Adhyaya 48: The Kalki Dvādaśī Observance and the Episode of King Viśāla

Verse 1

दुर्वासा उवाच । तद्वद् भाद्रपदे मासि शुक्लपक्षे तु द्वादशीम् । सङ्कल्प्य विधिना देवं अर्च्छयेत् परमेश्वरम् ॥ ४८.१ ॥

ទុរវាសា បានមានព្រះវាចា៖ «ដូចគ្នានេះដែរ ក្នុងខែភាទ្របទ នៅពាក់កណ្តាលភ្លឺ នៃថ្ងៃទ្វាទសី គួរធ្វើសង្កល្ប (ការប្តេជ្ញាចិត្តពិធី) ហើយបូជាព្រះអម្ចាស់—បរមេស្វរ—តាមវិធីដែលបានកំណត់»។

Verse 2

नमोऽस्तु कल्किने पादौ हृषीकेशाय वै कटिम् । म्लेच्छविध्वंसनायेति जगन्मूर्त्ते तथोदरम् ॥ ४८.२ ॥

សូមនមស្ការ​ដល់​កល្កិន—ចំពោះ​ព្រះបាទ; ដល់​ហ្រឹសីកេឝ—ចំពោះ​ចង្កេះ; ដល់​អ្នកបំផ្លាញ​ម្លេច្ឆៈ—ហើយ​ដូចគ្នា​នមស្ការ​ចំពោះ​ព្រះឧदर​របស់​ព្រះអង្គ ដែល​មាន​រូបជាសកលលោក។

Verse 3

शितिकण्ठाय कण्ठं तु खड्गपाणेति वै भुजौ । चतुर्भुजायेति हस्तौ विश्वमूर्त्ते तथा शिरः ॥ ४८.३ ॥

ចូរ​កំណត់​បំពង់ក​ថា «សម្រាប់​សិតិកណ្ឍៈ»; ចូរ​កំណត់​ដៃលើ (ភុជ) ថា «របស់​ខឌ្គបាណិ»; ចូរ​កំណត់​ដៃ (ហស្ត) ថា «របស់​ព្រះមាន​បួនដៃ»; ហើយ​ដូចគ្នា ក្បាល​ថា «របស់​វិશ્વមូរត្តិ»។

Verse 4

एवमभ्यर्च्य मेधावी प्राग्वत् तस्याग्रतो घटम् । विन्यसेत् कल्किनं देवं सौवर्णं तत्र कारयेत् ॥ ४८.४ ॥

បន្ទាប់ពី​បូជាដូច្នេះ អ្នកប្រាជ្ញ​គួរ​ដាក់​កលស (ប៉ាន់ទឹក) នៅ​ខាងមុខ ដូចមុន; នៅទីនោះ គួរ​ដំឡើង​ព្រះកល្កិន និង​ឲ្យ​ធ្វើ​រូបមាស​របស់​ព្រះអង្គ​នៅទីនោះ។

Verse 5

सितवस्त्रयुगच्छन्नं गन्धपुष्पोपशोभितम् । कृत्वा प्रभाते विप्राय प्रदेयं शास्त्रवित्तमे । एवं कृते भवेद्यस्तु तन्निबोध महामुने ॥ ४८.५ ॥

រៀបចំ​វត្ថុនោះ​ឲ្យ​គ្រប​ដោយ​សម្លៀកបំពាក់​ពណ៌ស​ពីរ និង​តុបតែង​ដោយ​ក្លិនក្រអូប និង​ផ្កា; នៅពេល​ព្រឹក គួរ​ប្រគេន​ដល់​ព្រះព្រាហ្មណ៍​ដែល​ចេះ​ដឹង​ក្នុង​សាស្ត្រ។ ធ្វើ​ដូច្នេះ​ហើយ ផលដែល​កើតមាន—សូម​ស្តាប់ នៃ​មហាមុនី។

Verse 6

पूर्वं राजा विशालोऽभूत् काश्यां पुर्यां महाबलः । गोत्रजैर्हृतराज्योऽसौ गन्धमादनमाविशत् ॥ ४८.६ ॥

កាលពីមុន មាន​ព្រះរាជា​មហាបល​ឈ្មោះ វិឝាល នៅ​ក្នុង​ក្រុង​កាសី។ ព្រះអង្គ​ត្រូវ​សាច់ញាតិ​ក្នុង​វង្សត្រកូល​ដកហូត​រាជ្យ ហើយ​បាន​ចូល​ទៅ​កាន់​គន្ធមាទន។

Verse 7

तस्य द्रोण्यां महाराज बदरीं प्राप्य शोभनाम् । हृतराज्यो विशेषेण गतश्रीको नरोत्तमः ॥ ४८.७ ॥

ឱ មហារាជា នៅក្នុងជ្រលងនោះ បុរសឧត្តមបានទៅដល់បដារី (Badarī) ដ៏រុងរឿង; ព្រះអង្គត្រូវបានដករាជ្យ ហើយជាពិសេសបានបាត់បង់សិរីរុងរឿងដើម។

Verse 8

कदाचिदागतौ तत्र पुराणावृषिसत्तमौ । नरनारायणौ देवौ सर्वदेवनमस्कृतौ ॥ ४८.८ ॥

កាលមួយ នៅទីនោះ ព្រះឥសីបុរាណដ៏ប្រសើរពីរអង្គបានមកដល់ គឺ នរ និង នារាយណៈ ជាទេវៈដែលទេវទាំងអស់គោរពនមស្ការ។

Verse 9

तौ दृष्ट्वा तत्र राजानं पूर्वागतमरिंदमौ । ध्यायन्तं परमं ब्रह्म विष्ण्वाख्यं परमं पदम् ॥ ४८.९ ॥

ពួកគេឃើញព្រះរាជាដែលបានមកមុននៅទីនោះ—ជាអ្នកបង្ក្រាបសត្រូវ—កំពុងសមាធិលើ ព្រះព្រហ្មអតិបរមា គឺទីដ្ឋានខ្ពស់បំផុតដែលហៅថា វិស្ណុ។

Verse 10

तौ प्रीतावूचतुस् तं तु राजानं क्षीणकल्मषम् । वरं वृणीष्व राजेन्द्र वरदौ स्वस्तवागतौ ॥ ४८.१० ॥

ពួកទេវៈទាំងពីរនោះពេញចិត្ត ហើយបានមានព្រះបន្ទូលទៅកាន់ព្រះរាជាដែលកល្មសបានសាបសូន្យថា៖ «ឱ ព្រះអម្ចាស់នៃព្រះរាជាទាំងឡាយ ចូរជ្រើសពរ; ពួកយើងមកដល់ដោយសុវត្ថិភាព ហើយជាអ្នកប្រទានពរ»។

Verse 11

राजोवाच । भवन्तौ कौ न जानामि कस्य गृह्णाम्यहं वरम् । आराधयामि यत् तस्माद् वरमिच्छामि शोभनम् ॥ ४८.११ ॥

ព្រះរាជាមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ខ្ញុំមិនដឹងថាព្រះអង្គទាំងពីរជានរណាទេ; ខ្ញុំគួរទទួលពរពីអ្នកណា? ព្រោះខ្ញុំកំពុងគោរពបូជាព្រះអង្គដែលខ្ញុំបម្រើ ដូច្នេះខ្ញុំប្រាថ្នាពរដ៏មង្គល»។

Verse 12

एवमुक्तौ तु तौ राज्ञा कामाराधयसे प्रभो । कं वा वरं वृणुष्व त्वं कथयस्व कुतूहलात् ॥ ४८.१२ ॥

ព្រះរាជាបានមានព្រះបន្ទូលទៅកាន់ទាំងពីរនោះថា៖ «ឱ ព្រះអម្ចាស់ អ្នកអាចអនុគ្រោះតាមព្រះហឫទ័យ។ សូមជ្រើសពរាណាមួយដែលអ្នកប្រាថ្នា ហើយប្រាប់ខ្ញុំ ដោយក្តីចង់ដឹង»។

Verse 13

एवमुक्तस्ततो राजा विष्णुमाराधयाम्यहम् । कथयित्वा स्थितस्तूष्णीं ततस्तावूचतुः पुनः ॥ ४८.१३ ॥

ព្រះរាជាបានទទួលព្រះបន្ទូលហើយមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ខ្ញុំនឹងបូជាព្រះវិṣṇu»។ ព្រះអង្គនិយាយរួច ស្ងៀមស្ងាត់; បន្ទាប់មកទាំងពីរនោះបាននិយាយឡើងវិញ។

Verse 14

राजन् तस्यैव देवस्य प्रसादादावयोर् वरः । दातव्यस् ते वरं ब्रूहि कस् ते मनसि वर्तते ॥ ४८.१४ ॥

«ឱ ព្រះរាជា ដោយព្រះគុណនៃទេវតានោះឯង យើងទាំងពីរត្រូវផ្តល់ពរ​ដល់ព្រះអង្គ។ សូមមានព្រះបន្ទូលប្រាប់ពរ៖ អ្វីដែលស្ថិតនៅក្នុងព្រះហឫទ័យ?»

Verse 15

राजोवाच । यथा यज्ञेश्वरं देवं यज्ञैर्विविधदक्षिणैः । यष्टुं समर्थता मे स्यात् तथा मे ददतां वरम् ॥ ४८.१५ ॥

ព្រះរាជាមានព្រះបន្ទូលថា៖ «សូមប្រទានពរ ដើម្បីឲ្យខ្ញុំមានសមត្ថភាពបូជាព្រះអម្ចាស់នៃយជ្ញ ដោយពិធីយជ្ញជាច្រើន ប្រកបដោយទានដក្សិណា (dakṣiṇā) នានា»។

Verse 16

नर उवाच । स्वयं नारायणो देवो लोकमार्गप्रदर्शकः । मया सह तपः कुर्याद् बदर्यां लोकभावनः ॥ ४८.१६ ॥

នរៈបាននិយាយថា៖ «សូមឲ្យព្រះនារាយណៈ (Nārāyaṇa) ព្រះដ៏បង្ហាញផ្លូវដល់លោក ទ្រទ្រង់សុខមង្គលលោកទាំងអស់ ធ្វើតបស្យា (tapas) រួមជាមួយខ្ញុំ នៅបដារី (Badarī)»។

Verse 17

अयं मत्स्योऽभवत् पूर्वं पुनः कूर्मस्वरूपवान् । वराहश्चाभवद् देवो नरसिंहस्ततोऽभवत् ॥ ४८.१७ ॥

មុននេះ ព្រះអង្គបានអវតារជា មច្ឆៈ; បន្ទាប់មកវិញ ទ្រង់បានទទួលរូប កូរមៈ។ ព្រះទេវៈក៏បានអវតារជា វរាហៈ ហើយបន្ទាប់មកទ្រង់បានអវតារជា នរសിംហៈ (មនុស្ស-សត្វតោ)។

Verse 18

वामनस्तु ततो जातो जामदग्न्यो महाबलः । पुनर्दाशरथिर्भूत्वा वासुदेवः पुनर्बभौ ॥ ४८.१८ ॥

បន្ទាប់មក វាមនៈ បានប្រសូត្រ; ហើយ (បន្ទាប់មក) ជាមហាវីរបុរស ជាមទគ្ន្យៈ (បរśុរាម)។ ម្តងទៀត ទ្រង់បានក្លាយជា កូនប្រុសរបស់ ទសរថៈ (រាម) ហើយ វាសុទេវៈ បានបង្ហាញខ្លួនឡើងវិញ។

Verse 19

बुद्धो भूत्वा जनं ह्येष मोहयामास पार्थिव । सपत्नान् दस्यवो म्लेच्छान् पुनर्हत्वा महीमिमाम् । प्रकृतिस्थां चकारायं स एष भगवान् हरिः ॥ ४८.१९ ॥

ឱ ព្រះមហាក្សត្រ, ទ្រង់បានអវតារជា ពុទ្ធៈ ហើយពិតប្រាកដបានធ្វើឲ្យប្រជាជនវង្វេង។ បន្ទាប់មក ទ្រង់បានសម្លាប់សត្រូវប្រជែង—ចោរ និង ម្លេច្ឆៈ—ម្តងទៀត ហើយបានស្តារផែនដីនេះឲ្យត្រឡប់ទៅស្ថានភាពធម្មជាតិដ៏ស្ថិតស្ថេរ។ ព្រះអង្គនេះហើយគឺ ព្រះភគវាន ហរិ។

Verse 20

पूज्यते मत्स्यरूपेण सर्वज्ञत्वमभीप्सुभिः । स्ववंशोद्धरणार्थाय कूर्मरूपी तु पूज्यते ॥ ४८.२० ॥

អ្នកដែលប្រាថ្នាចង់បាន សព្វជ្ញតា (ចំណេះដឹងទាំងអស់) គោរពបូជាព្រះអង្គក្នុងរូប មច្ឆៈ។ ហើយ ដើម្បីសង្គ្រោះ និងថែរក្សាវង្សត្រកូលរបស់ខ្លួន ទ្រង់ត្រូវបានបូជាក្នុងរូប កូរមៈ (អណ្តើក)។

Verse 21

भवोदधिनिमग्नेन वाराहः पूज्यते हरिः । नारसिंहेन रूपेण तद्वत् पापभयाद् नरैः ॥ ४८.२१ ॥

អ្នកដែលលិចចូលក្នុង មហាសមុទ្រនៃភវៈ (សំសារ) គោរពបូជា ហរិ ក្នុងរូប វរាហៈ។ ដូចគ្នានេះដែរ មនុស្សដែលរងទុក្ខដោយ ភ័យខ្លាចបាប គួរគោរពបូជាទ្រង់ក្នុងរូប នរសിംហៈ។

Verse 22

वामनं मोहनाशाय वित्तार्थे जगदग्निजम् । क्रूरशत्रुविनाशाय यजेद् दाशरथिं बुधः ॥ ४८.२२ ॥

ដើម្បីបំបាត់មោហៈ បណ្ឌិតគួរបូជា វាមនៈ; ដើម្បីទទួលទ្រព្យសម្បត្តិ គួរបូជា ជគទគ្និជៈ; និងដើម្បីបំផ្លាញសត្រូវឃោរឃៅ បណ្ឌិតគួរបូជា ដាសរថិ (ព្រះរាម)។

Verse 23

बालकृष्णौ यजेद् धीमान् पुत्रकामो न संशयः । रूपकामो यजेद् बुद्धं कल्किनं शत्रुघातने ॥ ४८.२३ ॥

បុគ្គលមានបញ្ញា ដែលប្រាថ្នាបុត្រា គួរបូជា បាល-ក្រឹෂ್ಣៈ—មិនសង្ស័យឡើយ។ អ្នកប្រាថ្នាសម្រស់ គួរបូជា ព្រះពុទ្ធ; និងគួរបូជា កល್ಕិន ដើម្បីបំផ្លាញសត្រូវ។

Verse 24

एवमुक्त्वा नरस्तस्य इमामेवाब्रवीन् मुनिः । द्वादशीं कृतवान् सोऽपि चक्रवर्ती बभूव ह । तस्यैव नाम्ना बदरी विशालाख्या अभवन् मुने ॥ ४८.२४ ॥

ពោលដូច្នេះហើយ នរៈបានប្រាប់ពាក្យនេះដល់គាត់វិញ; ហើយគាត់ផងដែរ បានបង្កើតការអនុវត្តទ្វាទសី ហើយក្លាយជាចក្រវរតិនពិតប្រាកដ។ ហើយដោយឈ្មោះរបស់គាត់ឯង ស្ថានបដរី នោះ ឱ មុនី បានគេហៅថា «វិសាលា»។

Verse 25

इह जन्मनि राजा असौ राज्यं कृत्वा इयाद् वनम् । यज्ञैश्च विविधैरिष्ट्वा परं निर्वाणमाप्तवान् ॥ ४८.२५ ॥

ក្នុងជីវិតនេះឯង ព្រះរាជានោះ បន្ទាប់ពីគ្រប់គ្រងរាជ្យហើយ បានចូលទៅព្រៃ; ហើយបន្ទាប់ពីធ្វើយញ្ញៈនានា បានឈានដល់និរវាណដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត (ការលះបង់ចុងក្រោយ)។