿಕ್ರಮ, ರಾಮ, ವೈಕುಂಠ, ನರ)ಗೆ ವಂದನೆಗಳಿದ್ದು, ಸತ್ಯ, ಸ್ಮೃತಿ ಮತ್ತು ಮಂತ್ರಶಕ್ತಿಯಿಂದ ರಕ್ಷಣೆ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತದೆ. ನಂತರ ದುಃಖ, ಪಾಪ, ಶತ್ರುಕೃತ ಅಭಿಚಾರ, ದೋಷ/ಸನ್ನಿಪಾತಭೇದದ ರೋಗಗಳು, ಅನೇಕ ಮೂಲಗಳ ವಿಷಗಳು, ಹಾಗೆಯೇ ಗ್ರಹ‑ಪ್ರೇತ‑ಡಾಕಿನಿ‑ವೇತಾಳ‑ಪಿಶಾಚ‑ಯಕ್ಷ‑ರಾಕ್ಷಸಾದಿ ಉಪದ್ರವಗಳ ಶಮನ‑ನಾಶ ವಿಧಿಗಳು ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತವೆ. ಸುದರ್ಶನ ಮತ್ತು ನರಸಿಂಹರನ್ನು ದಿಕ್ಕುಗಳ ರಕ್ಷಕರಾಗಿ ಆವಾಹಿಸಿ, ‘ಕತ್ತರಿಸು‑ಕತ್ತರಿಸು’ ಎಂಬ ಪುನರುಕ್ತ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ನೋವು‑ರೋಗಗಳ ಛೇದನವನ್ನು ಸೂಚಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಕುಶವನ್ನು ವಿಷ್ಣು/ಹರಿಸ್ವರೂಪವೆಂದು, ಅಪಾಮಾರ್ಜನಕವನ್ನು ರೋಗನಿವಾರಕ ‘ಅಸ್ತ್ರ’ವೆಂದು ಗುರುತಿಸಿ, ಮಂತ್ರಜಪ‑ದ್ರವ್ಯಕ್ರಿಯೆ‑ಭಕ್ತಿತತ್ತ್ವಗಳ ಸಮನ್ವಯವಾದ ಅಗ್ನೇಯವಿದ್ಯೆಯ ಸಮಗ್ರ ರಕ್ಷಾತಂತ್ರವನ್ನು ನಿರೂಪಿಸುತ್ತದೆ.
Verse 1
इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये मण्डलादिवर्णनं नाम त्रिंशो ऽध्यायः अथ एकत्रिंशो ऽध्यायः मार्जनविधानं अग्निर् उवाच रक्षां स्वस्य परेषाञ्च वक्ष्ये तां मार्जनाह्वयां यया विमुच्यते दुःखैः सुखञ्च प्राप्नुयान्नरः
ಇಂತೆ ಆದಿಮಹಾಪುರಾಣವಾದ ಅಗ್ನಿಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ‘ಮಂಡಲಾದಿ-ವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ಮுப்பತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಕ್ತಾಯವಾಯಿತು. ಈಗ ‘ಮಾರ್ಜನವಿಧಾನ’ ಎಂಬ ಮுப்பತ್ತೊಂದುನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಆರಂಭ. ಅಗ್ನಿ ಹೇಳಿದರು—ಸ್ವಂತದೂ ಪರರದೂ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ‘ಮಾರ್ಜನ’ವೆನ್ನುವ ಆ ವಿಧಿಯನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ಅದರಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ದುಃಖಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।
Verse 2
ॐ नमः परमार्थाय पुरुषाय महात्मने अरूपबहुरूपाय व्यापिने परमात्मने
ಓಂ—ಪರಮಾರ್ಥಸ್ವರೂಪ ಪರಮಪುರುಷ ಮಹಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ನಿರಾಕಾರನಾಗಿಯೂ ಬಹುರೂಪಗಳನ್ನು ಧರಿಸುವ, ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ಪರಮಾತ್ಮನಿಗೆ ಪ್ರಣಾಮ।
Verse 3
निष्कल्मषाय शुद्धाय ध्यानयोगरताय च नमस्कृत्य प्रवक्ष्यामि यत् तत्सिध्यतु मे वचः
ಕಲ್ಮಷರಹಿತ, ಶುದ್ಧ ಮತ್ತು ಧ್ಯಾನಯೋಗದಲ್ಲಿ ನಿರತನಾದ ಪ್ರಭುವಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ನಾನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ; ಆ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನನ್ನ ವಚನ ಸಿದ್ಧವಾಗಲಿ.
Verse 4
वराहाय नृसिंहाय वामनाय महामुने नमस्कृत्य प्रवक्ष्यामि यत्तत्सिध्यतु मे वचः
ಓ ಮಹಾಮುನಿಯೇ! ವರಾಹ, ನರಸಿಂಹ ಮತ್ತು ವಾಮನರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ನಾನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ; ಅದರಿಂದ ನನ್ನ ವಚನ ಸಿದ್ಧವಾಗಲಿ.
Verse 5
मन्त्रजं फलमश्नुते इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः सुखं ब्रह्माप्नुयान्नरः इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः त्रिविक्रमाय रामाय वैकुण्ठाय नराय च नमस्कृत्य प्रवक्ष्यामि यत्तत् सिध्यतु मे वचः
“ಮಂತ್ರಜನ್ಯ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ”—ಇದು ‘ಖ’ ಗುರುತಿಸಲಾದ ಹಸ್ತಪ್ರತಿ ಪಾಠ. “ಮಾನವನು ಸುಖವನ್ನೂ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನೂ ಪಡೆಯಲಿ”—ಇದೂ ‘ಖ’ ಪಾಠ. ತ್ರಿವಿಕ್ರಮ, ರಾಮ, ವೈಕುಂಠ ಮತ್ತು ನರರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ನಾನು ಈಗ ವಿವರಣೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ—ಆ ಉಪದೇಶ ಸಿದ್ಧವಾಗಲಿ, ನನ್ನ ವಚನ ಫಲಿಸಲಿ।
Verse 6
वराह नरसिंहेश वामनेश त्रिविक्रम हरग्रीवेश सर्वेश हृषीकेश हराशुभम्
ವರಾಹ-ನರಸಿಂಹರೂಪದ ಪ್ರಭುವೇ, ವಾಮನನೇ, ತ್ರಿವಿಕ್ರಮನೇ; ಹಯಗ್ರೀವನೇ, ಸರ್ವೇಶ್ವರನೇ, ಹೃಷೀಕೇಶನೇ—ಅಶುಭವನ್ನು ದೂರಮಾಡು।
Verse 7
अपराजितचक्राद्यैश् चतुर्भिः परमायुधैः अखण्डितानुभावैस्त्वं सर्वदुष्टहरो भव
ಅಪರಾಜಿತ ಚಕ್ರ ಮೊದಲಾದ ನಾಲ್ಕು ಪರಮಾಯುಧಗಳಿಂದ—ಅಖಂಡ ಪ್ರಭಾವವುಳ್ಳವುಗಳಿಂದ—ನೀನು ಎಲ್ಲ ದುಷ್ಟತೆ ಮತ್ತು ಪಾಪಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಹರಿಸುವವನಾಗು।
Verse 8
हरामुकस्य दुरितं सर्वञ्च कुशलं कुरु मृत्युबन्धार्तभयदं दुरितस्य च यत् फलम्
ಹರಾಮುಕನ ದುರಿತವನ್ನು ದೂರಮಾಡಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಕುಶಲ (ಕ್ಷೇಮ)ವನ್ನು ಮಾಡು. ಹಾಗೆಯೇ ಮರಣ, ಬಂಧನ, ಆर्ति ಇವುಗಳಿಂದ ಭಯಕೊಡುವುದನ್ನು—ಪಾಪದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಯಾವ ಫಲವನ್ನಾದರೂ ಸೇರಿಸಿ—ಅದನ್ನೂ ನಿವಾರಿಸು।
Verse 9
पराभिध्यानसहितैः प्रयुक्तञ्चाभिचारकम् गदस्पर्शमहारोगप्रयोगं जरया जर
ಪರಾಭಿಧ್ಯಾನ (ಶತ್ರುಭಾವದ ಧ್ಯಾನ) ಜೊತೆಗೆ ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದಾಗ ಅಭಿಚಾರಕ ಕರ್ಮ ನಡೆಯುತ್ತದೆ—ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಗದ (ಅಂಗಜಡತೆ/ವಿಕಾರ) ಉಂಟುಮಾಡುವುದು, ಮಹಾರೋಗವನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸುವುದು, ಮತ್ತು ಜರೆಯಿಂದ ಜರೆಯನ್ನು ನೀಡುವುದು; ಅಂದರೆ ಜರ್ಜರಗೊಳಿಸಬೇಕಾದವನನ್ನು ವೃದ್ಧಾಪ್ಯದಿಂದ ಜರ್ಜರಗೊಳಿಸುವುದು।
Verse 10
ॐ नमो वासुदेवाय नमः कृष्णाय खड्गिने नमः पुष्करनेत्राय केशवायादिचक्रिणे
ಓಂ ವಾಸುದೇವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಖಡ್ಗಧಾರಿ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಪದ್ಮನೇತ್ರನಾದ ಪ್ರಭುವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಆದ್ಯ ಚಕ್ರಧಾರಿ ಕೇಶವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ।
Verse 11
नमः कमलकिञ्जल्कपीतनिर्मलवाससे महाहररिपुस्कन्धसृष्टचक्राय चक्रिणे
ಕಮಲಕಿಂಜಲ್ಕದಂತೆ ಹಳದಿ, ನಿರ್ಮಲ ವಸ್ತ್ರಧಾರಿಯಾದವನೆ; ಮಹಾಹರರಿಪುವಿನ ಸ್ಕಂಧಸಮೂಹದ ಮೇಲೆ ಚಲಿಸಲಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಸುದರ್ಶನಚಕ್ರದ ಚಕ್ರಧಾರಿ ಪ್ರಭುವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ।
Verse 12
द्ंष्ट्रोद्धृतक्षितिभृते त्रयीमूर्तिमते नमः महायज्ञवराहाय शेषभोगाङ्कशायिने
ದಂಷ್ಟ್ರೆಯ ಮೇಲೆ ಎತ್ತಿದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಧರಿಸುವವನೆ, ತ್ರಯೀ ವೇದಮೂರ್ತಿಯಾದ ಪ್ರಭುವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಶೇಷನಾಗನ ಫಣಗಳ ಕುಂಡಲಿಯ ಅಂಕದಲ್ಲಿ ಶಯನಿಸುವ ಮಹಾಯಜ್ಞ ವರಾಹನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ।
Verse 13
तप्तहाटककेशाग्रज्वलत्पावकलोचन वज्राधिकनखस्पर्शं दिव्यसिंह नमोस्तु ते
ತಪ್ತ ಬಂಗಾರದಂತೆ ಜ್ವಲಿಸುವ ಕೂದಲ ತುದಿಗಳು, ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಹೊತ್ತಿರುವ ಕಣ್ಣುಗಳು, ವಜ್ರಕ್ಕಿಂತ ಕಠಿಣವಾದ ನಖಸ್ಪರ್ಶವಿರುವ ದಿವ್ಯ ಸಿಂಹನೆ—ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ।
Verse 14
काश्यपायातिह्रस्वाय ऋग्यजुःसामभूषित तुभ्यं वामनरूपायाक्रमते गां नमो नमः
ಕಾಶ್ಯಪನ ಪುತ್ರನಾದ ಅತಿಹ್ರಸ್ವನೆ, ಋಗ್-ಯಜುಃ-ಸಾಮ ವೇದಗಳಿಂದ ಭೂಷಿತನೆ, ವಾಮನರೂಪದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹೆಜ್ಜೆಗಳಿಂದ ಅಳೆಯುವ ಪ್ರಭುವಿಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ।
Verse 15
वराहाशेषदुष्टानि सर्वपापफलानि वै मर्द मर्द महादंष्ट्र मर्द मर्द च तत्फलम्
ಹೇ ವರಾಹಾವತಾರನೇ! ಉಳಿದಿರುವ ಎಲ್ಲ ದುಷ್ಟಗಳನ್ನು ನುಚ್ಚು ನುಚ್ಚು; ನಿಜವಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳ ಫಲಗಳನ್ನೂ ನುಚ್ಚು. ಹೇ ಮಹಾದಂಷ್ಟ್ರನೇ! ನುಚ್ಚು, ನುಚ್ಚು; ಅವುಗಳ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನೂ ನುಚ್ಚು.
Verse 16
अखण्डितात्मभावैस्त्वमिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः दंष्ट्रोद्धृतभूमिभर्त्रे इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः सृजते गामिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः नरसिंह करालाख्य दन्तप्रान्तानलोज्ज्वल भञ्ज भञ्ज निनादेन दुष्टान्यस्यार्तिनाशन
(ಕೆಲವು ಹಸ್ತಪ್ರತಿಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಠಭೇದಗಳಿವೆ: ‘ನೀನು ಅಖಂಡ ಆತ್ಮಭಾವಸ್ವರೂಪ’; ‘ದಂಷ್ಟ್ರೆಯಿಂದ ಎತ್ತಲ್ಪಟ್ಟ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಧರಿಸುವವನಿಗೆ’; ‘(ಅವನು) ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಾನೆ’.) ಹೇ ನರಸಿಂಹ, ಕರಾಳನಾಮಧಾರೀ! ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಜ್ವಲಿಸುವ ದಂತಪ್ರಾಂತಗಳೇ—ಭಂಜಿಸು, ಭಂಜಿಸು. ನಿನ್ನ ಗರ್ಜನೆಯಿಂದ ದುಷ್ಟರನ್ನು ನಾಶಮಾಡು; ಈ ಭಕ್ತನ ಆర్తಿಯನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವವನು ನೀನೇ.
Verse 17
ऋग्यजुःसामगर्भाभिर्वाग्भिर्वामनरूपधृक् प्रशमं सर्वदुःखानि नयत्त्वस्य जनार्दनः
ಋಗ್-ಯಜುಃ-ಸಾಮವೇದಗರ್ಭಿತ ವಾಣಿಗಳಿಂದ ವಾಮನರೂಪಧಾರಿ ಜನಾರ್ದನನು ಇವನ ಎಲ್ಲಾ ದುಃಖಗಳನ್ನು ಶಮನಕ್ಕೆ, ಶಾಂತಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಲಿ.
Verse 18
ऐकाहिकं द्व्याहिकञ्च तथा त्रिदिवसं ज्वरम् चातुर्थकन्तथात्युग्रन्तथैव सततज्वरम्
ಜ್ವರದ ಭೇದಗಳು—ಐಕಾಹಿಕ (ಒಂದು ದಿನದ), ದ್ವ್ಯಾಹಿಕ (ಎರಡು ದಿನದ), ತ್ರಿದಿವಸ (ಮೂರು ದಿನದ), ಚಾತುರ್ಥಕ (ನಾಲ್ಕನೇ ದಿನ ಬರುವ), ಅತ್ಯುಗ್ರ, ಹಾಗೂ ಸತತ (ನಿರಂತರ) ಜ್ವರ।
Verse 19
दोषोत्थं सन्निपातोत्थं तथैवागन्तुकं ज्वरम् शमं नयाशु गोविन्द च्छिन्धि च्छिन्ध्यस्य वेदनाम्
ಹೇ ಗೋವಿಂದ! ದೋಷೋತ್ಥ, ಸನ್ನಿಪಾತೋತ್ಥ ಹಾಗೂ ಆಗಂತುಕವಾದ ಜ್ವರವನ್ನು ಶೀಘ್ರ ಶಮನಕ್ಕೆ ತರು; ಮತ್ತು ಈ ವೇದನೆಯನ್ನು ಕತ್ತರಿಸು, ಕತ್ತರಿಸು.
Verse 20
नेत्रदुःखं शिरोदुःखं दुःखञ्चोदरसम्भवम् अन्तःश्वासमतिश्वासं परितापं सवेपथुम्
ಕಣ್ಣಿನ ನೋವು, ತಲೆಯ ನೋವು ಮತ್ತು ಉದರದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ವೇದನೆ; ಕಷ್ಟಕರ ಅಂತಃಶ್ವಾಸ, ಅತಿಶ್ವಾಸ, ದಾಹಯುಕ್ತ ತಾಪ ಮತ್ತು ನಡುಕು—ಇವೆಂದು ಲಕ್ಷಣಗಳು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.
Verse 21
गुदघ्राणाङ्घ्रिरोगांश् च कुष्ठरोगांस् तथा क्षयं कामलादींस् तथा रोगान् प्रमेहांश्चातिदारुणान्
ಗುದ, ಘ್ರಾಣ ಮತ್ತು ಪಾದಗಳ ರೋಗಗಳು; ಹಾಗೆಯೇ ಕುಷ್ಠರೋಗ, ಕ್ಷಯ, ಕಾಮಲಾದಿ ವ್ಯಾಧಿಗಳು ಮತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ದಾರುಣವಾದ ಪ್ರಮೇಹರೋಗಗಳು—(ಇವೂ ಇಲ್ಲಿ ಒಳಗೊಂಡಿವೆ).
Verse 22
भगन्दरातिसारांश् च मुखरोगांश् च वल्गुलीम् अश्मरीं मूत्रकृच्छ्रांश् च रोगानन्यांश् च दारुणान्
ಭಗಂದರ, ಅತಿಸಾರ, ಮುಖರೋಗಗಳು, ವಲ್ಗುಲೀ; ಅಶ್ಮರಿ, ಮೂತ್ರಕೃಚ್ಛ್ರ ಮತ್ತು ಇತರ ದಾರುಣ ರೋಗಗಳು—(ಇವೂ ಶಮನಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ).
Verse 23
ये वातप्रभवा रोगा ये च पित्तसमुद्भवाः कफोद्भवाश् च ये केचित् ये चान्ये सान्निपातिकाः
ವಾತದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ರೋಗಗಳು, ಪಿತ್ತದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸುವ ರೋಗಗಳು, ಮತ್ತು ಕಫದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಯಾವ ರೋಗಗಳಾದರೂ; ಹಾಗೆಯೇ ಇತರ ಸಾನ್ನಿಪಾತಿಕ (ತ್ರಿದೋಷಸಂಯುಕ್ತ) ವ್ಯಾಧಿಗಳು.
Verse 24
आगन्तुकाश् च ये रोगा लूता विस्फोटकादयः ते सर्वे प्रशमं यान्तु वासुदेवापमार्जिताः
ಬಾಹ್ಯ ಕಾರಣಗಳಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಆಗಂತುಕ ರೋಗಗಳು—ಲೂತಾ, ವಿಸ್ಫೋಟಕಾದಿ—ಅವುಗಳೆಲ್ಲ ವಾಸುದೇವನಿಂದ ಅಪಮಾರ್ಜಿತವಾಗಿ ಶಮನವಾಗಲಿ.
Verse 25
विलयं यान्तु ते सर्वे विष्णोरुच्चारणेन च क्षयं गछ्हन्तु चाशेषास्ते चक्राभिहता हरेः
ವಿಷ್ಣುನಾಮೋಚ್ಚಾರಣಮಾತ್ರದಿಂದ ಆ ಎಲ್ಲ ವೈರಿ ಶಕ್ತಿಗಳು ಲಯವಾಗಲಿ; ಹರಿ ಸುದರ್ಶನಚಕ್ರದಿಂದ ಆಘಾತಗೊಂಡು ಅವೆಲ್ಲವೂ ನಿಶ್ಶೇಷವಾಗಿ ನಾಶವಾಗಲಿ.
Verse 26
छिन्द छिन्दास्य वेदनामिति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः अनिश्वासमतिश्वासमिति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः तथैव च इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः ये रोगाः पित्तसम्भवा इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः वासुदेवपराजिता इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः अच्युतानन्तगोविन्दनामोच्चारणभीषिताः नश्यन्ति सकला रोगाः सत्यं सत्यं वदाम्यहम्
‘ಈ ವೇದನೆಯನ್ನು ಕತ್ತರಿಸು, ಕತ್ತರಿಸು’—ಎಂದು ಒಂದು ಗುರುತಿಸಲಾದ ಹಸ್ತಪ್ರತಿಯಲ್ಲಿ ಪಾಠ; ‘ಉಸಿರುಗಟ್ಟಿಕೆ ಮತ್ತು ಅತಿಶ್ವಾಸ’—ಎಂದೂ; ‘ತಥೈವ’—ಎಂದೂ; ‘ಪಿತ್ತದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ರೋಗಗಳು’—ಎಂದೂ; ‘ವಾಸುದೇವನಿಂದ ಪರಾಜಿತ’—ಎಂದೂ ಮತ್ತೊಂದು ಪಾಠ. ಅಚ್ಯುತ, ಅನಂತ, ಗೋವಿಂದ ನಾಮೋಚ್ಚಾರಣದಿಂದ ಭೀತಿಗೊಂಡ ಎಲ್ಲಾ ರೋಗಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ; ಇದು ಸತ್ಯ—ಸತ್ಯ, ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ।
Verse 27
स्थावरं जङ्गमं वापि कृत्रिमं चापि यद्विषम् दन्तोद्भवं नखभवमाकाशप्रभवं विषम्
ವಿಷವನ್ನು ಮೂರು ವಿಧವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ—ಸ್ಥಾವರ ಮೂಲದ, ಜಂಗಮ ಜೀವಿಗಳ ಮೂಲದ, ಮತ್ತು ಕೃತಕವಾಗಿ ತಯಾರಿಸಿದದು. ಹಾಗೆಯೇ ದಂತೋದ್ಭವ, ನಖೋದ್ಭವ, ಹಾಗೂ ‘ಆಕಾಶಪ್ರಭವ’ (ವಾಯುಜನ್ಯ) ವಿಷವೆಂದೂ ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾರೆ।
Verse 28
लूतादिप्रभवं यच्च विषमन्यत्तु दुःखदं शमं नयतु तत् सर्वं कीर्तितोस्य जनार्दनः
ಜೇಡ ಮೊದಲಾದವುಗಳಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ವಿಷವೂ, ಇತರ ದುಃಖಕರ ವಿಷವೂ—ಅದೆಲ್ಲವೂ ಶಮನವಾಗಲಿ; ಏಕೆಂದರೆ ಅವನಿಂದ ಜನಾರ್ದನ (ವಿಷ್ಣು) ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ।
Verse 29
ग्रहान् प्रेतग्रहांश्चापि तथा वै डाकिनीग्रहान् वेतालांश् च पिशाचांश् च गन्धर्वान् यक्षराक्षसान्
(ಈ ಜಪ/ವಿಧಿ) ಗ್ರಹಗಳು, ಪ್ರೇತಗ್ರಹಗಳು ಹಾಗೂ ಡಾಕಿನೀಗ್ರಹಗಳು; ಹಾಗೆಯೇ ವೇತಾಳಗಳು, ಪಿಶಾಚಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು, ಯಕ್ಷರು ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು (ನಿವಾರಿಸುತ್ತದೆ)।
Verse 30
शकुनीपूतनाद्यांश् च तथा वैनायकान् ग्रहान् मुखमण्डीं तथा क्रूरां रेवतीं वृद्धरेवतीम्
ಶಕುನೀ, ಪೂತನಾದಿಗಳನ್ನೂ ಹಾಗೂ ವಿನಾಯಕ-ಪ್ರಕಾರದ ಗ್ರಹಗಳನ್ನೂ; ಮುಖಮಂಡೀ, ಕ್ರೂರಾ, ರೇವತೀ ಮತ್ತು ವೃದ್ಧ-ರೇವತೀಗಳನ್ನೂ (ಶಾಂತಗೊಳಿಸಲಿ/ನಿವಾರಿಸಲಿ).
Verse 31
वृद्धकाख्यान् ग्रहांश्चोग्रांस् तथा मातृग्रहानपि बालस्य विष्णोश् चरितं हन्तु बालग्रहानिमान्
‘ವೃದ್ಧಕಾ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಗ್ರಹಗಳು, ಉಗ್ರ ಗ್ರಹಗಳು ಹಾಗೂ ಮಾತೃ-ಗ್ರಹಗಳು—ಈ ಬಾಲಗ್ರಾಹಕರನ್ನು ಬಾಲರಕ್ಷಕ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಚರಿತ/ಲೀಲೆ ನಾಶಮಾಡಲಿ.
Verse 32
वृद्धाश् च ये ग्रहाः केचिद्ये च बालग्रहाः क्वचित् नरसिंहस्य ते दृष्ट्या दग्धा ये चापि यौवने
ಯಾವುದೇ ‘ವೃದ್ಧ’ ಗ್ರಹಗಳಾಗಲಿ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಬಾಲಗ್ರಹಗಳಾಗಲಿ, ಯೌವನದಲ್ಲಿಯೂ ಕಾಡುವವರಾಗಲಿ—ಅವುಗಳೆಲ್ಲ ನರಸಿಂಹನ ದೃಷ್ಟಿಮಾತ್ರದಿಂದ ದಗ್ಧವಾಗಲಿ.
Verse 33
सदा करालवदनो नरसिंहो महाबलः ग्रहानशेषान्निःशेषान् करोतु जगतो हितः
ಸದಾ ಕರಾಳಮುಖನಾದ ಮಹಾಬಲ ನರಸಿಂಹನು—ಜಗತ್ತಿನ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ—ಎಲ್ಲ ಗ್ರಹಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಶಾಂತಗೊಳಿಸಿ ನಿರುಪದ್ರವವಾಗಿಸಲಿ.
Verse 34
नरसिंह महासिंह ज्वालामालोज्ज्वलानन ग्रहानशेषान् सर्वेश खाद खादाग्निलोचन
ಹೇ ನರಸಿಂಹ, ಹೇ ಮಹಾಸಿಂಹ, ಜ್ವಾಲಾಮಾಲೆಯಿಂದ ಉಜ್ಜ್ವಲ ಮುಖವಳ್ಳವನೇ! ಹೇ ಸರ್ವೇಶ, ಹೇ ಅಗ್ನಿಲೋಚನ! ಎಲ್ಲ ಗ್ರಹಗಳನ್ನು ನಿಶ್ಶೇಷವಾಗಿ ಭಕ್ಷಿಸು, ಭಕ್ಷಿಸು.
Verse 35
ये रोगा ये महोत्पाता यद्विषं ये महाग्रहाः यानि च क्रूरभृतानि ग्रहपीडाश् च दारुणाः
ಯಾವ್ಯಾವ ರೋಗಗಳಿದೆಯೋ, ಯಾವ್ಯಾವ ಮಹೋತ್ಪಾತಗಳು ಮತ್ತು ಅಶುಭ ನಿಮಿತ್ತಗಳಿದೆಯೋ, ಯಾವ್ಯಾವ ವಿಷವಿದೆಯೋ, ಯಾವ್ಯಾವ ಮಹಾಗ್ರಹಗಳಿದೆಯೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಕ್ರೂರ ಭೂತಗಳು ಮತ್ತು ಗ್ರಹಪೀಡಗಳಾದ ದಾರುಣ ಕಷ್ಟಗಳು—ಅವೆಲ್ಲವೂ ನಿವಾರಣೆಯಾಗಲಿ।
Verse 36
शस्त्रक्षतेषु ये दोषा ज्वालागर्दभकादयः तानि सर्वाणि सर्वात्मा परमात्मा जनार्दनः
ಶಸ್ತ್ರಘಾತದಿಂದಾದ ಗಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗುವ ‘ಜ್ವಾಲಾ’, ‘ಗರ್ಧಭಕ’ ಮೊದಲಾದ ಎಲ್ಲ ದೋಷಗಳನ್ನು ಸರ್ವಾತ್ಮನಾದ ಪರಮಾತ್ಮ ಜನಾರ್ದನನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿವಾರಿಸಲಿ।
Verse 37
तथा वेतालिकान् ग्रहानिति घ, चिह्नितपुस्तकपाठः गन्धर्वान् राक्ससानपि इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः शटा इति ख, ङ, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः किञ्चिद्रूपं समास्याय वासुदेवास्य नाशय
ಹಾಗೆಯೇ ‘ವೇತಾಲಿಕರು’ ಮತ್ತು ‘ಗ್ರಹಗಳು’—ಎಂದು ಒಂದು ಗುರುತಿಸಲಾದ ಹಸ್ತಪ್ರತಿ ಪಾಠ; ‘ಗಂಧರ್ವರು’ ಮತ್ತು ‘ರಾಕ್ಷಸರು’ ಸಹ—ಎಂದು ಮತ್ತೊಂದು ಪಾಠ; ‘ಶಟಾ’—ಎಂದು ಎರಡು ಗುರುತಿಸಲಾದ ಪಾಠಗಳು. ಯಾವುದಾದರೂ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಹೇ ವಾಸುದೇವ, ಇವರನ್ನು ನಾಶಮಾಡು।
Verse 38
क्षिप्त्वा सुदर्शनञ् चक्रं ज्वालामालातिभीषणम् सर्वदुष्टोपशमनं कुरु देववराच्युत
ಜ್ವಾಲಾಮಾಲೆಯಿಂದ ಅತಿಭೀಷಣವಾದ ಸುದರ್ಶನ ಚಕ್ರವನ್ನು ಎಸೆದು, ಹೇ ಅಚ್ಯುತ, ದೇವವರ, ಎಲ್ಲ ದುಷ್ಟಶಕ್ತಿಗಳ ಉಪಶಮನವನ್ನು ಮಾಡು।
Verse 39
सुदर्शन महाज्वाल च्छिन्धि च्छिन्धि महारव सर्वदुष्टानि रक्षांसि क्षयं यान्तु विभीषण
ಹೇ ಮಹಾಜ್ವಾಲೆಯ ಸುದರ್ಶನ! ಕತ್ತರಿಸು, ಕತ್ತರಿಸು. ಹೇ ಮಹಾರವ! ಹೇ ವಿಭೀಷಣ! ಎಲ್ಲ ದುಷ್ಟ ರಾಕ್ಷಸರು ನಾಶವನ್ನು ಹೊಂದಲಿ।
Verse 40
प्राच्यां प्रतीच्यां च दिशि दक्षिणोत्तरतस् तथा रक्षाङ्करोतु सर्वात्मा नरसिंहः सुगर्जितः
ಪೂರ್ವ ಮತ್ತು ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ, ಹಾಗೆಯೇ ದಕ್ಷಿಣ ಹಾಗೂ ಉತ್ತರದಿಂದಲೂ, ಸರ್ವಾಂತರ್ಯಾಮಿ, ಶುಭ-ಪ್ರಚಂಡ ಗರ್ಜನೆಯುಳ್ಳ ನರಸಿಂಹನು ರಕ್ಷಣೆ ಮಾಡಲಿ।
Verse 41
दिवि भुव्यन्तरीक्षे च पृष्ठतः पार्श्वतोग्रतः रक्षाङ्करोतु भगवान् बहुरूपी जनार्दनः
ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಅಂತರಿಕ್ಷದಲ್ಲಿ; ಹಿಂದೆ, ಪಕ್ಕಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಮುಂದೆ—ಬಹುರೂಪಿಯಾದ ಭಗವಾನ್ ಜನಾರ್ದನನು ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ।
Verse 42
यथा विष्णुर्जगत्सर्वं सदेवासुरमानुषं तेन सत्येन दुष्टानि शममस्य व्रजन्तु वै
ವಿಷ್ಣುವು ದೇವರು, ಅಸುರರು, ಮಾನವರೊಡನೆ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತನ್ನು ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವಂತೆ, ಆ ಸತ್ಯಬಲದಿಂದ ಇದರ/ಇವನ ದುಷ್ಟ ಶಕ್ತಿಗಳು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಶಮನವಾಗಲಿ।
Verse 43
यथा विष्णौ स्मृते सद्यः सङ्क्षयं यान्ति पातकाः सत्येन तेन सकलं दुष्टमस्य प्रशाम्यतु
ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದ ತಕ್ಷಣ ಪಾಪಗಳು ಕ್ಷಯವಾಗುವಂತೆ, ಆ ಸತ್ಯಬಲದಿಂದ ಈ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಾಡುವ ಸಮಸ್ತ ದುಷ್ಟತೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಶಮನವಾಗಲಿ।
Verse 44
परमात्मा यथा विष्णुर्वेदान्तेषु च गीयते तेन सत्येन सकलं दुष्टमस्य प्रशाम्यतु
ವೇದಾಂತಗಳಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಪರಮಾತ್ಮನೆಂದು ಹಾಡಿರುವಂತೆ, ಆ ಸತ್ಯಬಲದಿಂದ ಈ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಸಮಸ್ತ ದುಷ್ಟತೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಶಮನವಾಗಲಿ।
Verse 45
यथा यज्ञेश्वरो विष्णुर्देवेष्वपि हि गीयते सत्येन तेन सकलं यन्मयोक्तं तथास्तु तत्
ದೇವರಲ್ಲಿಯೂ ವಿಷ್ಣುವು ‘ಯಜ್ಞೇಶ್ವರ’ನೆಂದು ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಡುವಂತೆ, ಆ ಸತ್ಯಬಲದಿಂದ ನಾನು ಹೇಳಿದ ಎಲ್ಲವೂ ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ.
Verse 46
शान्तिरस्तु शिवञ्चास्तु दुष्टमस्य प्रशाम्यतु वासुदेवशरीरोत्थैः कुशैर् निर्मथितं मया
ಶಾಂತಿ ಇರಲಿ, ಶಿವಮಂಗಳವೂ ಇರಲಿ. ಇದರಲ್ಲಿ ಇರುವ ದುಷ್ಟತೆ ಶಮನವಾಗಲಿ—ವಾಸುದೇವನ ದೇಹದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದವೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುವ ಕುಶಗಳಿಂದ ನಾನು ಇದನ್ನು ಒರೆಸಿ ಶಮನಪಡಿಸಿದ್ದೇನೆ.
Verse 47
अपमार्जतु गोविन्दो नरो नारायणस् तथा तथास्तु सर्वदुःखानां प्रशमो जपनाद्धरेः
ಗೋವಿಂದನು (ಅವುಗಳನ್ನು) ತೊಳೆದುಹಾಕಲಿ; ಹಾಗೆಯೇ ನರ ಮತ್ತು ನಾರಾಯಣರೂ. ತಥಾಸ್ತು—ಹರಿನಾಮ ಜಪದಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ದುಃಖಗಳ ಶಮನವಾಗುತ್ತದೆ.
Verse 48
महाबल इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः स्वर्गर्जितैर् इति ग, ङ, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः प्रयान्तु वै इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः कुशैर् निर्णाशितमिति ख, ग, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः अपमार्जनकं शस्त्रं सर्वरोगादिवारणम् अयं हरिः कुशो विष्णुर्हता रोगा मया तव
ಈ ಅಪಮಾರ್ಜನಕ (ಶುದ್ಧೀಕರಣ ಸಾಧನ) ಎಲ್ಲ ರೋಗಾದಿಗಳನ್ನು ತಡೆಯುವ ‘ಶಸ್ತ್ರ’. ಈ ಕುಶವೇ ಹರಿ, ವಿಷ್ಣು; ನಿನ್ನ ರೋಗಗಳು ನನ್ನಿಂದ ಹತರಾಗಿವೆ.
It is a protective and purificatory procedure performed for oneself and others, intended to remove sorrow, sin, disease, poison, and hostile influences by mantra, truth-assertion, and ritual cleansing actions.
Viṣṇu as Vāsudeva/Keśava/Hari is central, with strong emphasis on Sudarśana-cakra and Narasiṃha; the rite also salutes Varāha, Vāmana, Trivikrama, Rāma, Vaikuṇṭha, Nara, and Nārāyaṇa.
By grounding protection in remembrance of Viṣṇu, satya-vākya, and sanctified implements (kuśa identified with Hari), it frames practical healing and warding-off as dharmic purification that supports wellbeing while orienting the mind toward the Supreme Self.