Adhyaya 248

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि पूर्वोक्तं ब्रह्मपूजितम् । सरस्वत्यास्तटे संस्थं पर्णादित्यस्य पश्चिमे

ព្រះឥશ્વរ មានព្រះបន្ទូល៖ បន្ទាប់មក ព្រះនាងមហាទេវី អ្នកគួរទៅកាន់ទីបរិសុទ្ធដែលបាននិយាយមុន ដែលព្រះព្រហ្មបានគោរពបូជា ស្ថិតនៅលើច្រាំងទន្លេសរស្វតី ខាងលិចនៃបរណាទិត្យ។

Verse 2

तस्योत्पत्तिं प्रवक्ष्यामि शृणुष्वैकमनाः प्रिये । सृजतो ब्रह्मणः पूर्वं भूतग्रामं चतुर्विधम्

ខ្ញុំនឹងពន្យល់អំពីកំណើតរបស់វា—សូមស្តាប់ដោយចិត្តផ្តោតតែមួយ ឱ प्रिय។ កាលពីមុន ព្រះព្រហ្មកំពុងបង្កើតសត្វលោកជាចតុរភេទ…

Verse 3

उत्पन्नाद्भुतरूपाढ्या नारी कमललोचना । कंबुग्रीवा सुकेशांता बिंबोष्ठी तनुमध्यमा

នារីម្នាក់បានកើតឡើង ពោរពេញដោយសោភ័ណអស្ចារ្យ—ភ្នែកដូចផ្កាឈូក កដូចស័ង្ខ សក់ស្រស់ស្អាត បបូរមាត់ដូចផ្លែបിംបា និងចង្កេះស្តើង។

Verse 4

गंभीरनाभिः सुश्रोणी पीनश्रोणिपयोधरा । पूर्णचन्द्रमुखी सा तु गूढगुल्फा सितानना

នាងមានផ្ចិតជ្រៅ ត្រគាកស្រស់ស្អាត ត្រគាកនិងទ្រូងពេញលេញ; មុខភ្លឺដូចព្រះច័ន្ទពេញវង់។ ជើងកែងរបស់នាងរឹងមាំសមរម្យ ហើយមុខសភ្លឺរលោង។

Verse 5

न देवी न च गन्धर्वी नासुरी न च पन्नगी । यादृग्रूपा वरारोहा तादृशी सा व्यजायत

នាងមិនមែនជាទេវី មិនមែនជាកញ្ញាគន្ធર્વ មិនមែនជាអសុរី ហើយក៏មិនមែនជានារីនាគឡើយ។ រូបសោភ័ណដ៏ល្អឥតខ្ចោះដែលគេអាចនឹកស្រមៃបាន—នាងកើតមកជាស្ត្រីថ្លៃថ្នូរដូច្នោះ។

Verse 6

तां दृष्ट्वा रूपसंपन्नां ब्रह्मा कामवशोऽभवत् । अथ तां प्रार्थयामास रत्यर्थं वरवर्णिनि

ព្រះព្រហ្មបានឃើញនាងដែលពោរពេញដោយសោភ័ណភាព ហើយបានស្ថិតក្រោមអំណាចកាម។ បន្ទាប់មក ព្រះអង្គបានអង្វរនាង ឱនារីសម្បុរស្រស់ ដើម្បីស្វែងរកការរួមរ័ក្ស។

Verse 7

अथ प्रार्थयतस्तस्य न्यपतत्पंचमं शिरः । खररूपं महादेवि तेन पापेन तत्क्षणात्

នៅពេលគាត់កំពុងអង្វរ ក្បាលទីប្រាំរបស់គាត់បានធ្លាក់ចុះ។ វាប្រែជារូបលាដ៏អស្ចារ្យ ឱ មហាទេវី—ភ្លាមៗ ដោយផលបាបនោះ។

Verse 8

ततो ज्ञात्वा महत्पापं दुहितुः कामसंभवम् । घृणया परया युक्तः प्रभासं क्षेत्रमागतः

បន្ទាប់មក ដោយដឹងថា បាបធំដែលកើតពីកាមតណ្ហាចំពោះកូនស្រីរបស់ខ្លួន គាត់—ពោរពេញដោយសេចក្តីសោកស្តាយជ្រាលជ្រៅ—បានមកដល់ក្សេត្រព្រះព្រាភាសដ៏បរិសុទ្ធ។

Verse 9

न कायस्य यतः शुद्धिर्विना तीर्थावगाहनात् । स स्नातः सलिले पुण्ये सरस्वत्या वरानने

ព្រោះរាងកាយមិនអាចបរិសុទ្ធបានទេ លុះត្រាតែចុះងូតក្នុងទីរមណីយដ្ឋានបរិសុទ្ធ។ ដូច្នេះ គាត់បានងូតក្នុងទឹកមានបុណ្យរបស់ទន្លេសរស្វតី ឱ អ្នកមុខស្រស់។

Verse 10

लिंगं संस्थापयामास देवदेवस्य शूलिनः । ततो विकल्मषो भूत्वा जगाम स्वगृहं पुनः

គាត់បានបង្កើត និងដំឡើងលិង្គសម្រាប់ព្រះសូលិន ព្រះនៃព្រះទាំងអស់។ បន្ទាប់មក ពេលបានរួចផុតពីមលសៅហ្មង គាត់បានត្រឡប់ទៅលំនៅរបស់ខ្លួនវិញ។

Verse 11

स्नात्वा सारस्वते तोये यस्तल्लिंगं प्रपश्यति । सर्वपापविनिर्मुक्तो ब्रह्मलोके महीयते

អ្នកណាដែលបានងូតក្នុងទឹកសរស្វតី ហើយបានឃើញលិង្គនោះ នឹងរួចផុតពីបាបទាំងអស់ ហើយត្រូវបានគោរពកិត្តិយសនៅលោកព្រះព្រហ្ម។

Verse 12

चैत्रे शुक्लचतुर्दश्यां यस्तं पश्यति मानवः । स याति परमं स्थानं यत्र देवो महेश्वरः

នៅខែចៃត្រា នៅថ្ងៃចតុរទសីនៃពាក់កណ្តាលភ្លឺ អ្នកណាឃើញលិង្គនោះ នឹងទៅដល់ទីដ៏ឧត្តម ដែលព្រះមហេស្វរៈស្ថិតនៅ។

Verse 248

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ब्रह्मेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टचत्वारिंशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ដូច្នេះ បញ្ចប់ជំពូកទី២៤៨ «ការពិពណ៌នាព្រះមហិមារបស់ព្រះព្រហ្មេស្វរៈ» ក្នុងផ្នែកទីមួយ មហាត្ម្យៈប្រភាសក្សេត្រា នៃសៀវភៅទី៧ ប្រភាសខណ្ឌ នៃស្រីស្កន្ធមហាបុរាណ (សំហិតា៨១,០០០គាថា)។