
ជំពូកទី១៨ ជាការបកស្រាយទស្សនវិជ្ជារបស់សូតៈអំពីអំណាចសង្គ្រោះរបស់ ព្រះស្រីនិវាស/វេង្គកតេស្វរៈ។ វាលើកឡើងថា ការទស្សនា (darśana) ព្រះវេង្គកតេស្វរៈ តែម្តង អាចនាំទៅកាន់មុក្ខ និងការរួមជាមួយព្រះវិṣṇu (Viṣṇu-sāyujya) ហើយប្រៀបធៀបតាមយុគ ដើម្បីបង្ហាញថា ក្នុងកលិយុគ កុសលកើតឡើងឆាប់រហ័សជាង។ ជំពូកនេះពិពណ៌នាវេង្គកតាចល (Veṅkaṭācala) ជាវាលទីរថៈដ៏ពេញលេញ ដែលរួមបញ្ចូលប្រសិទ្ធិភាពនៃទីបរិសុទ្ធជាច្រើន និងត្រូវបានគេយល់ថាមានទេវតា មុនី និងបិត្រឹ (pitṛs) ស្ថិតនៅជាសញ្ញានិមិត្ត។ វាផ្តល់អាទិភាពដល់ការចងចាំ និងការសរសើរ លើសពីពិធីក្រៅ ហើយបង្ហាញ “អស្តវិធា ភក្តិ” (aṣṭavidhā bhakti) ដូចជា សេចក្តីស្រឡាញ់ចំពោះអ្នកបូជា ការពេញចិត្តតាមការថ្វាយបង្គំ ការបម្រើផ្ទាល់ ក្តីអន្ទះស្តាប់កិត្តិយសព្រះ និងការចងចាំជានិច្ច។ មានការណែនាំសីលធម៌ ដោយព្រមានកុំមើលរំលង ឬមានសត្រូវចំពោះមជ្ឈមណ្ឌលបរិសុទ្ធនេះ។ ផលស្រទុតិ (phalaśruti) សន្យាថា អ្នកស្តាប់ ឬអានជំពូកនេះដោយភក្តិ នឹងរួចផុតពីបាប ជៀសវាងទុក្ខទណ្ឌរបស់យមៈ ឡើងទៅកាន់លោកវិṣṇu និងទទួលពរាជាច្រើន។
No shlokas available for this adhyaya yet.