Vamana Purana — Daksha's Sacrifice & Kapalin Rudra, Shloka 52
Daksha’s Sacrifice and the Origin of Kapalin Rudra (Pulastya–Narada Dialogue)
ततः प्रयुद्धौ सुभृशं महाबलौ1 ब्रह्मात्मजो बाहुभवश्च शार्वः दिव्यं सहस्रं परिवत्सराणां ततो हरो ऽभ्येत्य विरञ्चिमूचे
tataḥ prayuddhau subhṛśaṃ mahābalau1 brahmātmajo bāhubhavaśca śārvaḥ divyaṃ sahasraṃ parivatsarāṇāṃ tato haro 'bhyetya virañcimūce
បន្ទាប់មក មហាបលទាំងពីរ បានប្រយុទ្ធយ៉ាងខ្លាំង—មួយគឺបុត្ររបស់ព្រះព្រហ្មា និងមួយគឺសារវៈ (ព្រះសិវៈ) ដែលកើតពីដៃ (របស់ព្រះព្រហ្មា)។ ពួកគេបន្តសង្គ្រាមរយៈពេលព្រះទេវៈមួយពាន់ឆ្នាំ; បន្ទាប់មក ហរៈ បានចូលទៅជិត ហើយនិយាយទៅកាន់ វិរញ្ចិ (ព្រះព្រហ្មា)។
{ "primaryRasa": "vira", "secondaryRasa": "adbhuta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Even among exalted beings, prolonged conflict ends in dialogue and recognition of a higher order; the Purāṇic ethic favors restoration of harmony over perpetual rivalry.
Vamśānucarita / character-episode within cosmic genealogy: it concerns Brahmā’s progeny and Śiva’s interaction with them, illustrating relationships among primordial figures rather than creation (sarga) details.
A ‘thousand divine years’ signals a cosmic-scale tension between principles/personae that is ultimately reconciled—supporting the Purāṇa’s tendency to integrate Shaiva and other theologies rather than absolutize conflict.