Adhyaya 73: Rudra’s Hymn: Vision of Nārāyaṇa, the Emergence of the Ādityas, and the Mutual Boon of Hari and Hara

Verse 1

रुद्र उवाच । शृणु चान्यद् द्विजश्रेष्ठ कौतूहलसमन्वितम् । अपूर्वभूतं सलिले मग्नेन मुनिपुङ्गव ॥ ७३.१ ॥

រុទ្រៈបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ឱ អ្នកទ្វិជល្អបំផុត សូមស្តាប់រឿងមួយទៀត ដែលពោរពេញដោយអស្ចារ្យ—រឿងមិនធ្លាប់មាន ដែលបានប្រាប់ដោយមហាមុនីមួយ អ្នកបានលិចក្នុងទឹក»។

Verse 2

ब्रह्मणाऽहं पुरा सृष्टः प्रोक्तश्च सृज वै प्रजाः । अविज्ञानसमर्थोऽहं निमग्नः सलिले द्विज ॥ ७३.२ ॥

«កាលពីបុរាណ ខ្ញុំត្រូវបានព្រះព្រហ្មាបង្កើត ហើយបានបញ្ជាឲ្យខ្ញុំថា ‘ចូរបង្កើតសត្វលោក’។ តែដោយខ្វះចំណេះដឹង ខ្ញុំមិនអាចធ្វើបានទេ ឱ អ្នកទ្វិជ ហើយបានលិចចូលក្នុងទឹក»។

Verse 3

तत्र यावत् क्षणं चैकें तिष्ठामि परमेश्वरम् । अङ्गुष्ठमात्रं पुरुषं ध्यायन् प्रयतमानसः ॥ ७३.३ ॥

«នៅទីនោះ ត្រឹមតែខណៈពេលមួយ ខ្ញុំឈរមាំ ដោយសមាធិលើព្រះអម្ចាស់ដ៏អធិបតី—គិតគូរព្រះបុរសដែលមានទំហំដូចមេដៃ—ដោយចិត្តបានបណ្តុះបណ្តាល និងផ្តោតខ្ជាប់»។

Verse 4

तावज्जलात् समुत्तस्थुः प्रलयाग्निसमप्रभाः । पुरुषा दश चैकाश्च तापयन्तोऽंशुभिर्जलम् ॥ ७३.४ ॥

បន្ទាប់មក ពីទឹកបានលេចឡើងសត្វបុរសដប់ និងមួយ មានពន្លឺដូចអគ្គិភ័យនៃព្រាល័យ ហើយកំដៅទឹកដោយកាំរស្មីរបស់ពួកគេ។

Verse 5

मया पृष्टाः के भवन्तो जलादुत्तीऱ्य तेजसा । तापयन्तो जलं छेदं क्व वा यास्यथ संशत ॥ ७३.५ ॥

ខ្ញុំបានសួរថា «អ្នកទាំងឡាយជានរណា?» ពួកអ្នកបានឡើងពីទឹកដោយពន្លឺ កំដៅទឹក ហើយកាត់បំបែកវា—សូមប្រាប់ថា អ្នកទាំងអស់គ្នាកំពុងទៅទីណា?

Verse 6

एवमुक्ता मया ते तु नोचुः किञ्चन सत्तमाः । एवमेव गतास्तूष्णीं ते नरा द्विजपुङ्गव ॥ ७३.६ ॥

ទោះខ្ញុំបាននិយាយដូច្នេះ ក៏បុរសល្អឥតខ្ចោះទាំងនោះមិនបាននិយាយអ្វីឡើយ; ដូច្នេះហើយ ពួកនរនោះ—ឱ ព្រះទ្វិជជនដ៏ប្រសើរ—បានចាកចេញដោយស្ងៀមស្ងាត់។

Verse 7

ततस्तेषामनु महापुरुषोऽतीवशोभनः । स तस्मिन् मेघसंकाशः पुण्डरीकनिभेक्षणः ॥ ७३.७ ॥

បន្ទាប់មក តាមក្រោយពួកគេ មានមហាបុរសមួយអង្គ ល្អឥតខ្ចោះយ៉ាងខ្លាំង បានបង្ហាញខ្លួននៅទីនោះ មានពន្លឺដូចពពក និងមានភ្នែកដូចផ្កាឈូកស។

Verse 8

तमहम् पृष्टवान् कस्त्वं के चेमे पुरुषा गताः । किं वा प्रयोजनमिह कथ्यतां पुरुषर्षभ ॥ ७३.८ ॥

ខ្ញុំបានសួរព្រះអង្គថា «ព្រះអង្គជានរណា? ហើយបុរសទាំងនេះដែលមកទីនេះជានរណា? តើគោលបំណងនៅទីនេះជាអ្វី? សូមប្រាប់ខ្ញុំ ឱ បុរសឧត្តមដូចគោ!»

Verse 9

पुरुष उवाच । य एते वै गताः पूर्वं पुरुषा दीप्ततेजसः । आदित्यास्ते त्वरं यान्ति ध्याता वै ब्रह्मणा भव ॥ ७३.९ ॥

បុរសបានមានព្រះវាចា៖ «បុគ្គលមានពន្លឺតេជៈដ៏ភ្លឺរលោងទាំងនោះ ដែលបានទៅមុនហើយ—ដោយសមាធិលើព្រះព្រហ្ម—នឹងទៅដល់អាទិត្យទេវ (វិស័យព្រះអាទិត្យ) ដោយរហ័ស»។

Verse 10

सृष्टिं सृजति वै ब्रह्मा तदर्थं यान्त्यमी नराः । प्रतिपालनाय तस्यास्तु सृष्टेर्देव न संशयः ॥ ७३.१० ॥

ព្រះព្រហ្មាបង្កើតសೃષ્ટិ (ការបង្កើតលោក) ពិតប្រាកដ; ដោយហេតុនោះមនុស្សទាំងនេះទៅ។ ហើយសម្រាប់ការការពារ និងថែរក្សាសૃષ્ટិនោះ ឱ ព្រះទេវា មិនមានសង្ស័យឡើយ។

Verse 11

शम्भुरुवाच । भगवन् कथं जानीषे महापुरुषसत्तम । भवेतिनाम्ना तत्सर्वं कथयस्व परो ह्यहम् ॥ ७३.११ ॥

សម្ភូបានមានព្រះវាចា៖ «ឱ ព្រះមានព្រះភាគ ឱ អ្នកល្អឥតខ្ចោះក្នុងចំណោមមហាបុរស—អ្នកដឹងរឿងនេះដោយរបៀបណា? សូមប្រាប់ខ្ញុំទាំងស្រុងអំពីអង្គដែលគេហៅថា ‘ភវេទី’; ព្រោះខ្ញុំជាអ្នកនៅឆ្ងាយពីចំណេះដឹងនេះ»។

Verse 12

एवमुक्तस्तु रुद्रेण स पुमान् प्रत्यभाषत । अहं नारायणो देवो जलशायी सनातनः ॥ ७३.१२ ॥

ពេលត្រូវរុទ្រៈមានព្រះវាចាដូច្នោះ បុរសនោះបានឆ្លើយថា៖ «ខ្ញុំគឺនារាយណៈ ព្រះទេវដ៏អស់កល្ប—អ្នកដែលសម្រាកលើទឹក»។

Verse 13

दिव्यं चक्षुर्भवतु वै तव मां पश्य यत्नतः । एवमुक्तस्तदा तेन यावद् पश्याम्यहं तु तम् ॥ ७३.१३ ॥

«សូមឲ្យអ្នកមានចក្ខុទិវ្យ; ចូរខិតខំមើលខ្ញុំឲ្យច្បាស់»។ ពេលគាត់និយាយដូច្នោះ ខ្ញុំបាននៅរង់ចាំ រហូតដល់ខ្ញុំអាចឃើញគាត់បាន។

Verse 14

तावदङ्गुष्ठमात्रं तु ज्वलद्भास्करतेजसम् । तमेवाहं प्रपश्यामि तस्य नाभौ तु पङ्कजम् ॥ ७३.१४ ॥

រហូតមកនេះ ខ្ញុំឃើញតែព្រះរូបនោះប៉ុណ្ណោះ មានទំហំត្រឹមមេដៃ បញ្ចេញពន្លឺដូចព្រះអាទិត្យកំពុងឆេះ; ហើយនៅផ្ចិតរបស់ព្រះអង្គ ខ្ញុំឃើញផ្កាឈូកមួយ។

Verse 15

ब्रह्माणं तत्र पश्यामि आत्मानं च तदङ्कतः । एवं दृष्ट्वा महात्मानं ततो हर्षमुपागतः । तं स्तोतुं द्विजशार्दूल मतिर्मे समजायत ॥ ७३.१५ ॥

នៅទីនោះ ខ្ញុំឃើញព្រះព្រហ្មា ហើយក៏ឃើញខ្លួនខ្ញុំផង អង្គុយលើភ្លៅរបស់ព្រះអង្គ។ ដោយបានឃើញមហាត្មានោះដូច្នេះ ខ្ញុំត្រូវបានគ្របដណ្ដប់ដោយសេចក្តីរីករាយ។ ឱ ព្រាហ្មណ៍ដ៏ប្រសើរដូចខ្លា គំនិតក្នុងខ្ញុំកើតឡើងថា ត្រូវសរសើរព្រះអង្គ។

Verse 16

तस्य मूर्तौ तु जातायां सक्तोत्रेणानेन सुव्रत । स्तुतो मया स विश्वात्मा तपसा स्मृतकर्मणा ॥ ७३.१६ ॥

ពេលព្រះរូបបង្ហាញរបស់ព្រះអង្គបានលេចឡើង ឱ អ្នកមានវត្ដល្អ ព្រះវិញ្ញាណសកលនោះ ត្រូវបានខ្ញុំសរសើរដោយបទស្តុតិនេះ ដោយអំណាចតបស្យា និងដោយកិច្ចការដែលបានអនុវត្តដោយការចងចាំយ៉ាងមានស្មារតី។

Verse 17

रुद्र उवाच । नमोऽस्त्वनन्ताय विशुद्धचेतसे सरूपरूपाय सहस्रबाहवे । सहस्ररश्मिप्रवराय वेधसे विशालदेहाय विशुद्धकर्मिणे ॥ ७३.१७ ॥

រុទ្រៈបាននិយាយ៖ សូមនមស្ការ​ដល់ព្រះអនន្តៈ អ្នកមានចិត្តបរិសុទ្ធ; ដល់ព្រះអង្គដែលទាំងមានរូប និងលើសរូប, មានពាន់ដៃ; ដល់ព្រះវេធសៈ ព្រះអ្នកបង្កើត ដ៏ប្រសើរនៃពន្លឺពាន់កាំរស្មី; ដល់ព្រះអង្គមានកាយធំទូលាយ និងមានកិច្ចការបរិសុទ្ធឥតមល។

Verse 18

समस्तविश्वार्थिहाराय शम्भवे सहस्रसूर्यानिलतिग्मतेजसे । समस्तविद्याविधृताय चक्रिणे समस्तगीर्वाणनुते सदाऽनघ ॥ ७३.१८ ॥

សូមនមស្ការ​ដល់ឝម្ភុៈ អ្នកដកចេញទុក្ខវេទនាទាំងអស់នៃលោក, មានពន្លឺមុតស្រួចដូចព្រះអាទិត្យពាន់ និងខ្យល់; សូមនមស្ការ​ដល់ព្រះចក្រិនៈ អ្នកទ្រទ្រង់វិជ្ជាទាំងអស់, អ្នកកាន់ចក្រ; ដែលតែងតែត្រូវទេវតាទាំងអស់សរសើរ—ឱ ព្រះអង្គឥតបាបឥតមល។

Verse 19

अनादिदेवोऽच्युत शेषशेखर प्रभो विभो भूतपते महेश्वर । मरुत्पते सर्वपते जगत्पते भुवः पते भुवनपते सदा नमः ॥ ७३.१९ ॥

ឱ ព្រះដ៏គ្មានដើមកំណើត—ឱ អច្យុតា មកុដលើសេសៈ; ឱ ព្រះអម្ចាស់ ឱ ព្រះសព្វវ្យាប; ឱ ម្ចាស់សត្វទាំងឡាយ ឱ មហេស្វរ; ឱ ម្ចាស់មរុត ម្ចាស់ទាំងអស់ ម្ចាស់លោក; ឱ ម្ចាស់ផែនដី ម្ចាស់ភពលោក—សូមថ្វាយនមស្ការ​ជានិច្ចដល់ព្រះអង្គ។

Verse 20

जलेश नारायण विश्वशंकर क्षितीश विश्वेश्वर विश्वलोचन । शशाङ्कसूर्याच्युत वीर विश्वगाऽप्रतर्क्यमूर्तेऽमृतमूर्तिरव्ययः ॥ ७३.२० ॥

ឱ ម្ចាស់ទឹក នារាយណៈ—អ្នកប្រទានសុខដល់សកលលោក; ឱ ម្ចាស់ផែនដី; ឱ ម្ចាស់ទាំងអស់; អ្នកមើលឃើញទាំងអស់; ព្រះចន្ទ និងព្រះអាទិត្យ; ឱ អច្យុតា; ឱ វីរៈ—រូបព្រះអង្គលើសពីហេតុផល; រូបព្រះអង្គជាអមតៈ មិនរលាយមិនខូច។

Verse 21

ज्वलधूताशार्चिविरुद्धमण्डल प्रपाहि नारायण विश्वतोमुख । नमोऽस्तु देवार्त्तिहरामृताव्यय प्रपाहि मां शरणगतं सदाच्युत ॥ ७३.२१ ॥

ឱ នារាយណៈ អ្នកមានមុខបែរទៅគ្រប់ទិស សូមការពារ​ខ្ញុំ—អំណាចរបស់ព្រះអង្គប្រឆាំងនឹងអណ្តាតភ្លើងដ៏ឆេះរលោង និងពន្លឺរបស់វា។ សូមនមស្ការ​ដល់ព្រះអង្គ អ្នកដកហូតទុក្ខវេទនារបស់ទេវតា អមតៈ និងមិនរលាយ។ សូមការពារ​ខ្ញុំ អ្នកបានមកសុំជ្រកកោន ឱ អច្យុតាដ៏អស់កល្បជានិច្ច។

Verse 22

वक्त्राण्यनेकानि विभो तवाहं पश्यामि मध्यस्थगतं पुराणम् । ब्रह्माणमीशं जगतां प्रसूतिं नमोऽस्तु तुभ्यं तु पितामहाय ॥ ७३.२२ ॥

ឱ ព្រះដ៏មានអានុភាព ខ្ញុំឃើញមុខជាច្រើនរបស់ព្រះអង្គ ហើយខ្ញុំឃើញព្រះព្រហ្មបុរាណស្ថិតនៅកណ្ដាល (នៅក្នុងព្រះអង្គ)—ព្រះអម្ចាស់ ប្រភពកំណើតនៃលោកទាំងឡាយ។ សូមថ្វាយនមស្ការ​ដល់ព្រះអង្គ ជាពិត ដូចជា «ពិតាមហា» ព្រះបិតាជីតា។

Verse 23

संसारचक्रभ्रमणैरनेकैः क्वचिद् भवान् देववरादिदेव । सन्मार्गिभिर्ज्ञानविशुद्धसत्त्वै-रूपास्यसे किं प्रलपाम्यहं त्वाम् ॥ ७३.२३ ॥

ក្នុងការវិលជុំជាច្រើនក្នុងកង់សង្សារ ពេលខ្លះព្រះអង្គបង្ហាញខ្លួនជាព្រះដ៏អធិក—ឱ ព្រះដ៏ប្រសើរបំផុតក្នុងចំណោមទេវតា។ អ្នកដើរតាមមាគ៌ាពិត ដែលសត្តវៈបានបរិសុទ្ធដោយចំណេះដឹង ឃើញព្រះអង្គក្នុងរូបរាងនានា; ខ្ញុំនឹងនិយាយអ្វីទៀតបាន ខណៈកំពុងទូលទៅកាន់ព្រះអង្គ?

Verse 24

एकं भवन्तं प्रकृतेः परस्ताद् यो वेत्त्यसौ सर्वविदादिबोध्धा । गुणा न तेषु प्रसभं विभेद्या विशालमूर्तिर्हि सुसूक्ष्मरूपः ॥ ७३.२४ ॥

អ្នកណាដែលដឹងព្រះអង្គថា ជាព្រះតែមួយ លើសពីប្រក្រឹតិ នោះក្លាយជាអ្នកដឹងទាំងអស់ និងជាអ្នកបំភ្លឺបញ្ញា។ គុណាទាំងឡាយមិនអាចបំបែកព្រះអង្គដោយបង្ខំបានទេ ព្រោះព្រះអង្គមានរូបធំទូលាយ ប៉ុន្តែមានសភាពល្អិតល្អន់យ៉ាងខ្លាំង។

Verse 25

निर्वाक्यो निर्मनो विगतेन्द्रियोऽसि कर्माभवान्नो विगतैककर्मा । संसारवांस्त्वं हि न तादृशोऽसि पुनः कथं देववरासि वेद्यः ॥ ७३.२५ ॥

ព្រះអង្គគ្មានពាក្យ គ្មានចិត្ត ហើយលើសពីអង្គសញ្ញា; ព្រះអង្គរួចផុតពីស្ថានភាពនៃកម្ម និងគ្មានសកម្មភាពតែមួយដែលអាចកំណត់បាន។ ទោះយ៉ាងណា គេនិយាយថាព្រះអង្គស្ថិតក្នុងសំសារា—ពិតប្រាកដព្រះអង្គមិនមែនដូច្នោះទេ; ដូច្នេះ ព្រះអង្គជា​ព្រះដ៏ប្រសើរបំផុត តើអាចត្រូវបានដឹងដូចម្តេច?

Verse 26

मूर्तामूर्तं त्वतुलं लभ्यते ते परं वपुर् देव विशुद्धभावैः । संसारविच्छित्तिकरैर् यजद्भि- रतोऽवसीयेत चतुर्भुजस्त्वम् ॥ ७३.२६ ॥

ឱ ព្រះទេវៈ រូបកាយដ៏អធិករបស់ព្រះអង្គ—ទាំងមានរូប និងលើសពីរូប ហើយមិនអាចប្រៀបបាន—ត្រូវបានសម្រេចដោយអ្នកមានចិត្តសុទ្ធ។ សូមព្រះអង្គ ជាព្រះមានបួនដៃ ស្ថិតមាំក្នុងភក្តីរបស់អ្នកបូជាដែលពិធីរបស់ពួកគេកាត់ផ្តាច់ការចងក្រងលោកិយ។

Verse 27

परं न जानन्ति यतो वपुस्ते देवादयोऽप्यद्भुतकारणं तत् । अतोऽवतारोक्ततनुं पुराणमाराधयेयुः कमलासनाद्याः ॥ ७३.२७ ॥

ព្រោះសូម្បីតែព្រះទេវតា និងអ្នកដទៃក៏មិនដឹងពេញលេញអំពីរូបដ៏អធិករបស់ព្រះអង្គ ដែលមានមូលហេតុអស្ចារ្យនោះទេ។ ដូច្នេះ ព្រះព្រហ្មា (អ្នកអង្គុយលើផ្កាឈូក) និងអ្នកដទៃគួរតែគោរពបូជាពុរាណនេះ ដែលរាងកាយរបស់វាត្រូវបានបង្ហាញតាមរយៈព្រះអវតារ។

Verse 28

न ते वपुर्विश्वसृगब्जयोनिर् एकान्ततो वेद महानुभावः । परं त्वहं वेद्मि कविं पुराणं भवन्तमाद्यं तपसा विशुद्धः ॥ ७३.२८ ॥

សូម្បីតែព្រះព្រហ្មា—កើតពីផ្កាឈូក និងជាអ្នកបង្កើតលោក—ក៏មិនដឹងរូបកាយព្រះអង្គទាំងស្រុងទេ ឱ ព្រះមានព្រលឹងធំ។ ប៉ុន្តែខ្ញុំ ដែលបានសុទ្ធសាធដោយតបស្យា ដឹងព្រះអង្គថា ជាកវី-ឥសីបុរាណ ដើមកំណើត និងជាគោលការណ៍ដំបូង។

Verse 29

पद्मासनो मे जनकः प्रसिद्धश्चैतत्प्रसूतावसकृत्पुराणैः । सम्बोध्यते नाथ न मद्विधोऽपि विदुर्भवन्तं तपसा विहीनाः ॥ ७३.२९ ॥

បិតាបង្កើតរបស់ខ្ញុំ គឺបដ្មាសនៈ (ព្រះព្រហ្ម) ដ៏ល្បីល្បាញ ត្រូវបានគេហៅក្នុងបុរាណជាញឹកញាប់ថាជាអ្នកបង្កើតសកលលោកនេះ។ ប៉ុន្តែ ឱ ព្រះអម្ចាស់ សូម្បីខ្ញុំក៏មិនអាចដឹងព្រះអង្គបានពិតទេ; អ្នកខ្វះតបស្យា (ការអធិស្ឋានតឹងរឹង) មិនស្គាល់ព្រះអង្គឡើយ។

Verse 30

ब्रह्मादिभिस्तत्प्रवरैरबोध्यं त्वां देव मूर्खाः स्वमनन्तनत्या । प्रबोधमिच्छन्ति न तेषु बुद्धिरुदारकीर्त्तिष्वपि वेदहीनाः ॥ ७३.३० ॥

ឱ ទេវៈ ព្រះអង្គមិនអាចត្រូវបានយល់ដឹងបាន សូម្បីដោយព្រះព្រហ្ម និងអ្នកអធិការដ៏ល្អឥតខ្ចោះក្នុងចំណោមពួកគេ។ ទោះយ៉ាងណា មនុស្សល្ងង់ ដោយការគោរពបូជាដ៏មិនចប់របស់ខ្លួន គិតថាចង់ “ដាស់” ព្រះអង្គ។ ក្នុងពួកគេគ្មានប្រាជ្ញាវិនិច្ឆ័យទេ; ទោះមានកេរ្តិ៍ឈ្មោះខ្ពង់ខ្ពស់ ក៏នៅតែខ្វះចំណេះដឹងវេដៈ។

Verse 31

जन्मान्तरैर्वेदविदां विवेक- बुद्धिर्भवेन्नाथ तव प्रसादात् । त्वल्लब्धलाभस्य न मानुषत्वं न देवगन्धर्वगतिः शिवं स्यात् ॥ ७३.३१ ॥

ឱ ព្រះអម្ចាស់ ដោយព្រះគុណរបស់ព្រះអង្គ ប្រាជ្ញាវិនិច្ឆ័យរបស់អ្នកដឹងវេដៈ កើតឡើងតាមរយៈកំណើតជាច្រើនជីវិត។ សម្រាប់អ្នកដែលទទួលបានផលប្រយោជន៍ដោយព្រះអង្គ មិនមែនស្ថានភាពមនុស្សធម្មតា ឬសូម្បីការធ្វើដំណើរនៅក្នុងពួកទេវ និងគន្ធវៈ ជាសេចក្តីល្អខ្ពស់បំផុតឡើយ។

Verse 32

त्वं विष्णुरूपोऽसि भवान् सुसूक्ष्मः स्थूलोऽसि चेदं कृतकृत्यतायाः । स्थूलः सुसूक्ष्मः सुलभोऽसि देव त्वद्वाह्यवृत्त्या नरके पतन्ति ॥ ७३.३२ ॥

ព្រះអង្គមានរូបជាវិស្ណុ—ល្អិតល្អន់យ៉ាងខ្លាំង ហើយក៏បង្ហាញជារូបធំ (អាចប៉ះបាន) ផងដែរ។ នេះហើយជាស្ថានភាពនៃការបំពេញកិច្ចដែលត្រូវបំពេញ។ ឱ ទេវៈ ព្រះអង្គទាំងធំទាំងល្អិត ហើយងាយស្រួលឲ្យចូលដល់; អ្នកដែលរស់ដោយអាកប្បកិរិយាខាងក្រៅពីព្រះអង្គ (មិនគោរពគោលការណ៍ដឹកនាំរបស់ព្រះអង្គ) នឹងធ្លាក់ចូលនរក។

Verse 33

किमुच्यते वा भवति स्थितेऽस्मिन् खात्मीन्दुवह्न्यर्कमहीमरुद्भिः । तत्त्वैः सतोयैः समरूपधारि-ण्यात्मस्वरूपे विततस्वभावे ॥ ७३.३३ ॥

តើអ្វីអាចនិយាយបាន នៅពេលគោលការណ៍នេះស្ថិតនៅ—ដោយទ្រង់ទ្រាយដូចគ្នាតាមធាតុទាំងឡាយ៖ អាកាស អាត្មា (គោលការណ៍ខាងក្នុង) ព្រះចន្ទ ភ្លើង ព្រះអាទិត្យ ផែនដី និងខ្យល់ រួមទាំងតត្ត្វៈដែលមានទឹក—វានៅក្នុងសភាពសារសំខាន់របស់ខ្លួនឯង ជាសភាពពង្រីកទូលំទូលាយតាមធម្មជាតិដើម។

Verse 34

इति स्तुतिं मे भगवन्ननन्त जुषस्व भक्तस्य विशेषतश्च । सृष्टिं सृजस्वेति तवोदितस्य सर्वज्ञतां देहि नमोऽस्तु विष्णो ॥ ७३.३४ ॥

ដូច្នេះ ព្រះអម្ចាស់ដ៏ប្រសើរ អនន្ត សូមទទួលយកបទសរសើរនេះរបស់ខ្ញុំ ជាពិសេសពីអ្នកស្មោះភក្តិ។ ហើយដោយព្រះអង្គបានមានព្រះបន្ទូលថា «ចូរបង្កើតសೃષ્ટិ» សូមប្រទានចំណេះដឹងគ្រប់យ៉ាង (សರ್ವজ্ঞতা) ដល់ខ្ញុំ។ សូមគោរពបូជាព្រះវិෂ្ណុ។

Verse 35

चतुर्मुखो यो यदि कोटिवक्त्रो भवेनरः क्वापि विशुद्धचेताः । स ते गुणानामयुतैरनेकैर्वदेत् तदा देववर प्रसीद ॥ ७३.३५ ॥

បើទោះបីមានមនុស្សណាម្នាក់ នៅទីណាក៏ដោយ មានចិត្តបរិសុទ្ធ ហើយក្លាយជាមានមុខបួន ឬសូម្បីមានមាត់រាប់លាន ក៏នៅតែអាចពោលអំពីគុណលក្ខណៈរបស់ព្រះអង្គបានតែដោយរាប់ម៉ឺនរាប់សែនមិនអស់។ ដូច្នេះ ព្រះទេវៈដ៏ប្រសើរបំផុត សូមព្រះអង្គមេត្តាប្រោស។

Verse 36

समाधियुक्तस्य विशुद्धबुद्धेः त्वद्भावभावैकमनोऽनुगस्य । सदा हृदिस्थोऽसि भवान्नमस्ते न सर्वगस्यास्ति पृथग्व्यवस्था ॥ ७३.३६ ॥

សម្រាប់អ្នកដែលស្ថិតក្នុងសមាធិ មានបញ្ញាបរិសុទ្ធ ហើយដើរតាមដោយចិត្តតែមួយក្នុងការពិចារណាអំពីសភាព និងអត្តភាពរបស់ព្រះអង្គ—ព្រះអង្គស្ថិតនៅក្នុងបេះដូងជានិច្ច។ សូមនមស្ការព្រះអង្គ។ ព្រោះព្រះអង្គដែលសព្វគ្រប់ មិនមានទីតាំងដាច់ដោយឡែកឡើយ។

Verse 37

इति प्रकाशं कृतमेतदीश स्तवं मया सर्वगतं विबुद्ध्वा । संसारचक्रक्रममाणयुक्त्या भीतं पुनीह्यच्युत केवलत्वम् ॥ ७३.३७ ॥

ដូច្នេះ ព្រះអម្ចាស់ ខ្ញុំបានរៀបរៀងបទសរសើរនេះដោយច្បាស់លាស់ ដោយយល់ថាព្រះអង្គសព្វគ្រប់។ តាមហេតុផលថាខ្ញុំកំពុងត្រូវនាំឲ្យវិលជុំក្នុងចក្រសង្សារ ខ្ញុំកើតការភ័យខ្លាច។ ព្រះអច្យុត សូមបរិសុទ្ធខ្ញុំ និងប្រទានភាពឯកតា/ការលោះលែងដាច់ខាត។

Verse 38

श्रीवराह उवाच । इति स्तुतस्तदा देवो रुद्रेणामिततेजसा । उवाच वाक्यं सन्तुष्टो मेघगम्भीरनिःस्वनः ॥ ७३.३८ ॥

ព្រះវរាហដ៏មានសិរី បានមានព្រះបន្ទូលថា៖ នៅពេលនោះ ព្រះទេវតាត្រូវបានរុទ្រៈដែលមានតេជៈមិនអាចវាស់បាន សរសើរ។ ព្រះអង្គពេញព្រះហឫទ័យ ហើយបានមានព្រះបន្ទូល ដោយសំឡេងជ្រៅដូចសូរស័ព្ទពពកផ្គរលាន់។

Verse 39

विष्णुरुवाच । वरं वरय भद्रं ते देव देव उमापते । न भेदश्चावयोर् देव एकावावामुभावपि ॥ ७३.३९ ॥

ព្រះវិષ્ણុមានព្រះបន្ទូល៖ «សូមជ្រើសរើសពរ; សូមសេចក្តីមង្គលមានដល់ព្រះអង្គ ឱ ព្រះអម្ចាស់នៃទេវទាំងឡាយ ឱ ព្រះស្វាមីនៃអុមា។ ឱ ទេវៈ មិនមានភាពខុសគ្នារវាងយើងទាំងពីរ ទាំងពីរនេះជាអង្គតែមួយ»។

Verse 40

रुद्र उवाच । ब्रह्मणाऽहं नियुक्तस्तु प्रजाः सृज इति प्रभो । तत्र ज्ञानं प्रयच्छस्व त्रिविधं भूतभावनम् ॥ ७३.४० ॥

រុទ្រៈមានព្រះបន្ទូល៖ «ឱ ព្រះអម្ចាស់ ប្រាហ្មា​បានតែងតាំងខ្ញុំថា ‘ចូរបង្កើតសត្វលោក’។ ដូច្នេះ សូមប្រទានចំណេះដឹងនោះដល់ខ្ញុំ—បីប្រភេទ និងជាអ្នកបណ្តាលឲ្យកើតមានសត្វមានជីវិត»។

Verse 41

विष्णुरुवाच । सर्वज्ञस्त्वं न सन्देहो ज्ञानराशिः सनातनः । देवानां च परं पूज्यः सर्वदा त्वं भविष्यसि ॥ ७३.४१ ॥

ព្រះវិષ્ણុមានព្រះបន្ទូល៖ «ព្រះអង្គជាសព្វជ្ញៈ មិនមានសង្ស័យឡើយ; ព្រះអង្គជាគំនរចំណេះដឹងអស់កល្បជានិច្ច។ ហើយក្នុងចំណោមទេវទាំងឡាយផងដែរ ព្រះអង្គនឹងជាអ្នកគួរឲ្យគោរពបូជាខ្ពស់បំផុតជានិច្ច»។

Verse 42

एवमुक्तः पुनर्वाक्यमुवाचोमापतिर्मुदा । अन्यं देहि वरं देव प्रसिद्धं सर्वजन्तुषु ॥ ७३.४२ ॥

ពេលបានឮដូច្នេះ អូមាបតិ (សិវៈ) មានព្រះបន្ទូលម្ដងទៀតដោយសេចក្តីរីករាយ៖ «ឱ ទេវៈ សូមប្រទានពរមួយទៀតដល់ខ្ញុំ—ពរដែលល្បីល្បាញក្នុងចំណោមសត្វមានជីវិតទាំងអស់»។

Verse 43

मूर्तो भूत्वा भवानेव मामाराधय केशव । मां वहस्व च देवेश वरं मत्तो गृहीण च । येनाहं सर्वदेवानां पूज्यात् पूज्यतरो भवे ॥ ७३.४३ ॥

«សូមព្រះអង្គបង្ហាញព្រះកាយជារូបរាង ហើយព្រះអង្គឯង ឱ កេសវៈ សូមបូជាខ្ញុំ។ សូមទ្រង់ខ្ញុំផងដែរ ឱ ព្រះអម្ចាស់នៃទេវទាំងឡាយ ហើយសូមទទួលពរពីខ្ញុំ—ដើម្បីឲ្យខ្ញុំក្លាយជាអ្នកគួរឲ្យគោរពបូជាយิ่งជាងអ្នកគួរឲ្យគោរពក្នុងចំណោមទេវទាំងអស់»។

Verse 44

विष्णुरुवाच । देवकार्यावतारेषु मानुषत्वमुपागतः । त्वामेवाराधयिष्यामि त्वं च मे वरदो भव ॥ ७३.४४ ॥

ព្រះវិෂ្ណុមានព្រះបន្ទូល៖ «ក្នុងអវតារដើម្បីបំពេញកិច្ចការរបស់ទេវតា ខ្ញុំបានទទួលសភាពជាមនុស្ស។ ខ្ញុំនឹងបូជាអ្នកតែមួយគត់ ហើយសូមអ្នកក្លាយជាអ្នកប្រទានពរ​ដល់ខ្ញុំ»។

Verse 45

यत् त्वयोक्तं वहस्वेति देवदेव उमापते । सोऽहं वहामि त्वां देवं मेघो भूत्वा शतं समाः ॥ ७३.४५ ॥

«ព្រោះអ្នកបានមានព្រះបន្ទូលថា ‘ចូរដឹកខ្ញុំ’ ឱ ទេវទេវ ឱ ព្រះអម្ចាស់នៃអុមា—ដូច្នេះ ខ្ញុំនឹងទ្រទ្រង់អ្នក ព្រះទេវៈ ដោយក្លាយជាពពក រយៈពេលមួយរយឆ្នាំ»។

Verse 46

एवमुक्त्वा हरिर्मेघः स्वयं भूत्वा महेश्वरम् । उज्जहार जलात् तस्माद् वाक्यं छेदमुवाच ह ॥ ७३.४६ ॥

ព្រះហរិ បានមានព្រះបន្ទូលដូច្នេះហើយ ក៏ក្លាយជាពពកដោយខ្លួនឯង លើកព្រះមហេស្វរៈឡើងពីទឹកនោះ ហើយបន្ទាប់មកបានមានព្រះវាចាដ៏ដាច់ខាត។

Verse 47

ये एते दश चैकाश्च पुरुषाः प्राकृताः प्रभो । ते वैराजा महीं याता आदित्या इति संज्ञिताः ॥ ७३.४७ ॥

ឱ ព្រះអម្ចាស់ បុរសដើមកំណើតទាំងដប់ និងមួយនេះ—ជាបុរសប្រក្រឹត—បានទៅដល់ផែនដីក្នុងសភាព ‘វೈរាជ’ ហើយត្រូវបានហៅថា ‘អាទិត្យ’។

Verse 48

मदांशो द्वादशो यस्तु विष्णुनामा महीतले । अवतीर्णो भवन्तं तु आराधयति शंकर ॥ ७३.४८ ॥

ឱ សង្ករ បុគ្គលដែលជាភាគទីដប់ពីរនៃខ្ញុំ—មាននាមថា វិෂ្ណុ—បានចុះមកលើផែនដី ហើយកំពុងបូជាបម្រើព្រះអង្គ។

Verse 49

एवमुक्त्वा स्वकादंशात् सृष्ट्वादित्यं घनं तथा । नारायणः शब्दवच्च न विद्मः क्व लयं गतः ॥ ७३.४९ ॥

ព្រះនារាយណៈបានមានព្រះបន្ទូលដូច្នេះ ហើយបានបង្កើតពីភាគមួយនៃព្រះកាយរបស់ព្រះអង្គ ទាំងព្រះអាទិត្យ និងពពកក្រាស់។ បន្ទាប់មក ព្រះអង្គបានលង់បាត់ដូចសំឡេងមួយ ហើយយើងមិនដឹងថាព្រះអង្គទៅរលាយនៅទីណាទេ។

Verse 50

रुद्र उवाच । एवमेष हरिर्देवः सर्वगः सर्वभावनः । वरदोऽभूत् पुरा मह्यं तेनाहं दैवतैर्वरः ॥ ७३.५० ॥

រុទ្រៈបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ដូច្នេះ ព្រះហរិ ជាព្រះទេវតា អមតៈ សព្វទី សព្វបង្កើត និងជាអ្នកបណ្តាលឲ្យសភាពទាំងអស់កើតមាន។ កាលពីមុន ព្រះអង្គបានប្រទានពរ​ដល់ខ្ញុំ ដូច្នេះហើយ ខ្ញុំត្រូវបានគេចាត់ទុកថាលើសលប់ក្នុងចំណោមទេវតាទាំងឡាយ»។

Verse 51

नारायणात् परो देवो न भूतो न भविष्यति । एतद् रहस्यं वेदानां पुराणानां च सत्तम । मया वः कीर्तितं सर्वं यथा विष्णुरिहेज्यते ॥ ७३.५१ ॥

លើសពីព្រះនារាយណៈ មិនមានទេវតាខ្ពស់ជាងទេ—មិនធ្លាប់មាន ហើយក៏មិននឹងមានឡើយ។ ឱ អ្នកស្តាប់ដ៏ប្រសើរ នេះជាអាថ៌កំបាំងនៃវេដ និងបុរាណទាំងឡាយ។ ខ្ញុំបានពោលប្រាប់អ្នកទាំងអស់គ្នាដោយពេញលេញ អំពីរបៀបបូជាព្រះវិෂ្ណុនៅទីនេះ។