Shloka 72
ध्रुवस्य तपः — देवमायाविघ्नाः, विष्णोर्दर्शनम्, स्तुतिः, ध्रुवस्थानप्रदानम्
सर्वस्मिन् सर्वभूतस् त्वं सर्वः सर्वस्वरूपधृक् सर्वं त्वत्तस् ततश् च त्वं नमः सर्वात्मने ऽस्तु ते
sarvasmin sarvabhūtas tvaṃ sarvaḥ sarvasvarūpadhṛk sarvaṃ tvattas tataś ca tvaṃ namaḥ sarvātmane 'stu te
ក្នុងសព្វវត្ថុ និងក្នុងសត្វទាំងអស់ ព្រះអង្គស្ថិតជាអន្តរយាមីនៅខាងក្នុង។ ព្រះអង្គជាសព្វទាំងមូល ទ្រង់កាន់ទ្រង់ទ្រាយគ្រប់រូប។ សព្វអ្វីកើតចេញពីព្រះអង្គ ហើយកើតហើយក៏ស្ថិតនៅក្នុងព្រះអង្គ។ សូមក្រាបបង្គំចំពោះព្រះអង្គ ព្រះអាត្មានៃសព្វសត្វ។
Sage Parāśara (teaching Maitreya; the verse functions as a doxology/hymnic declaration addressed to Vishnu)
FAQs
It affirms Vishnu as the indwelling reality in every being—God not only as creator but as the inner governor and sustaining Self present within all existence.
He states a complete cycle: all things arise from Vishnu, and after arising they remain grounded in Him—expressing creation, dependence, and ultimate return within the one Supreme Lord.
Vishnu is presented as the Supreme Reality who bears all forms and pervades all beings—supporting core Vaishnava views of divine sovereignty, immanence, and the universe’s dependence on Him.