Adhyaya 264
អធ្យាយនេះបង្ហាញសន្ទនាខ្លីរវាងព្រះឥស្វរ និងព្រះទេវី ក្នុងនោះព្រះឥស្វរពណ៌នាអំពីរូងភ្នំមួយនៅប្រភាសក្សេត្រ ដែលមានសភាពបរិសុទ្ធដោយខ្លួនឯង និងជាអ្នកបំផ្លាញបាប (pātaka-nāśinī)។ រូងនេះត្រូវបានពិពណ៌នាថាជាទីស្នាក់ ឬទីប្រជុំរបស់ឥសី និងសិទ្ធៈ ដែលមានគុណធម៌ និងសេចក្តីបរិសុទ្ធ ដូច្នេះវាក្លាយជាទីកន្លែងសក្ការៈក្នុងភូមិសាស្ត្រពិធីបូជានៃខណ្ឌនេះ។ សារសំខាន់គឺការណែនាំអំពី darśana៖ អ្នកណាដែលទៅដល់ទីនោះ ហើយបានឃើញរូងនន្ទិនី នឹងរួចផុតពីបាបទាំងអស់ ហើយទទួលផលដូចបានអនុវត្តវ្រត Cāndrāyaṇa ដែលជាពិធីសាសនាដើម្បីសម្អាត និងវិន័យខ្លួន។ ដូច្នេះ អធ្យាយនេះមានតួនាទីកំណត់ទីតាំង បញ្ជាក់ភាពសក្ការៈដោយការភ្ជាប់ជាមួយអ្នកបានសម្រេច និងប្រកាសផលានុសាសន៍ថា ការធ្វើធម្មយាត្រា និងការមើលឃើញស្មើនឹងពិធីសង្រ្គោះបាបផ្លូវការ។
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तत्रैव संस्थिता देवि गुफा पातकनाशिनी । ऋषीणां संस्थितिर्यत्र सिद्धानां पुण्यचेतसाम्
ព្រះឥશ્વរ មានព្រះបន្ទូល៖ នៅទីនោះឯង ព្រះនាង មានរូងភ្នំមួយបំផ្លាញបាប ដែលជាទីស្នាក់នៅរបស់ព្រះឥសី និងជាទីស្ថិតរបស់សិទ្ធៈអ្នកមានចិត្តបរិសុទ្ធ។
Verse 2
तत्र गत्वा महादेवि गुफां यः पश्यते नरः । स मुक्तः सर्वपापेभ्यश्चांद्रायणफलं लभेत्
ឱ ព្រះនាងដ៏មហិមា អ្នកណាដែលទៅដល់ទីនោះ ហើយបានឃើញរូងភ្នំនោះ នឹងរួចផុតពីបាបទាំងអស់ និងទទួលបានផលបុណ្យស្មើនឹងវ្រតចន្ទ្រាយណៈ។
Verse 264
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये नंदिनीगुफामाहात्म्यवर्णनंनाम चतुःषष्ट्यु त्तरद्विशततमोऽध्यायः
ដូច្នេះ ក្នុងស្រីស្កន្ទមហាពុរាណ ប្រភាសខណ្ឌ (សៀវភៅទី៧) ក្នុងប្រភាសក្សេត្រមាហាត្ម្យ (ភាគទី១) ចប់ជំពូកទី២៦៤ មានចំណងជើង «ការពិពណ៌នាពីមហិមារបស់រូងភ្នំនន្ទិនី»។