Adhyaya 192: Description of the Universal Peace-Recitation and the Madhuparka Rite

Verse 1

अथ सर्वशान्तिवर्णनम्॥ सूत उवाच॥ श्रुत्वा तु मधुपर्क्कस्य ह्युत्पत्तिं दानमेव च॥ पुण्यं चैव फलं चैव कारणं ग्रहणं तथा॥

ឥឡូវនេះ ជាសេចក្តីពណ៌នាអំពី សរវ-សាន្តិ (សន្តិភាពសកល)។ សូតបាននិយាយថា៖ ក្រោយស្តាប់អំពីកំណើតនៃមធុបារកៈ និងការថ្វាយទានរបស់វា ព្រមទាំងបុណ្យ ផល ហេតុផល និងវិធីទទួលយកផងដែរ—

Verse 2

विस्मयं परमं गत्वा सा मही संशितव्रता॥ पादौ गृह्य यथान्यायं प्रत्युवाच जनार्दनम्॥

ដោយចូលទៅក្នុងភាពអស្ចារ្យយ៉ាងខ្លាំង នាងផែនដី—ដែលមាំមួនក្នុងវ្រត—បានកាន់ព្រះបាទទាំងពីរតាមគន្លងគួរសម ហើយបានឆ្លើយតបចំពោះព្រះជនារទនៈ។

Verse 3

देव वृत्तोपचारेण तव यन्मनसि प्रियम् ॥ किं च तत्रैव दातव्यं तव कर्मपरायणैः ॥

ឱ ព្រះទេវៈ! ដោយរបៀបប្រព្រឹត្តត្រឹមត្រូវប្រកបដោយវិន័យណា ទើបអ្វីដែលព្រះអង្គពេញព្រះហឫទ័យអាចសម្រេចបាន? ហើយក្នុងបរិបទនោះដែរ អ្នកដែលឧស្សាហ៍ព្យាយាមក្នុងកិច្ចពិធីតាមវិន័យគួរប្រគេនទានអ្វី?

Verse 4

एतदाचक्ष्व तत्त्वेन तत्र यत्परमं महत् ॥ श्रीवराह उवाच ॥ साधु भूमे महाभागे यन्मां त्वं परिपृच्छसि ॥

សូមពន្យល់តាមសច្ចៈ—ថា ក្នុងកិច្ចនោះ អ្វីជាអធិមហានិងអស្ចារ្យបំផុត។ ព្រះស្រីវរាហៈមានព្រះបន្ទូលថា៖ ល្អណាស់ ឱ ព្រះធរណីមហាភាគ! អ្នកសួរខ្ញុំដូច្នេះ។

Verse 5

कथयिष्यामि तत्सर्वं दुःखसंसारमोक्षणम् ॥ कृत्वा तु मम कर्माणि यत्त्वया पूर्वभाषितम् ॥

ខ្ញុំនឹងពោលប្រាប់ទាំងអស់នោះ—មធ្យោបាយដើម្បីរួចផុតពីវដ្តសង្សារដ៏ពោរពេញដោយទុក្ខ—បន្ទាប់ពីអ្នកបានអនុវត្តកិច្ចពិធីរបស់ខ្ញុំ ដូចដែលអ្នកបាននិយាយមុន។

Verse 6

पश्चाच्छान्तिं च मे कुर्याद्भूमे राष्ट्रसुखावहम् ॥ सर्वकर्म ततः कृत्वा भूम्यां जानु निपात्य च ॥

បន្ទាប់មក ឱ ព្រះធរណី! គួរធ្វើពិធីសាន្តិ (ការសម្រួលសន្តិភាព) សម្រាប់ខ្ញុំ ដែលនាំមកសុខសាន្តដល់នគរ។ បន្ទាប់ពីបញ្ចប់កិច្ចពិធីទាំងអស់ហើយ គួរលុតជង្គង់លើដីដោយគោរព។

Verse 7

नमो नारायणायेति उक्त्वा मन्त्रमुदाहरेत् ॥ मन्त्रः- ॐ नमो नमो वासुदेव त्वं गतिस्त्वं परायणम् ॥

ក្រោយពោលថា «នមោ នារាយណាយ» ហើយ គួរបន្តសូត្រមន្ត្រ។ មន្ត្រនោះគឺ៖ «ឱំ នមោ នមោ វាសុទេវៈ ព្រះអង្គជាទីពឹង ព្រះអង្គជាទីពឹងខ្ពស់បំផុត»។

Verse 8

शरणं त्वां गतो नाथ संसारार्णवतारक ॥ आगतस्त्वं च सुमुख पुनः समुचितेन वै ॥

ឱ ព្រះនាថ! ខ្ញុំបានមកសុំជ្រកកោននៅព្រះអង្គ ជាព្រះអង្គសង្គ្រោះឲ្យឆ្លងកាត់មហាសមុទ្រនៃសំសារ។ ហើយព្រះអង្គ ឱ ព្រះមុខស្រស់ ក៏បានយាងមកវិញ ដោយសមគួរពិត។

Verse 9

दिशः पश्य अधः पश्य व्याधिभ्यो रक्ष नित्यशः ॥ प्रसीद स्वस्य राष्ट्रस्य राज्ञः सर्वबलस्य च ॥

សូមព្រះអង្គទតទៅគ្រប់ទិស និងទតចុះក្រោមផង; សូមការពារយើងជានិច្ចពីជំងឺទាំងឡាយ។ សូមព្រះអង្គប្រទានព្រះគុណដល់រាជ្យរបស់ព្រះអង្គ និងដល់ព្រះមហាក្សត្រដែលមានកម្លាំងគ្រប់ប្រការ។

Verse 10

अन्नं कुरु सुवृष्टिं च सुभिक्षमभयं तथा ॥ राष्ट्रं प्रवर्द्धतु विभो शान्तिर्भवतु नित्यशः ॥

សូមប្រទានអាហារ សូមប្រទានភ្លៀងល្អតាមកាល និងសូមប្រទានភាពសម្បូរបែបជាមួយនឹងអភ័យគ្មានភ័យខ្លាច។ ឱ ព្រះវិភូ! សូមឲ្យរាជ្យរីកចម្រើន និងសូមឲ្យសន្តិភាពមានជានិច្ច។

Verse 11

देवानां ब्राह्मणानां च भक्तानां कन्याकासु च ॥ पशूनां सर्वभूतानां शान्तिर्भवतु नित्यशः ॥

សូមឲ្យមានសន្តិភាពជានិច្ចសម្រាប់ទេវតា និងព្រះព្រាហ្មណ៍; សម្រាប់អ្នកមានភក្តី និងក្មេងស្រី; សម្រាប់សត្វ និងសត្វមានជីវិតទាំងអស់។

Verse 12

एवं शान्तिं पठित्वा तु मम कर्मपरायणः ॥ पुनर्जलाञ्जलिं दत्त्वा त्विमं मन्त्रमुदाहरेत् ॥

ដូច្នេះ បន្ទាប់ពីសូត្របទសន្តិការនេះហើយ អ្នកដែលឧស្សាហ៍ព្យាយាមក្នុងកិច្ចពិធីរបស់ខ្ញុំ គួរប្រគេនទឹកជាអញ្ជលីម្តងទៀត ហើយបន្ទាប់មកចូរប្រកាសមន្ត្រនេះ។

Verse 13

मन्त्रः— योऽसौ भवान्सर्वजगत्प्रसूतो यज्ञेषु देवेषु च कर्मसाक्षी ।। शान्तिं कुरु त्वं मम वासुदेव संसारमोक्षं च कुरुष्व देव ॥

មន្ត្រៈ ឱ ព្រះវាសុទេវ! ព្រះអង្គជាប្រភពកំណើតនៃសកលលោកទាំងមូល ហើយក្នុងពិធីយជ្ញ និងក្នុងចំណោមទេវតា ព្រះអង្គជាសាក្សីនៃកម្ម។ សូមប្រទានសន្តិភាពដល់ខ្ញុំ និងសូមប្រទានមោក្សៈពីវដ្តសំសារ ឱ ព្រះដ៏ទិព្វ។

Verse 14

एषा सिद्धिश्च कीर्तिश्च ओजसा तु महौजसम् ।। लाभानां परमो लाभो गतीनां परमा गतिः ॥

ការសូត្រ/ការអនុវត្តនេះ ជាទាំងសិទ្ធិ និងកិត្តិយស; ដោយឥទ្ធិពលរបស់វា នាំទៅកាន់ឥទ្ធិពលដ៏មហិមា។ វាជាលាភដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុតក្នុងចំណោមលាភទាំងឡាយ និងជាគតិដ៏ប្រសើរបំផុតក្នុងចំណោមគតិទាំងពួង។

Verse 15

एवं पठति तत्त्वेन मम शान्तिं सुखावहाम् ।। ते तु मल्लयतां यान्ति पुनरावृत्तिवर्जिताः ॥

ដូច្នេះ អ្នកណាដែលសូត្រតាមតត្តវៈ (ដោយការយល់ដឹង និងវិធីសាស្ត្រត្រឹមត្រូវ) នូវបទសន្តិរបស់ខ្ញុំដែលនាំមកសុខសាន្ត នោះពួកគេឈានដល់ស្ថានភាព ‘mallayatā’ ហើយរួចផុតពីការត្រឡប់មកវិញជាបន្តបន្ទាប់ (កំណើតឡើងវិញ)។

Verse 16

एवं शान्तिं पठित्वा तु मधुपर्कं प्रयोजयेत् ।। नमो नारायणायेति चोक्त्वा मन्त्रमुदाहरेत् ॥

បន្ទាប់ពីសូត្របទសន្តិដូច្នេះហើយ គួរតែថ្វាយមធុបារក (madhuparka)។ បន្ទាប់ពីនិយាយថា “នមោ នារាយណាយ” ហើយ គួរបញ្ចេញមន្ត្រ (បន្ទាប់)។

Verse 17

मन्त्रः— योऽसौ भवान्देववरप्रसूतो यो वै समर्च्यो मधुपर्क्कनामाः ।। आगच्छ सन्तिष्ठ इमे च पात्रे ममापि संसारविमोक्षणाय ॥

មន្ត្រៈ ឱ ព្រះអង្គជាប្រភពកំណើតនៃទេវដ៏ប្រសើរ! ព្រះអង្គពិតជាគួរឲ្យគោរពបូជាតាមវិធីត្រឹមត្រូវ ក្នុងនាម ‘មធុបារក’។ សូមអញ្ជើញមក សូមឈរនៅទីនេះ ហើយសូមទទួលយកភាជន៍ទាំងនេះផង ដើម្បីការរំដោះខ្ញុំពីវដ្តសំសារ។

Verse 18

सर्पिर्दधिमधून्येव समं पात्रे ह्युदुम्बरे ।। अलाभे मधुनश्चापि गुडेन सह मिश्रयेत् ॥

គួរដាក់ខ្លាញ់បរិសុទ្ធ (ghee) ទឹកដោះគោជូរ និងទឹកឃ្មុំ ក្នុងបរិមាណស្មើគ្នា នៅក្នុងភាជន៍ធ្វើពីឈើឧទុម្ពរ; បើខ្វះទឹកឃ្មុំ អាចលាយជាមួយស្ករត្នោត (jaggery) ជំនួសបាន។

Verse 19

दधि क्षौद्रं घृतं चैव कारयेत समं तथा ।। समर्पयामि देवेश रुद्र सर्पिर्घृतं मधु ॥

គួររៀបចំទឹកដោះគោជូរ ទឹកឃ្មុំ និងខ្លាញ់បរិសុទ្ធ (ghee) ឲ្យស្មើគ្នាដូចគ្នា។ “ខ្ញុំសូមថ្វាយ ដល់ព្រះអម្ចាស់នៃទេវតាទាំងឡាយ ឱ ព្រះរុទ្រ—ghee/ឃ្រឹត និងទឹកឃ្មុំ।”

Verse 20

सर्वेषामप्यलाभे तु मम कर्मपरायणाः ।। अप एव ततो गृहि्य इमं मन्त्रमुदाहरॆत् ॥

ប៉ុន្តែបើខ្វះវត្ថុទាំងអស់នេះ—ឱអ្នកដែលស្មោះត្រង់ចំពោះពិធីវិធីដែលខ្ញុំបានកំណត់—ចូរយកតែទឹកប៉ុណ្ណោះ ហើយបន្ទាប់មកសូត្រមន្តនេះ។

Verse 21

मन्त्रः— योऽसौ भवान्नाभिमात्रप्रसूतो यज्ञैश्च मन्त्रैः सरहस्यजप्यैः ।। सोऽयं मया ते परिकल्पितश्च गृहाण दिव्यो मधुपर्क्कनामाः ॥

មន្ត្រ៖ “ឱព្រះអង្គដែលប្រសូត្រពីផ្ចិតតែប៉ុណ្ណោះ ហើយដែលអាចចូលដល់បានដោយយជ្ញ និងមន្ត្រ—ដែលសូត្រជាមួយអាថ៌កំបាំង—ការថ្វាយនេះ ខ្ញុំបានរៀបចំសម្រាប់ព្រះអង្គ។ សូមព្រះអង្គដ៏ទេវភាព ទទួល ‘មធុបរក’ នេះ។”

Verse 22

यो ददाति महाभागे मयोक्तं विधिपूर्वकम् ।। सर्वयज्ञफलम् प्राप्य मम लोकं प्रपद्यते ॥

ឱអ្នកមានភាគល្អ! អ្នកណាដែលថ្វាយនេះតាមវិធីដែលខ្ញុំបាននិយាយ ដោយគោរពតាមក្រមពិធីវិធី នឹងទទួលបានផលនៃយជ្ញទាំងអស់ ហើយទៅដល់លោករបស់ខ្ញុំ។

Verse 23

अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे ॥ यो वै प्राणान्प्रमुञ्चेत मम कर्मपरायणः ॥

ហើយបន្ថែមទៀត ខ្ញុំនឹងពន្យល់ដល់អ្នក—សូមស្តាប់ ឱ វសុន្ធរា: នៅពេលអ្នកដែលឧស្សាហ៍ព្យាយាមក្នុងពិធីកម្មដែលពាក់ព័ន្ធនឹងខ្ញុំ កំពុងត្រៀមលះបង់ដង្ហើមជីវិត…

Verse 24

तस्य चैवेह दातव्यं मन्त्रेण विधिपूर्वकम् ॥ यावत्प्राणान्प्रमुञ्चेत कृत्वा कर्म सुपुष्कलम् ॥

សម្រាប់គាត់ នៅទីនេះ ត្រូវប្រគេនទាន/អរព្រះទានជាមួយមន្ត្រ តាមវិធីពិធីការដោយត្រឹមត្រូវ—រហូតដល់ពេលគាត់លះបង់ដង្ហើមជីវិត—បន្ទាប់ពីបានអនុវត្តពិធីកម្មឲ្យពេញលេញ។

Verse 25

मद्भक्तेन तु दातव्यं सर्वसंसारमोक्षणम् ॥ दृष्ट्वा तु विह्वलं ह्येनं मम कर्मपरायणः ॥

ប៉ុន្តែ ត្រូវឲ្យដោយអ្នកប भक्त របស់ខ្ញុំ—ជាមធ្យោបាយសម្រាប់ការរួចផុតពីការវិលវល់ក្នុងសំសារ​ទាំងអស់—ក្រោយឃើញគាត់កំពុងរងទុក្ខវេទនា និងស្រពិចស្រពិល ព្រះប भक्त ដែលប្តេជ្ញាចិត្តក្នុងពិធីកម្មរបស់ខ្ញុំ។

Verse 26

मधुपर्कं परं गृह्य चेमं मन्त्रमुदाहरेत् ।

ក្រោយយកមធុបារក (madhuparka) ដ៏ប្រសើរ ហើយបន្ទាប់មក ត្រូវសូត្រមន្ត្រនេះ។

Verse 27

मन्त्रः— योऽसौ भवान्स्तिष्ठति सर्वदेहे नारायणः सर्वजगत्प्रधानः ॥ गृहाण चैवं सुरलोकनाथ भक्तोपनीतं मधुपर्कसंज्ञम् ॥

មន្ត្រ៖ “ឱ ព្រះអង្គដែលស្ថិតនៅក្នុងរាងកាយទាំងអស់—នារាយណៈ ជាគោលការណ៍ប្រធាននៃសកលលោកទាំងមូល—ឱ ព្រះអម្ចាស់នៃលោកទេវា សូមទទួលអរព្រះទានដែលហៅថា មធុបារក (madhuparka) នេះ ដែលប भक्त បាននាំមកថ្វាយ។”

Verse 28

एषा गतिर् महाभागे मधुपर्कस्य कीर्तिता ॥ एवं कश्चिन्न जानाति मधुपर्कं वसुन्धरे ॥

ឱ មហាភាគេ នេះជាគតិ/ផលនៃ «មធុបារក» ដូចដែលបានពណ៌នានិងសរសើររួចហើយ។ ឱ វសុន្ធរា លើផែនដីនេះ មានមនុស្សតិចណាស់ដែលយល់ដឹងអំពីមធុបារក។

Verse 29

एवं हि मधुपर्कश्च देयः सिद्धिमभीप्सुभिः ॥ अर्चित्वा देवदेवेशं सर्वसंसारनाशनम् ॥

ដូច្នេះ អ្នកប្រាថ្នាសិទ្ធិគួរតែប្រគេន «មធុបារក» ដោយពិត បន្ទាប់ពីអធិស្ឋានបូជា «ទេវទេវេស» ព្រះអម្ចាស់នៃទេវទាំងឡាយ—អ្នកបំផ្លាញសំសារាទាំងមូល។

Verse 30

ददाति मधुपर्कं यः स याति परमां गतिम् ॥ अयं पवित्रो विमलः सर्वकामविशोधनः ॥

អ្នកណាដែលប្រគេន «មធុបារក» គេនឹងទៅដល់គតិដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត។ ការប្រគេន/ពិធីនេះបរិសុទ្ធ ឥតមលិន និងជាអ្នកសម្អាតបំណងទាំងអស់។

Verse 31

दीक्षिताय च दातव्यो यश्च शिष्यो गुरुप्रियः ॥ न मूर्खाय प्रदातव्यमविनीताय कर्हिचित् ॥

គួរប្រគេនដល់អ្នកដែលបានទទួលទិក្សា (ការចូលពិធីដឹក្សា) និងដល់សិស្សដែលគ្រូស្រឡាញ់។ មិនគួរប្រគេនដល់មនុស្សល្ងង់ ឬអ្នកគ្មានវិន័យឡើយ ទោះពេលណាក៏ដោយ។

Verse 32

शृणोति मधुपर्कस्य चाख्यानं पापनाशनम् ॥ याति दिव्यां परां सिद्धिं मधुपर्कस्य कारणात् ॥

អ្នកណាដែលស្តាប់អាខ្យាននៃ «មធុបារក» ដែលគេថាបំផ្លាញបាប គេនឹងទទួលបានសិទ្ធិដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ និងទេវភាព ដោយហេតុនៃមធុបារក។

Verse 33

एतत्ते कथितं भद्रे मधुपर्कविभावनम् ॥ सर्वसंसारमोक्षार्थं यदीच्छेत्सिद्धिमुत्तमाम्

ឱ នារីដ៏ជាមង្គល អ្នកត្រូវបានពន្យល់រួចហើយអំពីវិធី និងអានុភាពនៃ «មធុបារក»។ អ្នកណាប្រាថ្នាសិទ្ធិខ្ពស់បំផុត ដើម្បីមោក្ខៈពីវដ្តសំសារ ទាំងមូល គួរអនុវត្តវា។

Verse 34

राजद्वारे श्मशाने वा भये च व्यसने तथा ॥ ये पठन्ति त्विमां शान्तिं शीघ्रं कार्यं भविष्यति

នៅមុខទ្វាររាជវាំង ឬនៅទីបូជាសព ហើយដូចគ្នានៅពេលភ័យ និងពេលវិបត្តិ—អ្នកណាអានមន្ត្រ «សាន្តិ» នេះ កិច្ចដែលប្រាថ្នានឹងសម្រេចដោយឆាប់រហ័ស។

Verse 35

अपुत्रो लभते पुत्रमभार्यश्च प्रियां लभेत् ॥ अपतिर्लभते कान्तं बद्धो मुच्येत बन्धनात्

អ្នកគ្មានកូនប្រុស នឹងបានកូនប្រុស; អ្នកគ្មានភរិយា នឹងបានភរិយាជាទីស្រឡាញ់។ អ្នកគ្មានស្វាមី នឹងបានគូជាទីពេញចិត្ត; អ្នកដែលត្រូវចងក្រង នឹងរួចផុតពីចំណង។

Verse 36

एतत्ते कथितं भूमे महाशान्तिं सुखावहाम् ॥ सर्वसंसारमोक्षार्थं रहस्यं परमं महत्

ឱ ភូមិ (ដី) អ្នកត្រូវបានពន្យល់អំពី «មហាសាន្តិ» ដែលនាំមកសុខសាន្ត។ នេះជាគោលបង្រៀនសម្ងាត់ដ៏ខ្ពស់ និងដ៏មហិមា សម្រាប់មោក្ខៈពីវដ្តសំសារ ទាំងមូល។

Verse 37

गर्भिणीनां च वृद्धानां व्रीहीनां च गवां तथा ॥ ब्राह्मणानां च सततं शान्तिं कुरु शुभं कुरु

សម្រាប់ស្ត្រីមានផ្ទៃពោះ សម្រាប់មនុស្សចាស់ សម្រាប់ស្រូវ និងសម្រាប់គោទាំងឡាយ ហើយជានិច្ចសម្រាប់ព្រាហ្មណ៍ទាំងឡាយ—សូមស្ថាបនាសាន្តិ; សូមស្ថាបនាមង្គល។

Verse 38

घृतालाभे तु सुश्रोणि लाजैः सह विमिश्रयेत् ॥ अलाभे वापि दध्नश्च क्षीरेण सह मिश्रयेत्

បើមានឃ្រឹត (ប៊ឺសុទ្ធ/នេយ្យសុទ្ធ) ឱ នារីមានត្រគាកស្រស់ស្អាត គួរលាយជាមួយលាជៈ (ធញ្ញជាតិអាំង)។ បើមិនមានទេ ក៏គួរលាយទធិ (យ៉ាអួ/ទឹកដោះគោជូរ) ជាមួយក្សីរ (ទឹកដោះគោ)។

Verse 39

अनेनैव तु मन्त्रेण दद्याच्च मधुपर्ककम् ॥ नरस्य मृत्यु काले तु दद्यत्संसार मोक्षणम्

ដោយមន្ត្រនេះឯង គួរថ្វាយមធុបារក (គ្រឿងទទួលភ្ញៀវដ៏គោរព មានទឹកឃ្មុំ និងទឹកដោះគោជាដើម)។ ហើយនៅពេលមនុស្សជិតស្លាប់ គួរផ្តល់អ្វីដែលគេនិយាយថាអាចនាំឲ្យរួចផុតពីសំសារ។

Verse 40

यस्त्वनेन विधानॆन कुर्याच्छान्तिमनुत्तमाम् ॥ सर्वसङ्गान्परित्यज्य मम लोकं च गच्छति

ប៉ុន្តែអ្នកណាក៏ដោយ ដែលអនុវត្តពិធីសាន្តិដ៏អតុល្យតាមវិធាននេះ—ដោយលះបង់សេចក្តីពាក់ព័ន្ធទាំងអស់—គេនឹងទៅដល់លោករបស់យើង។