Adhyaya 27

អធ្យាយ ២៧ បង្ហាញផែនទីពិធីសាស្ត្រយ៉ាងបច្ចេកទេសសម្រាប់បង្កើត និងបំពេញ “វាលបូជាដែលបានសង្គ្រោះ”។ បន្ទាប់ពីសម្អាតដីដោយកិច្ចសុទ្ធិកម្ម អាចារ្យដាក់បល្ល័ង្កបួនជើង (pīṭha) ហើយកំណត់គ្រឹះតាមទិសជាមួយគោលការណ៍ធម៌ (Dharma) ជ្ញាន (Jñāna) វៃរាគ្យ (Vairāgya) និងអៃស្វរីយ (Aiśvarya)។ បន្ទាប់មក គេផ្គូផ្គងសមត្ថភាពខាងក្នុង—មនស (manas) ពុទ្ធិ (buddhi) ចិត្ត (citta) អហង្គារ (ahaṅkāra)—និងគុណបី (guṇa) ទៅលើរចនាសម្ព័ន្ធ pīṭha។ បន្ទាប់ពីនោះ សក្តិ (śakti) ចាប់ពី វិមលា (Vimalā) ត្រូវបានដំឡើងជាគូៗ តុបតែង មានតន្ត្រី និងដាក់តាមទិស។ លើ pīṭha គេបង្កើតវាល “កោះស” ហើយគូរផ្កាឈូក៨ក្រឡា ជាមួយរង្វង់ចែកផ្នែក ទ្វារ និងស្ថាបត្យកម្មពណ៌តាមទិស។ នៅកណ្ដាល ដំឡើងព្រះស្រីក្រឹṣṇa ជាមួយរាធា ហើយរៀប Saṅkarṣaṇa, Pradyumna, Aniruddha ជុំវិញ បន្តដោយដាក់រូបអវតារ ១៦ តាមខ្សែផ្កាឈូក៨។ ចុងក្រោយ អធ្យាយបន្តដំឡើងបរិវារ (pārṣada) សិទ្ធិ៨ វេដា និងសាស្ត្រាដែលបានបុគ្គលិករូប សមណៈជាគូជាមួយភរិយា រួចដាក់ dikpāla និង graha តាមទិសខាងក្រៅ។ វាបញ្ចប់ដោយដាក់អង្គទេវតា (aṅga-devatā) របស់វាសុទេវ និងរូបបដិមាដែលពាក់ព័ន្ធ។