Vamana Purana — Akhanda Ekadashi Vrata, Shloka 64
Akhaṇḍa-Ekādaśī Vrata and the Vaiṣṇava Protective Hymn; Prelude to the Kātyāyanī–Mahiṣāsura Narrative
तेनापि दैत्यस्तीक्ष्णाभ्यां शृङ्गाभ्यां हृदि ताडितः निर्भिन्नहृदयो भूमौ निपपात ममार च / 18.63 मृते भर्तरि सा श्यामा यक्षाणां शरणं गता रक्षिता गुह्यकैः साध्वी निवार्य महिषं ततः
tenāpi daityastīkṣṇābhyāṃ śṛṅgābhyāṃ hṛdi tāḍitaḥ nirbhinnahṛdayo bhūmau nipapāta mamāra ca / 18.63 mṛte bhartari sā śyāmā yakṣāṇāṃ śaraṇaṃ gatā rakṣitā guhyakaiḥ sādhvī nivārya mahiṣaṃ tataḥ
វាបានវាយប្រហារ ដៃត្យៈ (Daitya) ចំដើមទ្រូងដោយស្នែងដ៏មុតស្រួចទាំងពីរ។ ដោយបេះដូងត្រូវបានទម្លុះ ដៃត្យៈ ក៏ដួលទៅលើដីហើយស្លាប់។ នៅពេលស្វាមីរបស់នាងបានស្លាប់ ស្ត្រីដែលមានសម្បុរខ្មៅស្រអែមនោះបានស្វែងរកទីពឹងពីពួក យក្ស (Yakṣas); នាង សាធ្វី (sādhvī) ត្រូវបានការពារដោយពួក គុហ្យកៈ (Guhyakas) ដែលបន្ទាប់មកបានឃាត់ក្របីនោះ។
{ "primaryRasa": "vira", "secondaryRasa": "karuna", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Adharma rebounds upon the aggressor: the one who initiates violence meets a swift end, while the sādhvī is safeguarded—suggesting that moral integrity attracts protection (human or superhuman).
Carita (exemplary narrative) with didactic intent; it is not primarily sarga/pratisarga but a moralizing episode embedded in the larger Purāṇic frame.
The horns piercing the heart symbolize dharma’s ‘sharp’ corrective force. The Yakṣa/Guhyaka refuge motif encodes the idea of cosmic guardianship: liminal beings (Yakṣas) uphold order by protecting virtue and restraining uncontrolled animal/violent impulses.