Adhyaya 21

ជំពូកនេះជាព្រះបន្ទូលបង្រៀនដោយព្រះនារាយណ៍ ស្តីពីការបែងចែកអាស្រាមទាំងបួន (ព្រះសិស្សព្រហ្មចារី, គ្រហស្ថ, វានប្រស្ថ, យតិ/សន្យាសី) ហើយផ្តោតលើព្រហ្មចារីជាទ្វិជៈដែលបានបរិសុទ្ធដោយសំស្ការៈ។ វាបញ្ជាក់អំពីវិន័យសិក្សា និងទីលំនៅ—សិក្សាវេដនៅផ្ទះគ្រូ—រួមទាំងគុណធម៌ដូចជា ភាពស្អាតបរិសុទ្ធ ការគ្រប់គ្រងខ្លួន ការនិយាយពិត និងភាពទាបខ្លួន។ ជំពូកនេះរៀបរាប់កិច្ចធម៌ប្រចាំថ្ងៃ៖ ហោមព្រឹក-ល្ងាច ការទទួលបិណ្ឌបាតតាមវិន័យ សន្ធ្យាត្រីកាល និងការថ្វាយបង្គំព្រះវិស្ណុរៀងរាល់ថ្ងៃ។ វាអំពាវនាវឲ្យគោរពគ្រូយ៉ាងតឹងរឹង កំណត់អាហារឲ្យមធ្យម និងដាក់កំហិតអាកប្បកិរិយាដើម្បីរក្សាការអត់ធ្មត់ និងភាពបរិសុទ្ធ (ស្ងៀមស្ងាត់ពេលងូតទឹក ពេលបរិភោគ ពេលហោម និងពេលជបៈ; កាត់បន្ថយការតុបតែង និងការបង្ហាញខ្លួន; ជៀសវាងស្រា និងសាច់)។ ផ្នែកធំមួយកំណត់ព្រំដែនតឹងរឹងចំពោះការចាប់អារម្មណ៍ផ្លូវកាមៈ—មិនមើល មិនប៉ះ មិនសន្ទនា ឬមិនគិតគូរអំពីស្ត្រីដោយចិត្តកាម—ប៉ុន្តែត្រូវប្រព្រឹត្តដោយកិត្តិយសចំពោះភរិយាគ្រូ។ ចុងក្រោយ វានិយាយអំពីការផ្លាស់ប្តូរបន្ទាប់ពីបញ្ចប់ការសិក្សា (ចូលសន្យាស ឬបន្តជាសិស្សមានវិន័យ) មានកំណត់សម្គាល់ថាវ្រតខ្លះនៃព្រហ្មចារីជីវិតមួយមិនសមស្របក្នុងកលិយុគ ហើយរាយបញ្ជីព្រហ្មចារី៤ប្រភេទ (ប្រាជាបត្យ, សាវិត្រ, ប្រាហ្ម, នៃស្ឋិក) ឲ្យជ្រើសតាមសមត្ថភាព។