Varaha Purana - Adhyaya 205
Varaha PuranaAdhyaya 20531 Shlokas

Adhyaya 205: Description of the Proclamation of Auspicious and Inauspicious Karmic Results

Śubhāśubha-phalānukīrtana-varṇana

Ethical-Discourse (Afterlife Jurisprudence and Merit Economy)

ក្នុងបរិបទបង្រៀនរវាង វរាហៈ និង ព្រឹថវី អធ្យាយនេះបង្ហាញរបាយការណ៍បែបអប់រំពីកូនរបស់ឥសី អំពីអ្វីដែលបានឮទាក់ទងនឹងការវាយតម្លៃអំពើមនុស្សដោយ យម និង ចិត្រគុប្ត តាមរយៈកំណត់ត្រា (lekhya)។ វារៀបរាប់លទ្ធផលក្រោយស្លាប់ដោយឧទាហរណ៍៖ អធម្ម ដូចជា ការមិនគោរពកាតព្វកិច្ចសង្គម និងគ្រួសារ នាំទៅនរក និងទទួលទណ្ឌកម្ម ខណៈអ្នកប្រព្រឹត្តធម្មទទួលរង្វាន់ស្ថិតិជាន់ថ្នាក់នៅ ស្វರ್ಗ/អមរាវតី។ អធ្យាយសរសើរអ្នករក្សាធម្មពេលវិបត្តិ អ្នកធ្វើទាន អ្នកការពារសុខុមាលភាពព្រាហ្មណ៍ គោ និងរដ្ឋធម្ម/សម្បត្តិសហគមន៍ និងអ្នកស្លាប់ក្នុងសង្គ្រាមយុត្តិធម៌។ ការសង្កត់ធ្ងន់លើការកត់ត្រា និងការប្រកាសបុណ្យជាសាធារណៈ ភ្ជាប់សីលធម៌ទៅនឹងលំដាប់កោស्मिक និងស្ថិរភាពរបស់ព្រឹថវីតាមធម្មគ្រប់គ្រងសង្គម។

Speakers

VarāhaPṛthivī

Key Concepts

Yama–Citragupta karmic adjudication (daṇḍa and phala-vyavasthā)Svarga, Triviṣṭapa, Amarāvatī as graded reward realmsNaraka (e.g., Raurava) as punitive ecologyDāna (go-dāna, suvarṇa-dāna, anna-dāna) and ritualized meritDharma in crisis (āgama/vipatti) and civic-protective ethics (rāṣṭrārtha)Heroic death in battle (āyodhana) as merit pathwayAncestral rites and pitṛ-tarpaṇa as intergenerational obligationMerit ledger (lekhya) and reputational circulation (kīrti)
Recitation with translationVaraha Purana Adhyaya 205

Shlokas in Adhyaya 205

Verse 1

अथ शुभाशुभफलानुकीर्तनवर्णनम् ॥ ऋषिपुत्र उवाच ॥ इदमन्यत्पुरा विप्राः श्रूयतां तस्य भाषितम् ॥ यमस्य चित्रगुप्तस्य यच्च तत्र मया श्रुतम् ॥

បន្ទាប់មក មានសេចក្តីពណ៌នាអំពីការអាន/រំលឹកផលវិបាកល្អ និងអាក្រក់។ កូនប្រុសរបស់ឥសីបាននិយាយថា៖ «ឱ ព្រះព្រាហ្មណ៍ទាំងឡាយ សូមស្តាប់រឿងបុរាណមួយទៀត—អ្វីដែលគាត់បាននិយាយ និងអ្វីដែលខ្ញុំបានឮនៅទីនោះអំពីយម និងចិត្រគុប្ត»។

Verse 2

अयं तु भवतां यातु यातु स्वर्गं महीक्षिताम् ॥ अयं वृक्षस्त्वयं तिर्यगयं मोक्षं व्रजेन्नरः ॥

«ឲ្យមនុស្សនេះទៅតាមគន្លងដែលបានកំណត់សម្រាប់គាត់; ឲ្យគាត់ទៅសួគ៌ក្នុងចំណោមអ្នកគ្រប់គ្រងផែនដី។ មនុស្សនេះក្លាយជាដើមឈើ; មនុស្សនេះទៅកំណើតជាសត្វ (តិរយក); ហើយបុរសនេះដំណើរទៅរកមោក្ស»។

Verse 3

अयं नागो भवेत्शीघ्रमयं तु परमां गतिम् ॥ स्वपूर्वकान्पश्यतेऽयमात्मनस्तु पितामहान् ॥

«មនុស្សនេះនឹងក្លាយជានាគ (សត្វពស់ទេវ) យ៉ាងឆាប់; តែមនុស្សនេះនឹងឈានដល់គតិដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត។ មនុស្សនេះឃើញបុព្វបុរសរបស់ខ្លួន—គឺជាពិតាមហា (ជីតាបុរាណ) នៃវង្សត្រកូលរបស់ខ្លួន—ដោយផ្ទាល់»។

Verse 4

क्लिश्यतो रुदतश्चैव वदतश्च पुनःपुनः ॥ स्वेन दोषेण सर्वे वा अक्षयं नरकंगताः ॥

«ដោយទទួលទុក្ខ វឹកវរ យំ ហើយនិយាយម្តងហើយម្តងទៀត—ដោយសារកំហុសរបស់ខ្លួនឯង—ពួកគេទាំងអស់បានធ្លាក់ទៅនរកដែលមិនសាបសូន្យ (អក្សយ)»។

Verse 5

दारत्यागी त्वधर्मिष्ठः पुत्रपौत्रविवर्जितः ॥ क्षिप्तं वै रौरवे ह्येनं क्षपयन्तु महौजसः ॥

អ្នកដែលបោះបង់ភរិយា គឺអធម្មយ៉ាងខ្លាំង និងខ្វះកូនប្រុសនិងចៅ។ គេត្រូវបានបោះចូលនរក រោរវៈ ហើយសូមឲ្យអ្នកមានអานุភាពធំៗ ឲ្យគេទទួលទណ្ឌកម្មរហូតដល់អស់កម្លាំងនៅទីនោះ។

Verse 6

मुच्यतां त इमे सर्वे ह्यतीतानागतास्तथा ॥ मुच्यन्तामाशु मुच्यन्तां त एते पापवर्जिताः ॥

សូមឲ្យទាំងអស់នេះត្រូវបានដោះលែង—ទាំងអ្នកកន្លងមក និងអ្នកនឹងមកផងដែរ។ សូមឲ្យដោះលែងឆាប់ៗ; សូមឲ្យអ្នកទាំងនេះដែលគ្មានបាប បានរួចផុត។

Verse 7

आगमे च विपत्तौ च सर्वधर्मानुपालकाः ॥ ते तु कल्पान्बहून्स्वर्ग उषित्वा ह्यनसूयकाः ॥

អ្នកដែលគោរពប្រតិបត្តិធម៌ទាំងអស់ ទាំងពេលសុខសាន្ត និងពេលវិបត្តិ—គ្មានចិត្តច្រណែនឬព្យាបាទ—ពួកគេរស់នៅសួគ៌អស់កាលប៉ុន្មានកល្បជាច្រើន។

Verse 8

बहुसुन्दरनार्यङ्के ह्याद्ये परमधार्मिकम् ॥ कलौ मानुषतां यातु धर्मस्येह निदर्शनम् ॥

នៅដំបូង នៅលើភ្លៅនារីដ៏ស្រស់ស្អាតខ្លាំង (គេ) ជាអ្នកធម៌ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត។ ក្នុងកលិយុគ សូមឲ្យនេះក្លាយជាគំរូមនុស្ស—ជាការបង្ហាញធម៌នៅទីនេះ។

Verse 9

त्रिविष्टपे परिक्लेशो वासो ह्यस्याक्षयो भवेत् ॥ अयमायोधने शत्रुं हत्वा तु निधनंगतः ॥

នៅត្រីវិଷ្ដប (សួគ៌) មានការលំបាក ប៉ុន្តែទីលំនៅរបស់គេនឹងមិនរលាយបាត់។ បុរសនេះបានសម្លាប់សត្រូវក្នុងសមរភូមិ ហើយពិតប្រាកដបានដល់មរណភាព។

Verse 10

तत्र वैमानिको भूत्वा कल्पमेकं निवत्स्यति ॥ तथैवायं महाभागो धर्मात्मा धर्मवत्सलः ॥

នៅទីនោះ គាត់នឹងក្លាយជា​វៃមានិកៈ (អ្នកធ្វើដំណើរដោយ​វិមានទេវ) ហើយស្នាក់នៅមួយកល្បៈ។ ដូចគ្នានេះ បុរសមានភាគ្យនេះ ដែលមានចិត្តធម៌ និងស្រឡាញ់ធម៌ គួរត្រូវបានគោរពបូជា។

Verse 11

बहुदानरतो नित्यं सर्वभूतानुकम्पकः ॥ एनं गन्धैश्च माल्यैश्च शीघ्रमेव प्रपूजय ॥

អ្នកដែលរីករាយក្នុងការធ្វើទានច្រើនជានិច្ច និងមានមេត្តាករុណាចំពោះសត្វទាំងអស់—ចូរបូជាគាត់ឲ្យឆាប់ ដោយគ្រឿងក្រអូប និងកម្រងផ្កា។

Verse 12

अस्मै पूजा भवेद्देया मयादिष्टा महात्मने ॥ वीज्यतां चामरैरेष रथमस्मै प्रदीयताम् ॥

សម្រាប់មហាត្មានេះ ត្រូវថ្វាយបូជាតាមដែលខ្ញុំបានបញ្ជា។ ចូរបក់វីជាមួយចាមរ (កន្ទុយយ៉ាក់) ហើយចូរថ្វាយរថមួយដល់គាត់។

Verse 13

प्रेतवासं समुत्सृज्य हीतो यातु त्रिविष्टपम् ॥ इन्द्रस्यार्द्धं भवेच्चैव देवदेवस्य धीमतः ॥

ដោយបោះបង់សភាពជាព្រេត ចូរឲ្យគាត់—ដែលត្រូវបានគោរព—ទៅកាន់ ត្រីវិଷ្ដប (ស្ថានសួគ៌)។ ក្រោមព្រះអម្ចាស់នៃទេវទាំងឡាយដ៏មានប្រាជ្ញា គាត់នឹងទទួលបានភាគស្មើនឹងពាក់កណ្តាលរបស់ឥន្ទ្រ។

Verse 14

शङ्खतूर्यनिनादेन तत्र वै विजयेन च ॥ तत्र वै पूजयित्वा च प्रायशो लभतां सुखम् ॥

នៅទីនោះ ដោយសំឡេងកងរំពងនៃស័ង្ខ និងតូរ្យ (ត្រែ) ព្រមទាំងជ័យជម្នះ; ហើយក្រោយពីបានបូជានៅទីនោះ គាត់ជាទូទៅទទួលបានសុខ។

Verse 15

अयं गच्छतु भद्रं चापीन्द्रदेशं दुरासदम् ॥ अनेन वै कीर्तिमता लोकः सर्वो ह्यलङ्कृतः ॥

សូមឲ្យបុរសនេះទៅ—សូមសេចក្តីមង្គលមាន—ទៅកាន់លោកព្រះឥន្ទ្រ ដែលពិបាកឈានដល់។ ដោយបុរសមានកេរ្តិ៍ឈ្មោះនេះ ពិភពលោកទាំងមូលពិតជាត្រូវបានអលង្ការនិងលើកតម្កើង។

Verse 16

गुणैश्च शतसङ्ख्याकैः शक्र एनं प्रतीक्षते ॥ तावत्स्थास्यति धर्मात्मा यावच्छक्रस्त्रिविष्टपे ॥

ដោយមានគុណធម៌រាប់រយ ព្រះសក្រក (ព្រះឥន្ទ្រ) កំពុងរង់ចាំគាត់។ អ្នកមានព្រលឹងធម៌នឹងស្ថិតនៅទីនោះ ដរាបណាព្រះសក្រកនៅក្នុងត្រីវិଷ្ដប។

Verse 17

तावत्स मोदते स्वर्गे यावद्धर्मोऽनुमीयते ॥ ततश्च्युतश्च कालेन मानुष्ये सुखमश्नुते ॥

គាត់រីករាយនៅសួគ៌ ដរាបណាបុណ្យ (ធម៌) របស់គាត់កំពុងត្រូវចំណាយអស់/ត្រូវវាស់វែង។ បន្ទាប់មក ពេលវេលាមកដល់ គាត់ធ្លាក់ចុះពីស្ថាននោះ ហើយរីករាយនឹងសុខនៅលោកមនុស្ស។

Verse 18

रत्नवेणुप्रदश्चैव सर्वधर्मैरलङ्कृतः ॥ अश्विनोर्नय लोकं तु सर्वसौख्यसमन्वितम् ॥

ហើយដោយជាអ្នកប្រគេនបេណុ/ខ្លុយឫឧបករណ៍ឫស្សីប្រដាប់ដោយរត្នៈ និងត្រូវបានអលង្ការដោយធម៌គុណទាំងអស់ សូមនាំគាត់ទៅកាន់លោករបស់អស្វិនទាំងពីរ ដែលពោរពេញដោយសុខគ្រប់ប្រការ។

Verse 19

सर्वशक्त्या समेतॆन द्विजेभ्य उपपादिताः ॥ शुचीनां ब्राह्मणानाम् बह्वन्नदानं विशेषतः ॥

ការប្រគេនទានដល់ទ្វិជៈដោយអស់សមត្ថភាពទាំងមូល; ជាពិសេស ការបរិច្ចាគអាហារច្រើនដល់ព្រះព្រាហ្មណ៍សុចរិត (មានវិន័យ) ត្រូវបានសរសើរយ៉ាងពិសេស។

Verse 20

तेन कल्पं वसिष्यन्ति रुद्रकल्पा मनोरमाः ॥ तत्र कल्पं वसेद्गत्वा रुद्रलोकं न संशयः ॥

ដោយអានិសង្សនៃកុសលកម្មនោះ ពួកគេនឹងស្នាក់នៅមួយកល្បៈក្នុងលោកដ៏រីករាយ ស្រដៀងព្រះរុទ្រ។ ពេលទៅដល់ហើយស្នាក់មួយកល្បៈ នឹងបានដល់លោកព្រះរុទ្រ—គ្មានសង្ស័យឡើយ។

Verse 21

तेन दत्तं द्विजातिभ्यो मधुखण्डपुरःसरम् ॥ रसैश्च विविधैर्युक्तं सर्वगन्धमनोहरम् ॥

គាត់បានប្រគេនទានដល់ពួកទ្វិជៈ (អ្នកកើតពីរដង) គឺ ទឹកឃ្មុំ ស្ករគ្រាប់ និងអ្វីៗដូច្នោះ—ពោរពេញដោយរសជាតិជាច្រើន និងរីករាយដោយក្លិនក្រអូបទាំងអស់។

Verse 22

तरुणी क्षीरसम्पन्ना गौः सुवर्णयुता शुभा ॥ सवत्सा हेमवासाश्च दत्ताऽनेन महात्मना ॥

មហាត្មានេះបានប្រគេនទានជាគោវ័យក្មេង មានទឹកដោះសម្បូរ ជាមង្គល និងតុបតែងដោយមាស—ជាមួយកូនគោ និងសម្លៀកបំពាក់មាស។

Verse 23

अस्य लेख्यं मया दृष्टं तिस्रः कोट्यस्त्रिविष्टपे ॥ स्वर्गात्परिच्युतश्चापि ऋषीणां जायते कुले ॥

ខ្ញុំបានឃើញកំណត់ត្រាអំពីគាត់៖ មានបុណ្យបីកោដិ នៅត្រីវិଷ្ដប (សួគ៌)។ ហើយទោះបីធ្លាក់ចេញពីសួគ៌ក៏ដោយ គាត់ក៏កើតក្នុងវង្សត្រកូលនៃឥសីទាំងឡាយ។

Verse 24

सुवर्णस्य प्रदाता च त्रिदशेभ्यो निवेद्यताम् ॥ त्रिदशानभ्यनुज्ञाप्य यातु देवमुमापतिम् ॥

ហើយអ្នកប្រគេនមាស គួរត្រូវបានរាយការណ៍ទៅកាន់ត្រីទស (ពួកទេវតា)។ ក្រោយទទួលការអនុញ្ញាតពីទេវតាទាំងឡាយ សូមឲ្យគាត់ទៅកាន់ព្រះអម្ចាស់ដ៏ទិព្វ គឺ ឧមាបតិ។

Verse 25

तत्रैष वै महातेजा यथेष्टं काममाप्नुयात् ॥ तत्रैवायमपि प्रेतगणभक्तो महातपाः ॥

នៅទីនោះ ព្រះបុរសមានតេជៈដ៏មហិមា ពិតជាទទួលបានកាមប្រាថ្នាតាមដែលចង់បាន។ នៅទីនោះដែរ មានមហាតបស្វីមួយរូប ជាភក្តិចំពោះក្រុមព្រេត (វិញ្ញាណអ្នកល่วงលាប់)។

Verse 26

प्रयातु पितृभिः सार्द्धं तर्पिता येन पूर्वजाः ॥ दानव्रता दिवं यान्तु नानालोकनमस्कृताः ॥

សូមឲ្យគាត់ចាកចេញទៅជាមួយពិត្ឫ (បុព្វបុរស) ព្រោះគាត់បានធ្វើតර්បណ (ការបូជាទឹក) ឲ្យបុព្វជនបានពេញចិត្ត។ សូមឲ្យអ្នកដែលកាន់វ្រតនៃទាន ទៅដល់សួគ៌ ដោយទទួលការគោរពនមស្ការ​ពីលោកជាច្រើន។

Verse 27

अयं भद्रो महाकामं सर्वभूतहिते रतः ॥ सर्वकामैरयं पूज्यः सर्वकामप्रदो नरः ॥

បុរសល្អនេះ មានចិត្តរវល់ក្នុងប្រយោជន៍សុខសាន្តរបស់សត្វទាំងអស់ ហើយសមគួរនឹងកាមប្រាថ្នាដ៏មហា។ គាត់គួរត្រូវបានបូជាដោយវត្ថុប្រាថ្នាទាំងអស់; បុរសនេះជាអ្នកប្រទានកាមប្រាថ្នាទាំងពួង។

Verse 28

विविधैः कामभोगैस्तु सेव्यमानो नरोत्तमः ॥ अक्षयं चाजरं स्थानं पूज्यमानो महर्षिभिः ॥

នរោត្តមនោះ ត្រូវបានបម្រើដោយកាមភោគជាច្រើនប្រភេទ ហើយដោយបានទទួលការបូជាពីមហាឥសីទាំងឡាយ គាត់បានដល់ទីតាំងដែលមិនអស់សាប និងមិនចាស់ជរា។

Verse 29

ब्राह्मणार्थे गवार्थे वा राष्ट्रार्थे निधनङ्गतः ॥ शक्रस्य ह्यमरावत्यां निवेदयत मा चिरम् ॥

បើមានអ្នកណាម្នាក់ស្លាប់ ដើម្បីប្រយោជន៍ព្រះព្រាហ្មណ៍ ឬដើម្បីប្រយោជន៍គោ ឬដើម្បីប្រយោជន៍នៃរាជ្យ/រដ្ឋ នោះសូមរាយការណ៍អំពីគាត់ទៅកាន់ព្រះឥន្ទ្រ (Śakra) នៅអមរាវតី ដោយមិនពន្យាពេល។

Verse 30

अयं यातु महाभागो देवदेवं सनातनम् ॥ अतिसृष्टः पुरा येन यथोक्ताः सुखदोहनाḥ ॥

សូមឲ្យបុរសមានភាគ្យល្អនេះទៅកាន់ព្រះជាម្ចាស់និរន្តរ៍ ជាព្រះនៃទេវទាំងឡាយ; ព្រះអង្គដែលកាលពីបុរាណបានប្រកាសបទបញ្ញត្តិដូចដែលបានពោល ដែលបង្កើតសុខសាន្ត។

Verse 31

क्षितिप्रदो द्विजातिभ्यो ह्ययं यातु त्रिविष्टपम् ॥ तत्रैव तिष्ठताद्वीरो ब्रह्मलोके सहानुगः ॥

ព្រោះគាត់បានប្រគេនដីធ្លីដល់ពួកទ្វិជៈ សូមឲ្យគាត់ទៅកាន់ត្រីវិષ્ટប (ស្ថានសួគ៌)។ សូមឲ្យវីរបុរសនោះស្ថិតនៅទីនោះផង ក្នុងព្រហ្មលោក ជាមួយអនុករណ៍/អ្នកតាមរបស់គាត់។

Inside Adhyaya 205

How it unfolds

  1. Where it opens

    Within the Varāha–Pṛthivī upadeśa frame, the discourse turns to karmic accountability after death. A report is introduced as heard/relayed by an ṛṣi’s son, establishing the authority of śruti-like testimony about the otherworldly court.

  2. Central event

    A didactic catalog of Yama–Citragupta’s adjudication unfolds: deeds are ‘read’ from the lekhya (ledger), publicly proclaimed, and matched to differentiated destinations—naraka for adharma (especially social/familial derelictions and harms) and Svarga/Amarāvatī/Triviṣṭapa (and higher lokas in graded fashion) for dharmic conduct such as dāna, protection of brāhmaṇas/cattle/polity, steadfastness in crisis, and heroic death in righteous battle.

  3. Climax resolution

    The narrative peaks in the vivid polarity of outcomes: punitive assignment to named hells versus celebratory admission to Indra’s city and other divine realms, with merit announced and honored. The resolution reinforces cosmic order: ethical action is not private but audited, proclaimed, and world-stabilizing through dharma’s social-regulatory function.

Geographical context

Triviṣṭapa (Svarga), Amarāvatī (Indra’s city), Rudraloka, Brahmaloka.

Ritual instructions

  • Primary RitualDāna and intergenerational duty (pitṛ-tarpaṇa/ancestral obligation) as merit-generating praxis under karmic audit
  • BenefitGraded heavenly residence (Svarga/Triviṣṭapa/Amarāvatī and higher lokas), public proclamation of merit, auspicious rebirth (including in ṛṣi-kula), and avoidance of naraka punishments tied to specific transgressions.

The narrative frame

  • Varāha (primary frame); a secondary reported voice attributed to an ṛṣi’s son recounting what was heard about Yama–CitraguptaPṛthivī · Didactic, juridical-moral, exemplum-driven (case-based) with an admonitory edge

The emotional journey

  • Dominant RasaBhaya–Śānta (fear leading to moral clarity and composure)
  • Emotional ProgressionSobering exposure to post-mortem judgment → heightened caution and ethical self-audit → reassurance through clear dharmic pathways (dāna, protection, duty) → settling into a stabilizing sense of cosmic order

Planning a pilgrimage

  • Visit FeasibilityNot tirtha-specific in the provided chapter; best approached as a thematic study alongside visits to Dharma/Yama-associated temples or śrāddha/pitṛ-kārya contexts rather than a single mapped pilgrimage circuit.

Frequently Asked Questions

The text models an ethical economy in which actions are audited by Yama and Citragupta and yield differentiated outcomes: adharma leads to specific punitive realms, while dharma—especially generosity, protection of communal welfare, and steadfast conduct during adversity—produces graded heavenly residence and eventual auspicious rebirth.

No explicit tithi, nakṣatra, month, or seasonal timing is stated in the provided adhyāya segment; the emphasis is on categories of deeds (dāna, duty in crisis, righteous battle) rather than calendrical ritual scheduling.

Although it does not directly discuss landscapes or conservation, it frames Pṛthivī’s stability indirectly through dharma as social ecology: protecting cattle (go), supporting brāhmaṇas (knowledge/ritual economy), and safeguarding the polity (rāṣṭra) are presented as meritorious acts that sustain orderly human life on Earth.

The narrative references cosmological-administrative figures (Yama, Citragupta, Indra/Śakra, the Aśvins, Rudra, Umāpati/Śiva) and a generic ṛṣi lineage context (ṛṣiputra; rebirth in ṛṣi-kula), but no specific royal dynasty or named human genealogy is given in the provided text.

Ask anything about Adhyaya 205 of the Varaha Purana

Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.

Not sure where to start?

A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.

Read Varaha Purana in the Vedapath app

Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.

Download on the App StoreGet it on Google Play

Continue reading in the Vedapath app

Open in App
Download on the App StoreGet it on Google Play