Adhyaya 23: The Birth of Gaṇapati, the Emergence of the Vināyakas, and the Significance of the Fourth Lunar Day

Verse 1

प्रजापाल उवाच । कथं गणपतेर्जन्म मूर्तिमन्तं च सत्तम । एतन्मे संशयं छिन्धि धृतिकष्टं व्यवस्थितम् ॥ २३.१ ॥

ព្រះប្រាជាបាលបានមានព្រះវាចា៖ «តើព្រះគណបតិបានកើតមកដូចម្តេច ហើយបានក្លាយជាមានរូបកាយដូចម្តេច ឱ អ្នកប្រសើរបំផុតក្នុងសត្វលោក? សូមកាត់បំបាត់សង្ស័យនេះរបស់ខ្ញុំ ដែលបានជាប់មាំជាឧបសគ្គដ៏លំបាក»។

Verse 2

महातपा उवाच । पूर्वं देवगणाः सर्वे ऋषयश्च तपोधनाः । कार्यारम्भं तथा चक्रुः सिध्यन्ते च न संशयः ॥ २३.२ ॥

ព្រះមហាតបា បានមានព្រះវាចា៖ «កាលពីមុន ពួកទេវតាទាំងអស់ និងព្រះឥសីទាំងឡាយ ដែលសម្បូរទៅដោយធម៌តបស្យា បានចាប់ផ្តើមកិច្ចការរបស់ពួកគេតាមរបៀបនេះដែរ ហើយបានសម្រេចជោគជ័យ ដោយគ្មានសង្ស័យ»។

Verse 3

सन्मार्गवर्तिषु यथा सिद्ध्यन्ते विघ्नतः क्रियाः । असत्कारिषु सर्वेषु तद्वदेवमविघ्नतः ॥ २३.३ ॥

ដូចជាក្នុងចំណោមអ្នកដើរតាមមាគ៌ាសុចរិត កិច្ចការទាំងឡាយសម្រេចបាន ទោះមានឧបសគ្គក៏ដោយ ដូច្នេះដែរ ក្នុងចំណោមអ្នកទាំងអស់ដែលមិនបង្ហាញការគោរពសមរម្យ ក៏កើតមានដូចគ្នា—ពិតប្រាកដ ដោយគ្មានការរាំងស្ទះ។

Verse 4

ततो देवाः सपितरश्चिन्तयामासुरोजसा । असत्कार्येषु विघ्नार्थं सर्व एवासभ्यमन्त्रयन् ॥ २३.४ ॥

បន្ទាប់មក ពួកទេវតា រួមជាមួយពិត្រៈ (វិញ្ញាណបុព្វបុរស) បានពិចារណាដោយអំណាច; ហើយពួកគេទាំងអស់បានប្រឹក្សា និងអំពាវនាវវិធានការការពារ ដើម្បីបង្កើតឧបសគ្គចំពោះកិច្ចការដែលមិនសមរម្យ។

Verse 5

ततस्तेषां तदा मन्त्रं कुर्वतस्त्रिदिवौकसाम् । बभूव बुद्धिर्गमने रुद्रं प्रति महात्मतिम् ॥ २३.५ ॥

បន្ទាប់មក ខណៈដែលអ្នកស្ថិតនៅក្នុងត្រីទិវ (ស្ថានសួគ៌បី) កំពុងធ្វើមន្ត្រីប្រឹក្សា នោះក៏មានគំនិតសម្រេចចិត្តកើតឡើងក្នុងពួកគេ ដើម្បីទៅរកព្រះរុទ្រៈ អ្នកមានព្រះហឫទ័យធំទូលាយ។

Verse 6

ते तत्र रुद्रमागम्य कैलासनिलयं गुरुम् । ऊचुः सविनयं सर्वे प्रणिपातपुरःसरम् ॥ २३.६ ॥

នៅទីនោះ ពួកគេបានចូលទៅជិត ព្រះរុទ្រៈ គ្រូដ៏គួរគោរព អ្នកស្នាក់នៅលើភ្នំ កៃលាសា ហើយទាំងអស់បាននិយាយដោយសុភាពរាបសារ ដោយមានការក្រាបបង្គំជាមុន។

Verse 7

देवा ऊचुः । देवदेव महादेव शूलपाणे त्रिलोचन । विघ्नार्थमविशिष्टानामुत्पादयितुमर्हसि ॥ २३.७ ॥

ព្រះទេវតាទាំងឡាយបានទូលថា៖ «ឱ ព្រះជាម្ចាស់នៃព្រះទាំងអស់ ឱ មហាទេវៈ អ្នកកាន់ត្រីសូល អ្នកមានភ្នែកបី សូមព្រះអង្គបង្កើត (អង្គ) មួយ ដើម្បីបំបាត់ឧបសគ្គ សម្រាប់សត្វទាំងអស់ដោយមិនរើសអើង»។

Verse 8

एवमुक्तरस् तदा देवैर् भवः परमया मुदा । उमां निरीक्षयामास चक्षुषाऽनिमिषेण ह ॥ २३.८ ॥

ពេលនោះ ព្រះភវៈ (ព្រះសិវៈ) ត្រូវបានព្រះទេវតាទាំងឡាយទូលដូច្នោះ ដោយសេចក្តីរីករាយដ៏អស្ចារ្យ ព្រះអង្គបានសម្លឹងមើលព្រះអុមា ដោយភ្នែកមិនព្រិច។

Verse 9

देवानां सन्निधौ तस्य पश्यतो मां महात्मनः । चिन्ताऽभूद् व्योम्नि मूर्तिभ्यो दृश्यते केन हेतुना ॥ २३.९ ॥

នៅចំពោះមុខព្រះទេវតាទាំងឡាយ ខណៈព្រះមហាត្មៈនោះកំពុងសម្លឹងមើលខ្ញុំ ក៏មានគំនិតមួយកើតឡើងថា៖ «ហេតុអ្វីបានជាវាត្រូវបានឃើញនៅលើមេឃ ជារូបកាយៗ?»

Verse 10

पृथिव्या विद्यते मूर्तिरपां मूर्तिस्तथैव च । तेजसः श्वसनस्यापि मूर्तिरेषा तु दृश्यते । आकाशं च कथं नेति मत्वा देवो जहास च ॥ २३.१० ॥

«ផែនដីមានរូបរាងអាចប៉ះបាន ហើយទឹកក៏មានរូបរាងដូចគ្នា។ ភ្លើង និងខ្យល់ក៏ត្រូវបានឃើញថាមានរូបរាងផងដែរ។ តែដោយគិតថា ‘អាកាស (ākāśa) នឹងអាចមានរូបរាងបានដូចម្តេច?’—ព្រះអង្គបានពិចារណាដូច្នោះហើយសើច»។

Verse 11

ज्ञानशक्तिमुमां दृष्ट्वा यद् दृष्टं व्योम्नि शम्भुना । यच्चोक्तं ब्रह्मणा पूर्वं शरीरं तु शरीरिणाम ॥ २३.११ ॥

ដោយបានឃើញអុមា ជាថាមពលនៃចំណេះដឹង—ហើយរំលឹកអំពីអ្វីដែលសម្ប្ហូ (Śambhu) បានឃើញនៅលើមេឃ—និងអ្វីដែលព្រហ្មា (Brahmā) បានប្រកាសពីមុន៖ នេះពិតជាស្តីអំពីរាងកាយរបស់សត្វមានរាងកាយ។

Verse 12

यच्चापि हसितं तेन देवेन परमेष्ठिना । एतत्कार्यचतुष्केण पृथिव्यादिचतुष्वपि ॥ २३.१२ ॥

ហើយសំណើចដែលបានបង្ហាញដោយព្រះនោះ គឺបរមេស្ឋិន (Parameṣṭhin) ផងដែរ—គួរយល់ថា ទាក់ទងនឹងសកម្មភាពបួនប្រភេទនេះ ហើយដូចគ្នានឹងក្រុមបួនប្រភេទដែលចាប់ផ្តើមពីផែនដី។

Verse 13

मूर्त्तिमानतितेजस्वी हसतः परमेष्ठिनः । प्रदीप्तास्यो महादीप्तः कुमारो भासयन् दिशः । परमेष्ठिगुणैर्युक्तः साक्षाद् रुद्र इवापरः ॥ २३.१३ ॥

ពីបរមេស្ឋិន (Parameṣṭhin) ដែលកំពុងសើច បានបង្ហាញកុមារមួយរូប—មានរាងកាយ និងពន្លឺលើសលប់; មាត់របស់គាត់ដូចភ្លើងឆេះ រលោងខ្លាំង បំភ្លឺទិសទាំងឡាយ; មានគុណលក្ខណៈរបស់បរមេស្ឋិន គាត់ដូចរុទ្រ (Rudra) ដោយផ្ទាល់ ប្រហែលជារុទ្រមួយទៀត។

Verse 14

उत्पन्नमात्रो देवानां योषितः सप्रमोहयन् । कान्त्या दीप्त्या तथा मूर्त्या रूपेण च महात्मवान् ॥ २३.१४ ॥

ទើបតែបានកើតមកភ្លាម មហាត្មានោះ បានធ្វើឲ្យស្ត្រីរបស់ទេវតាទាំងឡាយស្រពិចស្រពិល—ដោយសម្រស់ ពន្លឺ រាងកាយ និងរូបរាងរបស់គាត់។

Verse 15

तं दृष्ट्वा परमं रूपं कुमारस्य महात्मनः । उमा अनिमेषनेत्राभ्यां तमपश्यत भामिनी ॥ २३.१५ ॥

ពេលបានឃើញរូបដ៏លើសលប់របស់កុមារមហាត្មា អុមា—ដោយភ្នែកមិនព្រិច—បានសម្លឹងមើលគាត់; នារីមានពន្លឺនោះ បានចងភ្នែកលើគាត់។

Verse 16

तं दृष्ट्वा कुपितो देवः स्त्रीभावं चञ्चलं तथा । मत्वा कुमाररूपं तु शोभनं मोहनं दृशाम् । ततः शशाप तं देवः स्त्रीशङ्कां परमेश्वरः ॥ २३.१६ ॥

ព្រះទេវតា​ឃើញគេហើយ​ក៏ខឹង ដោយយល់ថា​ភាពជាស្ត្រី​មានចិត្តរអិលរអួល; ហើយពិចារណារូបក្មេងប្រុស​ថាស្រស់ស្អាត និងទាក់ទាញភ្នែក។ ដូច្នេះ ព្រះអម្ចាស់បរមេស្វរៈ បានដាក់បណ្តាសា​លើគេ​ឲ្យមាន «សង្ស័យបែបស្ត្រី» (strī-śaṅkā)។

Verse 17

कुमार गजवक्त्रस्त्वं प्रलम्बजठरस्तथा । भविष्यसि तथा सर्पैरुपवीतगतिर्ध्रुवम् ॥ एवं शशाप तं देवस्तीव्रकोपसमन्वितः ॥ २३.१७ ॥

«ឱ កុមារ អ្នកនឹងមានមុខដូចដំរី ហើយពោះធ្លាក់យ៉ាងវែង។ ហើយអ្នកនឹងពាក់ពស់ជាខ្សែអុបវីត (ខ្សែព្រះ) ដោយប្រាកដ»។ ដូច្នេះ ព្រះទេវតា​ដែលពោរពេញដោយកំហឹងខ្លាំង បានដាក់បណ្តាសាលើគេ។

Verse 18

अर्द्धकोट्या च रोमाणामात्मनोऽङ्गे त्रिलोचनः । कूपकास्वेदसलिलपूर्णशूलधरस्तथा । धुन्वन् शरीरमुत्थाय ततो देवो रुषान्वितः ॥ २३.१८ ॥

ត្រីលោកនៈ (ព្រះសិវៈ) មានរោមកន្លះកោដិលើរាងកាយរបស់ព្រះអង្គ ហើយកាន់ត្រីសូល ដែលរន្ធដងពេញដោយទឹកញើស។ ព្រះអង្គក៏ក្រោកឡើង ហើយញ័ររាងកាយ; បន្ទាប់មក ព្រះទេវតាពោរពេញដោយកំហឹង។

Verse 19

यथा यथा असौ स शरीरमाद्यं धुनोति देवस्त्रिशिखास्त्रपाणिः । तथा तथा चाङ्गरुहाश्चकासुर्जलं क्षितौ संन्यपतंस्तथान्याः ॥ २३.१९ ॥

ដូចដែលព្រះទេវតា—កាន់អាវុធត្រីសិខា​នៅក្នុងដៃ—ញ័ររាងកាយដើមដំបូងរបស់ព្រះអង្គម្តងហើយម្តងទៀត នោះរោមលើអវយវៈក៏ភ្លឺរលោងម្តងហើយម្តងទៀត; ហើយទឹកក៏ធ្លាក់ចុះលើផែនដីពីផ្នែកផ្សេងៗផងដែរ។

Verse 20

विनायकानेकविधा गजास्या स्तमालनिलाञ्जनसन्निकाशाः । उत्तस्थुरुच्चैर्विविधास्त्रहस्ता स्ततस्तु देवा मनसाकुलेन ॥ २३.२० ॥

បន្ទាប់មក វិនាយកជាច្រើនប្រភេទ—មុខដូចដំរី ពណ៌ងងឹតដូចឈើតាមាល និងអញ្ជនពណ៌ខៀវ—បានលេចឡើងដោយសម្លេងខ្លាំង កាន់អាវុធនានានៅក្នុងដៃ។ ពេលនោះ ព្រះទេវតាទាំងឡាយក៏រវល់ចិត្ត និងភ័យកង្វល់ក្នុងមនសិការ។

Verse 21

किमेतदित्यद्भुतकर्मकारी ह्येकः करोत्यप्रतिमं महच्च । कार्यं सुराणां कृतमेतदिष्टं भवेदथैतं परितं कुतस्तत् ॥ २३.२१ ॥

«នេះជាអ្វី?» ព្រោះអ្នកធ្វើកិច្ចអស្ចារ្យតែមួយ អាចបំពេញកិច្ចធំ និងមិនមានអ្វីប្រៀបបាន។ នេះហាក់ដូចជាកិច្ចដែលទេវតាប្រាថ្នា បានសម្រេចរួចហើយ—ដូច្នេះ តើការប្រែប្រួលត្រឡប់វិញអាចកើតឡើងដូចម្តេច ហើយមកពីណា?

Verse 22

दिवौकसां चिन्तयतां तथा तु विनायकैः क्ष्मा क्षुभिता बभूव । चतुर्मुखश्चाप्रतिमो विमानम् आरुह्य खे वाक्यमिदं जगाद ॥ २३.२२ ॥

នៅពេលដែលអ្នកស្ថិតនៅស្ថានសួគ៌កំពុងពិចារណាដូច្នេះ ដែនដី (ក្ស្មា) ត្រូវបានរំខានដោយពួក វិនាយកៈ។ បន្ទាប់មក ព្រះបរមបិតា មុខបួន អស្ចារ្យឥតប្រៀប (ព្រះព្រហ្ម) ឡើងលើរថអាកាស ហើយមានព្រះវាចានេះនៅលើមេឃ។

Verse 23

धन्याः स्थ देवाः सुरनायकेन त्रिलोचनेनाद्भुतरूपिणा च । अनुगृहीताः परमेश्वरेण सुरद्विषां विघ्नकृतां नतौ च ॥ २३.२३ ॥

ឱ ទេវតាទាំងឡាយ អ្នកទាំងអស់គ្នាជាអ្នកមានពុទ្ធិពរ—បានទទួលព្រះគុណពីមេដឹកនាំសុរៈ អ្នកមានភ្នែកបី រូបអស្ចារ្យ; ហើយក៏បានទទួលព្រះអនុគ្រោះពីព្រះអម្ចាស់ដ៏អធិរាជ (បរមេស្វរ) ដែរ—ដោយការក្រាបបង្គំរបស់ព្រះអង្គ ឧបសគ្គដែលសត្រូវទេវតាបង្កើត ត្រូវបានបញ្ចប់។

Verse 24

इत्येवमुक्त्वा प्रपितामहस्तानुवाच देवस्त्रिशिखास्त्रपाणिम् । यस्ते विभो वक्त्रसमुद्भवः प्रभुर्विनायकानां भवतु त्विमेऽनुगाः ॥ २३.२४ ॥

ព្រះបរមបិតា (ព្រះព្រហ្ម) បានមានព្រះវាចាដូច្នេះហើយ បន្ទាប់មកបានមានព្រះបន្ទូលទៅកាន់ទេវតាដែលកាន់អាវុធ ត្រីសិខា៖ «ឱ ព្រះអម្ចាស់ដ៏មានអំណាច សូមឲ្យអ្នកដែលកើតចេញពីមាត់របស់អ្នក និងជាព្រះអម្ចាស់នៃវិនាយកៈ ក្លាយជាមេដឹកនាំនៃអ្នកបម្រើទាំងនេះរបស់អ្នក»។

Verse 25

भवांस्तथा । अस्यात्मवरेण चाम्बरे त्वया चतुष्वस्तु शरीरचारी । आकाशमेतद् बहुधा व्यवस्थितं त्वया वरेण्यः कृत एव नान्यः ॥ २३.२५ ॥

ព្រះអង្គក៏ដូច្នោះដែរ។ ដោយគុណសម្បត្តិដ៏ជ្រាលជ្រៅក្នុងព្រះអង្គឯង ព្រះអង្គធ្វើចលនាជារូបកាយនៅក្នុងមេឃជាបួនបែប។ អាកាស (ākāśa) នេះត្រូវបានរៀបចំជាច្រើនរូបរាង; វាត្រូវបានបង្កើតដោយព្រះអង្គតែមួយ ឱ ព្រះអង្គគួរគោរព—មិនមែនដោយអ្នកដទៃឡើយ។

Verse 26

प्रभोर्भव त्वं प्रतिमास्त्रपाणिना इमानि चास्त्राणि वरांश्च देहि । इत्येवमुक्त्वा ।अधिगते पितामहे त्रिलोचनश्चात्मभवं जगाद ॥ २३.२६ ॥

«សូមព្រះអម្ចាស់ សូមទ្រង់បង្ហាញជាព្រះអធិរាជ ដោយកាន់សញ្ញាអាវុធ; សូមប្រទានអាវុធទាំងនេះ និងពរ​ដ៏ប្រសើរផង»។ ដោយនិយាយដូច្នេះ ហើយបានចូលទៅជិតពិតាមហា (ព្រះព្រហ្ម) ត្រីលោចនៈ (មានភ្នែកបី) បានមានព្រះវាចាទៅកាន់ អាត្មភវៈ (អ្នកកើតដោយខ្លួនឯង)។

Verse 27

विनायको विघ्नकरो गजास्यो गणेशनामा च भवस्य पुत्रः । एते च सर्वे तव यान्तु भृत्या विनायकाः क्रूरदृष्टिः प्रचण्डाः । उच्छुष्मदानादिविवृद्धदेहाः कार्येषु सिद्धिं प्रतिपादयन्तः ॥ २३.२७ ॥

«គាត់គឺ វិនាយកៈ អ្នកបង្កឧបសគ្គ មុខដូចដំរី មាននាមថា គណេសៈ និងជាព្រះបុត្ររបស់ ភវៈ (សិវៈ)។ សូមឲ្យអ្នកបម្រើទាំងអស់របស់ទ្រង់—វិនាយកៈទាំងឡាយ ដែលភ្នែកកាច និងខ្លាំងក្លា—ចេញទៅ ដោយរាងកាយធំឡើងដោយ អុច្ឆុស្មៈ ទានៈ និងអ្វីៗដទៃទៀត ដើម្បីបង្កើតសិទ្ធិជោគជ័យក្នុងកិច្ចការ»។

Verse 28

भवांश्च देवेषु तथा मखेषु कार्येषु चान्येषु महानुभावात् । अग्रेषु पूजां लभतेऽन्यथा च विनाशयिष्यस्यथ कार्यसिद्धिम् ॥ २३.२८ ॥

ហើយទ្រង់ ដោយសារតែអានុភាពដ៏ឧត្តមរបស់ទ្រង់ ទទួលបានការគោរពជាមុនគេ ក្នុងចំណោមទេវតា ក្នុងពិធីយញ្ញ និងក្នុងកិច្ចការផ្សេងៗ។ បើមិនដូច្នោះទេ ទ្រង់នឹងបំផ្លាញការសម្រេចជោគជ័យនៃពិធី ឬកិច្ចការនោះជាក់ជាមិនខាន។

Verse 29

इत्येवमुक्त्वा परमेश्वरेण सुरैः समं काञ्चनकुम्भसंस्थैः । जलैस्तथासावभिषिक्तगात्रो रराज राजेन्द्र विनायकानाम् ॥ २३.२९ ॥

បន្ទាប់ពីមានព្រះវាចាដូច្នេះ ព្រះអម្ចាស់ដ៏អធិក (ព្រះបរមេស្វរ) រួមជាមួយទេវតាទាំងឡាយ បានអភិសេកគាត់ដោយទឹកដែលដាក់ក្នុងក្រឡាផ្ទាំងមាស។ ហេតុនេះហើយ ឱ ព្រះរាជាធិរាជ កាយរបស់គាត់ដែលបានលាបទឹកអភិសេក បានភ្លឺរលោង ជាអធិបតីដ៏លើសគេក្នុងចំណោមវិនាយកៈទាំងឡាយ។

Verse 30

दृष्ट्वाऽभिषिच्यमानं तु देवास्तं गणनायकम् । तुष्टुवुः प्रयताः सर्वे त्रिशूलास्त्रस्य सन्निधौ ॥ २३.३० ॥

ពេលឃើញមេដឹកនាំគណៈនោះ កំពុងត្រូវអភិសេក ទេវតាទាំងឡាយ—ទាំងអស់មានចិត្តស្ងប់ស្ងាត់ និងប្រុងប្រយ័ត្ន—បានសរសើរគាត់ នៅចំពោះមុខអាវុធត្រីសូល (លំពែងបីមុខ)។

Verse 31

देवा ऊचुः । नमस्ते गजवक्त्राय नमस्ते गणनायक । विनायक नमस्तेऽस्तु नमस्ते चण्डविक्रम ॥ २३.३१ ॥

ព្រះទេវតាទាំងឡាយបានមានព្រះវាចា៖ សូមនមស្ការ​ដល់ព្រះអង្គ អ្នកមានមុខដូចដំរី; សូមនមស្ការ​ដល់ព្រះអង្គ មេដឹកនាំក្រុមគណៈ (gaṇa)។ ឱ វិនាយកៈ សូមឲ្យមាននមស្ការ​ដល់ព្រះអង្គ; សូមនមស្ការ​ដល់ព្រះអង្គ អ្នកមានវីរភាពដ៏ខ្លាំងក្លា។

Verse 32

नमोऽस्तु ते विघ्नकर्त्रे नमस्ते सर्पमेखल । नमस्ते रुद्रवक्त्रोत्थ प्रलम्बजठराश्रित ॥ २३.३२ ॥

សូមនមស្ការ​ដល់ព្រះអង្គ អ្នកបង្ក (ឬបំបាត់) ឧបសគ្គ; សូមនមស្ការ​ដល់ព្រះអង្គ អ្នកមានខ្សែក្រវាត់ជាពស់។ សូមនមស្ការ​ដល់ព្រះអង្គ អ្នកកើតពីមាត់រុទ្រៈ និងស្ថិតនៅក្នុងពោះរបស់ប្រាលម្បៈ។

Verse 33

सर्वदेवनमस्कारादविघ्नं कुरु सर्वदा । एवं स्तुतस्तदा देवैर्महात्मा गणनायकः । अभिषिक्तश्च रुद्रस्य सोमस्यापत्यतां गतः ॥ २३.३३ ॥

«ដោយការនមស្ការ​ដល់ទេវតាទាំងអស់នេះ សូមបំបាត់ឧបសគ្គជានិច្ច»។ ដូច្នេះ ពេលនោះ ព្រះមហាត្មា មេដឹកនាំក្រុមគណៈ ត្រូវបានទេវតាសរសើរ ហើយត្រូវបានអភិសេក; ព្រះអង្គបានឈានដល់ស្ថានភាពជាព្រះបុត្ររបស់រុទ្រៈ និងសោមៈ។

Verse 34

एतच्चतुर्थ्यां संपन्नं गणाध्यक्षस्य पार्थिव । यतस्ततोऽयं महती तिथीनां परमा तिथिः ॥ २३.३४ ॥

ឱ ព្រះមហាក្សត្រ ពិធី/វត្តនេះ សម្រេចនៅថ្ងៃចន្ទទីបួន (ចតុរថី) សម្រាប់ព្រះអធិបតីនៃក្រុមគណៈ; ដូចហេតុនេះ ថ្ងៃនេះត្រូវបានរាប់ថាជាទិវាដ៏មហិមា ជាទិថីល្អបំផុតក្នុងចំណោមទិថីទាំងឡាយ។

Verse 35

एतस्यां यस्तिलान् भुक्त्वा भक्त्या गणपतिं नृप । आराधयति तस्याशु तुष्यते नात्र संशयः ॥ २३.३५ ॥

ឱ ព្រះមហាក្សត្រ អ្នកណាដែលនៅក្នុងឱកាសនេះ បរិភោគគ្រាប់ល្ង ហើយដោយសទ្ធា បូជាព្រះគណបតិ—ព្រះអង្គពេញព្រះហឫទ័យចំពោះគាត់យ៉ាងឆាប់រហ័ស; មិនមានសង្ស័យឡើយ។

Verse 36

यश्चैतत् पठते स्तोत्रं यश्चैतच्छृणुयात् सदा । न तस्य विघ्ना जायन्ते न पापं सर्वथा नृप ॥ २३.३६ ॥

ព្រះរាជា​អើយ អ្នកណាអានស្តូត្រនេះ និងអ្នកណាស្តាប់វាជានិច្ច គ្មានឧបសគ្គកើតឡើងដល់គាត់ឡើយ ហើយបាបមិននៅសល់ទេដោយប្រការណាមួយ។