Adhyaya 195
Varaha PuranaAdhyaya 19530 Shlokas

Adhyaya 195: Description of Sinners Abiding in Yama’s Realm (Catalog of Transgressions and the Logic of Retribution)

Yamalokastha-pāpīvarṇanam

Ethical-Discourse (Afterlife jurisprudence and moral taxonomy)

ក្នុងបរិបទសន្ទនានៃ វរាហបុរាណ វរាហៈបង្រៀនព្រឹថ្វីថា ធម្មៈជាចរិយធម៌ដែលគាំទ្រផែនដី។ អធ្យាយនេះប្ដូរទៅកាន់សុន្ទរកថាដែលបានរាយការណ៍ ដែលណាចិកេតៈរៀបរាប់បញ្ជីអំពើដែលនាំសត្វលោកទៅកាន់យមលោក—អំពើហិង្សា ក្បត់ទំនុកចិត្ត អសីលធម៌ផ្លូវភេទ ការបំពុលការសិក្សាវេទៈ ការកេងប្រវ័ញ្ចសេដ្ឋកិច្ចពិធីយជ្ញ និងអំពើប៉ះពាល់សង្គមដូចជា លួចដី និងបំផ្លាញសំណង់សាធារណៈ។ តាមការនិទានរបស់វៃសម្បាយណៈ ព្រះឥសីទាំងឡាយសួរអំពីយន្តការពេលវេលានៃកម្ម (កាលៈ) ការឲ្យកម្ម ‘ចំអិន/ទុំ’ ម្តងហើយម្តងទៀត (បច្យមាន) និងសភាពនរកដូចជា វៃតរ៉ណី រោរវៈ កូតសាល្មលី ព្រមទាំងទូតរបស់យមៈ។ ដូច្នេះ វាជាផែនទីសីលធម៌ភ្ជាប់អំពើបាបលើលោកទៅនឹងការទទួលខុសត្រូវក្រោយស្លាប់។

Primary Speakers

VarāhaPṛthivīNāciketaVaiśampāyanaṚṣayaḥ

Key Concepts

Yamaloka (Yama’s realm) as moral adjudication spaceKāla (time) as the regulator of karmic fruitionPāpa (transgression) taxonomy: social, sexual, ritual, civicRepeated karmic retribution (pacyamāna punaḥ punaḥ)Vaitaraṇī (infernal river) and infernal topographyDharma as social-ecological order (Pṛthivī-bhāra reduction)

Shlokas in Adhyaya 195

Verse 1

अथ यमलोकस्थपापिवर्णनम् ॥ नाचिकेत उवाच ॥ कथ्यमानं मया विप्राः शृण्वन्तु तपसि स्थिताः ॥ नमश्च तस्मै देवाय धर्मराजाय धीमते

ឥឡូវនេះ ជាបរិយាយអំពីអ្នកមានបាបនៅយមលោក។ នាចិកេតៈបាននិយាយថា៖ សូមព្រះព្រាហ្មណ៍ឥសីដែលស្ថិតក្នុងតបៈ ស្តាប់ពាក្យដែលខ្ញុំកំពុងពោល។ សូមនមស្ការ​ដល់ព្រះធម៌រាជា ដ៏ទេវភាព និងមានប្រាជ្ញា។

Verse 2

संसारं तु यथाशक्ति कथ्यमानं निबोधत ॥ असत्यवादिनो ये च जन्तुस्त्रीबालघातकाः

ចូរយល់ដឹងតាមសមត្ថភាពរបស់ខ្ញុំ អំពីសង្សារនេះដែលខ្ញុំកំពុងពោល—រួមទាំងអ្នកនិយាយមិនពិត និងអ្នកសម្លាប់សត្វមានជីវិត ស្ត្រី និងកុមារ។

Verse 3

तथा ब्रह्महणः पापा ये च विश्वासघातकाः ॥ ये ये शठाः कृतघ्नाश्च लोलुपाः पारदारिकाः

ដូចគ្នានេះដែរ មានអ្នកមានបាបដែលសម្លាប់ព្រះព្រាហ្មណ៍ និងអ្នកក្បត់សេចក្តីទុកចិត្ត; អ្នកល្បិចកល អកតញ្ញូ លោភលន់ និងអ្នកលួចលាក់តាមប្រពន្ធប្តីអ្នកដទៃ។

Verse 4

कन्यानां दूषका ये च ये च पापरता नराः ॥ वेदानां दूषकाश्चैव वेदमાર્ગविहिंसकाः

ហើយអ្នកដែលបំពុលកិត្តិយសក្មេងស្រីក្រមុំ និងបុរសដែលជាប់ចិត្តក្នុងអំពើបាប; ព្រមទាំងអ្នកបំផ្លាញព្រះវេទ និងអ្នកធ្វើឲ្យផ្លូវវេទរងគ្រោះយ៉ាងពិតប្រាកដ។

Verse 5

शूद्राणां याजकाश्चैव हाहाभूता द्विजातयः ॥ अयाज्ययाजकाश्चैव ये ये कुष्ठयुता नराः

ហើយអ្នកដែលធ្វើជាព្រះបូជាចារ្យសម្រាប់សូទ្រ—ពួកទ្វិជដែលធ្លាក់ចូលស្ថានភាពគួរឲ្យសោកស្តាយ; និងអ្នកដែលធ្វើយជ្ញសម្រាប់អ្នកមិនសមគួរ; ព្រមទាំងមនុស្សដែលរងជំងឺកុស្ឋ (រោគស្បែកធ្ងន់)។

Verse 6

सुरापो ब्रह्महा चैव यो द्विजो वीरघातकः ॥ तथा वार्धुषिका ये च जिह्मप्रेक्षाश्च ये नराः ॥

ទ្វិជៈដែលផឹកសុរា និងវត្ថុស្រវឹង, អ្នកសម្លាប់ព្រាហ្មណ៍, និងអ្នកសម្លាប់បុរសវីរបុរស; ដូចគ្នានេះ អ្នកប្រកបការប្រាក់កម្ចី និងមនុស្សដែលមានភ្នែកមើលដោយល្បិចកល—ទាំងអស់ត្រូវបានរាយនាមនៅទីនេះ។

Verse 7

मातृत्यागी पितृत्यागी यः स्वसाध्वीं परित्यजेत् ॥ गुरुद्वेषी दुराचारो दूताश्चाव्यक्तभाषिणः ॥

អ្នកបោះបង់ម្តាយ, អ្នកបោះបង់ឪពុក, និងអ្នកបោះបង់ភរិយាដ៏សុចរិតរបស់ខ្លួន; អ្នកស្អប់គ្រូ, មនុស្សមានអាកប្បកិរិយាអាក្រក់, និងទូតដែលនិយាយមិនច្បាស់—ទាំងនេះក៏ត្រូវបានរាយនាមផងដែរ។

Verse 8

गृहक्षेत्रहरा ये च सेतुबन्धविनाशकाः ॥ अपुत्राश्चाप्यदाराश्च श्रद्दया च विवर्जिताः ॥

អ្នកដែលលួចយកផ្ទះ និងដីស្រែ, និងអ្នកដែលបំផ្លាញទំនប់/ទំនាញ; អ្នកគ្មានកូនប្រុស និងគ្មានភរិយា, និងអ្នកខ្វះ śraddhā (សេចក្តីគោរពជំនឿដ៏មាំមួន)—ទាំងអស់ត្រូវបានរាយនាម។

Verse 9

अशौचा निर्दयाः पापा हिंसका व्रतभञ्जकाः ॥ सोमविक्रयिणश्चैव स्त्रीजितः सर्वविक्रयी ॥

អ្នកមិនស្អាត, អ្នកគ្មានមេត្តា, អ្នកមានបាប; អ្នកប្រើហិង្សា និងអ្នកបំបែកវ្រត (ព្រមាន/ពិធីសច្ចា); អ្នកលក់សោម; អ្នកស្ថិតក្រោមអំណាចស្ត្រី; និងអ្នកលក់អ្វីៗគ្រប់យ៉ាង—ទាំងអស់ស្ថិតក្នុងបញ្ជីនេះ។

Verse 10

भूम्यामनृतवादी च वेदजीवी च यो द्विजः ॥ नक्षत्री च निमित्ती च चाण्डालाध्यापकस्तथा ॥ सर्वमैथुनकर्ता च अगम्यागमने रतः ॥ मायिका रतिकाश्चैव तुलाधाराश्च ये नराः ॥ सर्वपापसुसङ्गाश्च चिन्तका येऽतिवैरिणः ॥ स्वाम्यर्थे न हता ये च ये च युद्धपराङ्मुखाः ॥

អ្នកនិយាយកុហកក្នុងរឿងដីធ្លី, និងទ្វិជៈដែលយកវេទជាមធ្យោបាយរកជីវិត; អ្នកចេះនក្ខត្រ (ហោរា) និងអ្នកបកស្រាយនិមិត្ត (សញ្ញាលាង), ហើយក៏មានអ្នកបង្រៀនចណ្ឌាលផងដែរ; អ្នករួមភេទដោយមិនរើសមុខ, និងអ្នករីករាយក្នុងការរួមភេទជាមួយអ្នកដែលហាមឃាត់; អ្នកល្បិចកល, អ្នកស្រឡាញ់កាម, និងមនុស្សដែលកែប្រែតុលា/ទម្ងន់; អ្នកជាប់ពាក់ព័ន្ធជិតស្និទ្ធនឹងបាបទាំងអស់, និងអ្នកគិតគូរ/រៀបចំផែនការដែលជាសត្រូវខ្លាំង; អ្នកមិនស្លាប់ដើម្បីម្ចាស់របស់ខ្លួន, និងអ្នកបែរមុខចេញពីសង្គ្រាម—ទាំងអស់ត្រូវបានរាយនាម។

Verse 11

परवित्तापहारी च राजघाती च यो नरः ॥ अशक्तः पापघोषश्च तथा ये ह्यग्निजीविनः ॥

អ្នកដែលលួចយកទ្រព្យសម្បត្តិរបស់អ្នកដទៃ និងអ្នកដែលសម្លាប់ព្រះមហាក្សត្រ; អ្នកដែលអសមត្ថភាពតែបន្តប្រព្រឹត្តអំពើបាប អ្នកដែលប្រកាសអំពើបាប និងអ្នកដែលរកជីវិតដោយអគ្គី—ទាំងនេះ (នៅទីនេះ) ត្រូវបានរាយនាម។

Verse 12

शुश्रूषया च मुक्ताः ये लिङ्गिनः पापकर्मिणः ॥ पात्रकारी चक्रिणश्च नरा ये चाप्यधार्मिकाः ॥

អ្នកដែលរួចផុតពីកាតព្វកិច្ចនៃការបម្រើ/ការថែទាំ; អ្នកបួសមានសញ្ញា (លិង្គិន) តែប្រព្រឹត្តអំពើបាប; អ្នកផលិតឬផ្គត់ផ្គង់ភាជនៈ/បរិក្ខារពិធី; អ្នករស់ដោយមុខរបរដែលពឹងលើកង់; និងបុរសអធម្ម—ទាំងនេះ (នៅទីនេះ) ត្រូវបានរាយនាម។

Verse 13

देवागारांश्च सत्राणि तीर्थविक्रयिणस्तथा ॥ व्रतविद्वेषिणो ये च तथाऽसद्वादिनो नराः ॥

អ្នកដែលលក់វិហារព្រះ និងសត្រា (សាលាបរិច្ចាគអាហារ) ហើយអ្នកដែលជួញដូរទីរថៈ; អ្នកដែលស្អប់វ្រតៈ (ពិធីវិន័យ/ការតាំងសច្ចា); និងមនុស្សដែលនិយាយពាក្យមិនពិត ឬសាសនាវិវាទ—ទាំងនេះ (នៅទីនេះ) ត្រូវបានរាយនាម។

Verse 14

मिथ्या च नखरोमाणि धारयन्ति च ये नराः ॥ कूटा वक्रस्वभावाश्च कूटशासनकारिणः ॥

បុរសដែលពាក់ក្រចក និងរោម/សក់ដោយក្លែងក្លាយ (ជាសញ្ញាបង្កើត); អ្នកបោកបញ្ឆោត និងមានចរិតកោង; និងអ្នកចេញបញ្ជា ឬសេចក្តីសម្រេចក្លែងក្លាយ—ទាំងនេះ (នៅទីនេះ) ត្រូវបានរាយនាម។

Verse 15

अज्ञानादव्रती यश्च यश्चाश्रमबहिष्कृतः ॥ विप्रकीर्णप्रतिग्राही सूचकस्तीर्थनाशकः ॥

អ្នកដែលដោយអវិជ្ជា រស់នៅដោយគ្មានវ្រតៈ/វិន័យ; អ្នកដែលត្រូវបានបណ្តេញចេញពីរបៀបអាស្រម; អ្នកដែលទទួលទាន/ទទួលអំណោយដោយមិនរើសពីប្រភពជាច្រើន; អ្នកជូនដំណឹង/អ្នកបង្ហាញ; និងអ្នកបំផ្លាញទីរថៈ—ទាំងនេះក៏ (នៅទីនេះ) ត្រូវបានរាប់បញ្ចូល។

Verse 16

कलही च प्रतर्क्यश्च निष्ठुरश्च नराधमः॥ एते चान्ये च बहवो ह्यनिर्दिष्टाः सहस्रशः॥

មនុស្សចូលចិត្តឈ្លោះប្រកែក អ្នកវែកញែកប្រកួតប្រជែង អ្នកសាហាវ និងអ្នកទាបបំផុតក្នុងចំណោមមនុស្ស—ទាំងនេះ និងអ្នកដទៃទៀតជាច្រើន ត្រូវបានលើកឡើងរាប់ពាន់ ទោះមិនបានរាយនាមម្នាក់ៗក៏ដោយ។

Verse 17

स्त्रियो नराश्च गच्छन्ति यत्र तच्छृणुतामलाः॥ कुर्वन्तीह यथा सर्वे तत्र गत्वा यमालये॥

សូមស្តាប់ ឱអ្នកបរិសុទ្ធទាំងឡាយ ថាស្ត្រី និងបុរសទៅកាន់ទីណា៖ ដូចដែលមនុស្សទាំងអស់ប្រព្រឹត្តកម្មនៅទីនេះ ពេលទៅដល់អាល័យរបស់យមរាជ ក៏ទទួលផលសមស្របតាមកម្មនោះ។

Verse 18

पप्रच्छुर्विस्मयाविष्टा नाचिकेतमृषिं तदा॥ ऋषय ऊचुः॥ त्वया सर्वं यथा दृष्टं ब्रूहि तत्र विदां वर॥

ដោយពោរពេញដោយការភ្ញាក់ផ្អើល ពួកគេបានសួរព្រះឥសី នាចិកេត នៅពេលនោះ។ ព្រះឥសីទាំងឡាយបាននិយាយថា៖ «ឱអ្នកប្រសើរបំផុតក្នុងចំណោមអ្នកប្រាជ្ញ សូមប្រាប់យើងទាំងអស់ ដូចដែលអ្នកបានឃើញនៅទីនោះ»។

Verse 19

यथास्वरूपः कालोऽसौ येन सर्वं प्रवर्तते॥ इह कर्माणि यः कृत्वा पुरुषो ह्यल्पचेतनः॥

«តើកាលៈ (ពេលវេលា) នោះមានសភាពពិតប្រាកដយ៉ាងដូចម្តេច ដែលធ្វើឲ្យសព្វវត្ថុដំណើរការ? ហើយបុរសមានបញ្ញាតិច ដែលបានប្រព្រឹត្តកម្មនៅទីនេះ… តើគាត់ទៅជាយ៉ាងណា?»

Verse 20

वारयेत्स तदा तं तु ब्रह्मलोके च स प्रभुः॥ कल्पान्तं पच्यमानोऽपि दह्यमानोऽपि वा पुनः॥

«…បន្ទាប់មក ព្រះអម្ចាស់នោះនឹងទប់ស្កាត់គាត់—សូម្បីតែនៅព្រហ្មលោក—ខណៈដែលគាត់ត្រូវ ‘ចម្អិន’ រហូតដល់ចុងកល្ប ឬក៏ត្រូវ ‘ដុតឆេះ’ ម្តងទៀត»។

Verse 21

न नाशो हि शरीरस्य तस्मिन्देशे तपोधनाः॥ यस्य यस्य हि यत्कर्म पच्यमानः पुनः पुनः॥

ឱ អ្នកសម្បូរដោយតបៈ! នៅក្នុងដែននោះ មិនមានការវិនាសនៃរាងកាយទេ; ប៉ុន្តែសត្វលោកនីមួយៗ ត្រូវបាន ‘ចម្អិន’ គឺត្រូវទទួលផលកម្ម ម្តងហើយម្តងទៀត តាមកម្មរបស់ខ្លួន។

Verse 22

अवश्यं चैव गन्तव्यं तस्य पार्श्वं पुनःपुनः॥ न तु त्रासाद्द्विजः शक्तस्तत्र गन्तुं हि कश्चन॥

មនុស្សត្រូវតែទៅជិតវា ដោយជៀសមិនរួច ម្តងហើយម្តងទៀត។ ប៉ុន្តែដោយសារភ័យខ្លាច គ្មានទ្វិជៈ (អ្នកកើតពីរដង) ណាម្នាក់អាចទៅទីនោះបានទេ—ពិតប្រាកដហើយ គ្មាននរណាម្នាក់ឡើយ។

Verse 23

न गच्छन्ति च ये तत्र दानेन निगमेण च॥ वैतरण्याश्च यद्रूपं किं तोयं च वहत्यसौ॥

ហើយអ្នកណាខ្លះ ដែលមិនទៅទីនោះ ដោយអានិសង្សនៃទាន និងនិគម (បទបញ្ញត្តិវេទ)? ហើយវៃតរណីមានរូបរាងដូចម្តេច និងវាដឹកនាំទឹកប្រភេទណាឲ្យហូរ?

Verse 24

रौरवो वा कथं विप्र किंरूपं कूटशाल्मलेः॥ कीदृशा वा हि ते दूताः किं कार्याः किं पराक्रमाः॥

ឱ វិប្រក (ព្រាហ្មណ៍)! រោរវៈមានសភាពដូចម្តេច? កូដសាល្មលីមានរូបរាងយ៉ាងណា? ហើយទូតទាំងនោះមានលក្ខណៈដូចម្តេច—ពួកគេធ្វើកិច្ចការអ្វី និងមានអំណាចក្លាហានប៉ុនណា?

Verse 25

किं च किंच तु कुर्वाणाः किंच किंच समाचरन्॥ न चेतो लभते जन्तुच्छादितं पूर्वतेजसा॥

ហើយធ្វើរឿងនេះរឿងនោះ និងប្រព្រឹត្តរឿងនេះរឿងនោះ—ទោះជាយ៉ាងណា សត្វលោកមិនទទួលបានភាពច្បាស់លាស់នៃចិត្តទេ ព្រោះវាត្រូវបានគ្របដណ្ដប់ដោយតេជស៍មុន (សំណល់ឥទ្ធិពលពីអតីតកាល)។

Verse 26

धृतिं न लभते किञ्चित्तैस्तैर्दोषैः सुवासिताः ॥ दोषं सत्यंअजानन्तस्तथा मोहॆन मोहिताः ॥

អ្នកដែលដូចជាត្រូវក្លិនក្រអូបដោយកំហុសទាំងនោះឯង មិនអាចទទួលបានភាពមាំមួននៃចិត្តសូម្បីតែបន្តិច។ ព្រោះមិនដឹងសភាពពិតនៃកំហុស ទើបត្រូវមោហៈបំភាន់កាន់តែខ្លាំងដោយមោហៈនោះឯង។

Verse 27

परं परमजानन्तो रमन्ते कस्य मायया ॥ क्लिश्यन्ते बहवस्तत्र कृत्वा पापमचेतसः ॥

ដោយមិនស្គាល់ព្រះបរមៈថាជាព្រះបរមៈ ពួកគេរីករាយក្រោមម៉ាយា​របស់អ្នកណា? នៅទីនោះ មនុស្សជាច្រើនខ្វះវិចារណញ្ញាណ ធ្វើបាបហើយបន្ទាប់មកទទួលទុក្ខ។

Verse 28

एतत्कथय वत्स त्वं यतः प्रत्यक्षदर्शिवान् ।

សូមពន្យល់រឿងនេះ ឱកូនជាទីស្រឡាញ់ ព្រោះអ្នកជាអ្នកឃើញដោយផ្ទាល់។

Verse 29

तानि वै कथयिष्यामि श्रूयतां द्विजसत्तमाः ॥ वैशम्पायन उवाच ॥ एवं तस्य वचः श्रुत्वा सर्व एव तपोधनाः ॥

«រឿងទាំងនោះ ខ្ញុំនឹងនិយាយប្រាកដ—សូមស្តាប់ ឱអ្នកប្រសើរបំផុតក្នុងចំណោមទ្វិជៈទាំងឡាយ»។ វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ «ដូច្នេះ ក្រោយស្តាប់ពាក្យរបស់គាត់ហើយ អស់អ្នកមានទ្រព្យជាតបៈទាំងអស់…»

Verse 30

बोद्धव्यं नावबुध्यन्ते गुणानां तु गुणोत्तरम् ॥ हाहाभूताश्च चिन्तार्त्ताः सर्वदोषसमन्विताः ॥

ពួកគេមិនយល់អ្វីដែលគួរយល់ទេ—ភាពឧត្តមលើសពីគុណធម្មតាទាំងឡាយ។ ដោយស្រែកថា «អូយ អូយ» ពួកគេក្លាយជាអ្នករងទុក្ខដោយក្តីព្រួយបារម្ភ ហើយពេញដោយកំហុសគ្រប់ប្រភេទ។

Frequently Asked Questions

The text presents a moral taxonomy in which harms to persons, trust, social institutions, and public resources are treated as pāpa that culminates in accountability under Yama’s jurisdiction. It also foregrounds kāla as the mechanism through which karma matures, depicting retribution as repetitive and proportionate to one’s actions rather than arbitrary.

No explicit tithi, lunar, or seasonal markers appear in the provided passage. The chapter’s temporal framework is conceptual—kāla as the universal regulator of karmic process—rather than calendrical ritual timing.

Although not framed as ecology in modern terms, the adhyāya links dharma to the reduction of harm that burdens Pṛthivī: it condemns acts that destabilize communal life and land stewardship (e.g., gṛha-kṣetra-haraṇa—seizure of houses/fields; setu-bandha-vināśa—destruction of embankments/bridges). This positions ethical restraint and protection of shared infrastructure as part of maintaining terrestrial order.

The passage references Nāciketa as the reporting sage/speaker and Vaiśampāyana as the narrator who relays the sages’ questions. Yama (Dharmarāja) is invoked as the adjudicating authority. No royal genealogies or regional dynastic lineages are specified in the provided excerpt.