Adhyaya 192
ក្នុងអធ្យាយនេះ ព្រះឥស្វរៈមានព្រះបន្ទូលទៅកាន់ព្រះទេវី ជាសេចក្តីធម៌បកស្រាយ ដើម្បីណែនាំនាង (និងអ្នកធ្វើធម្មយាត្រា) ឲ្យទៅកាន់លិង្គមួយដែលបានបូជាស្ថាបនាដោយព្រះវិશ્વកម្ម។ ស្ថានបូជានោះស្ថិតនៅខាងជើងនៃមោក្សស្វាមិន ហើយត្រូវបានពិពណ៌នាថា «មានអานุភាពដ៏មហិមា»។ អត្ថបទកំណត់ទីតាំងយ៉ាងច្បាស់ ដោយនិយាយថាលិង្គស្ថិតនៅក្នុងចម្ងាយ «ប្រាំធនុស» បង្កើនលក្ខណៈដំណើរធម្មយាត្រារបស់ផ្នែកនេះ។ បន្ទាប់មក វាបញ្ជាក់ផលបុណ្យផ្អែកលើទស្សនៈ (darśana) ថា មនុស្សណាដែលបានឃើញលិង្គដោយសមរម្យ នឹងទទួលផលដូចធម្មយាត្រា ហើយអំពើខុសទាំងដោយពាក្យ (វាចិក) និងដោយចិត្ត (មានស) ត្រូវបានបំផ្លាញដោយការមើលឃើញនោះ។ ចុងក្រោយមានកថាខណ្ឌបញ្ចប់ បញ្ជាក់ថាវាស្ថិតក្នុងស្កន្ទមហាបុរាណ ៨១,០០០ ស្លោក ក្នុងប្រភាសខណ្ឌ ក្នុងប្រភាសក្សេត្រមាហាត្ម្យដំបូង ហៅអធ្យាយនេះថា «វិશ્વកម្មេស្វរ-មាហាត្ម្យ»។
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि विश्वकर्मप्रतिष्ठितम् । लिंगं महाप्रभावं हि मोक्षस्वामिन उत्तरे
ព្រះឥશ્વរមានព្រះបន្ទូល៖ «បន្ទាប់មក ឱ មហាទេវី អ្នកគួរទៅកាន់លិង្គដ៏មានអានុភាពមហិមា ដែលវិશ્વកರ್ಮាបានស្ថាបនា ស្ថិតនៅខាងជើងនៃមោក្សស្វាមី»។
Verse 2
धनुषां पंचके देवि स्थितं पातकनाशनम्
ឱ ទេវី វាស្ថិតនៅចម្ងាយប្រាំធនុស (ប្រវែងធ្នូ) ហើយជាអ្នកបំផ្លាញបាបទាំងឡាយ។
Verse 3
तं दृष्ट्वा मानवः सम्यग्यात्राफलमवाप्नुयात् । वाचिकं मानसं पापं दर्शनात्तस्य नश्यति
មនុស្សណាមើលឃើញព្រះអង្គដោយសម្យក នឹងទទួលបានផលពេញលេញនៃយាត្រា; ហើយដោយការទស្សនានោះ បាបដោយពាក្យ និងដោយចិត្ត នឹងរលាយបាត់។
Verse 192
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये विश्वकर्मेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम द्विनवत्युत्तरशततमोऽध्यायः
ដូច្នេះ បញ្ចប់ជំពូកទីមួយរយកៅសិបពីរ ដែលមានចំណងជើង «ការពិពណ៌នាពីមហិមារបស់ វិស្វកರ್ಮេឥશ્વរ» ក្នុងប្រភាសខណ្ឌ—ក្នុងផ្នែកទីមួយ «ប្រភាសក្សេត្រមាហાત્મ្យ»—នៃ ស្រីស្កាន្ទ មហាពុរាណ ក្នុងសំហិតាដែលមាន៨១,០០០ បទ។