Skanda Purana — Vishnu Khanda, Shloka 46
अगस्त्य उवाच । एवमुक्तः क्षणं ध्यात्वा मुनिः स्तिमितलोचनः । यक्षं प्रति प्रसन्नात्मा ह्युवाच श्लक्ष्णया गिरा
agastya uvāca | evamuktaḥ kṣaṇaṃ dhyātvā muniḥ stimitalocanaḥ | yakṣaṃ prati prasannātmā hyuvāca ślakṣṇayā girā
អគស្ត្យា បានមានព្រះបន្ទូលថា៖ ពេលត្រូវបាននិយាយដូច្នោះ មុនី—ភ្នែកស្ងប់ស្ថិត—បានគិតមួយភ្លែត; បន្ទាប់មក ដោយចិត្តស្ងប់សុខ គាត់បាននិយាយទៅកាន់យក្ខា ដោយពាក្យទន់ភ្លន់។
Agastya
Listener: Pilgrimage-inquirer (implied)
Scene: Agastya (as speaker label) is depicted as a composed sage, eyes steady, pausing in contemplation, then addressing a Yakṣa with gentle words; the Yakṣa stands respectfully near a riverbank/forest edge.
FAQs
A dharmic response arises from reflection, inner clarity, and compassionate speech.
The verse prepares the formal declaration about the place’s future fame within Ayodhyā’s sacred geography.
None; it describes the sage’s contemplative pause before issuing an authoritative pronouncement.