Adhyaya 19

ជំពូកនេះពិពណ៌នាវេṅកតាចល (Veṅkaṭācala) ជាភូមិសក្ការៈអស់កល្បជានិច្ច មានបឹង ទន្លេ ព្រៃ និងអាស្រាមជាច្រើន ព្រមទាំងព្រះឥសី សិទ្ធៈ ចារៈណៈ និងកិន្នរ រស់នៅ។ ព្រះទេវតាធំៗស្ថិតនៅទីនោះជាសមាគមបូជានិច្ច៖ ព្រះវិṣṇu ជាមួយលក្ខ្មី និងធរṇី; ព្រះប្រḥមា ជាមួយសាវិត្រី និងសរស្វតី; ព្រះឥស្វរ ជាមួយបារវតី; គណេśa និងṢaṇmukha; ព្រះឥន្ទ្រ និងទេវតាផ្សេងៗ ព្រមទាំងទេវតាភពផ្កាយ វសុ បិតೃ និងលោកបាល។ បន្ទាប់មកមានវិន័យនៃការឡើងភ្នំ៖ អ្នកធម្មយាត្រាត្រូវអធិស្ឋានសុំអភ័យទោសពីវេṅកតាទ្រី និងសុំទស្សនាមាធវៈ ហើយដើរឡើងដោយជំហានទន់ភ្លន់។ នៅស្វាមិបុស្ករិṇី ត្រូវងូតទឹកដោយសម្រិតសម្រាំង និងថ្វាយបិណ្ឌដានតិចតួចដល់បុព្វបុរស ដោយសន្យាថានឹងជួយលើកស្ថានភាពក្រោយស្លាប់។ ចំណុចសំខាន់គឺទីរថៈបាបវិណាសនៈ (Pāpavināśana) ដែលល្បីលើលោកទាំងឡាយ៖ ការចងចាំតែប៉ុណ្ណោះក៏អាចបំបាត់ទុក្ខនៃការស្នាក់នៅក្នុងផ្ទៃមាតា ហើយការងូតទឹកខាងជើងស្វាមិតីរថៈនាំទៅវៃគុន្ឋ។ សូតាប្រាប់រឿងគំរូ៖ នៅប្រḥមាអាស្រាមជិតហិមវត មានសូទ្រៈឈ្មោះដ្រឹឍមតិ ប្រាថ្នាពិធីខ្ពស់ តែព្រះព្រាហ្មណ៍គុលបតិបដិសេធ; ដ្រឹឍមតិធ្វើតបស្យា និងសាងសង់សេវាកម្មសក្ការៈ។ ព្រាហ្មណ៍សុមតិ បន្ទាប់ពីស្និទ្ធស្នាលយូរ បានបង្រៀនពិធីវេដ និងធ្វើបិតೃកម្ម ធ្វើឲ្យសុមតិទទួលទុក្ខក្រោយស្លាប់ និងកំណើតជាច្រើន។ អគស្ត្យបង្ហាញមូលហេតុកម៌ និងប្រាប់ថាវិធីសង្គ្រោះតែមួយគត់គឺងូតបាបវិណាសនៈ៣ថ្ងៃ; វាបំផ្លាញទោសប្រḥមរាក្សស និងនាំឲ្យទាំងឪពុកកូនបានមោក្ស។ ដ្រឹឍមតិ ក៏បានកំណើតទាបៗ ហើយពេលជាបក្សីបានផឹកនិងងូតនៅទីរថៈនេះ ក៏បម្លែងភ្លាមៗ ឡើងរថទេវ និងជម្រះបាប។