Adhyaya 229

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि गंगां त्रिपथगामिनीम् । अनरकेशतो देवि ऐशान्यां दिशि संस्थिताम्

ព្រះឥશ્વរ​មានព្រះបន្ទូល៖ បន្ទាប់មក ឱ មហាទេវី គួរទៅកាន់ទន្លេគង្គា អ្នកហូរតាមបីផ្លូវ; ឱ ទេវី នាងស្ថិតនៅទិសឥសាន ពីអនរកេឝ។

Verse 2

स्वयंभूतां धरामध्यादानीतां विष्णुना पुरा । यादवानां तु मुक्त्यर्थं सर्वपापोपशान्तये

នាងជាទេវីកើតឡើងដោយខ្លួនឯង ព្រះវិṣṇុបាននាំនាងមកពីកណ្ដាលផែនដីកាលពីបុរាណ ដើម្បីសេចក្តីមុក្តិរបស់យាទវ និងដើម្បីបន្ធូរបាបទាំងអស់។

Verse 3

यस्तत्र कुरुते स्नानं कथंचित्पुण्यसंचयात् । श्राद्धं चैव विधानेन न स शोचेत्कृताकृते

អ្នកណាដែលងូតទឹកនៅទីនោះ ដោយសារការប្រមូលបុណ្យខ្លះៗ ហើយធ្វើពិធីស្រាទ្ធ (Śrāddha) តាមវិធាន នោះមិនសោកស្តាយចំពោះអ្វីដែលបានធ្វើ ឬមិនបានធ្វើឡើយ។

Verse 4

ब्रह्माण्डं सकलं दत्त्वा यत्पुण्यफलमाप्नुयात् । तत्पुण्यं प्राप्नुयाद्देवि कार्तिक्यां जाह्नवीजले

ឱ ទេវី! បុណ្យផលណាដែលមនុស្សម្នាក់នឹងទទួលបាន ដោយបរិច្ចាគសកលលោកទាំងមូល នោះបុណ្យដូចគ្នានោះ ក៏អាចទទួលបាន ដោយចុះងូត/ធ្វើពិធី នៅទឹកជាហ្នវី (Jāhnavī) ក្នុងខែកាត្តិកា (Kārtika)។

Verse 5

कलौ युगे तु संप्राप्ते दुर्ल्लभं तत्र दर्शनम् । किं पुनः स्नानदानं तु प्रभासे जाह्नवीजले

នៅពេលយុគកលិ (Kali-yuga) មកដល់ សូម្បីតែការបានឃើញសក្ការៈនៅទីនោះ ក៏កម្រណាស់—តើនឹងនិយាយអ្វីទៀតអំពីការងូតទឹក និងការធ្វើទាន នៅទឹកជាហ្នវី (Jāhnavī) នៃប្រភាស (Prabhāsa) !

Verse 229

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये गंगामाहात्म्यवर्णनंनामैकोनत्रिंशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ដូច្នេះ បញ្ចប់ជំពូកទី ២២៩ ដែលមាននាមថា «ការពិពណ៌នាពីមហិមារបស់គង្គា (Gaṅgā)» ក្នុង «ប្រភាសក្សេត្រមាហាត្ម្យ» ភាគទីមួយ នៃ «ប្រភាសខណ្ឌ» ភាគទី៧ ក្នុង «ស្រីស្កន្ទមហាបុរាណ» ក្នុង «ឯកាសីតិសាហស្រី សំហិតា»។