Adhyaya 24
Varaha PuranaAdhyaya 2433 Shlokas

Adhyaya 24: The Birth of the Nāgas, Brahmā’s Curse, and the Pañcamī Observance

Nāgajanma–Brahmaśāpa–Pañcamīvrata

Ritual-Etiology and Cosmic Governance (Dharma/Prāyaścitta)

ដោយឆ្លើយសំណួររបស់ព្រឹថវី ព្រះវរាហៈពន្យល់ថា ដោយសារការប៉ះពាល់ និងទំនោរកម្ម សត្វមានអំណាចជាច្រើនបានក្លាយជារូបនាគ។ រឿងបន្តទៅជារឿងបញ្ចូល៖ ពេលឮដំណឹងកំណើតព្រះគណេបតិ ស្តេចប្រជាបាលសួរព្រះឥសីថា សត្វដែលពាក់ព័ន្ធនឹងតារក្ស្យៈហេតុអ្វីបានយករូបពស់។ ព្រះឥសីរៀបរាប់ខ្សែស្រឡាយសೃષ્ટិរបស់ព្រះព្រហ្ម—មរីចិ កശ്യប និងកដ្រុ—ដែលកដ្រុបានបង្កើតនាគសំខាន់ៗ៖ អនន្ត វាសុកី កំបល ករកោតក បទ្ម មហាបទ្ម សង្ខ កុលិក អបរាជិត។ ដោយសារភាពកាចសាហាវមានពិសរបស់ពួកនាគ មនុស្សធ្លាក់ចុះរាល់ថ្ងៃ ដូច្នេះសត្វទាំងឡាយសុំជ្រកកោនព្រះព្រហ្ម/ព្រះវិษ្ណុ។ ព្រះព្រហ្មដាក់កម្រិត៖ កំណត់ឲ្យនាគស្នាក់នៅលោកក្រោម (បាតាល វិតាល ហរម្យ) បង្កើតកិច្ចព្រមព្រៀងមនុស្ស–នាគ និងទស្សន៍ទាយថា អនាគតនឹងត្រូវគ្រុឌ និងចិត្រភានុបង្ក្រាប។ ចុងក្រោយលើកតម្កើងថ្ងៃបញ្ចមីជាទិថីបរិសុទ្ធ និងកំណត់ពិធីវ្រតសម្រិតសម្រង់ជាមួយការងូតទឹកសក្ការៈ ដើម្បីបង្កើនមិត្តភាពមនុស្ស–នាគ និងរក្សាសណ្តាប់ធ្នាប់លើផែនដី។

Primary Speakers

VarāhaPṛthivī

Key Concepts

nāgajanma (serpent lineage etiology)brahmaśāpa (cosmic sanction as regulation)maryādā (boundary-setting/limits between species)pātāla-loka (subterranean habitation as spatial governance)Pañcamī tithi (ritual time as social-ecological repair)human–nonhuman conflict management (dharma as coexistence)

Shlokas in Adhyaya 24

Verse 1

धरण्युवाच । कथं ते गात्रसंस्पर्शान्मूर्त्तिमन्तो महाबलाः । नागा बभूवुर्देवेश कारणं ते महीधर ॥ २४.१ ॥

ព្រះធរណីមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ឱ ព្រះអម្ចាស់នៃទេវតាទាំងឡាយ នាគទាំងនោះដែលមានរូបកាយ និងមានកម្លាំងធំ បានកើតឡើងដោយការប៉ះពាល់នឹងអវយវៈរបស់ព្រះដូចម្តេច? ឱ អ្នកទ្រទ្រង់ផែនដី មូលហេតុនេះជាអ្វី?»

Verse 2

श्रीवराह उवाच । श्रुत्वा गणपतेर्जन्म प्रजापालो नराधिपः । उवाच श्लक्ष्णया वाचा तं मुनिं संहितव्रतम् ॥ २४.२ ॥

ព្រះវរាហដ៏ពិសិដ្ឋមានព្រះបន្ទូលថា៖ បន្ទាប់ពីបានឮអំពីកំណើតរបស់ព្រះគណបតិ ព្រះបាទប្រជាបាលា អធិរាជក្នុងមនុស្សលោក បានមានព្រះបន្ទូលដោយពាក្យសមរម្យ ទៅកាន់មុនីនោះ ដែលមានវ្រតៈរឹងមាំ និងមានវិន័យល្អ។

Verse 3

प्रजापाल उवाच । भगवँस्तार्क्षविषयाः कथं मूर्त्तिमुपागताः । नागा बभूवुः कुटिला एतदाख्यातुमर्हसि ॥ २४.३ ॥

ព្រះបាទប្រជាបាលាមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ឱ ព្រះមានព្រះភាគ អ្នកដែលពាក់ព័ន្ធនឹងតារក្ស្យ (គរុឌ) នោះ បានមកទទួលរូបកាយដូចម្តេច? ហើយនាគទាំងឡាយបានក្លាយជារូបរាងរមួលវង់ដូចពស់ដូចម្តេច? សូមព្រះអង្គមេត្តាប្រាប់ខ្ញុំផង»។

Verse 4

महातपा उवाच । सृजता ब्रह्मणा सृष्टिं मरीचिः सूतिकारणम् । प्रथमं मनसा ध्यातस्तस्य पुत्रस्तु कश्यपः ॥ २४.४ ॥

មហាតបាមានព្រះបន្ទូលថា៖ «នៅពេលព្រះព្រហ្មកំពុងបង្កើតសកលលោក មារីចិបានក្លាយជាមូលហេតុនៃការបង្កើតជីវៈ។ ដំបូងគេ ព្រះព្រហ្មបានបង្កើតគាត់ដោយចិត្ត ហើយកូនប្រុសរបស់គាត់គឺ កശ്യបៈ»។

Verse 5

तस्य दाक्षायणी भार्या कद्रूर्नाम शुचिस्मिता । मारीचो जनयामास तस्यां पुत्रान् महाबलान् ॥ २४.५ ॥

ភរិយារបស់គាត់ គឺ ដាក្សាយណី ឈ្មោះ កដ្រុ (Kadrū) មានញញឹមបរិសុទ្ធ។ មារីចិ បានបង្កើតកូនប្រុសមានកម្លាំងមហិមា ចេញពីនាងនោះ។

Verse 6

अनन्तं वासुकिं चैव कम्बलं च महाबलम् । कर्कोटकं च राजेन्द्र पद्मं चान्यं सरीसृपम् ॥ २४.६ ॥

“(មាននាម) អនន្ត និង វាសុកិ ហើយក៏មាន កំបល អ្នកមានកម្លាំងមហិមា; ហើយឱ ព្រះរាជាធិរាជ ករកោតក និង បទ្ម—សត្វស្រីស្រព (ពស់) មួយទៀតផងដែរ।”

Verse 7

महापद्मं तथा शङ्खं कुलिकं चापराजितम् । एते कश्यपदायादाः प्रधानाः परिकीर्तिताः ॥ २४.७ ॥

“ដូចគ្នានេះ មាន មហាបទ្ម, សង្ខ, គុលិក និង អបរាជិត។ ពួកនេះជាវង្សជាតិរបស់ កশ্যប ហើយត្រូវបានប្រកាសថាជាពួកសំខាន់ៗ។”

Verse 8

एतेषां तु प्रसूत्या तु इदमापूरितं जगत् । कुटिला हीनकर्माणस्तिक्ष्णास्योत्थविषोल्बणाः । दृष्ट्वा संदश्य मनुजान् कुर्युर्भस्म क्षणाद्ध्रुवम् ॥ २४.८ ॥

“ពិតប្រាកដ ដោយការបង្កើតពូជពង្សរបស់ពួកនេះ ពិភពលោកនេះបានពេញលេញ។ ពួកគេមានសភាពកោងកាច កិរិយាទាបទាប មាត់មុត ហើយពេញដោយពិសដ៏ខ្លាំង; ពេលឃើញមនុស្ស នឹងខាំ ហើយក្នុងមួយភ្លែតក៏ប្រាកដជាធ្វើឲ្យក្លាយជាផេះ។”

Verse 9

शब्दगामी यथा स्पर्शं मनुष्याणां नराधिप । अहन्यहनि जायेत क्षयः परमदारुणः ॥ २४.९ ॥

ឱ នរាធិប ព្រះអម្ចាស់នៃមនុស្ស ដូចសំឡេងដែលទៅដល់ការប៉ះពាល់ក្នុងមនុស្សដូចម្តេច ការខ្សោយស្រុតដ៏គួរឱ្យភ័យខ្លាចបំផុតក៏នឹងកើតឡើងរៀងរាល់ថ្ងៃដូច្នោះ។

Verse 10

आत्मनस्तु क्षयं दृष्ट्वा प्रजाः सर्वाः समन्ततः । जग्मुः शरण्यं शरणं परं तु परमेश्वरम् ॥ २४.१० ॥

ដោយឃើញការធ្លាក់ចុះនៃស្ថានភាពរបស់ខ្លួន សត្វលោកទាំងអស់នៅគ្រប់ទិស បានទៅសុំជ្រកកោន—ទៅកាន់ជ្រកកោនដ៏អធិក គឺព្រះអម្ចាស់ដ៏អធិក (បរមេស្វរ)។

Verse 11

इममेवार्थमुद्दिश्य प्रजाः सर्वा महीपते । उचुः कमलजं विष्णुं पुराणं ब्रह्मसंज्ञितम् ॥ २४.११ ॥

ដោយមានគោលបំណងនេះផ្ទាល់ ឱ ព្រះមហាក្សត្រ ប្រជាជនទាំងអស់បានអំពាវនាវទៅកាន់ព្រះវិෂ್ಣុ—អ្នកកើតពីផ្កាឈូក—ហើយបានលើកឡើងអំពីបុរាណដែលគេហៅថា «ព្រះព្រហ្ម»។

Verse 12

देवा ऊचुः । देवदेवेश लोकानां प्रसूति परमेश्वर । त्राहि नस्तीक्ष्णदंष्ट्राणां भुजङ्गानां महात्मनाम् ॥ २४.१२ ॥

ព្រះទេវតាទាំងឡាយបាននិយាយថា៖ «ឱ ព្រះអម្ចាស់នៃទេវតា ឱ ប្រភពនៃលោកទាំងឡាយ ឱ បរមេស្វរ សូមការពារយើងពីពស់ធំៗដ៏មានព្រលឹងខ្ពង់ខ្ពស់ ដែលមានធ្មេញពុលមុតស្រួច»។

Verse 13

अहन्यहनि ये देव पश्येयुरुरगादृशा । मनुष्यपशुरूपं वा तत्सर्वं भस्मसाद् भवेत् ॥ २४.१३ ॥

ឱ ព្រះទេវៈ អ្វីៗដែលពួកវាមើលឃើញរៀងរាល់ថ្ងៃដោយភ្នែកដូចពស់—មិនថាជារូបមនុស្ស ឬជារូបសត្វ—អ្វីៗទាំងនោះនឹងក្លាយជាផេះទាំងស្រុង។

Verse 14

त्वया सृष्टिः कृता देव नीयते सा भुजङ्गमैः । एतज्ज्ञात्वा तु दुर्वृत्तं तत्कुरुष्व महामते ॥ २४.१४ ॥

ឱ ព្រះទេវៈ សೃષ્ટិដែលព្រះអង្គបានបង្កើត កំពុងត្រូវពួកសត្វពស់នាំអូសទៅ។ ដោយដឹងដូចនេះ ឱ អ្នកមានចិត្តធំ សូមព្រះអង្គចាត់ការកែសម្រួលអំពើអាក្រក់នោះ។

Verse 15

ब्रह्मोवाच । अहं रक्षां विधास्यामि भवतीनां न संशयः । व्रजध्वं स्वानि धिष्ण्यानि प्रजा माभूत् ससाध्वसा ॥ २४.१५ ॥

ព្រះព្រហ្មមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ខ្ញុំនឹងរៀបចំការការពារដល់អ្នកទាំងឡាយ មិនមានសង្ស័យឡើយ។ ចូរត្រឡប់ទៅទីលំនៅរបស់ខ្លួន; កុំឲ្យប្រជាជនត្រូវគ្របដណ្ដប់ដោយភ័យ»។

Verse 16

एवमुक्त्वा प्रजास्तेन ब्रह्मणाऽव्यक्तमूर्त्तिना । आजग्मुः परमप्रीत्या नत्वा चैव स्वयम्भुवे ॥ २४.१६ ॥

ព្រះព្រហ្មមានព្រះបន្ទូលដូច្នេះហើយ ពួកសត្វលោក (ពូជពង្ស) ដែលត្រូវបានព្រះព្រហ្មមានរូបអសម្គាល់នោះនិយាយ បានចាកចេញដោយសេចក្តីរីករាយដ៏លើសលប់ ហើយកោតបង្គំចំពោះព្រះស្វយಂಭូ (អ្នកកើតដោយខ្លួនឯង)។

Verse 17

अगतासु प्रजास्वाद्यस्तानाहूय भुजङ्गमान् । शशाप परमक्रुद्धो वासुकिप्रमुखांस्तदा ॥ २४.१७ ॥

បន្ទាប់ពីប្រជាជនបានចាកចេញហើយ អាទ្យៈ (អ្នកដ៏មុខគេ) បានហៅពួកនាគទាំងនោះមក ហើយដោយកំហឹងយ៉ាងខ្លាំង បានប្រកាសបណ្តាសា លើពួកគេ ដោយមានវាសុកិជាមុខគេ។

Verse 18

ब्रह्मोवाच । यतो मत्प्रभवान् नित्यं क्षयं नयत मानुषान् । भवान्तरेऽथान्यस्मिन् मातुः शापात् सुदारुणात् । भविताऽतिक्षयं घोरं नूनं स्वायम्भुवेऽन्तरे ॥ २४.१८ ॥

ព្រះព្រហ្មមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ព្រោះសត្វទាំងនោះដែលកើតចេញពីខ្ញុំ តែងនាំមនុស្សឲ្យធ្លាក់ចុះជានិច្ច ដូច្នេះ នៅជីវិតផ្សេងទៀត ដោយសារបណ្តាសាដ៏សាហាវពីមាតា នឹងមានការបំផ្លាញដ៏គួរឱ្យភ័យខ្លាច និងលើសលប់ ជាក់ជាមិនខាន ក្នុងចន្លោះសម័យនៃស្វាយಂಭូវ មនុ»។

Verse 19

एवमुक्तास्तु वेपन्तो ब्रह्माणं भुजगोत्तमाः । निपत्य पादयोस्तस्य इदमूचुर्वचस्तदा ॥ २४.१९ ॥

ពួកនាគដ៏ប្រសើរៗ ត្រូវបានព្រះព្រហ្មមានព្រះបន្ទូលដូច្នេះហើយ ក៏ញ័រខ្លួនដោយភ័យ ក្រាបដួលនៅជើងព្រះព្រហ្ម ហើយបន្ទាប់មកបាននិយាយពាក្យទាំងនេះ។

Verse 20

नागा ऊचुः । भगवन् कुटिला जातिरस्माकं भवता कृता । विषोल्बणत्वं क्रूरत्वं दृक्शस्त्रत्वं च नस्त्वया । सम्पादितं त्वया देव इदानीं शमयाच्युत ॥ २४.२० ॥

ពួកនាគបានទូលថា៖ «ឱ ព្រះអម្ចាស់ដ៏បរិសុទ្ធ! ដោយព្រះអង្គ ពូជពង្សរបស់យើងត្រូវបានបង្កើតឲ្យមានសភាពកោងក្រង។ ព្រះអង្គបានបង្កើតឲ្យយើងមានពិសខ្លាំង ការឃោរឃៅ និងអំណាចនៃភ្នែកដូចអាវុធ។ ដូច្នេះ ឱ ព្រះទេវា—ឱ អច្យុត—សូមព្រះអង្គបន្ធូរនិងសម្រួលវាឥឡូវនេះ»។

Verse 21

ब्रह्मोवाच । यदि नाम मया सृष्टा भवन्तः कुटिलाशयाः । ततः किं मनुजान् नित्यं भक्षयध्वं गतव्यथाः ॥ २४.२१ ॥

ព្រះព្រហ្មបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «បើទោះជាពិតថា ខ្ញុំបានបង្កើតអ្នកទាំងឡាយឲ្យមានចិត្តគំនិតកោងក្រង ក៏តើវាបញ្ជាក់អ្វី? ហេតុអ្វីបានជាអ្នកទាំងឡាយតែងតែស៊ីមនុស្សជានិច្ច ដូចជាមិនមានទុក្ខវេទនា និងផលវិបាកឡើយ?»

Verse 22

नागा ऊचुः । मर्यादां कुरु देवेश स्थानं चैव पृथक् पृथक् । मनुष्याणां तथाऽस्माकं समयं च पृथक् पृथक् । नागानां वचनं श्रुत्वा देवो वचनमब्रवीत् ॥ २४.२२ ॥

ពួកនាគបានទូលថា៖ «ឱ ព្រះអម្ចាស់នៃទេវតាទាំងឡាយ សូមព្រះអង្គកំណត់ព្រំដែនឲ្យត្រឹមត្រូវ និងចាត់ទុកទីលំនៅឲ្យដាច់ដោយឡែក—ម្នាក់ៗផ្សេងគ្នា។ ដូចគ្នានេះ សូមកំណត់កិច្ចព្រមព្រៀង (ច្បាប់) ឲ្យដាច់ដោយឡែកសម្រាប់មនុស្ស និងសម្រាប់យើង»។ ព្រះទេវតាបានស្តាប់ពាក្យនាគហើយ ទ្រង់បានមានព្រះបន្ទូលឆ្លើយតប។

Verse 23

अहं करोमि वो नागाः समयं मनुजैः सह । तदेकमनसः सर्वे शृणुध्वं मम शासनम् ॥ २४.२३ ॥

«ឱ ពួកនាគទាំងឡាយ ខ្ញុំនឹងបង្កើតកិច្ចព្រមព្រៀងសម្រាប់អ្នកទាំងឡាយជាមួយមនុស្ស។ ដូច្នេះ អ្នកទាំងអស់គ្នាចូរមានចិត្តតែមួយ ហើយស្តាប់ព្រះបញ្ជារបស់ខ្ញុំ»។

Verse 24

पातालं वितलं चैव हर्म्याख्यं च तृतीयकम् । दत्तं चैव सदा रम्यं गृहं तत्र गमिष्यथ ॥ २४.२४ ॥

«មានបាតាល និងវិតាល ហើយទីបីហៅថា ហර්ម្យ (Harmya)។ ហើយក៏បានប្រទានលំនៅដ្ឋានមួយ ដែលរីករាយជានិច្ច; អ្នកទាំងឡាយចូរទៅនៅទីនោះ»។

Verse 25

तत्र भोगान् बहुविधान् भुञ्जाना मम शासनात् । तिष्ठध्वं सप्तमं यावद् रात्र्यन्तं तु पुनः पुनः ॥ २४.२५ ॥

នៅទីនោះ ដោយរីករាយនឹងសុខសម្បត្តិជាច្រើនប្រភេទ តាមព្រះបញ្ជារបស់យើង ចូរអ្នកទាំងឡាយស្ថិតនៅរហូតដល់យប់ទី៧ ហើយនៅចុងរាត្រីនីមួយៗ ចូរធ្វើតាមដដែលម្ដងហើយម្ដងទៀត។

Verse 26

ततो वैवस्वतस्यादौ काश्यपेया भविष्यथ । दायादाः सर्वदेवानां सुपर्णस्य च धीमतः ॥ २४.२६ ॥

បន្ទាប់មក នៅដើមសម័យវైవស្វត (យុគមនុវైవស្វត) អ្នកទាំងឡាយនឹងក្លាយជា «កាស្យពេយៈ» ជាអ្នកស្នងមរតករបស់ទេវទាំងអស់ ហើយក៏ជាអ្នកស្នងមរតករបស់សុបර්ណៈ (គរុឌ) អ្នកប្រាជ្ញផងដែរ។

Verse 27

तदा प्रसूतिर् वः सर्वा भोक्ष्यते चित्रभानुना । भवतां नैव दोषोऽयं भविष्यति न संशयः ॥ २४.२७ ॥

នៅពេលនោះ កូនចៅទាំងអស់របស់អ្នកទាំងឡាយ នឹងត្រូវស៊ីបំផ្លាញដោយ ចិត្រភានុ (Citrabhānu) ប៉ុន្តែសម្រាប់អ្នកទាំងឡាយ នឹងមិនមានកំហុសអ្វីឡើយក្នុងរឿងនេះ—មិនមានសង្ស័យទេ។

Verse 28

ये वै क्रूरा भोगिनो दुर्विनीता—स्तेषामन्तो भविता नान्यथैतत् । कालप्राप्तं भक्षयध्वं दशध्वं तथा अपकारे च कृते मनुष्यम् ॥ २४.२८ ॥

«អ្នកណាដែលសាហាវ ញៀននឹងកាមសុខ និងគ្មានវិន័យ—ចុងបញ្ចប់របស់ពួកគេ នឹងមកដល់ជាក់ជាមិនខាន; វាមិនអាចផ្សេងពីនេះបានទេ។ ពេលវេលាដែលកំណត់មកដល់ ចូរអ្នកទាំងឡាយលេបស៊ីពួកគេ ខាំពួកគេ; ហើយដូចគ្នានេះដែរ ពេលមនុស្សណាម្នាក់បានធ្វើអំពើអាក្រក់បង្កគ្រោះថ្នាក់។»

Verse 29

मन्त्रौषधैर्गारुडमण्डलैश्च बद्धैर्दृष्टैर्मानवा ये चरन्ति । तेषां भीतैर्वर्त्तितव्यं न चान्यच्छ्चिन्त्यं कार्यं चान्यथा वो विनाशः ॥ २४.२९ ॥

មនុស្សណាដែលដើរទៅមក ដោយមានការការពារដោយមន្ត្រ ឱសថ និងមណ្ឌលគរុឌ (Garuḍa-diagrams) ដែលបានចងបិទ និងបានដាក់ការពារ—ចំពោះពួកគេ ត្រូវប្រព្រឹត្តដោយការប្រុងប្រយ័ត្ន ហើយមិនត្រូវគិត ឬធ្វើអ្វីផ្សេងទៀតឡើយ; បើមិនដូច្នោះទេ នឹងជាវិនាសរបស់អ្នកទាំងឡាយ។

Verse 30

इतीरिते ब्रह्मणा ते भुजङ्गा जग्मुः स्थानं क्ष्मातलाख्यं हि सर्वे । तस्थुर्भोगान् भुञ्जमानाः समग्रान् रसातले लीलया संस्थितास्ते ॥ २४.३० ॥

ព្រះព្រហ្មបានមានព្រះបន្ទូលដូច្នោះហើយ សត្វពស់ទេវៈទាំងអស់ (ភុជង្គៈ) បានទៅកាន់ទីកន្លែងហៅថា ក្ស្មាតល។ នៅទីនោះ ពួកគេបានស្ថិតនៅរាសាតល ដោយលេងល្បែងយ៉ាងសប្បាយ និងរីករាយនឹងភាគរបស់សុខសាន្តទាំងមូលដែលបានចែកឲ្យ។

Verse 31

एवं शापं तु ते लब्ध्वा प्रसादं च चतुर्मुखात् । तस्थुः पातालनिलये मुदितेनान्तरात्मना ॥ २४.३१ ॥

ដូច្នេះ ពួកគេបានទទួលទាំងសាប និងព្រះគុណពីព្រះមានមុខបួន (ព្រះព្រហ្ម) ហើយបានស្ថិតនៅក្នុងទីលំនៅបាតាល ដោយចិត្តខាងក្នុងរីករាយសប្បាយ។

Verse 32

एतत्सर्वं च पञ्चम्यां तेषां जातं महात्मनाम् । अतस्त्वियं तिथिर्धन्या सर्वपापहरा शुभा ॥ २४.३२ ॥

រឿងទាំងអស់នេះបានកើតឡើងចំពោះមហាត្មា​ទាំងនោះ នៅថ្ងៃចន្ទទីប្រាំ (បញ្ចមី)។ ដូច្នេះ ថ្ងៃតិថីនេះត្រូវបានចាត់ទុកថា ជាថ្ងៃមានពរ ជាថ្ងៃមង្គល និងជាអ្នកបំបាត់បាបទាំងអស់។

Verse 33

एतस्यां संयतो यस्तु अम्लं तु परिवर्जयेत् । क्षीरेण स्नापयेन्नागांस्तस्य यास्यन्ति मित्रताम् ॥ २४.३३ ॥

តែអ្នកណា ដែលគោរពវត្តនេះដោយសម្របសម្រួលខ្លួន ឈប់បរិភោគអាហារជូរ ហើយងូតទឹកឲ្យនាគដោយទឹកដោះគោ—នាគទាំងនោះនឹងមកជាមិត្តភាពជាមួយគាត់។

Frequently Asked Questions

The text models conflict regulation through maryādā (limits) and samaya (compact): harmful nonhuman power (nāga venom/aggression) is constrained by spatial assignment (subterranean realms) and behavioral conditions, framing dharma as governance that protects human life while enabling coexistence rather than total annihilation.

The chapter explicitly elevates Pañcamī (the fifth lunar day) as a dhanyā and śubhā tithi. It prescribes a Pañcamī discipline: practicing restraint (saṃyata), avoiding sour foods (amla-parivarjana), and bathing nāgas with milk (kṣīra-snāpana) to cultivate amity.

Through Pṛthivī’s framing and the embedded crisis of daily human decline, the narrative treats unchecked venomous predation as destabilizing the world’s continuity. Brahmā’s intervention establishes ecological-territorial zoning (Pātāla/Vitala/Rasātala) and interspecies rules, presenting balance as a managed distribution of habitats and restrained interaction.

The genealogy runs Brahmā → Marīci → Kaśyapa, with Kadru (a Dākṣāyaṇī) as mother of the nāgas. Named nāga figures include Ananta, Vāsuki, Kambala, Karkoṭaka, Padma, Mahāpadma, Śaṅkha, Kulika, and Aparājita. Other referenced figures include Garuḍa (Suparṇa) and Citrabhānu, along with King Prajāpāla and a sage narrator (Mahātapā).