Adhyaya 30
Chapter 30: मण्डलविधिः (Maṇḍala-vidhi) — Procedure for the Maṇḍala
ಈ ಅಧ್ಯಾಯವು ಮಣ್ಡಲ-ಲಕ್ಷಣಗಳ ಹಿಂದಿನ ಚರ್ಚೆಯನ್ನು ಮುಗಿಸಿ ವಿಧಿನಿಷ್ಠ ಉಪಾಸನಾ-ತಂತ್ರಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತದೆ. ನಾರದರು ಕಮಲಾಧಾರಿತ ಮಣ್ಡಲದಲ್ಲಿ ಪೂಜಾಕ್ರಮವನ್ನು ಬೋಧಿಸುತ್ತಾರೆ—ಮಧ್ಯ ಪದ್ಮದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಅವರ ಅಂಗಗಳೊಡನೆ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಆಗ ಮಣ್ಡಲವು ಕೇವಲ ಚಿತ್ರವಲ್ಲ, ದೈವತ್ವದ ಜೀವಂತ ಕ್ಷೇತ್ರವಾಗುತ್ತದೆ. ಪೂರ್ವದ ಪದ್ಮಖಂಡದಲ್ಲಿ ಪದ್ಮನಾಭ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ನಿಯೋಜಿಸಿ, ದಿಕ್ಕು/ದಳಗಳ ಪ್ರಕಾರ ದೇವತೆಗಳ ಕ್ರಮಬದ್ಧ ವಿನ್ಯಾಸವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಅಗ್ನೇಯ-ವಿದ್ಯೆಯ ತಾತ್ಪರ್ಯ: ಪವಿತ್ರ ಜ್ಯಾಮಿತಿ, ಮಂತ್ರಸಂರಚಿತ ಪೂಜೆ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಕ್ರಮ ಒಂದಾಗಿ, ಭಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ಪುನರಾವರ್ತಿಸಬಹುದಾದ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತದೆ।
Shlokas
Frequently Asked Questions
It prescribes worship within a lotus-maṇḍala: Brahmā is worshiped at the center together with his aṅgas, and Viṣṇu (Padmanābha) is worshiped in the eastern lotus-sector/petal, establishing a directional and hierarchical placement of deities.
By turning spatial design into disciplined upāsanā: the maṇḍala organizes attention, mantra, and deity-placement into a repeatable procedure, so technical correctness becomes a form of dharma that supports inner purification and devotional concentration.