
ជំពូក ១១ បង្ហាញថា ស្វាមិបុស្សការិណី ជាទីរថៈសម្រាប់សម្អាតបាប ដោយបញ្ចូលរឿងនិទានសីលធម៌។ សូតប្រាប់ថា កាស្យបៈ ងូតទឹកនៅស្វាមិបុស្សការិណី អាចបំផ្លាញមលិនភាពធ្ងន់ធ្ងរ។ ព្រះឥសីសួរអំពីមូលហេតុនៃកំហុស និងការរួចផុតរហ័សរបស់គាត់ ដូច្នេះសូតបាននាំរឿងទៅកាន់ព្រះបាទ បរិក្ខិត។ ព្រះបាទបរិក្ខិតពេលប្រមាញ់ បានជួបឥសីម្នាក់ស្ងៀមស្ងាត់ ហើយដោយកំហឹងចំពោះការមិនឆ្លើយតប បានដាក់ពស់ស្លាប់លើស្មារបស់ឥសី។ កូនឥសី ឝ្រឹង្គី បានដាក់បណ្តាសា ថាព្រះបាទនឹងស្លាប់ដោយពស់តក្សកៈ ខាំក្នុង៧ថ្ងៃ។ ទោះមានការការពារ តក្សកៈក៏ប្រើល្បិច បង្ហាញខ្លួនជាព្រហ្មណ៍ ហើយលាក់ខ្លួនក្នុងផ្លែឈើជាដង្កូវ ដើម្បីបំពេញបណ្តាសា។ កាស្យបៈ ជាវេជ្ជបណ្ឌិតមន្ត្រាអាចបំបាត់ពិស ត្រូវតក្សកៈរារាំង ដោយសាកល្បងអំណាច និងលួងលោមដោយទ្រព្យ ឲ្យត្រឡប់ក្រោយ។ បន្ទាប់មក គាត់ត្រូវគេបន្ទោសជាសាធារណៈថាមិនបានជួយសង្គ្រោះព្រះបាទ។ កាស្យបៈទៅសួរព្រះឥសី ឝាកល្យៈ ដែលបញ្ជាក់ថា កំហុសធ្ងន់គឺ “មិនជួយពេលមានសមត្ថភាពសង្គ្រោះជីវិតពីពិស” ហើយមានផលប៉ះពាល់សង្គម។ ឝាកល្យៈណែនាំឲ្យធ្វើធម្មយាត្រាទៅវេង្គតាទ្រី ងូតនៅស្វាមិបុស្សការិណីដោយសង្គល្បៈ បូជា វរាហស្វាមិន និងបន្ទាប់មក ស្រីនិវាស; ដោយទស្សនៈ និងវិន័យ កាស្យបៈបានស្ដារសុខភាព កិត្តិយស និងស្ថានភាពវិញ។ ចុងជំពូកមានផលស្រុតិ សន្យាស្ថានភាពខ្ពស់ដល់អ្នកស្តាប់ដោយសទ្ធា។
No shlokas available for this adhyaya yet.