Adhyaya 31: The Manifestation of Viṣṇu’s Form for Cosmic Governance (the Vaiṣṇava Creation Narrative)

Verse 1

महातपा उवाच । मनोर् नाम मनुत्वं च यदेतत् पठ्यते किल । प्रयोजनवशाद् विष्णुरसावेव तु मूर्त्तिमान् ॥ ३१.१ ॥

មហាតបា បានមានព្រះវាចា៖ «អ្វីដែលគេអានថា ‘នាមរបស់មនុ’ និង ‘សភាពជាមនុ’ នោះពិតប្រាកដជាព្រះវិṣṇុឯង ដែលមានរូបកាយ ទទួលយកទម្រង់តាមគោលបំណងជាក់លាក់»។

Verse 2

योऽसौ नारायणो देवः परात्परतरॊ नृप । तस्य चिन्ता समुत्पन्ना सृष्टिं प्रति नरोत्तम ॥ ३१.२ ॥

ឱ ព្រះរាជា នារាយណៈ (Nārāyaṇa) ព្រះទេវៈដែលលើសលប់ជាងអ្វីៗទាំងអស់ បានបង្កើតព្រះបំណងមួយ សំដៅទៅកាន់ការបង្កើតលោកសកល ឱ មនុស្សឧត្តម។

Verse 3

सृष्टा चेयं मया सृष्टिः पालनिया मयैव ह । कर्मकाण्डं त्वमूर्त्तेन कर्तुं नैवेह शक्यते । तस्मान्मूर्त्तिं सृजाम्येकां यया पाल्यमिदं जगत् ॥ ३१.३ ॥

«សೃષ્ટិ នេះត្រូវបានបង្កើតដោយខ្ញុំ ហើយពិតប្រាកដត្រូវបានការពារដោយខ្ញុំផ្ទាល់។ ប៉ុន្តែ កម្មកណ្ឌៈ (karmakāṇḍa) គឺពិធីកម្មរបៀបវេទ មិនអាចអនុវត្តនៅទីនេះដោយអ្នកគ្មានរូបកាយបានទេ។ ដូច្នេះ ខ្ញុំនឹងបង្កើតរូបកាយតែមួយ ដោយរូបនោះឲ្យលោកនេះត្រូវបានគ្រប់គ្រង និងការពារ»។

Verse 4

एवं चिन्तयतस्तस्य सत्याभिध्यायिनो नृप । प्राक्सृष्टिजातं राजन् वै मूर्त्तिमत् तत्पुरो बभौ ॥ ३१.४ ॥

នៅពេលគាត់កំពុងពិចារណាដូច្នេះ ឱ ព្រះរាជា ដោយសារការតាំងចិត្ត (abhidhyāya) ដ៏សច្ចៈដែលមិនខកខាន នោះមានរូបកាយមួយ កើតពីសೃષ્ટិដើមកាល ប្រាកដឡើងនៅមុខគាត់។

Verse 5

पुरोभूते ततस्तस्मिन् देवो नारायणः स्वयम् । प्रविशन्तं ददर्शाथ त्रैलोक्यं तस्य देहतः ॥ ३१.५ ॥

បន្ទាប់មក ពេលការប្រាកដនោះមកនៅមុខ គេបានឃើញព្រះនារាយណៈដោយខ្លួនឯងកំពុងចូលទៅ; ហើយពីព្រះកាយរបស់ព្រះองค์ បានឃើញត្រៃលោកទាំងបី។

Verse 6

ततः सस्मार भगवान् वरदानं पुरातनम् । वागादीनां ततस्तुष्टः प्रादात् तस्य पुनर्वरम् ॥ ३१.६ ॥

បន្ទាប់មក ព្រះភគវានបានរំលឹកដល់ពរបុរាណដែលបានប្រទានមុន; ហើយក្រោយមក ដោយពេញព្រះហឫទ័យចំពោះវាចា និងអាកប្បកិរិយាដទៃទៀត ព្រះองค์បានប្រទានពរម្ដងទៀតដល់គាត់។

Verse 7

सर्वज्ञः सर्वकर्त्ता त्वं सर्वलोकनमस्कृतः । त्रैलोक्यविघ्ननाशाच्च त्वं भव विष्णुः सनातनः ॥ ३१.७ ॥

អ្នកជាសព្វជ្ញា អ្នកជាអ្នកធ្វើគ្រប់យ៉ាង អ្នកត្រូវបានគោរពនមស្ការ​ដោយសព្វលោក។ ហើយដើម្បីបំផ្លាញឧបសគ្គទូទាំងត្រៃលោក សូមអ្នកក្លាយជាព្រះវិษ្ណុដ៏សនាតនៈ។

Verse 8

देवानां सर्वदा कार्यं कर्त्तव्यं ब्रह्मणस्तथा । सर्वज्ञत्वं च भवतु तव देव न संशयः ॥ ३१.८ ॥

កិច្ចការរបស់ទេវតាទាំងឡាយ គួរត្រូវបានអនុវត្តជានិច្ច ហើយកិច្ចការរបស់ព្រះព្រហ្មក៏ដូចគ្នា។ ហើយឱ ទេវៈ សព្វជ្ញភាពសូមមានដល់អ្នក—មិនមានសង្ស័យឡើយ។

Verse 9

एवमुक्त्वा ततो देवः प्रकृतिस्थो बभूव ह । विष्णुरप्यधुना पूर्वां बुद्धिं सस्मार च प्रभुः ॥ ३१.९ ॥

ព្រះទេវតា បានមានព្រះវាចាដូច្នោះហើយ ក៏ស្ថិតនៅក្នុងសភាពដែលឈរលើ ប្រាក្រឹតិ (ធម្មជាតិដើម)។ ហើយព្រះវិស្ណុ ជាព្រះអម្ចាស់ ក៏បានរំលឹកឡើងវិញនូវ ពុទ្ធិ (បញ្ញា) ដើមកាល។

Verse 10

तदा सञ्चिन्त्य भगवान् योगनिद्रां महातपाः । तस्यां संस्थाप्य भगवानिन्द्रियार्थोद्भवाः प्रजाः । ध्यात्वा परेण रूपेण ततः सुष्वाप वै प्रभुः ॥ ३१.१० ॥

បន្ទាប់មក ព្រះភគវាន ជាមហាតបស្វី បានពិចារណាអំពី យោគនិទ្រា (ការគេងដោយយោគៈ)។ ដោយបានដាក់ស្ថាបនាសត្វលោកដែលកើតពីវត្ថុអារម្មណ៍នៃឥន្ទ្រីយ៍នៅក្នុងសភាពនោះ ហើយធ្វើសមាធិលើរូបដ៏លើសលប់ ព្រះអម្ចាស់ក៏បានចូលសុបិន្តនិទ្រាពិតប្រាកដ។

Verse 11

तस्य सुप्तस्य जठरान्महत्पद्मं विविसृष्टम् । सप्तद्वीपवती पृथ्वी ससमुद्रा सकानना ॥ ३१.११ ॥

ពីព្រះឧទររបស់ព្រះអង្គដែលកំពុងសុបិន្តនិទ្រា បានបញ្ចេញផ្កាឈូកដ៏មហិមា។ ហើយផែនដីដែលមានទ្វីបទាំងប្រាំពីរ ក៏បានកើតឡើង ជាមួយសមុទ្រ និងព្រៃឈើទាំងឡាយ។

Verse 12

तस्य रूपस्य विस्तारं पातालं नालसंस्थितम् । कर्णिकायां तथा मेरुस्तन्मध्ये ब्रह्मणो भवः ॥ ३१.१२ ॥

ក្នុងការពង្រីកនៃរូបកាយកោស्मिकនោះ បាតាល ស្ថិតនៅក្នុងដើម (នាល)។ ហើយដូចគ្នានេះ ភ្នំមេរុ ស្ថិតនៅក្នុងកណ្ណិកា (ផ្នែកកណ្ដាល)។ នៅកណ្ដាលបំផុតនោះ ជាប្រភពកំណើតនៃព្រះព្រហ្មា។

Verse 13

एवं दृष्ट्वा परं तस्य शरीरस्य तु सम्भवम् । मुमुचे तच्छरीरस्थो वायुर् वायुं समं सृजत् ॥ ३१.१३ ॥

ដោយបានឃើញដូច្នេះនូវការកើតឡើងបន្ថែមនៃរូបកាយនោះ វាយុ ដែលស្ថិតនៅក្នុងរូបកាយនោះ ក៏ត្រូវបានដោះលែង ហើយបានបង្កើតខ្យល់ដែលស្មើនឹងខ្លួនឯង។

Verse 14

अविद्याविजयं चेमं शङ्खरूपेण धारय । अज्ञानच्छेदनार्थाय खङ्गं तेऽस्तु सदा करे ॥ ३१.१४ ॥

សូមទ្រទ្រង់ជ័យជំនះលើអវិជ្ជា នេះក្នុងរូបស័ង្ខ; ហើយដើម្បីកាត់ផ្តាច់អជ್ಞಾನ សូមឲ្យដាវស្ថិតនៅក្នុងព្រះហស្តរបស់ព្រះអង្គជានិច្ច។

Verse 15

कालचक्रमिमं घोरं चक्रं त्वं धारयाच्युत । अधर्मगजघातार्थं गदां धारय केशव ॥ ३१.१५ ॥

ឱ អច្យុតៈ សូមទ្រទ្រង់ចក្រដ៏គួរឱ្យខ្លាចនេះ គឺចក្រនៃកាលៈ; ឱ កេសវៈ សូមទ្រទ្រង់គដា ដើម្បីវាយបំផ្លាញ “ដំរី” នៃអធម៌។

Verse 16

मालेयं भूतमाता ते कण्ठे तिष्ठतु सर्वदा । श्रीवत्सकौस्तुभौ चेमौ चन्द्रादित्यच्छलेन ह ॥ ३१.१६ ॥

ឱ មាតានៃសត្វលោកទាំងអស់ សូមឲ្យមាលានេះស្ថិតនៅលើករបស់ព្រះអង្គជានិច្ច; ហើយសូមឲ្យស្រីវត្ស និងកៅស្តុភ ទាំងពីរនេះ មានវត្តមានក្រោមលក្ខណៈព្រះច័ន្ទ និងព្រះអាទិត្យ។

Verse 17

मारुतस्ते गतिर्वीर गरुत्मान् स च कीर्तितः । त्रैलोक्यगामिनी देवी लक्ष्मीस्तेऽस्तु सदाश्रये । द्वादशी च तिथिस्तेऽस्तु कामरूपी च जायते ॥ ३१.१७ ॥

ឱ វីរៈ សូមឲ្យមារុតៈ (ខ្យល់) ជាគន្លងដំណើររបស់ព្រះអង្គ; ហើយសូមឲ្យគរុត្មាន (គរុឌ) ត្រូវបានប្រកាសសម្រាប់ព្រះអង្គផងដែរ។ ឱ ជាទីជ្រកកោនជានិច្ច សូមឲ្យព្រះនាងលក្ខ្មី ដែលធ្វើដំណើរឆ្លងកាត់ត្រៃលោក ជារបស់ព្រះអង្គ។ សូមឲ្យទិវសី (Dvādaśī) ជាទិថិរបស់ព្រះអង្គ; ហើយមនុស្សម្នាក់ក៏ក្លាយជាអ្នកអាចបម្លែងរូបរាងតាមចិត្តបាន។

Verse 18

घृताशनो भवेद्यस्तु द्वादश्यां त्वल्परायणः । स स्वर्गवासी भवतु पुमान् स्त्री वा विशेषतः ॥ ३१.१८ ॥

អ្នកណាម្នាក់ ដែលមានធនធានតិចតួច ក៏ដោយ បើទទួលទានតែឃី (ghee) ជាអាហារ នៅថ្ងៃទ្វាទសី (Dvādaśī) — មិនថាបុរស ឬ ជាពិសេស ស្ត្រី — សូមឲ្យក្លាយជាអ្នកស្នាក់នៅសួគ៌។

Verse 19

एष विष्णुस्तवाख्यातो मूर्तयो देवदानवान् । हन्ति पाति शरीराणि सृजत्यन्यानि चात्मनः ॥ ३१.१९ ॥

នេះហើយជាព្រះវិṣṇុ ដែលបានពណ៌នាដល់អ្នក៖ ដោយរូបកាយជាច្រើនក្នុងចំណោមទេវតា និងដានវៈ ព្រះអង្គបំផ្លាញ ការពារ សព្វរាងកាយ ហើយពីព្រះអង្គឯងក៏បង្កើតរូបរាងផ្សេងៗទៀត។

Verse 20

युगे युगे सर्वगोऽयं वेदान्ते पुरुषो ह्यसौ । न हीनबुद्ध्या वक्तव्यो मनुष्योऽयं कदाचन ॥ ३१.२० ॥

ក្នុងយុគនីមួយៗ បុរសដ៏ទូលំទូលាយនេះស្ថិតគ្រប់ទី; ពិតប្រាកដ ក្នុងវેદាន្តៈ ព្រះអង្គត្រូវបានបង្រៀនថាជាពុរុષៈអធិឧត្តម។ មិនគួរនិយាយអំពីព្រះអង្គថាជាមនុស្សធម្មតា ដោយបញ្ញាទាបឡើយ។

Verse 21

य एवँ शृणुयात् सर्गं वैष्णवं पापनाशनम् । स कीर्तिमिह संप्राप्य स्वर्गलोके महीयते ॥ ३१.२१ ॥

អ្នកណាដែលស្តាប់សេចក្តីពិពណ៌នាអំពីសೃષ્ટិដ៏វៃṣṇវៈនេះ ដែលជាអ្នកបំផ្លាញបាបកម្ម នោះនឹងទទួលបានកេរ្តិ៍ឈ្មោះនៅលោកនេះ ហើយត្រូវបានគោរពលើកតម្កើងនៅសួគ៌លោក។