Adhyaya 250

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लिंगं त्रैलोक्यविश्रुतम् । गंगेश्वरेति विख्यातं संगमेश्वरपश्चिमे

ព្រះឥស្វរ មានព្រះបន្ទូលថា៖ «បន្ទាប់មក ឱ មហាទេវី អ្នកគួរទៅកាន់លិង្គដែលល្បីល្បាញទូទាំងត្រៃលោក គេហៅថា “គង្គេឝ្វរ” ស្ថិតនៅខាងលិចនៃ សង្គមេឝ្វរ»។

Verse 2

यदा गंगा समाहूता विष्णुना प्रभविष्णुना । अन्तकालेऽभिषेकार्थं स्वकायस्य वरानने

ឱ ព្រះនាងមានព្រះមុខស្រស់ស្អាត ពេលដែលព្រះគង្គា ត្រូវបានព្រះវិષ્ણុ—ព្រះអម្ចាស់ដ៏ពេញលេញគ្រប់ទី—អញ្ជើញហៅ នៅវេលាចុងក្រោយ ដើម្បីអភិសេកលាងព្រះកាយទេវភាពរបស់ព្រះអង្គ។

Verse 3

ततो दृष्ट्वा तु तत्क्षेत्रं पुण्यं ह्यृषिनिषेवितम् । सर्वत्र व्यापितं लिंगैराश्रमैश्च तपस्विनाम्

បន្ទាប់មក នាងបានឃើញតំបន់បរិសុទ្ធនោះ ដែលពោរពេញដោយបុណ្យ និងត្រូវបានព្រះឥសីទាំងឡាយមកស្នាក់នៅ; គ្រប់ទីកន្លែងពាសពេញដោយលិង្គ និងអាស្រមរបស់អ្នកតបស។

Verse 4

ततो गंगासरिच्छ्रेष्ठा पूर्वसागरगामिनी । स्थापयामास तल्लिंगं शिवभक्तिपरायणा

បន្ទាប់មក ព្រះគង្គា ជាស្ទឹងដ៏ប្រសើរបំផុត ហូរទៅសមុទ្រខាងកើត បានបង្កើតលិង្គនោះឡើង ដោយមានចិត្តស្មោះស្រឡាញ់ក្នុងការបូជាព្រះឝិវៈតែមួយ។

Verse 5

तं दृष्ट्वा तु वरारोहे गंगास्नानफलं लभेत् । अश्वमेधसहस्रस्य फलं प्राप्नोति मानवः

ឱ នារីអង្គស្រស់ស្អាត មានអវយវៈប្រសើរ ដោយគ្រាន់តែបានឃើញទីនោះ ក៏ទទួលបានផលដូចបានងូតទឹកក្នុងទន្លេគង្គា; មនុស្សម្នាក់ទទួលបានបុណ្យស្មើនឹងពិធីយជ្ញ អશ્વមេធា មួយពាន់ដង។

Verse 250

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये गंगेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चाशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ដូច្នេះ ក្នុង «ស្រីស្កន្ទ មហាបុរាណ» សំហិតា៨១,០០០ស្លោក នៅក្នុងប្រភាសខណ្ឌ ជំពូកទី២៥០ ដែលមាននាមថា «ការពិពណ៌នាពីមហិមារបស់ គង្គេឝ្វរ» ក្នុងផ្នែក «ប្រភាសក្សេត្រមាហាត្ម្យ» បានបញ្ចប់។