Adhyaya 91: The Vaiṣṇavī Goddess on Mount Mandara: Emergence of the Maidens, Construction of the Goddess-City, and Nārada’s Visit

Verse 1

श्रीवराह उवाच । या मन्दरगता देवी तपस्तप्तुं तु वैष्णवी । राजसी परमा शक्तिः कौमारव्रतधारिणी ॥

ព្រះវរាហៈមានព្រះបន្ទូលថា៖ ទេវីដែលបានទៅកាន់ភ្នំមន្ទរា—វៃಷ್ಣវី—បានបំពេញតបស្យា; នាងជាពលកម្លាំងដ៏អធិក (សក្តិ) ខ្ពស់បំផុត មានលក្ខណៈរាជស និងជាអ្នកកាន់កាប់កៅមារ-វ្រត (ព្រហ្មចារីនារី)។

Verse 2

चन्द्रप्रभा गिरिसुता तथा सूर्यप्रभामृता । स्वयम्प्रभा चारुमुखी शिवदूती विभावरी ॥

នាងគឺ ចន្ទ្រប្រភា មានពន្លឺដូចព្រះចន្ទ ជាគិរិសុតា កូនស្រីភ្នំ; ក៏ដូចជា សូរ្យប្រភា ដូចអម្រឹត; ស្វយម្ប្រភា ភ្លឺដោយខ្លួនឯង; ចារុមុខី មានមុខស្រស់; សិវទូតី ជាទូតរបស់ព្រះសិវៈ; និង វិភាវរី ជារាត្រីភ្លឺរលោង។

Verse 3

जया च विजया चैव जयन्ती चापराजिता । एताश्चान्याश्च शतशः कन्यास्तस्मिन् पुरोत्तमे ॥

ជយា និង វិជយា ជយន្តី និង អបរាជិតា—ព្រមទាំងកញ្ញាផ្សេងៗរាប់រយនាក់ ស្ថិតនៅក្នុងនគរដ៏ប្រសើរនោះ។

Verse 4

देव्याः अनुचराः सर्वाः पाशाङ्कुशधराः शुभाः । ताभिः परिवृता देवी सिंहासनगता शुभा ॥

អនុចររបស់ព្រះទេវីទាំងអស់ សុទ្ធតែជាមង្គល កាន់បាស (ខ្សែចាប់) និង អង្គុស (ដំបងគ្រប់គ្រងដំរី); ព្រះទេវីដ៏មង្គល ត្រូវបានពួកនាងព័ទ្ធជុំវិញ ហើយអង្គុយលើសിംហាសនៈ។

Verse 5

सुसितैश्चामरैः स्त्रीभिर्वीज्यमाना विलासिनी । कौमारं व्रतमास्थाय तपः कर्तुं समुद्यता ॥

ព្រះនាងដ៏មានលីលាស្រស់ស្អាត ត្រូវបានស្ត្រីទាំងឡាយកាន់ចាមរៈពណ៌សភ្លឺៗ បក់ឲ្យ; ព្រះនាងបានអនុវត្ត “កុមារ​វ្រត” (ព្រហ្មចារី) ហើយមានចិត្តមុតមាំចង់បំពេញតបៈ។

Verse 6

यौवनस्था महाभागा पीनवृत्तपयोधरा । चम्पकाशोकपुन्नागनागकेसरदामभिः ॥

ព្រះនាងស្ថិតក្នុងវ័យយុវវ័យ ដ៏មានភាគ្យធំ មានទ្រូងពេញមូល ហើយតុបតែងដោយកម្រងផ្កាចម្បក អសោក បុណ្ណាគ និង នាគកេសរ។

Verse 7

सर्वाङ्गेष्वर्चिता देवी ऋषिदेवनमस्कृता । पूज्यमाना वरस्त्रीभिः कुमारिभिः समन्ततः ॥

ព្រះទេវីត្រូវបានអរចនាលើអវយវៈទាំងមូល; ត្រូវបានឥសី និង ទេវតា នមស្ការ; ហើយត្រូវបានបូជាព័ទ្ធជុំវិញដោយស្ត្រីដ៏ប្រសើរ និងកញ្ញាទាំងឡាយ។

Verse 8

सर्वाङ्गभोगिनी देवी यावदास्ते तपोऽन्विता । तावदागतवांस्तत्र नारदो ब्रह्मणः सुतः ॥

នៅពេលដែលទេវី សរវាង្គភោគិនី នៅតែស្ថិតក្នុងការធ្វើតបៈ នារ៉ដៈ ព្រះបុត្ររបស់ព្រះព្រហ្ម បានមកដល់ទីនោះ។

Verse 9

तं दृष्ट्वा सहसा देवी ब्रह्मपुत्रं तपोधनम् । विद्युत्प्रभामुवाचेदमासनं दीयतामिति । पाद्यमाचमनीयं च क्षिप्रमस्मै प्रदीयताम् ॥

ពេលទេវីបានឃើញភ្លាមៗ នាងបានមើលឃើញនារ៉ដៈ ព្រះបុត្ររបស់ព្រះព្រហ្ម អ្នកសម្បូរទៅដោយបុណ្យតបៈ ហើយនិយាយទៅកាន់ វិទ្យុតប្រភា ថា៖ «ចូរផ្តល់អាសនៈ ហើយប្រញាប់នាំទឹកលាងជើង និងទឹកសម្រាប់អាចមនៈមកថ្វាយ»។

Verse 10

एवमुक्ता तदा देव्याः कन्या विद्युत्प्रभा शुभा । आसनं पाद्यमर्घ्यं च नारदाय न्यवेदयत् ॥

ដោយបានទទួលព្រះបន្ទូលពីទេវី កញ្ញាដ៏មង្គល វិទ្យុតប្រភា បានថ្វាយអាសនៈ ទឹកលាងជើង និងអរឃ្យ (គ្រឿងបូជា) ដល់នារ៉ដៈ។

Verse 11

ततः कृतासनं दृष्ट्वा प्रणतं नारदं मुनिम् । उवाच वचनं देवी हर्षेण महताऽन्विता ॥

បន្ទាប់មក ពេលទេវីបានឃើញថា អាសនៈត្រូវបានរៀបចំរួច ហើយឃើញមុនី នារ៉ដៈ ក្រាបបង្គំដោយគោរព នាងបានមានព្រះវាចាដោយសេចក្តីរីករាយយ៉ាងខ្លាំង។

Verse 12

सैकाकिनी तपस्तेपे विशालायां तु शोभने । तस्यास्तपन्त्याः कालेन महता क्षुभितं मनः ॥

នាងបានធ្វើតបៈតែម្នាក់ឯង នៅទីកន្លែងធំទូលាយ និងស្រស់ស្អាត; ពេលធ្វើតបៈយូរយារ ចិត្តរបស់នាងក៏រំជើបរំជួលយ៉ាងខ្លាំង។

Verse 13

स्वागतं भो मुनिश्रेष्ठ कस्माल्लोकादिहागतः । किं कार्यं वद ते कृत्यं मा ते कालात्ययो भवेत् ॥

សូមស្វាគមន៍ ឱ មុនីដ៏ប្រសើរ! អ្នកមកទីនេះពីលោកណា? សូមប្រាប់កិច្ចការរបស់អ្នក ដើម្បីកុំឲ្យមានការពន្យាពេលដោយកាលវេលាចំពោះអ្នក។

Verse 14

एवमुक्तस्तदा देव्याः नारदः प्राह लोकवित् । ब्रह्मलोकादिन्द्रलोकं तस्माद्रौद्रमथाचलम् ॥

ពេលទេវីមានព្រះវាចាដូច្នោះ នារ​ទៈ អ្នកដឹងអំពីលោកទាំងឡាយ បាននិយាយថា៖ «ពីព្រហ្មលោក ខ្ញុំទៅឥន្ទ្រលោក; ពីទីនោះទៅរោទ្រ ហើយបន្ទាប់មកទៅកាន់ភ្នំ»។

Verse 15

ततस्त्वामिह देवेशि द्रष्टुमभ्यागतोऽस्मि शुभे । एवमुक्त्वा मुनिः श्रीमांस्तां देवीमन्ववेक्षत ॥

«ដូច្នេះ ឱ ទេវេសី អ្នកជាម្ចាស់នៃទេវតាទាំងឡាយ ឱ អ្នកមានមង្គល ខ្ញុំបានមកទីនេះដើម្បីឃើញអ្នក»។ និយាយដូច្នោះហើយ មុនីដ៏រុងរឿងបានសង្កេតទេវីនោះយ៉ាងប្រុងប្រយ័ត្ន។

Verse 16

दृष्ट्वा मुहूर्तं देवेशि विस्मितो नारदोऽभवत् । अहो रूपमहो कान्तिरहो धैर्यमहो वयः ॥

ក្រោយពេលមើលមួយភ្លែត ឱ ទេវេសី នារ​ទៈ ក៏ភ្ញាក់ផ្អើលថា៖ «អហោ រូបសោភា! អហោ ពន្លឺកន្តី! អហោ ភាពអត់ធ្មត់មាំមួន! អហោ កម្លាំងវ័យក្មេង!»

Verse 17

अहो निष्कामता देव्याः इति खेदमुपाययौ । देवगन्धर्वसिद्धानां यक्षकिन्नररक्षसाम् ॥

«អហោ ភាពនិស្កាមតា (មិនមានក្តីប្រាថ្នា) របស់ទេវី!»—គាត់បានគិតដូច្នោះដោយអារម្មណ៍សោកស្តាយបន្តិច ខណៈពេលពិចារណាអំពីទេវតា គន្ធព្វ សិទ្ធ យក្ស កិន្នរ និងរាក្សស។

Verse 18

न रूपमीदृशं क्वापि स्त्रीष्वन्यासु प्रदृश्यते । एवं संचिन्त्य मनसा नारदो विस्मयान्वितः ॥

“រូបសម្បត្តិបែបនេះ មិនឃើញនៅទីណាទេ ក្នុងចំណោមស្ត្រីដទៃទៀត។” គិតពិចារណានៅក្នុងចិត្តដូច្នេះ នារ​ទមុនីក៏ពោរពេញដោយការភ្ញាក់ផ្អើល។

Verse 19

प्रणम्य देवीं वरदामुत्पपात नभस्तलम् । गतश्च त्वरया युक्तः पुरीं दैत्येन्द्रपालिताम् ॥

ក្រោយពេលក្រាបបង្គំដល់ព្រះទេវី អ្នកប្រទានពរ គាត់ក៏លោតឡើងទៅកាន់លំហអាកាស; ហើយដោយប្រញាប់ប្រញាល់ បានទៅកាន់ទីក្រុងដែលត្រូវបានការពារដោយចៅហ្វាយនៃដានវៈ។

Verse 20

महीषाख्येन भूतेषि समुद्रान्तःस्थितां पुरीम् । तत्राससाद भगवानसुरं महीषाकृतिम् ॥

គាត់បានទៅដល់ទីក្រុងដែលស្ថិតនៅជាយសមុទ្រ ដែលពាក់ព័ន្ធនឹងសត្វមាននាមថា មហីṣa; នៅទីនោះ គាត់បានជួបអសុរៈដែលមានរូបរាងជាគោព្រៃ (ក្របី)។

Verse 21

दृष्ट्वा लब्धवरं वीरं देवसैन्यान्तकं महत् । स तेन पूजितो भक्त्या तदा लोकचरो मुनिः ॥

ពេលឃើញវីរបុរសដ៏មហិមា ដែលបានទទួលពរ មានអานุភាព និងជាអ្នកបំផ្លាញកងទ័ពទេវតា មុនីអ្នកដើរលំហែពិភពលោកនោះ ត្រូវបានគាត់គោរពបូជាដោយសទ្ធា។

Verse 22

प्रीतात्मा नारदस्तस्मै देव्याः रूपमनुत्तमम् । आचचक्षे यथान्यायं यद्दृष्टं देवतापुरे ॥

ដោយចិត្តរីករាយ នារ​ទបានរៀបរាប់ដល់គាត់ តាមលំដាប់ដ៏សមរម្យ អំពីរូបដ៏អស្ចារ្យឥតប្រៀបបានរបស់ព្រះទេវី ដែលគាត់បានឃើញនៅក្នុងទីក្រុងទេវតា។

Verse 23

तस्मात्क्षोभात्समुत्तस्थुः कुमार्यः सौम्यलोचनाः । नीलकुञ्चितकेशान्ता बिम्बोष्ठायतलोचनाः । नितम्बशनोड्डामा नूपुराढ्याः सुवर्चसः ॥

ពីការកក្រើកនោះ កុមារីទាំងឡាយបានលេចឡើង—មានភ្នែកទន់ភ្លន់ ចុងសក់ខ្មៅរួញល្អិត បបូរមាត់ដូចផ្លែបិមបា និងភ្នែកវែង; ត្រគាកស្រស់ស្អាតបានរាង ប្រដាប់ដោយកងជើងយ៉ាងសម្បូរ និងភ្លឺរលោងដោយពន្លឺរបស់ខ្លួន។

Verse 24

नारद उवाच । असुरेन्द्र शृणुष्वेकं कन्यारत्नं समाहितः । येन लब्धं तु त्रैलोक्यं वरदानाच्चराचरम् ॥

នារ​ទៈ បាននិយាយថា៖ «ឱ ព្រះអម្ចាស់នៃអសុរៈ សូមស្តាប់ដោយចិត្តផ្តោតទៅលើ “កញ្ញារ័ត្ន” មួយ; ដោយព្រះពរដែលនាងប្រទាន បានទទួលបានត្រៃលោក—ទាំងចល និងអចល»។

Verse 25

ब्रह्मलोकादहं दैत्य मन्दराद्रिमुपागतः । तत्र देवीपुरं दृष्टं कुमारिशतसङ्कुलम् ॥

«ឱ ដៃត្យៈ ខ្ញុំបានមកពីព្រហ្មលោក ទៅកាន់ភ្នំមន្ទរាទ្រី។ នៅទីនោះ ខ្ញុំបានឃើញទីក្រុងរបស់ទេវី ដែលពោរពេញដោយកុមារីរាប់រយ»។

Verse 26

तत्र प्रधानाया कन्या तापसी व्रतधारिणी । सा देवदैत्ययक्षाणां मध्ये काचिन्न दृश्यते ॥

«នៅទីនោះ កញ្ញាដ៏ប្រសើរបំផុតគឺជាតាបសី អ្នកកាន់វ្រត។ សូម្បីនៅកណ្ដាលទេវៈ ដៃត្យៈ និងយក្សៈ នាងក៏មិនមែនជាអ្នកធម្មតាទេ»។

Verse 27

यादृशी सा शुभा दैत्य तादृश्येकाण्डमध्यतः । भ्रमता तादृशी दृष्ट्वा न कदाचिन्मया सती ॥

«ឱ ដៃត្យៈ នាងដ៏ជាមង្គលមានសភាពដូចម្តេច នាងប្រភេទនោះ ខ្ញុំបានដើរល្បាតនៅកណ្ដាលអណ្ឌមណ្ឌលនៃសកលលោក ក៏មិនដែលឃើញសោះ—ជាសតីដ៏អស្ចារ្យបំផុត»។

Verse 28

तस्याश्च देवगन्धर्वा ऋषयः सिद्धचारणाः । उपासांचक्रिरे सर्वे येऽप्यन्ये दैत्यनायकाः ॥

ពួកទេវ-គន្ធព៌ា ឫសី សិទ្ធ និងចារណាទាំងអស់ ព្រមទាំងមេដឹកនាំដៃត្យផ្សេងៗ ក៏បានមកគោរពបម្រើ និងចូលរួមអនុសេវាកម្មដល់នាង។

Verse 29

तां दृष्ट्वा वरदां देवीमहं तूर्णमिहागतः । अजित्वा देवगन्धर्वान् न तां जयति कश्चन ॥

ពេលបានឃើញទេវីអ្នកប្រទានពរ នោះខ្ញុំបានមកទីនេះដោយរហ័ស។ បើមិនបានឈ្នះពួកទេវ-គន្ធព៌ាជាមុនទេ គ្មាននរណាអាចឈ្នះនាងបានឡើយ។

Verse 30

एवमुक्त्वा क्षणं स्थित्वा तमनुज्ञाप्य नारदः । यथागतं ययौ धीमानन्तर्धानेन तत्क्षणात् ॥

បន្ទាប់ពីនិយាយដូច្នេះ ហើយឈររយៈពេលខ្លីមួយ នារ៉ទមុនីបានសុំអនុញ្ញាតពីគាត់ រួចចាកចេញដូចពេលមក ហើយបានលាក់ខ្លួនបាត់ទៅភ្លាមៗ។

Verse 31

एवंविधाः स्त्रियो देव्याः क्षोभिते मनसि द्रुतम् । उत्तस्थुः शतसाहस्राः कोटिशो विविधाननाः ॥

ពេលចិត្តរបស់ទេវីត្រូវបានរំខានយ៉ាងឆាប់រហ័ស នារីប្រភេទនោះក៏បានកើតឡើងភ្លាមៗ—រាប់សែន ហើយដល់ថ្នាក់រាប់កោដិ—មានមុខមាត់នានាប្រភេទ។

Verse 32

दृष्ट्वा कुमार्यः सा देवी तस्मिन्नेव गिरौ शुभा । तपसा निर्ममे देवी पुरं हर्म्यशताकुलम् ॥

ពេលបានឃើញក្មេងស្រីព្រហ្មចារី ទេវីដ៏មង្គលនោះ នៅលើភ្នំនោះឯង បានប្រើអានុភាពតបស្យា បង្កើតទីក្រុងមួយដែលពោរពេញដោយវាំងនិងគេហដ្ឋានរាប់រយ។

Verse 33

विशालरथ्यं सौवर्णप्रासादैरुपशोभितम् । अन्तरजालानि वेश्मानि मणिसोपानवन्ति च । रत्नजालगवाक्षाणि आसन्नोपवनानि च ॥

នៅទីនោះមានផ្លូវធំទូលាយ តុបតែងដោយប្រាសាទមាស; គេហដ្ឋានមានលំនាំសំណាញ់ខាងក្នុង និងជណ្តើរត្បូងមណី; បង្អួចដូចសំណាញ់រតនៈ ហើយមានឧទ្យានសម្រាប់សម្រាន្តនៅជិតៗផងដែរ។

Verse 34

असंख्यातानि हर्म्याणि तथा कन्या धराधरे । प्राधान्येन प्रवक्ष्यामि कन्यानामानि शोभने ॥

នៅទីនោះមានវិមានច្រើនរាប់មិនអស់ ហើយលើភ្នំនោះក៏មានកញ្ញាជាច្រើនដែរ។ ឱ នារីដ៏ស្រស់សោភា ខ្ញុំនឹងពោលឈ្មោះកញ្ញាទាំងឡាយតាមលំដាប់សារៈសំខាន់។

Verse 35

विद्युत्प्रभा चन्द्रकान्तिः सूर्यकान्तिस्तथाऽपरा । गम्भीरा चारुकेशी च सुजाता मुञ्जकेशिनी ॥

វិទ្យុតប្រភា ចន្ទ្រកាន្តិ និងម្នាក់ទៀតឈ្មោះ សូរ្យកាន្តិ; ព្រមទាំង កម្ភីរា ចារុកេសី សុជាតា និង មុញ្ជកេសិនី។

Verse 36

घृताची चोर्वशी चान्या शशिनी शीलमण्डिता । चारुकन्या विशालाक्षी धन्या पीनपयोधरा ॥

ឃ្រឹតាចី និង ឧរវសី ហើយម្នាក់ទៀតឈ្មោះ សសិនី ដែលតុបតែងដោយសីលធម៌ល្អ; ចារុកន្យា វិសាលាក្សី ធន្យា និង ពីនបយោធរា។