Adhyaya 274
អធ្យាយនេះបង្ហាញការណែនាំអំពីទីរថៈមួយនៅក្នុងព្រហ្មាសក្សេត្រ (Prabhāsa-kṣetra) យ៉ាងខ្លីតែមានអត្ថន័យជ្រាលជ្រៅ។ ព្រះឥśវរ (Īśvara) មានព្រះបន្ទូលទៅកាន់មហាទេវី (Mahādevī) ឲ្យទៅកាន់ សូរ្យប្រាចី (Sūryaprācī) ដែលត្រូវបានពិពណ៌នាថា ភ្លឺរលោង រុងរឿង និងមានអានុភាពខ្លាំង។ ទីនេះត្រូវបានលើកតម្កើងថា ជាទីបំបាត់បាបទាំងអស់ និងជាទីផ្តល់ផលនៃបំណងដែលសមរម្យ តាមចរិតធម៌នៃការធ្វើធម្មយាត្រាដោយវិន័យ។ ពិធីសាសនាសំខាន់គឺ ការងូតទឹក (snāna) នៅទីរថៈនេះ ហើយផលដែលបានសន្យាគឺ ការរួចផុតពី បញ្ចបាតកៈ (pañca-pātaka) បាបធំប្រាំ។ ចុងអធ្យាយបញ្ជាក់ថា វាជាផ្នែកនៃ ស្កន្ទមហាបុរាណ (Skanda Mahāpurāṇa) ក្នុងប្រភាសខណ្ឌ និងមានចំណងជើងថា សិរីល្អនៃសូរ្យប្រាចី។
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि सूर्यप्राचीं महाप्रभाम् । सर्वपापोपशमनीं सर्वकामफलप्रदाम्
ព្រះឥશ્વរ បានមានព្រះបន្ទូល៖ បន្ទាប់មក ឱ មហាទេវី! គួរទៅកាន់ «សូរ្យប្រាចី» ដែលភ្លឺរលោងដោយពន្លឺដ៏មហិមា ជាអ្នកបន្ធូរបាបទាំងអស់ និងប្រទានផលនៃបំណងល្អគ្រប់យ៉ាង។
Verse 2
तत्र स्नात्वा महादेवि मुच्यते पञ्चपातकैः
ឱ មហាទេវី! ដោយងូតទឹកនៅទីនោះ មនុស្សនឹងរួចផុតពីបាបធំទាំងប្រាំ។
Verse 274
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये सूर्यप्राचीमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुःसप्त त्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः
ដូច្នេះ បញ្ចប់ជំពូកដែលមានចំណងជើង «ការពិពណ៌នាពីមហិមារបស់ សូរ្យប្រាចី» ក្នុង «ស្រី ស្កន្ទ មហាបុរាណ» សំហិតា «ឯកាសីតិសាហស្រី» ក្នុងខណ្ឌទី៧ «ប្រភាសខណ្ឌ» ក្នុងផ្នែកទី១ «ប្រភាសក្សេត្រមាហាត្ម្យ» ជាជំពូកទី២៧៤។