Adhyaya 30

ជំពូកនេះពណ៌នាទន្លេ សុវណ្ណមុខរី (Suvarṇamukharī) ដោយសូត្រសំឡេងកវី៖ ខ្យល់ត្រជាក់ រលក ផ្កាឈូក បក្សីទឹក និងបរិយាកាសទីរថៈ។ ទន្លេត្រូវបានលើកតម្កើងថាជាអង្គធាតុបរិសុទ្ធ ដែលចិញ្ចឹមស្រែសួន និងគាំទ្រស្ថានសមាធិរបស់អ្នកតាបស និងសហគមន៍មុនី។ បន្ទាប់មក អរជុនឃើញភ្នំដ៏ល្បីជាប់នឹង កាឡហស្តី (Kālahastī) ងូតទឹកក្នុងទន្លេ ហើយធ្វើទស្សនៈ និងបូជាព្រះ កាឡហស្តីឥស្វរ (Śiva) ដោយមានអារម្មណ៍ថាពិធីបូជាបានបញ្ចប់ពេញលេញ។ គាត់ធ្វើដំណើរឆ្លងតំបន់ ដោយឃើញសិទ្ធៈ គន្ធរវៈ យោគី អាស្រមស្ងប់ស្ងាត់ និងសហគមន៍មុនីមានវិន័យ បង្ហាញថាធម្មចរិយា និងទេសភាពគាំទ្រគ្នាទៅវិញទៅមក។ រឿងបន្តទៅកាន់ការចូលទៅអាស្រមរបស់ ភារទ្វាជ (Bharadvāja) ដែលពោរពេញដោយព្រៃឈើ ផ្ការីក បក្សី និងបឹងស្ងប់។ ភារទ្វាជទទួលអរជុនដោយពិធីស្វាគមន៍តាមទំនៀម (អរឃ្យៈ កៅអី សួរសុខទុក្ខ) ហើយរំលឹកគោបំពេញបំណង ដើម្បីផ្គត់ផ្គង់អាហារ។ ចុងក្រោយ អរជុនសួរអំពីដើមកំណើត និងអานุភាពអស្ចារ្យរបស់ទន្លេ ដើម្បីបើកផ្លូវទៅសេចក្តីពន្យល់បន្ទាប់។