Vamana Purana — Prahlada's Victory through Bhakti, Shloka 61
Prahlada’s Defeat in Battle and Victory through Bhakti (Nara-Narayana Episode)
प्रह्लाद उवाच या या जायेय मे बुद्धिः सा सा विष्णो त्वदाश्रिता देवार्चने च निरता त्वच्चित्ता त्वत्परायणा
prahlāda uvāca yā yā jāyeya me buddhiḥ sā sā viṣṇo tvadāśritā devārcane ca niratā tvaccittā tvatparāyaṇā
ព្រះប្រាហ្លាទមានព្រះបន្ទូលថា៖ «គំនិតណាណាដែលកើតឡើងក្នុងបញ្ញារបស់ខ្ញុំ—គ្រប់គំនិតទាំងអស់ ឱ ព្រះវិෂ្ណុ—ពឹងផ្អែកលើព្រះអង្គ។ ខ្ញុំសកម្មក្នុងការបូជាព្រះទេវៈ មានចិត្តជាប់លើព្រះអង្គ និងស្មោះស្រឡាញ់ព្រះអង្គតែមួយ»។
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "adbhuta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
The highest boon is not power but steadfast God-centered cognition: aligning buddhi and citta to the Divine makes worship continuous and converts all arising thoughts into devotion.
Vamśānucarita/Carita with strong dharma-upadeśa (ethical instruction): Prahlāda’s exemplary devotion functions as normative teaching within the narrative lineage of Daityas.
Prahlāda embodies the ‘devotee within the Asura’: the verse symbolizes transformation of the asuric tendency (self-assertion) into theistic dependence (tvadāśraya), making the mind itself a temple.