
ជំពូកនេះចាប់ផ្តើមដោយព្រះសូតាបង្ហាញមាហាត្ម្យនៃ ក្រឹṣṇatīrtha នៅលើភ្នំវេṅកតា ដែលមានបុណ្យខ្លាំង និងជាអ្នកលាងបាប។ គេថា សូម្បីអ្នកអកតញ្ញូ (kṛtaghna) និងអ្នកមិនគោរពឪពុកម្តាយ និងគ្រូ ក៏អាចបានសុទ្ធសាធដោយការងូតទឹកនៅទីរមណីយដ្ឋានបរិសុទ្ធនេះ។ បន្ទាប់មកមានរឿងកំណើត៖ ឥសីមួយឈ្មោះ ក្រឹṣṇa (ក្នុងស៊ុមរឿងរាមក្រឹṣṇa) ធ្វើតបស្យាខ្លាំងលើ វេṅកតាចលា ដោយឈរមិនចលនា ជាច្រើនឆ្នាំ ទោះមានវល្មីក (រូងស្រមោច) គ្របរាងកាយ និងមានភ្លៀងខ្លាំងផ្គររន្ទះ។ រន្ទះបំផ្លាញកំពូលវល្មីក ហើយព្រះវិṣṇu/Śrīnivāsa បង្ហាញខ្លួន ដោយកាន់ សង្ខៈ ចក្រ និងគដា ជិះគរុឌ និងពាក់មាលាព្រៃ។ ព្រះអម្ចាស់ពេញព្រះហឫទ័យនឹងតបស្យា ហើយប្រកាសថ្ងៃងូតទឹកដ៏អភិសេក៖ ពេលព្រះអាទិត្យស្ថិតក្នុង មകര (Capricorn) នៅថ្ងៃពេញចន្ទ (Paurṇamāsī) ដែលស្របនឹង Puṣya nakṣatra។ ការងូតទឹកនៅថ្ងៃនោះក្នុង ក្រឹṣṇatīrtha នាំឲ្យរួចផុតពីបាប បំពេញបំណង ហើយទេវតា មនុស្ស និងអ្នកការពារទិសទាំងឡាយមកប្រមូលផ្តុំសម្រាប់ការសុទ្ធសាធ។ ព្រះអម្ចាស់ក៏ប្រកាសថា tīrtha នេះនឹងល្បីតាមឈ្មោះឥសី។ ចុងក្រោយ phalaśruti ថា ការស្តាប់ និងអាន/សូត្ររឿងនេះ នាំឲ្យបានចូលដល់ Viṣṇu-loka។
No shlokas available for this adhyaya yet.