Adhyaya 295
ព្រះឥશ્વរពន្យល់ដល់ព្រះទេវីអំពីស្ថានបរិសុទ្ធមួយនៅទិសឥសានៈ៖ ស្ថានឥន្ទ្រដ៏ប្រសើរនៅចម្ងាយតាមមាត្រដ្ឋាន (gavyūti) ជាប់នឹង Candrasaras និងទឹក Candrodaka។ ទឹកនេះត្រូវបានសរសើរថាមានអานุភាពព្យាបាល បន្ធូរ jarā (ចាស់ជរា/រលួយ) និង dāridrya (ភាពក្រីក្រ) ហើយសភាពទីរថៈពាក់ព័ន្ធនឹងចន្ទគតិ៖ កើនឡើងពេលចន្ទកើន និងថយចុះពេលចន្ទរោច ប៉ុន្តែនៅតែអាចឃើញបាន ទោះនៅយុគអាក្រក់ (pāpa-yuga) ក៏ដោយ។ បន្ទាប់មក មានការធានាអំពីផល៖ ការងូតទឹកនៅទីនោះជាកិច្ចសម្អាតបាបដ៏ដាច់ខាត មិនចាំបាច់ស្ទាក់ស្ទើរ សម្រាប់អ្នកដែលមានបាបច្រើន។ រឿងរំលឹកថា ឥន្ទ្រកាលមុនបានប្រឈមវិបត្តិធម៌ ពាក់ព័ន្ធនឹង Ahalyā និងបណ្តាសារបស់ Gautama; ឥន្ទ្របានបូជាដោយទានច្រើន ហើយដំឡើងព្រះសិវៈឲ្យស្ថិតនៅមួយពាន់ឆ្នាំ។ រូបដំឡើងនោះហៅថា Indreśvara ជាអ្នកបំផ្លាញអំពើល្មើសទាំងអស់។ ចុងក្រោយ បង្ហាញលំដាប់ធម្មយាត្រា៖ ងូតនៅ Candratīrtha បំពេញ pitṛs និងទេវតាដោយបូជា បន្ទាប់មកគោរព Indreśvara ហើយទទួលបានការរួចផុតពីបាប ដោយគ្មានសង្ស័យ។
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्मादीशान दिग्भागे इन्द्रस्थानमनुत्तमम् । गव्यूतिपञ्चमात्रेण यत्र चन्द्रसरः प्रिये
ព្រះអ៊ីશ્વរៈមានព្រះបន្ទូល៖ ពីទីនោះ ទៅទិសឦសាន មានឥន្ទ្រស្ថានដ៏អស្ចារ្យឥតប្រៀប; ចម្ងាយប្រាំកវ្យូតិ មានស្រះចន្ទ្រសរៈ ឱព្រះនាងជាទីស្រឡាញ់។
Verse 2
तस्मादुत्तरदिग्भागे नातिदूरे व्यवस्थितम् । यत्र चन्द्रोदकं देवि जरादारिद्र्यनाशनम्
ពីទីនោះ ទៅទិសជើង មិនឆ្ងាយទេ មានទីកន្លែងដែលមាន “ចន្ទ្រូទក” គឺទឹកព្រះចន្ទ ឱព្រះនាង—ជាអ្នកបំផ្លាញភាពចាស់ និងភាពក្រីក្រ។
Verse 3
चन्द्रानुवृद्ध्या तद्वृद्धिः क्षयस्तत्संक्षये भवेत् । तस्मिन्पापयुगेऽप्येवं कदाचित्संप्रदृश्यते
ពេលព្រះចន្ទកើនពន្លឺ អานุភាពនោះក៏កើន; ពេលព្រះចន្ទរំលង អនុភាពនោះក៏ថយតាម។ ទោះនៅយុគបាបក៏ដោយ ក៏ម្តងម្កាលឃើញកើតឡើងដូច្នេះដែរ។
Verse 4
तत्र स्नात्वा महादेवि यदि पापसहस्रकम् । कृतं सोऽत्र समायाति नात्र कार्या विचारणा
ឱព្រះនាងមហាទេវី! អ្នកណាអងូតនៅទីនោះ ទោះបានប្រព្រឹត្តបាបរាប់ពាន់ក៏ដោយ ក៏បានដល់សភាពបរិសុទ្ធនៅទីនោះឯង—មិនចាំបាច់សង្ស័យ ឬពិចារណាទៀតឡើយ។
Verse 5
तत्राहिल्याप्रसंगोत्थमहापातकभीरुणा । गौतमोद्भवशापेन विलक्ष्यीकृतचेतसा
នៅទីនោះ ព្រះឥន្ទ្រ—ភ័យខ្លាចមហាបាតកដែលកើតពីការពាក់ព័ន្ធនឹងអហល្យា—មានចិត្តត្រូវគេធ្វើឲ្យអាម៉ាស់ និងច្របូកច្របល់ ដោយសារព្រះបណ្តាសាដែលចេញពីគោតម។
Verse 6
इन्द्रेण च पुरा देवि इष्टं विपुलदक्षिणैः । तत्र वर्षसहस्राणि संस्थाप्य शिवमीश्वरम् । इन्द्रेश्वरेति नाम्ना वै सर्वपातक नाशनम्
ឱ ទេវី! កាលពីបុរាណ ព្រះឥន្ទ្រាបានធ្វើបូជានៅទីនោះ ដោយទានដ៏សម្បូរបែប។ ព្រះអង្គបានស្ថាបនាព្រះសិវៈជាព្រះអម្ចាស់នៅទីនោះអស់ពាន់ឆ្នាំ ហើយព្រះអង្គល្បីនាមថា «ឥន្ទ្រេស្វរ» ជាអ្នកបំផ្លាញបាបទាំងអស់។
Verse 7
चन्द्रतीर्थे नरः स्नात्वा संतर्प्य पितृदेवताः । इन्द्रेश्वरं च संपूज्य मुच्यते नात्र संशयः
មនុស្សណាដែលងូតទឹកនៅចន្ទ្រតីរថៈ ហើយបំពេញបិត្ដ្រទេវតា និងទេវតាទាំងឡាយដោយការថ្វាយបូជា និងបូជាព្រះឥន្ទ្រេស្វរដោយគោរព—គេរួចផុត (ពីបាប និងចំណង) ដោយគ្មានសង្ស័យឡើយ។
Verse 295
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये चन्द्रोदकतीर्थमाहात्म्य इन्द्रेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चनवत्युत्तर द्विशततमोऽध्यायः
ដូច្នេះ ក្នុងស្កន្ទមហាបុរាណដ៏គួរគោរព—ក្នុងសំហិតាដែលមាន៨១,០០០បទ—ក្នុងភាគទី៧ «ប្រភាសខណ្ឌ» និងក្នុងផ្នែកទី១ «ប្រភាសក្សេត្រមាហាត្ម្យ» បញ្ចប់ជំពូកមានចំណងជើង «មហិមារបស់ចន្ទ្រូទកតីរថៈ និងការពិពណ៌នាមហិមារបស់ឥន្ទ្រេស្វរ» ជាជំពូកទី២៩៥។