Vamana Purana — Daksha's Sacrifice & Kapalin Rudra, Shloka 17
Daksha’s Sacrifice and the Origin of Kapalin Rudra (Pulastya–Narada Dialogue)
पुलस्त्य उवाच ज्येष्ठः श्रेष्ठो वरिष्ठो ऽपि आद्यो ऽपि भगवाञ्शिवः कपालीलि विदित्वेशो दक्षेण न निमन्त्रितः
pulastya uvāca jyeṣṭhaḥ śreṣṭho variṣṭho 'pi ādyo 'pi bhagavāñśivaḥ kapālīli viditveśo dakṣeṇa na nimantritaḥ
ពុលស្ត្យៈបាននិយាយថា៖ ព្រះសិវៈ—ព្រះមានព្រះភាគ—ទោះបីជាចាស់ជាងគេ ល្អបំផុត ប្រសើរបំផុត និងជាព្រះដើមកំណើតក៏ដោយ ក៏ដោយសារដក្ខៈ មិនបានអញ្ជើញទ្រង់ឡើយ; ទ្រង់គឺកបាលី និងជាព្រះអីសៈដែលគេស្គាល់ថាជាព្រះអធិបតី។
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "karuna", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Ritual authority without humility leads to adharma: Dakṣa’s omission of Śiva shows that external yajña-splendor is incomplete when it excludes the inner principle of īśvara-bhāva (recognition of the Lord).
Carita/Vamśānucarita: a didactic episode about divine-human (or divine-divine) relations and dharma, embedded in the Purāṇic narrative stream.
The epithet Kapālī juxtaposed with ‘primordial lord’ suggests that the supreme may appear socially marginal (ascetic, cemetery-associated) yet remains the indispensable ground of sacred order.