Adhyaya 1

ជំពូកទី១ ចាប់ផ្តើមដោយ សោណកៈ សួរ សូតៈ ថា ទោះបីធម៌ ចំណេះដឹង ការមិនចង់ និងវិធានយោគ ត្រូវបានពោលក្នុងប្រវត្តិជាច្រើន ក៏ដោយ ប៉ុន្តែវាលំបាកសម្រាប់មនុស្សភាគច្រើន ព្រោះមានឧបសគ្គ និងត្រូវការពេលយូរ។ ដូច្នេះគាត់សុំ “សុ-ករោបាយ” គឺវិធីអនុវត្តបានងាយ សមស្របសម្រាប់មនុស្សគ្រប់ស្ថានភាពសង្គម មិនចាំបាច់មានសមត្ថភាពបួសខ្ពស់។ សូតៈ ប្រាប់ថា មុននេះ ឥសី សាវរណី ក៏បានសួរដូចគ្នាទៅកាន់ ស្កន្ទៈ (គុហា/ការទ្តិកេយ្យ)។ ស្កន្ទៈ បន្ទាប់ពីសមាធិលើ វាសុទេវៈ ក្នុងចិត្ត បានបង្រៀនថា ការប្រកបកិច្ចសុចរិតដោយភ្ជាប់ច្បាស់ទៅនឹងព្រះទេវតា គឺជាមធ្យោបាយងាយបំផុតទៅកាន់មោក្សៈ; សូម្បីកិច្ចល្អតិចតួចក៏ឲ្យផលធំ និងគ្មានឧបសគ្គ។ ការងារទាក់ទងទេវៈ បុព្វបុរស ឬកាតព្វកិច្ច ក៏ក្លាយជាមានប្រសិទ្ធិភាពរហ័សពេលភ្ជាប់នឹងព្រះ; ផ្លូវលំបាកដូច សាំងខ្យៈ យោគៈ និងវៃរាគ្យៈ ក៏ងាយឡើងដោយការចងចិត្តក្នុងភក្តិ។ សាវរណី បន្តសួរថា ព្រោះការគោរពទេវតាច្រើន និងវិធីបូជាច្រើន ឲ្យផលមានកំណត់ពេល គាត់សុំឲ្យបញ្ជាក់អំពីទេវតាដែលគ្មានភ័យ ផ្តល់ផលអមតៈ ដកហូតភ័យ និងស្រឡាញ់អ្នកភក្តិ ព្រមទាំងវិធីបូជាសាមញ្ញមានអធិការ។ ជំពូកបញ្ចប់ដោយ ស្កន្ទៈ ត្រៀមឆ្លើយដោយចិត្តមេត្តា។