Adhyaya 204: Description of the Dispatching of Messengers (Yama’s Envoys) and Chitragupta’s Orders

Verse 1

अथ दूतप्रेषणवर्णनम् ॥ ऋषिरुवाच ॥ इदं चैवापरं तस्य वदतो हि मया श्रुतम् ॥ चित्रगुप्तस्य विप्रेन्द्रा वचनं लोकशासिनः ॥

ឥឡូវនេះចាប់ផ្តើមពិពណ៌នាអំពីការផ្ញើទូត។ ឥសីបាននិយាយថា៖ ‘ហើយរឿងបន្ថែមនេះ ខណៈដែលគាត់កំពុងនិយាយ ខ្ញុំបានឮ—ឱ ព្រាហ្មណ៍ដ៏ប្រសើរ—ពាក្យរបស់ចិត្រគុប្ត អ្នកគ្រប់គ្រងលោក។’

Verse 2

दूरेऽसाविति किं कार्यं न क्षयोऽस्त्यस्य कर्मणः ॥ किं कृपां कुरुते तस्मिन् गृहाण जहि मा व्यथाः ॥

‘គាត់នៅឆ្ងាយ’ និយាយដូច្នោះមានប្រយោជន៍អ្វី? កម្មរបស់គាត់មិនទាន់អស់ទេ។ ហេតុអ្វីត្រូវអាណិតគាត់? ចាប់គាត់; វាយ—កុំស្ទាក់ស្ទើរ។

Verse 3

व्रीडितः किम्भवाञ्ज्ञातं किं तिष्ठति पराङ्मुखः ॥ किं न गच्छसि वेगेन किं त्वया सुचिरं कृतम् ॥

‘តើអ្នកខ្មាសឬ? អ្នកបានយល់អ្វី? ហេតុអ្វីឈរបែរមុខចេញ? ហេតុអ្វីមិនទៅដោយល្បឿន? ហេតុអ្វីអ្នកយូរណាស់?’

Verse 4

गच्छ गच्छ पुनस्तत्र शीघ्रं चैनमिहानय ॥ अशक्तोऽस्मीति किं रोषमर्हन्ते दर्पमीदृशम् ॥

‘ទៅ ទៅម្តងទៀតនៅទីនោះ ហើយនាំគាត់មកទីនេះឲ្យឆាប់។ (និយាយថា) “ខ្ញុំមិនអាច” ហេតុអ្វីមានកំហឹងដូច្នេះ? តើពួកគេមានសិទ្ធិអួតអាងបែបនេះឬ?’

Verse 5

ឱ អ្នកមានបញ្ញាអាក្រក់! អ្នកនិយាយអ្វី? ពិធីអាពាហ៍ពិពាហ៍របស់គាត់កំពុងប្រព្រឹត្ត; ហេតុអ្វីអ្នកហៅខ្ញុំថា «តបស្វី ឧរធ្វរេតា» ដូច្នេះ?

Verse 6

ហេតុអ្វីអ្នកនិយាយពាក្យគួរឲ្យតិះដៀល? សូមរង់ចាំត្រឹមមួយមុហូរតៈ។ ហេតុអ្វីអ្នកនិយាយថា «គាត់រីករាយជាមួយនាងជាទីស្រឡាញ់»?

Verse 7

អ្នកនិយាយរឿងសម្ងាត់ម្ដងទៀត ដោយហៅថា «បតីវ្រតា» និង «សាធ្វី»។ ឱ ក្មេងអើយ អ្នកនិយាយអ្វីៗទៅ? អ្នកទើបតែមកដល់ផ្ទះនៅពេលយប់។

Verse 8

ឱ ព្រះហរិ! អ្នកដែលប្រាថ្នាចង់សោយសុខភោគ ទោះដឹងហើយ ក៏នាំមកបានដូចម្តេច? ឱ ព្រះហរិ! នាំព្រះអង្គ «ជលសាយី» អ្នកបន្ទំលើទឹក មកបានដូចម្តេច ហើយនាំអ្នកដែលចង់ធ្វើទានមកបានដូចម្តេច?

Verse 9

នៅទីនេះ អ្នកទាំងឡាយទើបជាអ្នកធម៌; ខ្ញុំម្នាក់ឯងដូចជាមនុស្សសាហាវ។ ចូរទៅ ចូរទៅ; ដោយឃើញដូច្នេះហើយ ចូរធ្វើឲ្យបានទាន់ពេល កុំឲ្យកាលសម័យលើសកំណត់។

Verse 10

អ្នកចូរជាទីពឹងដែលនាំទៅនរក ហើយស្ថិតជារូបរាងជំងឺ។ ចូរជារាគ ចូរជាក្អួតដែលកើតឡើងម្តងហើយម្តងទៀត។ ចូរជាជំងឺត្រចៀក ជាវិសូចិកា និងជាជំងឺរ៉ាំរ៉ៃជានិច្ច; ចូរជាគ្រុនដ៏សាហាវខ្លាំង ហើយនៅក្នុងទឹកចូរជា «ក្រាហៈ» (ក្រពើ) ដែលពិបាកទប់ទល់។

Verse 11

ចូរជាជំងឺវាតៈដ៏គួរឱ្យភ័យខ្លាច ហើយចូរជាជលោទរ (ពោះមានទឹក/អាស៊ីត) ផងដែរ។ ចូរជាអបស្មារ (ឆ្កួតជ្រូក) ចូរជាអុន្មាទ (វិកលចរិត) ហើយចូរជាជំងឺវាតៈផងដែរ។

Verse 12

ចូរជាវិភ្រាម (វិលមុខ/ច្របូកច្របល់) យ៉ាងឆាប់រហ័ស ហើយចូរជាវិឋម្ភ (ទល់លាមក) ម្តងទៀត។ ចូរជាជំងឺដ៏សាហាវខ្លាំង; សូមឲ្យគេបានជួបតែត្រឹស្ណា (ស្រេកទឹក/តណ្ហា) ប៉ុណ្ណោះ។

Verse 13

តាមកាលៈ និងតាមដែលបានឃើញ/កំណត់ទុក សូមឲ្យកាលៈស្ថិតនៅទីនេះត្រឹមរយៈពេលនោះ; មិនថាជាវេលានៃការបំផ្លាញដោយកាលៈ ឬវេលានៃការមកដល់នៃសុភៈ (សេចក្តីមង្គល) ក៏ដោយ។

Verse 14

អ្នកទាំងអស់គ្នា ដែលបានធ្វើកម្មរួចហើយ បន្ទាប់មកនឹងទទួលបានមោក្ខៈ។ ចូររត់ទៅដោយល្បឿនឆាប់រហ័ស; អ្នកទាំងអស់គ្នាចូរទៅ កុំឲ្យយូរ។

Verse 15

वराज्ञा धर्मराजस्य या मया समुदाहृता ॥ एकाहं क्षपयेत्सत्र द्विरात्रं तत्र मा चिरम् ॥

នេះជាបទបញ្ជារបស់ធម្មរាជ ដែលខ្ញុំបានប្រកាស៖ នៅទីនោះគួរបំពេញរយៈពេលមួយថ្ងៃ; ឬស្នាក់ពីរយប់នៅទីនោះ—កុំយឺតយ៉ាវយូរ។

Verse 16

त्रिरात्रं वै चतूरात्रं षड्रात्रं दशरात्रकम् ॥ पक्षं वा मासमेकं वा बहून् मासांस्तथापि वा ॥

(រយៈពេលនោះអាចជា) បីយប់ ឬបួនយប់ ឬប្រាំមួយយប់ ឬដប់យប់; ឬពាក់កណ្តាលខែ ឬមួយខែ ឬសូម្បីតែច្រើនខែផងដែរ។

Verse 17

क्षपयित्वा यथाकालं ततो मोक्षमवाप्स्यथ ॥ भूतात्मा मोहवांस्तत्र करुणः कष्टमेव च ॥

ក្រោយពេលបានបំពេញរយៈពេលនោះតាមកាលសមគួរ បន្ទាប់មកអ្នកនឹងទទួលបានមោក្ស។ នៅទីនោះ អាត្មាដែលស្ថិតក្នុងកាយ—ត្រូវមោហៈបំភាន់—ក្លាយជាគួរឲ្យអាណិត និងពិតជាទទួលទុក្ខលំបាក។

Verse 18

विनियोगा मया सूक्ता यथापूर्वं यथाश्रुतम् ॥ जाग्रतं वा प्रमत्तं वा यथा कालो न सम्पतेत् ॥

វិនិយោគ (វិធីអនុវត្ត) ខ្ញុំបាននិយាយរួចហើយ ដូចមុន ដូចដែលបានស្តាប់មក។ ទោះជាប្រុងប្រយ័ត្ន ឬប្រមាទ ក៏ចូរធ្វើឲ្យបាន ដើម្បីកុំឲ្យកាលសមគួររអិលផុតទៅ។

Verse 19

यत्नात्तथा तु कर्तव्यं भवद्भिर्मम शासनात् ॥ अभयं चात्र यच्छामि ब्राह्मणेभ्यो न संशयः ॥

ដូច្នេះ ត្រូវអនុវត្តដោយការខិតខំ តាមសេចក្តីបញ្ជារបស់ខ្ញុំ។ ហើយនៅទីនេះ ខ្ញុំប្រទាន “អភ័យ” (សុវត្ថិភាពឥតភ័យ) ដល់ព្រះព្រាហ្មណ៍ទាំងឡាយ—គ្មានសង្ស័យឡើយ។

Verse 20

तस्माद्यात ऋषिभ्यश्च स्त्रीभ्यश्चैव महाबलाः ॥ यातनाया न भेतव्यमहमाज्ञापयामि वः ॥

ដូច្នេះ ឱ​ពួកអ្នកមានកម្លាំងធំ ចូរទៅរកព្រះឫសីទាំងឡាយ ហើយទៅរកស្ត្រីទាំងឡាយផង។ កុំភ័យខ្លាចចំពោះទណ្ឌកម្ម/ការទារុណកម្មឡើយ; នេះជាព្រះបញ្ជារបស់ខ្ញុំចំពោះអ្នកទាំងអស់។

Verse 21

यथावाच्यं च कुरुत यथा कालो न गच्छति ॥ यथाकामं प्रकुरुत यच्च दृष्टं यथा तथा ॥

ចូរធ្វើតាមអ្វីដែលគួរត្រូវបាននិយាយ/កំណត់ ដើម្បីកុំឲ្យពេលវេលាកន្លងទៅដោយឥតប្រយោជន៍។ ចូរប្រព្រឹត្តតាមអ្វីដែលសមរម្យ/តាមបំណង; ហើយអ្វីដែលបានឃើញរួច សូមឲ្យទៅតាមនោះ។

Verse 22

मयाज्ञप्ता विशेषेण मृत्युना सह संगतः ॥ यथा वीरो महातेजाश्चित्रगुप्तो महायशाः ॥

ដោយព្រះបញ្ជាពិសេសរបស់ខ្ញុំ ចូររួមសហការជាមួយម្រឹត្យុ (សេចក្តីស្លាប់)—ដូចជា ចិត្រគុប្ត អ្នកក្លាហាន មានតេជៈធំ និងមានកេរ្តិ៍ឈ្មោះធំ។

Verse 23

यथाब्रवीत्स्वयं रुद्रो यथा शक्रः शचीपतिः ॥ यथाज्ञापयते ब्रह्मा चित्रगुप्तस्तथा प्रभुः ॥

ដូចដែល រុទ្រ បានមានព្រះវាចនៈដោយព្រះអង្គផ្ទាល់ ដូចដែល សក្រៈ ព្រះស្វាមីនៃ សចី បានមានព្រះវាចនៈ; ដូចដែល ព្រះព្រហ្មា បញ្ជា—ដូច្នោះដែរ ចិត្រគុប្ត ព្រះអធិបតី ក៏បញ្ជាដែរ។

Verse 24

शीघ्रं त्वं भव सर्पो हि व्याघ्रस्त्वं च सरीसृपः ॥ जले ग्राहो भव त्वं हि त्वं कृमिस्त्वं सरीसृपः ॥

ឆាប់រហ័ស—ចូរអ្នកក្លាយជាពស់; ហើយអ្នកក្លាយជាខ្លា និងក្លាយជាសត្វលូនផង។ ក្នុងទឹក ចូរអ្នកក្លាយជា ក្រាហៈ (ក្រពើ); អ្នកជាដង្កូវ អ្នកជាសត្វលូន។

Verse 25

यस्मिन्यस्मिंस्तु कालेऽहं यावतश्च श्रयाम्यहम् ॥ तस्मिंस्तस्मिन्महाकालं यूयं तत्कर्तुमर्हथ ॥

នៅពេលណាក៏ដោយ និងរយៈពេលប៉ុនណាដែលខ្ញុំមកសុំជ្រកកោននៅទីនេះ ក្នុងកាលនោះឯង អ្នកទាំងឡាយគួរធ្វើតាម “មហាកាល” ដែលបានកំណត់ទុក ដោយសមគួរ។