Adhyaya 48
ជំពូក ៤៨ ក្នុង Prabhāsa-kṣetra ព្រះឥśvara ប្រាប់ព្រះទេវីអំពីលិង្គមួយដែល Śukra (Bhārgava) បានបង្កើត នៅជិតចំណុចខាងលិចដែលយោងទៅកាន់ Vibhūtīśvara។ គេថា ការមើលឃើញ (darśana) និងការប៉ះ (sparśa) លិង្គនេះ អាចបំបាត់បាប និងសេចក្តីមិនបរិសុទ្ធផ្លូវធម៌ (pāpa-haraṇa)។ រឿងរំលឹកថា Śukra ទទួលបាន saṃjīvanī-vidyā ដោយឥទ្ធិពល Rudra និងតាបស្យាខ្លាំង។ មានវគ្គមួយដែល Śaṃbhu លេប Śukra ដើម្បីគោលបំណងទេវៈ ហើយ Śukra បន្តអធិស្ឋានក្នុងព្រះអង្គ រហូត Mahādeva ពេញព្រះហឫទ័យ ហើយដោះលែងគាត់—ជាមូលហេតុនៃនាម និងភាពបរិសុទ្ធនៃទីសក្ការៈ។ បន្ទាប់មកមានបទបញ្ជា៖ គោរពបូជាលិង្គដោយចិត្តមាំមួន ធ្វើជប Mṛtyuñjaya mantra ដល់ចំនួនមួយលាក់ (lakh), ធ្វើ pañcāmṛta-abhiṣeka និងបូជាផ្កាក្រអូប។ ផលដែលសន្យា៖ ការការពារពីភ័យពាក់ព័ន្ធនឹងមរណៈ ការលះបាប ការសម្រេចបំណង និងសម្បត្តិស្រដៀង siddhi (aiśvarya/maṇimā ជាដើម) ដោយអាស្រ័យលើសទ្ធាមាំមួន។
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लिंगं शुक्रप्रतिष्ठितम् । सर्वपापहरं देवि विभूतीश्वरपश्चिमे
ព្រះឥશ્વរ មានព្រះបន្ទូល៖ បន្ទាប់មក ឱ មហាទេវី គួរទៅកាន់លិង្គដែលព្រះសុក្របានប្រតិស្ឋាបនា។ ឱ ទេវី វាលុបបំបាត់បាបទាំងអស់ ហើយស្ថិតនៅខាងលិចនៃ វិភូទីឥશ્વរ។
Verse 2
नातिदूरे स्थितं तत्र स्वयं शुक्रेण निर्मितम् । यत्र संजीवनीं प्राप्तो विद्यां रुद्रप्रभावतः
មិនឆ្ងាយពីទីនោះទេ មានស្ថានបូជាដែលព្រះសុក្របានសាងសង់ដោយព្រះអង្គផ្ទាល់—កន្លែងដែល ដោយអานุភាពរបស់ រុទ្រៈ ព្រះអង្គបានទទួលវិជ្ជា «សញ្ជីវនី» ដែលស្តារជីវិតឡើងវិញ។
Verse 3
संतप्य तु महाघोरं तपोवर्षसहस्रकम् । संप्रसाद्य विरूपाक्षं योऽवाप ग्रहतां सुधीः
ក្រោយពីអនុវត្តតបស្យាដ៏សាហាវខ្លាំងអស់រយៈពេលពាន់ឆ្នាំ ហើយបានធ្វើឲ្យ វិរូបាក្សៈ (ព្រះសិវៈ) ពេញព្រះហឫទ័យ បុគ្គលប្រាជ្ញានោះបានឈានដល់ស្ថានភាពជា «គ្រាហៈ» (ភព/តារាអធិទេវ)។
Verse 4
ग्रस्तेन शंभुना येन देवकार्यार्थसिद्धये । तत्रोदरगतेनैव तपस्तप्तं सुदुष्करम्
ដើម្បីឲ្យបេសកកម្មរបស់ទេវតាបានសម្រេច ព្រះសម្ភូបានលេបគាត់; ហើយសូម្បីនៅក្នុងព្រះឧदर (ពោះ) នោះផង គាត់ក៏បានអនុវត្តតបស្យាដ៏លំបាកយ៉ាងខ្លាំងនៅទីនោះ។
Verse 5
वर्षाणामयुतं साग्रं तुष्टिं नीतो महेश्वरः । निष्कासितस्ततः शीघ्रं शुक्र मार्गेण शंभुना
បន្ទាប់ពីលើសដប់ពាន់ឆ្នាំបន្តិច ព្រះមហេស្វរៈបានពេញព្រះហឫទ័យ; បន្ទាប់មក ព្រះសម្ភូបានបណ្តេញគាត់យ៉ាងរហ័ស តាមមាគ៌ាដែលពាក់ព័ន្ធនឹងសុក្រ។
Verse 6
ततः शुक्रेति नामाभूद्भार्गवस्य महात्मनः । तदाराधयते लिंगं यः कृत्वा निश्चलं मनः
បន្ទាប់មក ព្រះមហាត្មា ភារគវៈ ត្រូវបានគេហៅថា «សុក្រ»។ អ្នកណាដែលធ្វើចិត្តឲ្យមិនរអិលរអូស ហើយបូជាលិង្គនោះ (ដែលគាត់បានបង្កើត) គេហៅថាបានបំពេញការប្រោសបូជាដោយពិត។
Verse 7
मृत्युंजयं जपेल्लक्षं स समीहितमाप्नुयात्
អ្នកណាដែលសូត្រមន្ត «ម្រឹត្យុញ្ជយ» មួយសែនដង នោះនឹងបានសម្រេចគោលបំណងដែលប្រាថ្នា។
Verse 8
तं दृष्ट्वा त्वथवा स्पृष्ट्वा जन्मादिमरणान्तकात् । मुच्यते पातकान्मृत्योः प्रसादात्तस्य भामिनि
ឱ នាងភ្លឺរលោង ដោយគ្រាន់តែឃើញវា ឬសូម្បីតែប៉ះវា មនុស្សម្នាក់ត្រូវបានដោះលែង—ចាប់ពីដើមកំណើតរហូតដល់ចុងមរណៈ—ពីបាប និងពីមរណៈផង ដោយព្រះអម្ចាស់នោះប្រទានព្រះគុណ។
Verse 9
मृतसंजीवनार्थं यदैश्वर्यमणिमादिकम् । प्राप्नुयान्नात्र संदेहो यस्य भक्तिः सुनिश्चला
ដើម្បីឲ្យអ្នកស្លាប់រស់ឡើងវិញ ឬដើម្បីស្វែងរកអំណាចអធិរាជដូចជា អណិមា ជាដើម—អ្នកណាដែលមានភក្តីភាពមិនរអិលរអូស នឹងបានសម្រេចវា; មិនមានសង្ស័យឡើយ។
Verse 10
पंचामृतेन संस्नाप्य देवं शुकप्रतिष्ठितम् । सुगन्धपुष्पैः संपूज्य शौक्रीं पीडां स नाप्नुयात्
ដោយស្រោចស្នានព្រះទេវតាដែលព្រះឥសី សុកៈ បានបង្កើតស្ថាបនា ដោយបញ្ចាម្រឹត ហើយបូជាដោយផ្កាក្រអូប អ្នកនោះមិនទទួលទុក្ខវេទនាដែលពាក់ព័ន្ធនឹងព្រះសុក្រទេ។
Verse 11
इति सर्वं समासेन माहात्म्यं शुक्रदैवतम् । कथितं तव सुश्रोणि श्रुतं पापभयापहम्
ដូច្នេះហើយ នាងមានចង្កេះស្រស់ស្អាតអើយ ខ្ញុំបានប្រាប់ដោយសង្ខេបអំពីមហិមារបស់ទេវតាព្រះសុក្រទាំងមូល; ការស្តាប់តែប៉ុណ្ណោះ ក៏បំបាត់បាប និងភាពភ័យខ្លាចបាន។
Verse 48
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये शुक्रेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टचत्वारिंशोध्यायः
ដូច្នេះ បញ្ចប់ជំពូកទី៤៨ ដែលមាននាមថា «ការពិពណ៌នាមហិមារបស់ សុក្រិឝ្វរ» ក្នុងប្រភាសខណ្ឌ នៃ «ប្រភាសក្សេត្រមាហាត្ម្យ» ស្ថិតក្នុង ស្កន្ទមហាបុរាណ ដ៏គួរគោរព ក្នុងឯកាសីតិសាហស្រីសំហិតា។