Vamana Purana — Ritadhvaja Aids Galava, Shloka 29
Ritadhvaja’s Aid to Galava and Andhaka’s Infatuation with Gauri
किञ्चित् त्वया न श्रुतं दैत्यनाथ गीतं श्लोकं गाधिना पार्थिवेन दृष्ट्वा सैन्यं विप्रधेनुप्रसक्तं तथ्यं पथ्यं सर्वलोके हितं च // वम्प्_33.28 वरं प्राणास्त्याज्या न च पिशुनवादेष्वभिरतिः वरं मौनं कार्यं न च वचनमुक्तं यदनृतम् वरं क्लीबैर्भाव्यं न च परकगलत्राभिगमनं वरं भिक्षार्थित्वं न च परधनास्वादमसकृत्
kiñcit tvayā na śrutaṃ daityanātha gītaṃ ślokaṃ gādhinā pārthivena dṛṣṭvā sainyaṃ vipradhenuprasaktaṃ tathyaṃ pathyaṃ sarvaloke hitaṃ ca // VamP_33.28 varaṃ prāṇāstyājyā na ca piśunavādeṣvabhiratiḥ varaṃ maunaṃ kāryaṃ na ca vacanamuktaṃ yadanṛtam varaṃ klībairbhāvyaṃ na ca parakagalatrābhigamanaṃ varaṃ bhikṣārthitvaṃ na ca paradhanāsvādamasakṛt
ឱ ព្រះអម្ចាស់នៃដៃត្យៈ តើអ្នកមិនបានស្តាប់សូម្បីតែបន្តិចនៃគាថានោះ ដែលព្រះមហាក្សត្រ គាធិ បានច្រៀងទេឬ—គាថាដែលពិត ត្រឹមត្រូវ មានប្រយោជន៍ និងល្អសម្រាប់លោកទាំងមូល—នៅពេលទ្រង់ឃើញកងទ័ពមួយកំពុងចង់យកគោរបស់ព្រាហ្មណ៍? «ល្អជាងបោះបង់ជីវិត កុំឲ្យរីករាយក្នុងពាក្យបង្កាច់បង្ខូច។ ល្អជាងធ្វើមោនៈ កុំឲ្យនិយាយពាក្យមិនពិត។ ល្អជាងឲ្យគេថាខ្សោយកម្លាំង កុំឲ្យចូលទៅរកប្រពន្ធអ្នកដទៃ។ ល្អជាងរស់ដោយសុំទាន កុំឲ្យរីករាយជាញឹកញាប់ក្នុងទ្រព្យសម្បត្តិអ្នកដទៃ។»
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "vira", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Gādhi functions as an authoritative exemplar of royal nīti: a king who recognizes that social order collapses when the vulnerable (brāhmaṇas) and their livelihood (the cow) are violated. ‘Vipra-dhenu’ is a stock marker of grievous adharma; the verse frames ethics as universally beneficial (sarvaloke hitam), not merely sectarian counsel.
It is a graded rhetorical preference (varaṃ…varaṃ…): it ranks harms to show that certain transgressions—slander, lying, adultery, and repeated appropriation of others’ wealth—are worse than socially painful alternatives. The point is ethical prioritization, not a literal injunction to seek death or beggary.
Prahlāda’s strategy is moral suasion: he confronts Daitya kingship with universally intelligible dharma (truthful speech, restraint, non-violation of others). The narrative tension is that such counsel, though ‘pathya’, provokes the tyrant’s rage rather than reform.