Adhyaya 70: Nārāyaṇa as the Sacrificial Principle, Analysis of the Three Guṇas, and the Account of Delusion-Doctrines

Verse 1

भद्राश्व उवाच । भगवन् किं कृतं लोकं त्वया तमनुपश्यता । व्रतं तपो वा धर्मो वा प्राप्त्यर्थं तस्य वै मुने ॥ ७०.१ ॥

ភទ្រាស្វៈ បានពោលថា៖ «ឱ ព្រះមានព្រះភាគ! ខណៈដែលព្រះអង្គកំពុងសង្កេតមើលលោកនោះ តើព្រះអង្គបានអនុវត្តអ្វី? តើជាវ្រត (ពិធីសច្ចៈ), ជាតបស (ការតបស្យា), ឬជាធម្មណាមួយ—ឱ មុនី—ដើម្បីឈានដល់គោលនោះឬ?»

Verse 2

अनाराध्य हरिं भक्त्या को लोकान् कामयेद् बुधः । आराधिते हरौ लोकाः सर्वे करतलेऽभवन् ॥ ७०.२ ॥

ដោយមិនបានបូជាព្រះហរិ (Hari) ដោយភក្តីភាព តើបណ្ឌិតណាអាចប្រាថ្នាលោកផ្សេងៗបាន? ពេលបូជាព្រះហរិរួច លោកទាំងអស់ក្លាយដូចជានៅលើបាតដៃ។

Verse 3

एवं सञ्चिन्त्य राजेन्द्र मया विष्णुः सनातनः । आराधितो वर्षशतं क्रतुभिर्भूरिदक्षिणैः ॥ ७०.३ ॥

ដូច្នេះហើយ ខ្ញុំបានពិចារណា—ឱ ព្រះរាជាធិរាជ—ហើយបានបូជាព្រះវិෂ្ណុ (Viṣṇu) អមតៈ សម្រាប់រយឆ្នាំ ដោយយញ្ញក្រតុជាច្រើន ព្រមទាំងទានដ៏សម្បូរបែប។

Verse 4

ततः कदाचिद् बहुना कालेन नृपनन्दन । यजतो मम देवेशं यज्ञमूर्तिं जनार्दनम् । आहूता आगता देवाः सममेव सवासवाः ॥ ७०.४ ॥

បន្ទាប់មក ក្រោយពេលយូរណាស់—ឱ កូនព្រះរាជា—ខណៈដែលខ្ញុំកំពុងបូជាជនារទន (Janārdana) ព្រះអម្ចាស់នៃទេវតា ដែលមានរូបជាយញ្ញផ្ទាល់ ទេវតាទាំងឡាយ រួមទាំងព្រះឥន្ទ្រា ត្រូវបានអញ្ជើញហើយបានមកដល់ក្នុងពេលតែមួយ។

Verse 5

स्वे स्वे स्थाने स्थिताः आसन् यावद् देवाः सवासवाः । तावत् तत्रैव भगवान् आगतो वृषभध्वजः ॥ ७०.५ ॥

ខណៈដែលទេវតាទាំងឡាយ រួមទាំងព្រះឥន្ទ្រា ស្ថិតនៅតាមទីកន្លែងរបស់ខ្លួនៗ នៅពេលនោះឯង នៅទីនោះឯង ព្រះមានព្រះភាគ អ្នកកាន់និមិត្តសញ្ញាគោឧសភ (វೃಷភធ្វជ) បានមកដល់។

Verse 6

महादेवो विरूपाक्षस्त्र्यम्बको नीललोहितः । सोऽपि रौद्रे स्थितः स्थाने बभूव परमेश्वरः ॥ ७०.६ ॥

មហាទេវៈ—វិរូបាក្សៈ ត្រយំបកៈ និង នីលលោហិតៈ—ពិតប្រាកដ បានស្ថិតនៅក្នុងរូបរោទ្រ និងនៅក្នុងស្ថាននោះ បានបង្ហាញជាព្រះអម្ចាស់ដ៏អធិបតីបំផុត។

Verse 7

तान् सर्वानागतान् दृष्ट्वा देवानृषिमहोरगान् । सनत्कुमारो भगवाञाजगामाब्जसम्भवः ॥ ७०.७ ॥

ពេលបានឃើញអ្នកទាំងអស់ដែលមកដល់—ទេវតា ឥសី និងនាគធំៗ—សនត្កុមារៈ ព្រះមានព្រះភាគ អ្នកកើតពីផ្កាឈូក បានមកដល់។

Verse 8

त्रसरेणुप्रमाणेन विमानॆ सूर्यसन्निभे । अवस्थितो महायोगी भूतभव्यभविष्यवित् ॥ ७०.८ ॥

នៅក្នុងវិមានទេវតា ភ្លឺរលោងដូចព្រះអាទិត្យ ហើយមានលក្ខណៈល្អិតតាមមាត្រដ្ឋាន ត្រាសរេណុ នោះ មហាយោគីបានស្ថិតនៅទីនោះ—អ្នកដឹងអតីត បច្ចុប្បន្ន និងអនាគត។

Verse 9

आगम्य शिरसा रुद्रं स ववन्दे महामुनिः । मया प्रणमितस्तस्थौ समीपे शूलपाणिनः ॥ ७०.९ ॥

ពេលបានចូលទៅជិតរុទ្រៈ មហាមុនីនោះបានកោតគោរពដោយក្បាល។ ពេលខ្ញុំបានសំពះគាត់រួច គាត់បានឈរនៅជិតព្រះសិវៈ អ្នកកាន់ត្រីសូល។

Verse 10

तानहं संस्थितान् देवान् नारदादीनृषींस्तथा । सनत्कुमाररुद्रौ च दृष्ट्वा मे मनसि स्थितम् ॥ ७०.१० ॥

ខ្ញុំបានឃើញទេវតាទាំងនោះឈរនៅទីនោះ និងឥសីទាំងឡាយចាប់ពីនារទៈ ព្រមទាំងសនត្កុមារៈ និងរុទ្រៈ; អ្វីដែលស្ថិតនៅក្នុងចិត្តខ្ញុំ ក៏បានច្បាស់លាស់ និងស្ងប់ស្ងាត់។

Verse 11

क एषां भवते याज्यो वरिष्ठश्च नृपोत्तम । केन तुष्टेन तुष्टाः स्युः सर्व एते सरुद्रकाः ॥ ७०.११ ॥

ឱ ព្រះរាជាដ៏ប្រសើរ ក្នុងចំណោមទាំងនេះ អ្នកណាជាអ្នកលើសគេ និងគួរឲ្យព្រះអង្គបូជាដោយពិសេស? ហើយបើអ្នកណាម្នាក់ត្រូវបានពេញចិត្ត នោះទាំងអស់នេះ រួមទាំងព្រះរុទ្រាទាំងឡាយ នឹងពេញចិត្តដែរ​ឬ?

Verse 12

एवं कृत्वा स्थिते राजन् रुद्रः पृष्टो मया । अनघ । एवमर्थं क इज्योऽत्र युष्माकं सुरसत्तमाः ॥ ७०.१२ ॥

ព្រះរាជា, កាលបានធ្វើដូច្នេះហើយ ស្ថានការណ៍ក៏នៅដូច្នោះ ខ្ញុំបានសួរព្រះរុទ្រា ឱ អ្នកគ្មានមន្ទិលថ្នមថ្នាក់ថា៖ «ក្នុងកាលៈទេសៈនេះ ក្នុងចំណោមព្រះទាំងឡាយ—ឱ ព្រះទេវដ៏ប្រសើរ—អ្នកណាគួរឲ្យបូជានៅទីនេះ?»

Verse 13

एवमुक्ते तदोवाच रुद्रो मां सुरसन्निधौ ॥ ७०.१३ ॥

ពេលបាននិយាយដូច្នោះហើយ ព្រះរុទ្រា ក៏បានមានព្រះបន្ទូលមកខ្ញុំ នៅចំពោះមុខព្រះទេវទាំងឡាយ។

Verse 14

रुद्र उवाच । शृण्वन्तु बिबुधाः सर्वे तथा देवर्षयोऽमलाः । ब्रह्मर्षयश्च विख्याताः सर्वे शृण्वन्तु मे वचः । त्वं चागस्त्य महाबुद्धे शृणु मे गदतो वचः ॥ ७०.१४ ॥

ព្រះរុទ្រា មានព្រះបន្ទូលថា៖ «សូមឲ្យសត្វមានបញ្ញាទាំងអស់ ស្តាប់; ហើយសូមឲ្យទេវឥសីដ៏បរិសុទ្ធឥតមន្ទិល ស្តាប់ផង; សូមឲ្យព្រះឥសីព្រហ្មដ៏ល្បីល្បាញទាំងអស់ ស្តាប់—ចូរឲ្យទាំងអស់ស្តាប់ពាក្យរបស់ខ្ញុំ។ ហើយអ្នកផងដែរ អគស្ត្យៈ អ្នកមានបញ្ញាធំ សូមស្តាប់ពាក្យដែលខ្ញុំកំពុងនិយាយ។»

Verse 15

यो यज्ञैर् ईड्यते देवो यस्मात् सर्वमिदं जगत् । उत्पन्नं सर्वदा यस्मिँल्लीनं भवति सामरम् ॥ ७०.१५ ॥

ព្រះទេវតាដែលត្រូវបានសរសើរដោយយញ្ញៈទាំងឡាយ—ពីព្រះអង្គនេះ ពិភពលោកទាំងមូលបានកើតឡើង; ហើយក្នុងព្រះអង្គនេះ វាតែងតែរលាយចូលវិញ ជាមួយនឹងក្រុមព្រះទេវទាំងឡាយ។

Verse 16

नारायणः परो देवः सत्त्वरूपो जनार्दनः । त्रिधात्मानं स भगवाँन् ससर्ज परमेश्वरः ॥ ७०.१६ ॥

ព្រះនារាយណៈជាព្រះដ៏អធិរាជ; ព្រះជនារទនៈមានរូបជាសត្ត្វសុទ្ធ។ ព្រះភគវាន អធិព្រះអម្ចាស់ បានបង្កើតអាត្មា​បីភាគ (ត្រីធាតុ)។

Verse 17

रजस्तमोभ्यां युक्तोऽभूद् रजः सत्त्वाधिकं विभुः । ससर्ज नाभिकमले ब्रह्माणं कमलासनम् ॥ ७०.१७ ॥

ដោយភ្ជាប់ជាមួយរាជស និងតមស ព្រះវិភូដ៏មានអំណាច ក្លាយជាអ្នកមានរាជសជាចម្បង ហើយមានសត្ត្វច្រើនជាង; ហើយលើផ្កាឈូកនៃផ្ចិតទ្រង់ បានបង្កើតព្រះព្រហ្មា អង្គអង្គុយលើផ្កាឈូក។

Verse 18

रजसा तमसा युक्तः सोऽपि मां त्वसृजत् प्रभुः । यत्सत्त्वं स हरिर्देवो यो हरिस्तत्परं पदम् ॥ ७०.१८ ॥

ដោយភ្ជាប់ជាមួយរាជស និងតមស ព្រះអម្ចាស់នោះក៏បានបង្កើតខ្ញុំដែរ។ អ្វីដែលជាសត្ត្វ នោះគឺព្រះហរិ ជាទេវៈ; ហើយព្រះហរិគឺជាបទដ៏អធិ (ស្ថានភាពខ្ពស់បំផុត)។

Verse 19

ये सत्त्वराजसी सोऽपि ब्रह्मा कमलसम्भवः । यो ब्रह्मा सैव देवस्तु यो देवः स चतुर्मुखः । यद्रजस्तमसोपेतं सोऽहं नास्त्यत्र संशयः ॥ ७०.१९ ॥

អ្វីដែលមានសត្ត្វ និងរាជស នោះជាព្រះព្រហ្មា កើតពីផ្កាឈូក។ អ្នកណាជាព្រះព្រហ្មា នោះក៏ជាទេវៈដែរ; ហើយទេវៈនោះគឺអង្គមានមុខបួន។ ហើយអ្វីដែលភ្ជាប់ដោយរាជស និងតមស នោះគឺខ្ញុំ—គ្មានសង្ស័យនៅទីនេះឡើយ។

Verse 20

सत्त्वं रजस्तमश्चैव त्रितयं चैददुच्यते । सत्त्वेन मुच्यते जन्तुः सत्त्वं नारायणात्मकम् ॥ ७०.२० ॥

សត្ត្វ រាជស និងតមស—ត្រីយ៉ាងនេះហៅថា ត្រីតយ។ សត្វមានជីវិតរួចផុតដោយសត្ត្វ; ហើយសត្ត្វមានសភាពជាព្រះនារាយណៈ។

Verse 21

रजसा सत्त्वयुक्तेन भवेत् सृष्टिः रजोऽधिका । तच्च पैतामहं वृत्तं सर्वशास्त्रेषु पठ्यते ॥ ७०.२१ ॥

នៅពេល «រាជស» រួមជាមួយ «សត្តវ» ការបង្កើតកើតឡើងដោយរាជសលើសលប់។ ហើយព្រឹត្តិការណ៍នេះ ដែលគេយកថាជាប្រពៃណីរបស់ ពិតាមហា (ព្រះព្រហ្ម) ត្រូវបានអានសូត្រនៅក្នុងសាស្ត្រទាំងអស់។

Verse 22

यद्वेदबाह्यं कर्म स्याच्छास्त्रमुद्दिश्य सेव्यते । तद्रौद्रमिति विख्यातं कनिष्ठं गदितं नृणाम् ॥ ७०.२२ ॥

អំពើណាដែលស្ថិតក្រៅវេដៈ ប៉ុន្តែត្រូវអនុវត្តដោយយោងថា «សាស្ត្រ»—អំពើនោះគេហៅថា «រោទ្រ» ហើយត្រូវបានប្រកាសថាជាអំពើទាបបំផុតក្នុងចំណោមមនុស្ស។

Verse 23

यद्धीनं रजसा कर्म केवलं तामसं तु यत् । तद् दुर्गतिपरं नॄणामिह लोके परत्र च ॥ ७०.२३ ॥

អំពើណាដែលខ្វះរាជស និងអំពើណាដែលជាតាមសសុទ្ធ—អំពើទាំងនោះនាំមនុស្សទៅកាន់គតិអាក្រក់ ទាំងក្នុងលោកនេះ និងក្នុងលោកក្រោយ។

Verse 24

सत्त्वेन मुच्यते जन्तुः सत्त्वं नारायणात्मकम् । नारायणश्च भगवान् यज्ञरूपी विभाव्यते ॥ ७०.२४ ॥

សត្វមានជីវិតរួចផុតដោយសត្តវ; ហើយសត្តវត្រូវបានយល់ថាមានសភាពជានារាយណៈ។ នារាយណៈ ព្រះអម្ចាស់ដ៏មានព្រះភាគ ត្រូវបានសមាធិថាជារូបនៃយជ្ញ (យញ្ញ)។

Verse 25

कृते नारायणः शुद्धः सूक्ष्ममूर्तिरुपास्यते । त्रेतायां यज्ञरूपेण पञ्चरात्रैस्तु द्वापरे ॥ ७०.२५ ॥

នៅយុគក្រឹត នារាយណៈ—បរិសុទ្ធ និងមានរូបសុក្ខម—គួរត្រូវបានសមាធិគោរព។ នៅយុគត្រេតា (គេបូជា) ជារូបនៃយជ្ញ; ហើយនៅយុគទ្វាបរ តាមរយៈប្រព័ន្ធបញ្ចរាត្រ (Pañcarātra)។

Verse 26

कलौ मत्कृतमार्गेण बहुरूपेण तामसैः । इज्यते द्वेषबुद्ध्या स परमात्मा जनार्दनः ॥ ७०.२६ ॥

នៅក្នុងយុគកលិ ព្រះអាត្មាអធិមហា—ជនារទនៈ—ត្រូវបានគោរពបូជាដោយមនុស្សមានតាមសិកៈ ជាច្រើនរូបរាង តាមមាគ៌ាដែលខ្ញុំបានបង្កើត ប៉ុន្តែមានចិត្តពោរពេញដោយទ្វេសៈ។

Verse 27

न तस्मात् परतो देवो भविता न भविष्यति । यो विष्णुः स स्वयं ब्रह्मा यो ब्रह्मा सोऽहमेव च ॥ ७०.२७ ॥

លើសពីព្រះសច្ចៈអធិមហានោះ មិនមានទេវតាណាមួយកើតឡើង ហើយក៏មិននឹងកើតឡើងទៀតដែរ។ អ្នកណាជាព្រះវិෂ្ណុ គាត់នោះជាព្រះព្រហ្មា; ហើយអ្នកណាជាព្រះព្រហ្មា គាត់នោះក៏ជាខ្ញុំផ្ទាល់ដែរ។

Verse 28

वेदत्रयेऽपि यज्ञेऽस्मिन् याज्यं वेदेषु निश्चयः । यो भेदं कुरुतेऽस्माकं त्रयाणां द्विजसत्तम । स पापकाऽरी दुष्टात्मा दुर्गतिं गतिमाप्नुयात् ॥ ७०.२८ ॥

សូម្បីតែក្នុងយជ្ញនេះ ដែលមានមូលដ្ឋានលើវេទទាំងបី ការបូជាអ្វីគួរបូជានោះ ត្រូវបានកំណត់យ៉ាងច្បាស់ក្នុងវេទ។ ឱ អ្នកទ្វិជៈដ៏ប្រសើរ អ្នកណាបង្កើតភាពបែកបាក់រវាងវេទទាំងបីរបស់យើង នោះជាអ្នកប្រព្រឹត្តបាប មានចិត្តអាក្រក់ ហើយនឹងទៅដល់គតិអពមង្គល។

Verse 29

इदं च शृणु मेऽगस्त्य गदतः प्राक्तनं तथा । यथा कलौ हरेर्भक्तिं न कुर्वन्तीह मानवाः ॥ ७०.२९ ॥

ហើយសូមស្តាប់ពីខ្ញុំផង ឱ អគស្ត្យៈ ខ្ញុំនឹងប្រាប់រឿងពីសម័យបុរាណ ដើម្បីបង្ហាញថា ក្នុងយុគកលិ មនុស្សនៅទីនេះមិនប្រកបភក្តិចំពោះហរិទេ។

Verse 30

भूर्लोकवासिनः सर्वे पुरा यष्ट्वा जनार्दनम् । भुवर्लोकं प्रपद्यन्ते तत्रस्था अपि केशवम् ॥ आराध्य स्वर्गतिं यान्ति क्रमान्मुक्तिं व्रजन्ति च ॥ ७०.३० ॥

សត្វលោកទាំងអស់នៅភូរលោក កាលពីបុរាណបានបូជាជនារទនៈ ហើយទៅដល់ភូវរលោក; ហើយអ្នកដែលស្នាក់នៅទីនោះផង ដោយគោរពអារាធនាកេសវៈ នឹងទៅដល់ស្ថានសួគ៌ ហើយតាមលំដាប់ក៏ទៅដល់មោក្សៈផងដែរ។

Verse 31

एवं मुक्तिपदे व्याप्ते सर्वलोकैस्तथैव च । मुक्तिभाजस्ततो देवास्तं दध्युः प्रयता हरिम् ॥ ७०.३१ ॥

ដូច្នេះ នៅពេល “ស្ថាននៃមុក្ខ” ត្រូវបានពេញលេញដោយលោកទាំងអស់ផងដែរ នោះព្រះទេវតា—អ្នកមានភាគក្នុងមុក្ខ—បានផ្តោតចិត្តដោយសមាធិ និងវិន័យលើព្រះហរិ។

Verse 32

सोऽपि सर्वगतत्वाच्च प्रादुर्भूतः सनातनः । उवाच ब्रूत किं कार्यं सर्वयोगिवराः सुराः ॥ ७०.३२ ॥

ព្រះអង្គផងដែរ—អនន្ត និងដោយសារភាពពេញលេញគ្រប់ទី—បានបង្ហាញព្រះវត្តមាន ហើយមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ចូរប្រាប់មក ព្រះទេវតា អ្នកជាអ្នកយោគីល្អឥតខ្ចោះទាំងអស់ តើកិច្ចការអ្វីត្រូវធ្វើ?»

Verse 33

ते तं प्रणम्य देवेशमूचुश्च परमेश्वरम् । देवदेव जनः सर्वो मुक्तिमार्गे व्यवस्थितः । कथं सृष्टिः प्रभविता नरकेषु च को वसेत् ॥ ७०.३३ ॥

ពួកគេបានក្រាបថ្វាយបង្គំព្រះអម្ចាស់នៃទេវតា ហើយទូលទៅកាន់ព្រះបរមេស្វរៈថា៖ «ឱ ព្រះនៃព្រះទាំងអស់—បើមនុស្សទាំងមូលស្ថិតនៅលើមាគ៌ាមុក្ខ តើសೃષ્ટិ នឹងកើតឡើងដូចម្តេច ហើយនរណានឹងស្នាក់នៅក្នុងនរកលោក?»

Verse 34

एवमुक्तस्ततो देवैस्तानुवाच जनार्दनः । युगानि त्रीणि बहवो मामुपेष्यन्ति मानवाः ॥ ७०.३४ ॥

ព្រះយនារទនៈ ត្រូវបានទេវតាទាំងឡាយទូលដូច្នេះ ហើយបានមានព្រះបន្ទូលទៅកាន់ពួកគេថា៖ «ក្នុងបីយុគ មានមនុស្សជាច្រើននឹងមករកខ្ញុំ»។

Verse 35

अन्त्ये युगे प्रविरला भविष्यन्ति मदाश्रयाः । एष मोहं सृजाम्याशु यो जनं मोहयिष्यति ॥ ७०.३५ ॥

នៅចុងយុគ អ្នកដែលជ្រកកោនក្នុងខ្ញុំនឹងក្លាយជាកម្រណាស់។ ខ្ញុំនឹងបង្កើតមោហៈនេះយ៉ាងឆាប់—មោហៈដែលនឹងបំភាន់មនុស្សលោក។

Verse 36

त्वं च रुद्र महाबाहो मोहशास्त्राणि कारय । अल्पायासं दर्शयित्वा फलं दीर्घं प्रदर्शय ॥ ७०.३६ ॥

ឯងផងដែរ ឱ រុទ្រា មហាបាហូ ចូរឲ្យតែងនិពន្ធសាស្ត្របំភាន់; បង្ហាញថាខិតខំតិច ហើយបង្ហាញផលដែលយូរអង្វែង និងឆ្ងាយឥទ្ធិពល។

Verse 37

कुहकं चेन्द्रजालानि विरुद्धाचरणानि च । दर्शयित्वा जनं सर्वं मोहयाशु महेश्वर ॥ ७०.३७ ॥

ដោយបង្ហាញការបោកបញ្ឆោត និងមន្តអន្ទាក់ដូចឥន្ទ្រជាល ព្រមទាំងអាកប្បកិរិយាផ្ទុយប្រក្រតី អ្នកចូរបំភាន់មនុស្សទាំងអស់ឲ្យរហ័ស ឱ មហេស្វរ។

Verse 38

एवमुक्त्वा तदा तेन देवेन परमेष्ठिना । आत्मा तु गोपितः सद्यः प्रकाश्योऽहं कृतस्तदा ॥ ७०.३८ ॥

ពេលនោះ ព្រះបរមេស្ឋិន ទេវតានោះ បានមានព្រះបន្ទូលដូច្នេះ; ហើយអាត្មា ត្រូវបានលាក់បាំងភ្លាមៗ ខណៈដែលខ្ញុំត្រូវបានធ្វើឲ្យបង្ហាញច្បាស់នៅពេលនោះ។

Verse 39

तस्मादारभ्य कालं तु मत्प्रणीतॆषु सत्तम । शास्त्रेष्वभिरतो लोको बाहुल्येन भवेदतः ॥ ७०.३९ ॥

ចាប់ពីពេលនោះតទៅ ឱ សត្ដមៈ អ្នកល្អប្រសើរនៃអ្នកមានគុណធម៌ មនុស្សភាគច្រើន នឹងលះបង់ខ្លួនឲ្យសាស្ត្រ និងវិន័យ ដែលខ្ញុំបានប្រកាស។

Verse 40

वेदानुवर्त्तिनं मार्गं देवं नारायणं तथा । एकीभावेन पश्यन्तो मुक्तिभाजो भवन्ति ते ॥ ७०.४० ॥

អ្នកដែលមើលឃើញដោយភាពឯកភាព (មិនបំបែកពីរ) នូវមាគ៌ាដែលស្របតាមវេដា និងព្រះនារាយណៈដែរ—មនុស្សទាំងនោះ ក្លាយជាអ្នកមានភាគក្នុងមុខ្កតិ (ការរំដោះ)។

Verse 41

मां विष्णोर्व्यतिरिक्तं ये ब्रह्माणं च द्विजोत्तम । भजन्ते पापकर्माणस्ते यान्ति नरकं नराः ॥ ७०.४१ ॥

ឱ ព្រះទ្វិជោត្តម! មនុស្សអ្នកប្រព្រឹត្តបាប ដែលបូជាខ្ញុំថាផ្សេងពីព្រះវិṣṇu ហើយក៏បូជាព្រះប្រហ្មា ដែរ នោះនឹងទៅកាន់នរក។

Verse 42

ये वेदमर्गनिर्मुक्तास्तेषां मोहार्थमेव च । नयसिद्धान्तसंज्ञाभिर्मया शास्त्रं तु दर्शितम् ॥ ७०.४२ ॥

សម្រាប់អ្នកដែលបានបែរចេញពីមាគ៌ានៃវេដៈ ហើយដើម្បីបំបាត់ភាពវង្វេងរបស់ពួកគេ ខ្ញុំបានបង្ហាញសាស្ត្រនេះ ដោយដាក់ឈ្មោះថា «នយ» និង «សិទ្ធាន្ត»។

Verse 43

पाशोऽयं पशुभावस्तु स यदा पतितो भवेत् । तदा पाशुपतं शास्त्रं जायते वेदसंज्ञितम् ॥ ७०.४३ ॥

នេះហៅថា «ចំណង» គឺសភាពជាសត្វដែលត្រូវចង។ ពេលសភាពចងនោះរលាយបាត់ ទើបសាស្ត្រ «បាសុបត» កើតឡើង ដែលត្រូវហៅថា «វេដៈ»។

Verse 44

वेदमूर्तिरहं विप्र नान्यशास्त्रार्थवादिभिः । ज्ञायते मत्स्वरूपं तु मुक्त्वा वेदमनादिमत् । वेदवेद्योऽस्मि विप्रर्षे ब्राह्मणैश्च विशेषतः ॥ ७०.४४ ॥

«ឱ ព្រះវិប្រព្រាហ្មណៈ! ខ្ញុំមានរូបជាវេដៈ។ អ្នកដែលតែពន្យល់អត្ថន័យសាស្ត្រផ្សេងៗ មិនអាចដឹងស្វរូបខ្ញុំបានទេ ប្រសិនបើបោះបង់វេដៈដ៏អនាទិ។ ឱ ព្រះឥសីដ៏ល្អបំផុត! ខ្ញុំត្រូវដឹងតាមរយៈវេដៈ ជាពិសេសដោយព្រាហ្មណៈទាំងឡាយ»។

Verse 45

युगानि त्रीण्यहं विप्र ब्रह्मा विष्णुस्तथैव च । त्रयोऽपि सत्त्वादिगुणास्त्रयो वेदास्त्रयोऽग्नयः ॥ ७०.४५ ॥

«ឱ ព្រះវិប្រព្រាហ្មណៈ! ខ្ញុំជាយុគទាំងបី; (ខ្ញុំជា) ព្រះប្រហ្មា និងព្រះវិṣṇu ដែរ។ គុណទាំងបី ចាប់ពីសត្តវៈ ក៏ស្ថិតនៅក្នុងខ្ញុំ; វេដៈទាំងបី និងភ្លើងបូជាបរិសុទ្ធទាំងបី ក៏ដូចគ្នា»។

Verse 46

त्रयो लोकास्त्रयः सन्ध्यास्त्रयो वर्णास्तथैव च । सवनानि तु तावन्ति त्रिधा बद्धमिदं जगत् ॥ ७०.४६ ॥

លោកទាំងបី មានបីសន្ធ្យា និងវណ្ណៈបីដូចគ្នា។ សវនៈ (ពេលបូជាយញ្ញ) ក៏មានបី; ពិភពលោកនេះត្រូវបានរៀបចំជាត្រីភាគ។

Verse 47

य एवṃ वेत्ति विप्रर्षे परं नारायणं तथा । अपरं पद्मयोनिं तु ब्रह्माणं त्वपरं तु माम् । गुणतो मुख्यतस्त्वेक एवाहं मोह इत्युत ॥ ७०.४७ ॥

ឱ វិប្ររិષិដ៏ប្រសើរ អ្នកណាដែលដឹងដូចនេះថា នារាយណៈជាព្រះអធិបតីខ្ពស់បំផុត; ព្រះព្រហ្មា កើតពីផ្កាឈូក ជាអនុក្រម; ហើយខ្ញុំក៏ជាអនុក្រមដែរ—ដោយយល់ថា តាមសារសំខាន់ មានតែអង្គតែមួយ—គេហៅថា បានរួចពីមោហៈ។