Adhyaya 26

ជំពូក ២៦ ចាប់ផ្តើមដោយស្កន្ទៈពណ៌នាអំពីនារទៈដែលសួរឡើងវិញ បន្ទាប់ពីបានស្តាប់អំពីឯកាន្តិកធម្ម។ នារទៈសូមឲ្យព្រះនារាយណៈបកស្រាយអំពីវិន័យអនុវត្ត (ក្រិយាយោគ) ដែលនាំទៅកាន់សិទ្ធិវិញ្ញាណ។ ព្រះនារាយណៈបញ្ជាក់ថា ក្រិយាយោគគឺជាវិធីបូជាវាសុទេវ (វាសុទេវ-ពូជា-វិធី) ដែលមានសក្ខីភាពទូលំទូលាយក្នុងវេដៈ តន្ត្រៈ និងបុរាណៈ ហើយអាចប្រែប្រួលតាមសមត្ថភាព និងចំណូលចិត្តរបស់អ្នកស្រឡាញ់ព្រះ។ ជំពូកនេះបញ្ជាក់លក្ខណៈសមស្របសម្រាប់ទទួលវៃષ્ણវ-ឌីក្សា តាមវណ្ណៈ និងអាស្រាមៈ ការប្រើមូលមន្ត្រ (មន្ត្រ៦ព្យាង្គរបស់ព្រះក្រឹષ્ણ) និងការចាំបាច់នៃភក្តិដ៏ស្មោះត្រង់ មិនបោកបញ្ឆោត ខណៈដែលរក្សាកាតព្វកិច្ចសង្គម-សាសនា។ វាបង្ហាញលក្ខណៈជ្រើសគ្រូ (គុរុ) សញ្ញាខាងក្រៅដូចជា តុលសី-ម៉ាឡា និងឧរទ្វ-ពុណ្ឌ្រ ដោយគោពីចន្ទនៈ និងរៀបរាប់របៀបបូជាប្រចាំថ្ងៃ៖ ក្រោកព្រលឹម សមាធិលើកេសវៈ សម្អាតខ្លួន ងូតទឹក សន្ធ្យា/ហោម/ជបៈ និងរៀបចំគ្រឿងបូជាសុទ្ធ។ បន្ថែមទៀត វាបញ្ជាក់អំពីរូបព្រះវាសុទេវ/ក្រឹષ્ણ (សម្ភារៈ ពណ៌ ទម្រង់ពីរដៃ ឬបួនដៃ និងគ្រឿងសញ្ញា ដូចជា ខ្លុយ ចក្រ សង្ខៈ គដា បទ្ម) និងទីតាំងរបស់ស្រី (លក្ខ្មី) ឬរាធា។ វាបែងចែករូបថេរ (អចល) និងរូបចល (ចល) ពន្យល់ពេលណាមិនចាំបាច់អាវាហន/វិសರ್ಜន និងការប្រុងប្រយ័ត្នពេលដោះដូរ ឬថែរក្សារូបខ្លះៗ។ ចុងក្រោយ ជំពូកសង្កត់ថា ភក្តិ និងសទ្ធាជាគន្លឹះ៖ ទឹកធម្មតាដែលបូជាដោយចិត្តស្មោះ ក៏ព្រះអង្គក្នុងចិត្តពេញព្រះហឫទ័យ ខណៈអំណោយធំៗគ្មានសទ្ធា មិននាំសុខវិញ្ញាណឡើយ ដូច្នេះអនុសាសន៍ឲ្យធ្វើអរចនា ព្រះក្រឹષ્ણរៀងរាល់ថ្ងៃ ដើម្បីសេចក្តីល្អរបស់អ្នកស្រឡាញ់ព្រះ។