Adhyaya 234

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तीर्थं त्रैलोक्यविश्रुतम् । दशाश्वमेधिकंनाम महापातकनाशनम्

ព្រះឥશ્વរ មានព្រះបន្ទូលថា៖ បន្ទាប់មក ឱ មហាទេវី គួរទៅកាន់ទីរថៈដែលល្បីល្បាញក្នុងលោកទាំងបី ហៅថា «ទសាអશ્વមេធិក» ជាអ្នកបំផ្លាញបាបធំៗ។

Verse 2

वाजिमेधः पुरा चेष्टं दशभिस्तत्र भामिनि । भरतेन समागत्य मत्वा क्षेत्रमनुत्तमम्

ឱ នាងស្រស់ស្អាត កាលពីបុរាណ នៅទីនោះ ព្រះបរត បានប្រតិបត្តិយញ្ញអશ્વមេធ ដប់ដង ដោយមកដល់ហើយដឹងថា ក្សេត្រនោះជាក្សេត្របរិសុទ្ធអស្ចារ្យឥតប្រៀប។

Verse 3

तत्र तृप्तः सहस्राक्षः सोमनाथेन भामिनि । कृपणाः खानपानैश्च दक्षिणाभिर्द्विजातयः

ឱ នាងស្រស់ស្អាត នៅទីនោះ សហស្រាក្ស (ឥន្ទ្រ) បានពេញចិត្តដោយព្រះសោមនាថ; ហើយពួកទ្វិជាត (អ្នកកើតពីរដង) ក៏បានសប្បាយចិត្តដោយអាហារ ភេសជ្ជៈ និងទក្ខិណា (ទានព្រះសាសន៍)។

Verse 4

अथोचुस्त्रिदशाः सर्वे सुप्रीता भरतं नृपम् । तुष्टास्तव महाबाहो यज्ञैः संतर्पिता वयम् । वरं वृणीष्व राजेंद्र यत्ते मनसि वर्त्तते

បន្ទាប់មក ព្រះទេវតាទាំងអស់ មានចិត្តរីករាយយ៉ាងខ្លាំង បាននិយាយទៅកាន់ព្រះបរត រាជា៖ «ឱ មហាបាហូ យើងពេញចិត្តហើយ ដោយត្រូវបានបំប៉នដោយយញ្ញរបស់អ្នក។ ឱ រាជេន្ទ្រ សូមជ្រើសពរ មួយណាដែលមាននៅក្នុងចិត្តអ្នក»។

Verse 5

राजोवाच । अत्रागत्य नरो भक्त्या यः स्नानं कुरुते नरः । दशानामश्वमेधानां स प्राप्नोतु फलं शुभम्

ព្រះរាជា មានព្រះបន្ទូលថា៖ «អ្នកណាមកដល់ទីនេះដោយសទ្ធា ហើយងូតទឹកដោយភក្តី—សូមឲ្យបុគ្គលនោះទទួលបានផលបុណ្យដ៏មង្គល ស្មើនឹងអશ્વមេធដប់យញ្ញ»។

Verse 6

देवा ऊचुः । दशानामश्वमेधानां श्रद्धया फलमाप्स्यति । दशाश्वमेधिकंनाम तीर्थमेतन्महीतले । ख्यातिं यास्यति राजेंद्र नात्र कार्या विचारणा

ព្រះទេវតាទាំងឡាយមានព្រះវាចា៖ «ដោយសទ្ធា មនុស្សនឹងទទួលបានផលដូចការបូជាអશ્વមេធៈដប់ដង។ ទីរថៈនេះលើផែនដី នឹងមាននាមថា “ទសាអશ્વមេធិក”។ ឱ ព្រះរាជាអធិរាជ កិត្តិយសវានឹងល្បីល្បាញ—មិនចាំបាច់សង្ស័យឡើយ»។

Verse 7

ईश्वर उवाच । ततः प्रभृति तत्तीर्थं प्रख्यातं धरणीतले । दशाश्वमेधिकमिति सर्वपापप्रणाशनम्

ព្រះឥશ્વរ មានព្រះវាចា៖ «ចាប់តាំងពីពេលនោះមក ទីរថៈនោះបានល្បីល្បាញលើផែនដី ដោយនាម “ទសាអશ્વមេធិក” ជាអ្នកបំផ្លាញបាបទាំងអស់»។

Verse 8

ऐंद्रवारुणमाश्रित्य गोमुखादाऽश्वमेधिकम् । अत्रांतरे महादेवि शिवक्षेत्रं विदुर्बुधाः

នៅជិតតំបន់បរិសុទ្ធដែលពាក់ព័ន្ធនឹងព្រះឥន្ទ្រ និងព្រះវរុណៈ ចាប់ពីគោមុខ (Gomukha) រហូតដល់ទីរថៈអશ્વមេធិក ឱ មហាទេវី អ្នកប្រាជ្ញទាំងឡាយដឹងថា ដែនកណ្ដាលនោះជាព្រះក្សេត្ររបស់ព្រះសិវៈ។

Verse 9

सर्वपापहरं दिव्यं स्वर्गसोपानसंनिभम् । सपादकोटितीर्थानां स्थानं तत्परिकीर्तितम

វាជាទីដ៏ទេវភាព បំបាត់បាបទាំងអស់ ដូចជាជណ្តើរឡើងទៅសួគ៌; ហើយត្រូវបានគេសរសើរថា ជាទីស្ថាននៃទីរថៈ “សាបាទកោដិ” (មួយកោដិ និងមួយភាគបួន) ទាំងឡាយ។

Verse 10

प्राणत्यागे कृते तत्र शिवलोके च मोदते । तिर्यग्योनिगताः पापा कीटपक्षिमृगादयः

បើអ្នកណាបោះបង់ជីវិតនៅទីនោះ គេនឹងរីករាយនៅលោកព្រះសិវៈ។ សូម្បីសត្វមានបាបដែលកើតក្នុងយោនីមិនមនុស្ស—ដូចជា ដង្កូវ បក្សី សត្វព្រៃ និងអ្វីៗដទៃ—ក៏ត្រូវបានលើកតម្កើងដោយទីនោះ។

Verse 11

तेऽपि यांति परं स्थानं यत्र देवो महेश्वरः । तिलोदकप्रदानेन मातृकाः पैतृकास्तथा

ពួកគេផងដែរ ទៅដល់លំនៅដ៏អធិមហិមា ដែលព្រះមហេស្វរៈ (Śiva) ស្ថិតនៅ។ ដោយការបូជាទឹកលាយគ្រាប់ល្ង (tilodaka) បុព្វបុរសខាងមាតា និងខាងបិតា ក៏ទទួលពុទ្ធិផលដូចគ្នា។

Verse 12

पितरस्तस्य तृप्यंति यावदाभूतसंप्लवम् । तत्रेष्टा ब्रह्मणा पूर्वमसंख्याता मखोत्तमाः

បុព្វបុរសរបស់គាត់ ត្រេកអរ និងពេញចិត្ត រហូតដល់ពេលលាយលំអិតនៃលោក (ការលាយលំអិតសកល)។ នៅទីនោះ កាលពីបុរាណ ព្រះព្រហ្មា បានធ្វើយជ្ញដ៏ប្រសើរ រាប់មិនអស់។

Verse 13

शक्रश्च देवराजत्वे तत्रेष्ट्वा समवाप्तवान् । कार्त्तवीर्येण तत्रैव कृतं यज्ञशतं पुरा

សក្រនោះផងដែរ បានទទួលអំណាចជារាជានៃទេវតា ដោយធ្វើយជ្ញនៅទីនោះ។ ហើយកាលពីបុរាណ ការត្តវីរ្យ (Kārttavīrya) ក៏បានធ្វើយជ្ញមួយរយ នៅទីនោះដដែល។

Verse 14

एवं तत्प्रवरं स्थानं क्षेत्रगर्भांतिकं प्रिये । मृतानां तत्र जंतूनामपुनर्भवदायकम्

ដូច្នេះហើយ ស្រីស្នេហា អើយ ទីនោះជាទីកន្លែងដ៏ប្រសើរបំផុត ស្ថិតជិតដល់បេះដូងនៃក្សេត្របរិសុទ្ធ។ សត្វលោកណាដែលស្លាប់នៅទីនោះ នឹងទទួលការផ្តល់អភ័យពីការកើតឡើងវិញ។

Verse 15

वृषोत्सर्गं तु यस्तत्र कुर्याद्वै भावितात्मवान् । यावंति वृषरोमाणि तावत्स्वर्गे महीयते

អ្នកណាដែលមានចិត្តបានបណ្តុះបណ្តាល និងពោរពេញដោយសទ្ធា បើធ្វើពិធីវृषោត្សರ್ಗ (លែងគោឈ្មោល) នៅទីនោះ—ចំនួនសក់លើគោឈ្មោលមានប៉ុន្មាន គាត់នឹងត្រូវគោរពលើស្ថានសួគ៌ ប៉ុន្មានដូចគ្នា (ជាយូរអង្វែង)។

Verse 234

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्र माहात्म्ये दशाश्वमेधमाहत्म्यवर्णनंनाम चतुस्त्रिंशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ដូច្នេះ បញ្ចប់ជំពូកទី ២៣៤ ដែលមាននាម «ការពិពណ៌នាព្រះមហិមា នៃ ដសាអશ્વមេធ» ក្នុង ប្រភាសខណ្ឌ—នៅក្នុង ប្រភាសក្សេត្រមាហាត្ម្យ—នៃ ព្រះស្កន្ទមហាពុរាណ បរិសុទ្ធ ក្នុង សំហិតា មាន ៨១,០០០ គាថា។