Adhyaya 362

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि मण्डूकेश्वरमित्यपि । मांडूक्यायननाम्ना वै लिंगं तत्र प्रतिष्ठितम्

ព្រះឥશ્વរ​មានព្រះបន្ទូល៖ បន្ទាប់មក ឱ មហាទេវី អ្នកគួរទៅកាន់ «មណ្ឌូកេឝ្វរ» ផងដែរ។ នៅទីនោះ មានលិង្គមួយបានប្រតិស្ឋានដោយឈ្មោះ «មាណ្ឌូក្យាយន»។

Verse 2

तत्र कोटिह्रदो देवि तथा कोटीश्वरः शिवः । तत्र मातृगणश्चैव स्थितः कामफलप्रदः

នៅទីនោះ ឱ ទេវី មានកោដិហ្រទ (បឹងកោដិ) ហើយមានព្រះសិវៈជាកោដីឝ្វរ។ នៅទីនោះផងដែរ មានក្រុមមាតೃ (មាតೃគណ) ស្ថិតនៅ ប្រទានផលនៃបំណងប្រាថ្នា។

Verse 3

स्नात्वा कोटि ह्रदे तीर्थे तल्लिंगं यः प्रपूजयेत् । मातॄस्तत्रैव संपूज्य दुःखशोकाद्विमुच्यते

បន្ទាប់ពីងូតទឹកនៅទីរមណីយដ្ឋានបរិសុទ្ធ កោṭិហ្រ​ដ (Koṭihrada tīrtha) អ្នកណាដែលបូជាលិង្គនោះ ហើយនៅទីនោះផ្ទាល់បូជាមាតា (Mātṛs) ដោយគោរពតាមវិធី នឹងរួចផុតពីទុក្ខសោក និងវេទនា។

Verse 4

तस्मात्पूर्वेण देवेशि योजनैकेन निर्मलम् । त्रितकूपेति विख्यातं सर्वपातकनाशनम् । सर्वेषां देवि तीर्थानां यत्तत्रैव व्यवस्थितिः

ពីទីនោះទៅខាងកើត ឱ ព្រះនាងម្ចាស់ទេវតា ចម្ងាយមួយយោជន៍ មានទីកន្លែងបរិសុទ្ធស្អាតមួយ ល្បីឈ្មោះថា ត្រីតកូប (Tritakūpa) ជាអ្នកបំផ្លាញបាបទាំងអស់។ ឱ ព្រះនាង ទេវី កម្លាំងបរិសុទ្ធនៃទីរមណីយដ្ឋាន (tīrtha) ទាំងអស់ ត្រូវបាននិយាយថា ប្រមូលស្ថិតនៅទីនោះតែមួយ។

Verse 361

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कोटिह्रद मण्डूकेश्वरमाहात्म्य वर्णनं नामैकषष्ट्युत्तरत्रिशततमोऽध्यायः

ដូច្នេះ ក្នុង «ស្រីស្កន្ទ មហាបុរាណ» ក្នុងសំហិតា ៨១,០០០ ស្លោក នៅក្នុងប្រភាសខណ្ឌ ទី៧ ក្នុងផ្នែកទី១ «ប្រភាសក្សេត្រមាហាត្ម្យ» បានបញ្ចប់ជំពូកទី៣៦១ មានចំណងជើង «ការពិពណ៌នាពីមហិមារបស់ កោṭិហ្រ​ដ និង មណ្ឌូកេឝ្វរ (Maṇḍūkeśvara)»។