Adhyaya 19

ស្កន្ទៈពណ៌នាពីការជួបប្រទះរបស់ព្រះនារ៉ដជាមួយគូសង្ឃបុរាណ នរ និង នារាយណៈ ដែលមានពន្លឺអស្ចារ្យ និងសញ្ញាអាយកនិកដូចជា ស្រីវត្សៈ សញ្ញាផ្កាឈូក និងចក្រ ព្រមទាំងសក់ជាប់ជាលំនាំតាបស។ ព្រះនារ៉ដចូលទៅដោយវិន័យ ដើរវង់ជុំវិញ ហើយក្រាបបង្គំ; ព្រះឥសីទាំងពីរបញ្ចប់ពិធីព្រឹក ហើយទទួលស្វាគមន៍ដោយបាទ្យ និងអរឃ្យា បង្ហាញគំរូនៃការស្វាគមន៍តាមធម៌ និងសីលធម៌។ បន្ទាប់មក នារាយណៈសួរអំពីទស្សនៈរបស់ព្រះនារ៉ដចំពោះបរមាត្មានក្នុងលោកព្រហ្ម។ ព្រះនារ៉ដនិយាយថា ការមើលឃើញវាសុទេវៈក្នុងអក្សរធាមាន គឺដោយព្រះគុណ ហើយខ្លួនត្រូវបានផ្ញើមកដើម្បីបម្រើព្រះឥសីទាំងពីរ។ នារាយណៈបញ្ជាក់ថា ទស្សនៈនោះកម្រណាស់ ហើយបង្រៀនថា ភក្តិឯកាន្តិកី—ការស្រឡាញ់បូជាដោយមួយចិត្ត—នាំឲ្យឈានដល់ព្រះអម្ចាស់ជាមូលហេតុនៃអ្វីទាំងអស់ ដែលលើសគុណទាំងបី បរិសុទ្ធជានិច្ច និងមិនស្ថិតក្រោមប្រភេទវត្ថុដូចជា រូបរាង ពណ៌ អាយុ ឬស្ថានភាព។ ចុងក្រោយ ព្រះនារាយណៈណែនាំឲ្យព្រះនារ៉ដអនុវត្តតាបសតាមធម៌ ដោយចិត្តតែមួយ ដើម្បីសម្អាតខ្លួន និងយល់អំពីមហិមាព្រះអម្ចាស់ឲ្យជ្រាលជ្រៅ។ តាបសត្រូវបានលើកឡើងថាជាចិត្តកណ្ដាលនៃសិទ្ធិ និងគ្មានការខិតខំអស្ចារ្យ នោះមិនអាច “គ្រប់គ្រង” ព្រះអម្ចាស់បានឡើយ។ ស្កន្ទៈបញ្ចប់ដោយនិយាយថា ព្រះនារ៉ដរីករាយ និងប្តេជ្ញាចិត្តធ្វើអាស្ចារ្យ។