Adhyaya 117: The Thirty-Two Offenses: Rules of Purity and Proper Conduct in Worship

Verse 1

अथ द्वात्रिंशदपराधाः ॥ श्रीवराह उवाच ॥ शृणु भद्रे महाश्चर्यमाहारविधिनिश्चयम् ॥ आहारं चाप्यनाहारं तच्छृणुष्व वसुन्धरे ॥

ឥឡូវនេះ (មាន) អំពើល្មើស ៣២ ប្រការ។ ព្រះស្រីវរាហៈមានព្រះបន្ទូលថា៖ សូមស្តាប់ ឱ នាងដ៏ប្រសើរ នូវការកំណត់ដ៏អស្ចារ្យអំពីវិធីវិន័យនៃអាហារ; ហើយសូមស្តាប់ផង ឱ វសុន្ធរា អំពីអាហារ និង អនាហារ (ការមិនបរិភោគ) ថាអ្វីគួរ និងអ្វីមិនគួរ។

Verse 2

भुञ्जानो याति चाश्नाति मम योगाय माधवि ॥ अशुभं कर्म कृत्वापि पुरुषो धर्ममाश्रितः ॥

ដោយបរិភោគដោយវិន័យ មនុស្សម្នាក់ដើរទៅ និងបរិភោគដើម្បីយោគៈរបស់យើង (ការអនុវត្តវិញ្ញាណ) ឱ មាធវី; ហើយទោះបានប្រព្រឹត្តកម្មអសុភក៏ដោយ បុរសដែលយកធម៌ជាទីពឹង ក៏អាចត្រូវហៅថា អាស្រ័យលើធម៌។

Verse 3

आहारं चैव धर्मज्ञ उपभुञ्जीत नित्यशः ॥ सर्वे चात्रैव कर्मण्याः व्रीहयः शालयस्तथा ॥

អ្នកដឹងធម៌គួរទទួលទានអាហារជានិច្ចដោយទៀងទាត់។ នៅទីនេះធញ្ញជាតិទាំងអស់សមស្របសម្រាប់ប្រើ—អង្ករ (វ្រីហិ) និងអង្ករ​សាលីផងដែរ។

Verse 4

अकर्मण्यानि वक्ष्यामि येन भोज्यंति मां प्रति ॥ तेन वै भुक्तमार्गेण अपराधो महौजसः ॥

ខ្ញុំនឹងពណ៌នាអំពីអំពើមិនសមគួរ ដែលធ្វើឲ្យគេបរិភោគគ្រឿងបូជា/អាហារដោយពាក់ព័ន្ធនឹងខ្ញុំ។ ដោយរបៀបបរិភោគនោះឯង កំហុសធ្ងន់ធ្ងរ មានអានុភាពខ្លាំង កើតឡើង។

Verse 5

प्रथमं चापराधान्नं न रोचेत मम प्रियॆ ॥ भुक्त्वा तु परकीयान्नं तत्परस्तन्निवर्तनः ॥

ទីមួយ៖ អាហារដែលពាក់ព័ន្ធនឹងកំហុស មិនគួរឲ្យពេញចិត្តទេ ឱអ្នកជាទីស្រឡាញ់របស់ខ្ញុំ។ ប៉ុន្តែបើអ្នកណាបានបរិភោគអាហាររបស់អ្នកដទៃហើយ គួរតែខិតខំចិត្តដើម្បីបញ្ឈប់ពីទម្លាប់នោះ។

Verse 6

द्वितीयस्त्वपराधोऽयं धर्मविघ्नाय वै भवेत् ॥ गत्वा मैथुनसंयोगं यो नु मां स्पृशते नरः ॥

នេះជាកំហុសទីពីរ; វាពិតជាក្លាយជាឧបសគ្គដល់ធម៌៖ បុរសដែលប៉ះពាល់ខ្ញុំ បន្ទាប់ពីបានរួមភេទ។

Verse 7

तृतीयमपराधं तु कल्पयामि वसुंधरे ॥ दृष्ट्वा रजस्वलां नारीमस्माकं यः प्रपद्यते ॥

ឱ វសុន្ធរា ខ្ញុំកំណត់កំហុសទីបី៖ អ្នកណា បន្ទាប់ពីបានឃើញស្ត្រីកំពុងមានរដូវហើយ មកចូលជិតយើង (ចូលទៅក្នុងវិស័យនៃការប៉ះពាល់/ការអនុវត្តបរិសុទ្ធ)។

Verse 8

चतुर्थमपराधं तु दृष्टं नैव क्षपाम्यहम् ॥ स्पृष्ट्वा तु मृतकं चैव असंस्कारकृतं तु वै ॥

“អំពើល្មើសទីបួន—ពេលបានឃើញច្បាស់—ខ្ញុំមិនអភ័យទោសឡើយ។ វាកើតឡើងនៅពេលអ្នកណាម្នាក់ប៉ះសព ហើយនៅពេលធ្វើពិធីដោយគ្មានសំស្ការ (saṃskāra) ត្រឹមត្រូវ ឬធ្វើខុសវិធី”

Verse 9

पञ्चमं चापराधं च न क्षमामि वसुंधरे ॥ दृष्ट्वा तु मृतकं यस्तु नाचम्य स्पृशते तु माम् ॥

“អំពើល្មើសទីប្រាំ ខ្ញុំក៏មិនអភ័យទោសដែរ ឱ វសុន្ធរា: អ្នកណាឃើញសពហើយមិនធ្វើអាចមន (ācamana ការសម្អាតដោយផឹកទឹកបរិសុទ្ធ) តែប៉ះខ្ញុំ/ចូលមកបូជាខ្ញុំ”

Verse 10

सप्तमं चापराधं तु कल्पयामि वसुंधरे ॥ यस्तु नीलेन वस्त्रेण प्रावृतो मां प्रपद्यते ॥

“អំពើល្មើសទីប្រាំពីរ ខ្ញុំកំណត់ឡើង ឱ វសុន្ធរា: អ្នកណាដែលគ្របដណ្តប់ខ្លួនដោយសម្លៀកបំពាក់ពណ៌ខៀវ ហើយមកសុំជ្រកកោនដល់ខ្ញុំដើម្បីបូជា”

Verse 11

अष्टमं चापराधं च कल्पयामि वसुंधरे ॥ ममैवार्च्छनकाले तु यस्त्वसमं प्रभाषते ॥

“អំពើល្មើសទីប្រាំបី ខ្ញុំកំណត់ឡើង ឱ វសុន្ធរា: អ្នកណាដែលនិយាយពាក្យមិនសមរម្យ ឬមិនសមស្រប នៅពេលកំពុងបូជាខ្ញុំ”

Verse 12

नवमं चापराधं तं न रोचामि वसुंधरे ॥ अविधानं तु यः स्पृष्ट्वा मामेव प्रतिपद्यते ॥

“អំពើល្មើសទីប្រាំបួន ខ្ញុំមិនពេញចិត្តទេ ឱ វសុន្ធរា: អ្នកណាដែលបានប្រព្រឹត្តអវិធាន (avidhāna—វិធីមិនត្រឹមត្រូវ) ហើយនៅតែបន្តមករកខ្ញុំដើម្បីបូជា”

Verse 13

दशमश्चापराधोऽयं मम चाप्रियकारकः ॥ क्रुद्धस्तु यानि कर्माणि कुरुते कर्मकारकः ॥

នេះជាអបរាធទីដប់ ហើយមិនជាទីពេញព្រះហឫទ័យរបស់ខ្ញុំទេ៖ កិច្ចការដែលអ្នកប្រតិបត្តិពិធីធ្វើនៅពេលមានកំហឹង។

Verse 14

एकादशापराधं तु कल्पयामि वसुंधरे ॥ अकरण्यानि पुण्यानि यस्तु मामुपकल्पयेत् ॥

ឱ វសុន្ធរា ខ្ញុំកំណត់អបរាធទីដប់មួយ៖ អ្នកណាដែលយក ‘កុសលកម្ម’ ដែលមិនគួរធ្វើ (មិនសមរម្យ ឬមិនមានសិទ្ធិ) មកបូជាឲ្យខ្ញុំ។

Verse 15

द्वादशं चापराधं तं कल्पयामि वसुंधरे ॥ यस्तु रक्तेन वस्त्रेण कौसुम्भेनोपगच्छति ॥

ឱ វសុន្ធរា ខ្ញុំកំណត់អបរាធទីដប់ពីរ៖ អ្នកណាដែលចូលមកបូជាដោយស្លៀកពាក់សម្លៀកបំពាក់ពណ៌ក្រហម ដែលបានជ្រលក់ដោយកៅសុម្ភ (ផ្កាក្រហម)។

Verse 16

त्रयोदशं चापराधं कल्पयामि वसुंधरे ॥ अन्धकारे च मां देवि यः स्पृशेत कदाचन ॥

ឱ វសុន្ធរា ខ្ញុំកំណត់អបរាធទីដប់បី៖ ឱ ទេវី អ្នកណាដែលប៉ះពាល់ខ្ញុំ នៅពេលណាក៏ដោយ ក្នុងភាពងងឹត។

Verse 17

चतुर्द्दशापराधं तु कल्पयामि वसुंधरे ॥ यस्तु कृष्णेन वस्त्रेण मम कर्माणि कारयेत् ॥

ឱ វសុន្ធរា ខ្ញុំកំណត់អបរាធទីដប់បួន៖ អ្នកណាដែលបញ្ជាឲ្យធ្វើពិធីកម្ម/កិច្ចវិន័យរបស់ខ្ញុំ ខណៈពេលស្លៀកពាក់សម្លៀកបំពាក់ពណ៌ខ្មៅ។

Verse 18

अपराधं पञ्चदशं कल्पयामि वसुंधरे ॥ अधौतेन तु वस्त्रेण यस्तु मामुपकल्पयेत् ॥

ឱ វសុន្ធរា ខ្ញុំកំណត់អំពើល្មើសទីដប់ប្រាំ៖ អ្នកណាដែលថ្វាយបូជាដល់ខ្ញុំដោយប្រើក្រណាត់មិនទាន់លាងសម្អាត។

Verse 19

अपराधं सप्तदशं कल्पयामि वसुंधरे ॥ यस्तु मात्स्यानि मांसानि भक्षयित्वा प्रपद्यते ॥

ឱ វសុន្ធរា ខ្ញុំកំណត់អំពើល្មើសទីដប់ប្រាំពីរ៖ អ្នកណាដែលបរិភោគត្រី និងសាច់ ហើយបន្ទាប់មកចូលមកសុំជ្រកកោនដោយសទ្ធា។

Verse 20

अष्टादशापराधं च कल्पयामि वसुंधरे ॥ जालपादं भक्षयित्वा यस्तु मामुपसर्पति ॥

ឱ វសុន្ធរា ខ្ញុំក៏កំណត់អំពើល្មើសទីដប់ប្រាំបី៖ អ្នកណាដែលបរិភោគ ‘ជាលបាទ’ ហើយបន្ទាប់មកចូលមកជិតខ្ញុំ។

Verse 21

एकोनविंशापराधं कल्पयामि वसुंधरे ॥ यस्तु मे दीपकं स्पृष्ट्वा मामेव प्रतिपद्यते ॥

ឱ វសុន្ធរា ខ្ញុំកំណត់អំពើល្មើសទីដប់ប្រាំបួន៖ អ្នកណាដែលប៉ះពាល់ចង្កៀងបូជារបស់ខ្ញុំ ហើយបន្ទាប់មកចូលមករកខ្ញុំដើម្បីបូជា។

Verse 22

विंशकं चापराधं तं कल्पयामि वरानने ॥ श्मशानं यस्तु वै गत्वा मामेव प्रतिपद्यते ॥

ឱ នារីមុខស្រស់ ខ្ញុំកំណត់វាជាអំពើល្មើសទីម្ភៃ៖ អ្នកណាដែលទៅកាន់ទីបូជាសព (ឈ្មសាន) ហើយបន្ទាប់មកចូលមករកខ្ញុំដើម្បីបូជា។

Verse 23

एकविंशापराधं तं कल्पयामि वसुंधरे ॥ पिण्याकं भक्षयित्वा तु यो मामेवाभिगच्छति ॥

ឱ វសុន្ធរា ខ្ញុំកំណត់នេះជាបទល្មើសទីម្ភៃមួយ៖ អ្នកណាមកជិតខ្ញុំ បន្ទាប់ពីបរិភោគ piṇyāka (កាកប្រេង)។

Verse 24

द्वाविंशं चापराधं तं कल्पयामि प्रिये सदा ॥ यस्तु वाराहमांसानि प्रापणेनोपपादयेत् ॥

ឱ ព្រះនាងជាទីស្រឡាញ់ ខ្ញុំតែងកំណត់នេះជាបទល្មើសទីម្ភៃពីរ៖ អ្នកណាទិញ/ជួញដូរ ដើម្បីយកសាច់វារាហ (ជ្រូកព្រៃ) មកបូជា។

Verse 25

अपराधं त्रयोविंशं कल्पयामि वसुंधरे ॥ सुरां पीत्वा तु यो मर्त्यः कदाचिदुपसर्पति ॥

ឱ វសុន្ធរា ខ្ញុំកំណត់បទល្មើសទីម្ភៃបី៖ មនុស្សស្លាប់រលួយណា បន្ទាប់ពីផឹក surā (ស្រាមានមេរោគមមាញឹក) ហើយមកជិតខ្ញុំគ្រប់ពេល។

Verse 26

अपराधं चतुर्विंशं कल्पयामि वसुंधरे ॥ यः कुसुम्भं च मे शाकं भक्षयित्वोपचक्रमे ॥

ឱ វសុន្ធរា ខ្ញុំកំណត់បទល្មើសទីម្ភៃបួន៖ អ្នកណាចាប់ផ្តើមការបូជា បន្ទាប់ពីបរិភោគ kusumbha និងស្លឹកបន្លែ (śāka) របស់ខ្ញុំ។

Verse 27

अपराधं पञ्चविंशं कल्पयामि वसुंधरे ॥ परप्रावरणेनैव यस्तु मामुपसर्पति ॥

ឱ វសុន្ធរា ខ្ញុំកំណត់បទល្មើសទីម្ភៃប្រាំ៖ អ្នកណាមកជិតខ្ញុំ ដោយស្លៀកពាក់/គ្របដណ្ដប់ដោយសម្លៀកបំពាក់របស់អ្នកដទៃ។

Verse 28

सप्तविंशं चापराधं कल्पयामि गुणान्विते ॥ उपानहौ च प्रपदे तथा वापीं च गच्छति

ឱ អ្នកមានគុណធម៌! ខ្ញុំកំណត់អំពើល្មើសទី២៧ គឺ អ្នកណាស្លៀកស្បែកជើង/ស្បែកជើងជើង ហើយចូលទៅជិតទីសក្ការៈ និងដូចគ្នានោះទៅកាន់អណ្តូង ឬ វាពី (អណ្តូងជណ្តើរ)។

Verse 29

अपराधं त्वष्टविंशं कल्पयामि गुणान्विते ॥ शरीरं मर्द्दयित्वा तु यो मामाप्नोति माधवि

ឱ អ្នកមានគុណធម៌! ខ្ញុំកំណត់អំពើល្មើសទី២៨ គឺ អ្នកណាដែលបានខាត់/ម៉ាស្សារាងកាយ (ដោយរបៀបមិនសមរម្យតាមបរិបទនេះ) ហើយបន្ទាប់មកចូលមកដល់ខ្ញុំ ឱ មាធវី។

Verse 30

एकोनविंशापराधो न स स्वर्गेषु गच्छति ॥ अजीर्णेन समाविष्टो यस्तु मामुपगच्छति

អ្នកណាធ្វើអំពើល្មើសទី១៩ នឹងមិនទៅដល់ស្ថានសួគ៌ទេ—គឺអ្នកដែលត្រូវអាការៈអជីរណ (រំលាយអាហារមិនល្អ) គ្របដណ្ដប់ ហើយមកជិតខ្ញុំ។

Verse 31

त्रिंशकं चापराधं तं कल्पयामि यशस्विनि ॥ गन्धपुष्पाण्यदत्त्वा तु यस्तु धूपं प्रयच्छते

ឱ អ្នកមានកិត្តិយស! ខ្ញុំកំណត់អំពើល្មើសទី៣០ គឺ អ្នកណាថ្វាយធូប ខណៈដែលមិនបានថ្វាយគ្រឿងក្រអូប និងផ្កាជាមុន។

Verse 32

एकत्रिंशं चापराधं कल्पयामि मनस्विनि ॥ विना भेर्यादिशब्देन द्वारस्योद्धाटनं मम

ឱ អ្នកមានប្រាជ្ញា! ខ្ញុំកំណត់អំពើល្មើសទី៣១ គឺ ការបើកទ្វាររបស់ខ្ញុំ ដោយគ្មានសំឡេងភេរី (ស្គរ) និងឧបករណ៍តន្ត្រីប្រភេទដូចគ្នា។

Verse 33

महापराधं जनीयाद्द्वात्रिंशं तं मम प्रिये ॥ अन्यच्च शृणु वक्ष्यामि दृढव्रतमनुत्तमम्

ឱស្រីជាទីស្រឡាញ់របស់យើង ចូរដឹងថា នេះជាអបរាធដ៏ធំ លំដាប់ទីសាមសិបពីរ។ ហើយសូមស្តាប់បន្ថែម យើងនឹងប្រកាសព្រតដ៏មាំមួន អនុត្តម។

Verse 34

कृत्वा चावश्यकं कर्म मम लोकं च गच्छति ॥ नित्ययुक्तश्च शास्त्रज्ञो मम कर्मपरायणः

ក្រោយពីបំពេញកិច្ចដែលចាំបាច់ហើយ គេនឹងទៅដល់លោករបស់យើង; អ្នកដែលភ្ជាប់ខ្លួនជានិច្ច ជាអ្នកដឹងសាស្ត្រ និងឧស្សាហ៍ក្នុងកិច្ចដែលយើងបានបញ្ញត្តិ។

Verse 35

अहिंसापरमश्चैव सर्वभूतदया परः ॥ सामान्यश्च शुचिर्दक्षो मम नित्यं पथि स्थितः

ហើយអ្នកដែលយកអហിംសា ជាកំពូល និងឧទ្ទិសខ្លួនក្នុងមេត្តាករុណាចំពោះសត្វទាំងអស់—មានចិត្តសមធម៌ បរិសុទ្ធ មានសមត្ថភាព—គេឈរលើមាគ៌ារបស់យើងជានិច្ច។

Verse 36

निगृह्य चेन्द्रियग्राममपराधविवर्जितः ॥ उदारो धार्मिकश्चैव स्वदारेषु सुनिष्ठितः

ដោយទប់ស្កាត់ក្រុមអិន្ទ្រីយៈ (អារម្មណ៍) ហើយឥតមានអបរាធ—មានចិត្តទូលាយ ស្ថិតក្នុងធម៌ និងស្មោះត្រង់យ៉ាងមាំមួនក្នុងទំនាក់ទំនងអាពាហ៍ពិពាហ៍របស់ខ្លួន។

Verse 37

आचार्यभक्ता देवेषु भक्ता भर्तरि वत्सला ॥ संसारेष्वपि वर्तन्ती गच्छन्ती त्वग्रतो यदि

បើនាងមានភក្តីចំពោះអាចារ្យ មានភក្តីក្នុងការបូជាទេវតា និងមានសេចក្តីស្រឡាញ់ទន់ភ្លន់ចំពោះប្តី—ទោះនៅក្នុងសង្សារក៏ប្រព្រឹត្តត្រឹមត្រូវ—ដូច្នេះបើនាងដំណើរទៅ នាងទៅមុនអ្នក។

Verse 38

मम लोकस्थिताऽ सा वै भर्त्तारं प्रसमीक्षते॥ पुरुषो यदि मद्भक्तः स्त्रियां त्यक्त्वा च गच्छति॥

នាងដែលស្ថិតនៅក្នុងលោករបស់យើង ពិតជាមើលទៅកាន់ស្វាមីរបស់នាង។ ប្រសិនបើបុរសដែលជាភក្តិចំពោះយើង បោះបង់ស្ត្រីម្នាក់ហើយចាកចេញទៅ

Verse 39

स ततोऽत्र प्रतीक्षेत भार्यां भर्त्तरि वत्सलाम्॥ अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि कर्मणां कर्म चोत्तमम्॥

បន្ទាប់មក គាត់គួររង់ចាំនៅទីនេះ សម្រាប់ភរិយាដែលស្រឡាញ់ស្វាមីរបស់នាង។ ហើយយើងនឹងប្រាប់អ្នកបន្ថែមទៀត—អំពើដែលល្អឥតខ្ចោះបំផុតក្នុងចំណោមអំពើទាំងឡាយ។

Verse 40

ऋषयो मां न पश्यन्ति मम कर्मपथे स्थिताः॥ द्रष्टव्या मम लोकेषु ऋषयोऽपि वरानने॥

ពួកឥសីមិនឃើញយើង ទោះបីពួកគេស្ថិតនៅលើមាគ៌ានៃកិច្ចការរបស់យើងក៏ដោយ។ ប៉ុន្តែនៅក្នុងលោករបស់យើង ឱ នាងមុខស្រស់ សូម្បីតែឥសីក៏អាចឃើញបាន។

Verse 41

किं पुनर्मानुषा ये च मम कर्मव्यवस्थिताः॥ अन्यदेवेषु ये भक्ताः मूढा वै पापचेतसः॥

ហើយមនុស្សវិញ នឹងថ្លែងអ្វីទៀត ដែលកំពុងប្រតិបត្តិកិច្ចការដែលយើងបានកំណត់។ អ្នកដែលមានភក្តិចំពោះទេវតាផ្សេងៗ ពិតជាមនុស្សល្ងង់វង្វេង មានចិត្តលំអៀងទៅរកបាប។

Verse 42

मम मायाविमूढास्तु न प्रपद्यन्ति माधवि॥ मां तु ये वै प्रपद्यन्ते मोक्षकामा वसुन्धरे॥

អ្នកដែលត្រូវម៉ាយារបស់យើងបំភាន់ ឱ មាធវី មិនមកសុំជ្រកកោនក្នុងយើងទេ។ ប៉ុន្តែអ្នកដែលមកសុំជ្រកកោនក្នុងយើង ឱ វសុន្ធរា គឺជាអ្នកប្រាថ្នាមោក្សៈ (ការរំដោះ)។

Verse 43

तानहं भावसंसिद्धान्बुद्ध्वा संविभजामि वै॥ येन त्वं परया शक्त्या धारितासि मया धरे॥

ដោយដឹងថាពួកគេបានសម្រេចសិទ្ធិក្នុងភាវៈហើយ ខ្ញុំប្រាកដជាចែកចាយផល/ព្រះអនុគ្រោះដល់ពួកគេ—ដោយសក្តិដ៏អធិកអធមនោះ ដែលដោយសក្តិនោះ អ្នកត្រូវបានខ្ញុំទ្រទ្រង់, ឱ ព្រះធរណី។

Verse 44

तेनेदं कथितं देवि आख्यानं धर्मसंयुतम्॥ पिशुनाय न दातव्यं न च मूर्खाय माधवि॥

ដូច្នេះ ឱ ព្រះនាងទេវី រឿងព្រេង (ākhyāna) ដែលភ្ជាប់នឹងធម៌នេះ ត្រូវបានបង្រៀនហើយ។ មិនគួរផ្តល់ដល់អ្នកនិយាយបង្កាច់បង្ខូចទេ ហើយក៏មិនគួរផ្តល់ដល់មនុស្សល្ងង់ផងដែរ ឱ មាធវី។

Verse 45

ततो न चोपदिष्टाय न शठाय प्रदापयेत॥ नादीक्षिताय दातव्यं नोपसर्प्याय यत्नतः॥

ដូច្នេះ មិនគួរផ្តល់វាទៅអ្នកដែលមិនទាន់បានទទួលការណែនាំត្រឹមត្រូវទេ ហើយក៏មិនគួរផ្តល់ទៅមនុស្សក្បត់កលផងដែរ។ មិនគួរផ្តល់ទៅអ្នកមិនទាន់ទទួល dīkṣā (ពិធីបញ្ចូលសិស្ស) ទេ ហើយក៏មិនគួរផ្តល់ទៅអ្នកដែលមិនបានចូលមកជិតដោយវិធីត្រឹមត្រូវ និងដោយការខិតខំផងដែរ។

Verse 46

एतत्ते कथितं देवि मम धर्मं महौजसम्॥ सर्वलोकहितार्थाय किमन्यत्परिपृच्छसि॥

ឱ ព្រះនាងទេវី នេះហើយដែលខ្ញុំបានប្រាប់អ្នក—ធម៌របស់ខ្ញុំដែលមានមហាអោជស (អานุភាពដ៏ខ្លាំង)—សម្រាប់សេចក្តីប្រយោជន៍នៃសកលលោកទាំងអស់។ អ្នកនៅសួរអ្វីទៀត?

Verse 47

षष्ठं तं चापराधं वै न क्षमामि वसुंधरे॥ ममार्चनस्य काले तु पुरीषं यस्तु गच्छति॥

ឱ វសុន្ធរា កំហុសទីប្រាំមួយនោះ ខ្ញុំមិនអភ័យទោសឡើយ៖ នៅពេលកំពុងមានពិធីបូជា (arcana) ដល់ខ្ញុំ អ្នកណាដែលទៅបន្ទោរបង់…

Verse 48

षोडशं त्वपराधानां कल्पयामि वरानने ॥ स्वयमन्नं तु यो ह्ययादज्ञानादपि माधवि ॥

ឱ នាងមានមុខស្រស់ស្អាត ខ្ញុំសម្រួលបង្ហាញអំពើខុសទីដប់ប្រាំមួយក្នុងចំណោមអំពើខុសទាំងឡាយ។ ឱ មាធវី ទោះបីដោយអវិជ្ជា ក៏បើអ្នកណាបរិភោគអាហារតែម្នាក់ឯង ដោយមិនចែករំលែក ឬមិនគោរពវិធីពិធីត្រឹមត្រូវ នោះក៏ត្រូវរាប់ជាអំពើខុសដែរ។

Verse 49

अपराधेषु षड्विंशं कल्पयामि वसुन्धरे ॥ नवान्नं यस्तु भक्षेत न देवान्न पितॄन् यजेत् ॥

ឱ វសុន្ធរា ខ្ញុំសម្រួលបង្ហាញអំពើខុសទីម្ភៃប្រាំមួយ៖ អ្នកណាបរិភោគអាហារដែលទើបចម្អិនថ្មី មិនគួរមើលរំលងការអរព្រះដល់ទេវតា ហើយមិនគួរលះបង់ពិធីកិច្ចសម្រាប់បិត្របុព្វជនឡើយ។

Verse 50

शास्त्रज्ञः कुशलश्चैव मम कर्मपरायणः ॥ चातुर्वर्ण्यस्य मे भद्रे सन्मार्गेषु व्यवस्थितः ॥

អ្នកដែលជាអ្នកដឹងគម្ពីរ (សាស្ត្រ) និងមានជំនាញ ហើយឧស្សាហ៍ព្យាយាមក្នុងកិច្ចការដែលខ្ញុំបានកំណត់—ឱ ភទ្រា—គួរតែស្ថិតមាំមួនក្នុងផ្លូវល្អនៃចាតុវណ្ណៈ (វណ្ណៈទាំងបួន)។

Verse 51

शठाय च न दातव्यं नास्तिकाय न माधवि ॥ वर्जयित्वा भागवतं मम कर्मपरायणम् ॥

ឱ មាធវី មិនគួរផ្តល់ទានដល់មនុស្សក្បត់កល ឬដល់អ្នកមិនជឿ (នាស្តិក) ឡើយ; លើកលែងតែភាគវតៈអ្នកសក្ការៈបូជាដោយស្មោះ ដែលប្តេជ្ញាចិត្តក្នុងកិច្ចការដែលខ្ញុំបានកំណត់។