Adhyaya 166: The Greatness of the Sacred Pond Called Asikuṇḍa

Verse 1

धरण्युवाच ॥ श्रुतानि तु महादेव तीर्थानि विविधानि तु ॥ असिकुण्डेति संज्ञेयं तन्मे त्वं कथय प्रभो

ព្រះធរណីបានមានពាក្យថា៖ «ឱ ព្រះមហាទេវ ខ្ញុំបានឮអំពីទីរថៈ (tīrtha) ជាច្រើនប្រភេទ។ សូមព្រះអម្ចាស់ប្រាប់ខ្ញុំអំពីទីដែលគេហៅថា អសិកុណ្ឌ (Asikuṇḍa) ផង»។

Verse 2

श्रीवराह उवाच ॥ सुमतिर्नाम राजासीद्धार्मिको लोकविश्रुतः ॥ तीर्थयात्रानिमित्तेन स्वर्गलोकं गतः पुरा ॥

ព្រះស្រីវរាហៈមានព្រះបន្ទូលថា៖ កាលពីមុន មានព្រះមហាក្សត្រមួយព្រះអង្គឈ្មោះ សុមតិ ជាព្រះរាជាដែលប្រកបដោយធម៌ និងល្បីល្បាញក្នុងចំណោមប្រជាជន។ ដោយហេតុនៃការធ្វើធម្មយាត្រាទៅកាន់ទីរថៈបរិសុទ្ធ ព្រះអង្គបានទៅកាន់ស្វರ್ಗលោកកាលពីបុរាណ។

Verse 3

गते स्वर्गं तु नृपतौ पुत्रो राज्यं चकार ह ॥ विमतिर्नाम नाम्ना च राज्ये पैतामहे स्थितः ॥

ពេលព្រះមហាក្សត្របានទៅកាន់ស្វರ್ಗហើយ ព្រះរាជបុត្របានទទួលរាជ្យគ្រប់គ្រង។ ព្រះរាជបុត្រនោះមាននាមថា វិមតិ ហើយបានស្ថិតមាំក្នុងបន្ទាត់រាជាធិបតីតាមបុព្វបុរស។

Verse 4

राज्यं च कुर्वतस्तस्य आगतो नारदस्तदा ॥ विष्टरं पाद्यमर्घ्यं च तस्मै दत्तं यथोचितम् ॥

នៅពេលព្រះអង្គកំពុងគ្រប់គ្រងរាជ្យ នារទមុនីបានមកដល់។ គេបានប្រគេនអាសនៈ ទឹកលាងជើង (បាទ្យ) និងអរឃ្យជាគ្រឿងបូជាគោរព ដូចសមគួរ។

Verse 5

प्रतिगृह्य च तत्सर्वं तमुवाच स नारदः ॥ पितुर्ह्यनृणतां गत्वा स पुत्रो धर्मभाग्भवेत् ॥

ក្រោយទទួលយកទាំងអស់ នារទបានមានពាក្យទៅកាន់ព្រះអង្គថា៖ «លុះត្រាតែបានរួចផុតពីបំណុលកាតព្វកិច្ចចំពោះព្រះបិតា ទើបកូនប្រុសក្លាយជាអ្នកមានសិទ្ធិចូលរួមក្នុងធម៌»។

Verse 6

इत्युक्त्वा नारदस्तत्र तत्रैवान्तरधीयत ॥ नारदे तु गते राजा पप्रच्छ स्वात्ममन्त्रिणः ॥

នារទបាននិយាយដូច្នេះហើយ ក៏អន្តរធាននៅទីនោះតែម្តង។ ពេលនារទបានចាកទៅ ព្រះមហាក្សត្របានសួររដ្ឋមន្ត្រីរបស់ព្រះអង្គ។

Verse 7

तदा किमुक्तमृषिणा नारदेन पितुः कृते ॥ आनृण्यमिति यद्वाक्यं मया बुद्धं न किञ्चन ॥

បន្ទាប់មក ខ្ញុំបាននិយាយថា៖ «ឥសី នារៈទៈ បានមានពាក្យអ្វីអំពីឪពុករបស់ខ្ញុំ? ចំពោះពាក្យ “អាន្រឹណ្យ” (សេរីភាពពីបំណុល/កាតព្វកិច្ច) នោះ ខ្ញុំមិនទាន់យល់អ្វីឡើយ»។

Verse 8

मन्त्रिणश्च ततो ज्ञात्वा पितुर्मरणमेव च ॥ तीर्थयात्रानिमित्तं च तस्मै राज्ञे न्यवेदयन् ॥

បន្ទាប់មក ព្រះមន្ត្រីទាំងឡាយ កាលបានដឹងអំពីមរណភាពរបស់ព្រះបិតា និងមូលហេតុនៃការធ្វើធម្មយាត្រាទៅទីរថៈ ក៏បានទូលបង្គំជូនព្រះរាជា។

Verse 9

अतएवोक्तमानृण्यं नारदेन पितुस्तव ॥ श्रुत्वा वाक्यं तदा राजा तीर्थयात्रां चकार ह ॥

«ដោយហេតុនេះហើយ នារៈទៈ បាននិយាយអំពី “អាន្រឹណ្យ” ទាក់ទងនឹងឪពុករបស់អ្នក»។ ព្រះរាជា កាលបានស្តាប់ពាក្យនោះហើយ ក៏បានចេញធម្មយាត្រាទៅទីរថៈ។

Verse 10

सर्वाणि तत्र तीर्थानि तिष्ठन्ति विविधानि च ॥ आगते तु नृपे तत्र तीर्थान्यूचुः परस्परम् ॥

នៅទីនោះ មានទីរថៈទាំងអស់ ស្ថិតនៅជាច្រើនប្រភេទ។ ហើយពេលព្រះរាជាមកដល់ទីនោះ ទីរថៈទាំងឡាយក៏បាននិយាយពិភាក្សាគ្នាទៅវិញទៅមក។

Verse 11

युद्धं विमतिना सार्द्धं स्वयं कर्त्तुं न शक्नुमः ॥ कल्पग्रामं तु गच्छामो वराहो यत्र तिष्ठति ॥

«យើងមិនអាចធ្វើសង្គ្រាមប្រឆាំងនឹង វិមតិ ដោយខ្លួនឯងបានទេ។ ចូរយើងទៅកាន់ កល្បក្រាម ដែលព្រះវរាហៈ (Varāha) ស្ថិតនៅទីនោះ»។

Verse 12

यावन्निरीक्षयाम्यग्रं तावत्तिष्ठन्ति सन्निधौ ॥ तीर्थान्यूचुः ॥ जय विष्णो जयाचिन्त्य जय देव जयाच्युत ।

ដរាបណាខ្ញុំកំពុងមើលឃើញរូបបង្ហាញដ៏ប្រសើរបំផុត (រូបមុខ) ដរាបនោះពួកគេនៅស្និទ្ធជិតខាង។ ទីរថៈទាំងឡាយបាននិយាយថា៖ «ជ័យដល់វិṣṇu; ជ័យដល់អចិន្ត្យ; ជ័យ ព្រះទេវ; ជ័យដល់អច្យុត (មិនរលាយ)»។

Verse 13

जय विश्वेश कर्त्तेश जय देव नमोऽस्तु ते ॥ श्रीवराह उवाच ॥ तीर्थैः स्तुतोऽहं वसुधे वचनं चेदमब्रुवम् ।

«ជ័យដល់វិśveśa ព្រះអម្ចាស់នៃសកលលោក; ជ័យដល់kartteśa ព្រះអម្ចាស់នៃកិច្ចការ; ជ័យ ព្រះទេវ—សូមគោរពនមស្ការ​ដល់ព្រះអង្គ»។ ព្រះស្រីវរាហៈមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ឱ វសុធា (ផែនដី) ពេលត្រូវទីរថៈទាំងឡាយសរសើរដូច្នេះ ខ្ញុំបាននិយាយពាក្យទាំងនេះ»។

Verse 14

वरं वृणुत भद्रं वो यद्वो मनसि वर्त्तते ॥ तीर्थान्यूचुः ॥ वराह यदि देवेश अभयं दातुमर्हसि ।

«ចូរជ្រើសរើសពរ—សូមសេចក្តីមង្គលមានដល់អ្នក—អ្វីក៏ដោយដែលស្ថិតនៅក្នុងចិត្តរបស់អ្នក»។ ទីរថៈទាំងឡាយបាននិយាយថា៖ «ឱ វរាហៈ ឱ ទេវេśa ព្រះអម្ចាស់នៃទេវតា ប្រសិនបើព្រះអង្គឃើញសមគួរប្រទានអភ័យ (ការការពារ/មិនភ័យ)…»។

Verse 15

सुपापिना विमतिना कृतस्त्रासः सुदारुणः ॥ तं नियच्छस्व पापिष्ठं यदि पश्यसि नः सुखम् ।

មនុស្សបាបធំម្នាក់ ដែលមានបញ្ញាវៀចវេរ បានបង្កការភ័យខ្លាចដ៏សាហាវយ៉ាងខ្លាំង។ ប្រសិនបើព្រះអង្គចង់ឃើញសុខសាន្តរបស់យើង សូមទប់ស្កាត់មនុស្សបាបអាក្រក់បំផុតនោះ។

Verse 16

श्रीवराह उवाच ॥ हिताय सर्वतीर्थानां हनिष्यामि महारिपुम् ॥ तत्र तीर्थनियोगेन आगतो मथुरां पुरीम् ।

ព្រះស្រីវរាហៈមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ដើម្បីប្រយោជន៍ដល់ទីរថៈទាំងអស់ ខ្ញុំនឹងសម្លាប់សត្រូវធំនោះ។ នៅទីនោះ តាមការបញ្ជូន/ការចាត់តាំងរបស់ទីរថៈទាំងឡាយ ខ្ញុំបានមកដល់ក្រុងមធុរា»។

Verse 17

तत्रागते तु वसुधे युद्धं कृत्वा तु तेन वै ॥ तदासिना तु दिव्येन स राजा बलदर्पितः ॥ सूदितो हि मया देवि अस्यग्रं निहितं भुवि ।

ពេលខ្ញុំទៅដល់ទីនោះ ឱ វសុធា ខ្ញុំបានធ្វើសង្គ្រាមជាមួយគាត់។ ព្រះរាជាដែលមោទនភាពដោយកម្លាំង ត្រូវខ្ញុំសម្លាប់ដោយដាវទិព្វនោះ។ ឱ ទេវី ក្បាលរបស់គាត់ត្រូវបានដាក់លើផែនដី។

Verse 18

तत्राश्चर्यं प्रवक्ष्यामि मनःकर्णसुखावहम् ॥ पश्यन्ति मनुजाः सिद्धाः सर्वपापविवर्जिताः ।

នៅទីនោះ ខ្ញុំនឹងពោលអំពីអ чуд្យមួយ ដែលនាំសេចក្តីរីករាយដល់ចិត្ត និងត្រចៀក។ មនុស្សសិទ្ធិ ដែលបរិសុទ្ធពីបាបទាំងអស់ ឃើញផលរបស់វា។

Verse 19

द्वादश्यां च चतुर्दश्यां श्रद्धधानाः जितेन्द्रियाः ॥ फलानि तस्य पश्यन्ति लभन्ते न सुनिश्चिताः ।

នៅថ្ងៃទ្វាទសី និងចតុរទសី អ្នកមានសទ្ធា និងអ្នកគ្រប់គ្រងអារម្មណ៍ ឃើញផលរបស់វា ហើយពួកគេទទួលបានដោយប្រាកដ។

Verse 20

तस्मिन्काले ह्यहं देवि मथुरायां समागतः ॥ तत्र तिष्ठाम्यहं भद्रे पश्चिमां दिशमाश्रितः ।

នៅពេលនោះ ឱ ទេវី ខ្ញុំបានមកដល់មធុរា។ នៅទីនោះ ឱ អ្នកប្រសើរ ខ្ញុំស្នាក់នៅដោយយកទិសខាងលិចជាទីអាស្រ័យ។

Verse 21

तत्र कृत्वा च हैरण्याः मूर्त्तयश्च चतुर्विधाः ॥ तीर्थे वराहसंज्ञे तु मथुरायां व्यवस्थिताः ।

នៅទីនោះ បន្ទាប់ពីបង្កើតរូបបដិមាមាសចំនួនបួនប្រភេទ ពួកវាត្រូវបានប្រតិស្ឋាននៅមធុរា នៅទីរថៈដែលមាននាមថា ‘វរាហ’។

Verse 22

सुदृढाः सुदृशः सुभ्रू यः पश्यति स मुच्यते ॥ एका वराहसंज्ञा च तथा नारायणस्य च ॥

ឱ នារីមានចិញ្ចើមស្រស់! អ្នកណាដែលបានទស្សនារូបទ្រង់ដ៏មាំមួន និងជាមង្គលទាំងនេះ នឹងបានរួចផុត; រូបមួយមាននាមថា «វរាហ» ហើយរូបមួយទៀតជារបស់ «នារាយណៈ»។

Verse 23

वामनस्य तृतीया वै चतुर्थी राघवस्य च ॥ एताश्चतस्रो यः पश्येत्स्नात्वा कुण्डेऽसिसंज्ञिते ॥

រូបទីបីពិតប្រាកដជារបស់ «វាមន» ហើយរូបទីបួនជារបស់ «រាឃវ»។ អ្នកណាដែលបានងូតទឹកក្នុងស្រះដែលហៅថា «អសិ» ហើយបានទស្សនារូបទាំងបួននេះ…

Verse 24

चतुःसागरपर्यन्ता क्रान्ता तेन धरा ध्रुवम् ॥ तीर्थानां माठुराणां च सर्वेषां फलमश्नुते ॥

ពិតប្រាកដ ដោយអំពើនោះ ប្រសើរដូចបានធ្វើដំណើរជុំវិញផែនដីដែលមានសមុទ្របួនជាព្រំដែន; ហើយទទួលបានផលនៃទីរថៈទាំងអស់នៅមធុរា។

Verse 25

तत्र सर्वेषु तीर्थेषु असिकुण्डं महत्तरम् ॥ या संख्या कथिता पूर्वं तीर्थानां दक्षिणोत्तरे ॥

ក្នុងចំណោមទីធម្មយាត្រាទាំងអស់នៅទីនោះ «អសិកុណ្ឌ» ជាធំបំផុត។ ចំណួនរាយនាមទីរថៈដែលបាននិយាយមុននេះ សម្រាប់ខាងត្បូង និងខាងជើង…

Verse 26

असिकुण्डं समारभ्य तीर्थानुक्रमणिका वरा ॥ सुप्तोत्थितोऽपि द्वादश्यामसिकुण्डाप्लुतो नरः ॥

ចាប់ផ្តើមពី «អសិកុណ្ឌ» នេះជាបញ្ជីលំដាប់ទីរថៈដ៏ប្រសើរ។ សូម្បីបុរសដែលទើបភ្ញាក់ពីដំណេក ក៏ដោយ បើបានចុះជ្រមុជក្នុងអសិកុណ្ឌនៅថ្ងៃទ្វាទសី…

Verse 27

गतानि तत्र तीर्थानि कल्पग्रामं वसुन्धरे ॥ तत्र वाराहरूपेण स्थितोऽहं च यदृच्छया ॥

ឱ វសុន្ធរា! ទីរថៈទាំងឡាយនៅទីនោះបានទៅកាន់ កល្បក្រាម។ ហើយនៅទីនោះ ដោយចៃដន្យ ខ្ញុំក៏ស្ថិតនៅក្នុងរូបវរាហៈ។

Verse 28

विमतेर्बुद्धिरुत्पन्ना गच्छामो मथुरां पुरीम् ॥ चतुरो वार्षिकान्मासान्मथुरायां वसामहे ॥

ក្នុងវីមតិ បានកើតមានសេចក្តីសម្រេចថា៖ «ចូរយើងទៅកាន់ទីក្រុង មធុរា; ហើយចូរយើងស្នាក់នៅមធុរា រយៈពេលបួនខែ នៃរដូវវស្សា»។

Verse 29

असेरग्रेण तूद्धृत्य मृत्तिकां वरवर्णिनि ॥ तत्र कुण्डं महद्दिव्यं देवर्षिविधिनिर्मितम् ॥ असिकुण्डेति संज्ञा च प्राप्ता तेन वसुन्धरे ॥

ឱ នាងមានពណ៌សម្បុរល្អ! ដោយលើកដីឡើងដោយចុងដាវ នៅទីនោះបានបង្កើតស្រះធំមួយ ដ៏អស្ចារ្យ និងទេវភាព តាមវិធានរបស់ទេវឫសី; ដូច្នេះ ឱ វសុន្ធរា វាបានទទួលនាមថា «អសិកុណ្ឌ»។

Verse 30

मूर्त्तीः पश्यति यस्तास्तु ब्रह्मभूयाय कल्पते ॥ नास्तीह पुनरावृत्तिर्भवेत्कालविपर्यये ॥

ប៉ុន្តែ អ្នកណាដែលបានឃើញរូបបដិមាទាំងនោះ នឹងមានសមត្ថភាពសមគួរទៅកាន់ស្ថានភាពព្រហ្ម (ព្រហ្មភូយៈ)។ នៅទីនេះ មិនមានការត្រឡប់មកវិញ (កំណើតឡើងវិញ) ទេ ទោះបីពេលវេលាប្រែប្រួលត្រឡប់ក៏ដោយ។