Adhyaya 185

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि देवमातरमव्ययाम् । मंकीशान्नैरृते भागे गौरीरूपसमाश्रिताम् । देवमाता सरस्वत्या नाम लोकेषु गीयते

ព្រះឥશ્વរ មានព្រះបន្ទូលថា៖ «បន្ទាប់មក ឱ មហាទេវី អ្នកគួរទៅកាន់ ទេវមាតា អវ្យយា (មិនរលាយ)។ នៅទិសនិរតីពី ម៉ំគីឥសា នាងស្ថិតក្នុងរូបគោរី។ ក្នុងលោកទាំងឡាយ នាងល្បីដោយនាម ‘ទេវមាតា សរស្វតី’»។

Verse 2

पादुकासनसंस्था च तत्र देवी सरस्वती । गौरीरूपेण सा तत्र वडवाश्रितविग्रहा

នៅទីនោះ ព្រះនាងសរស្វតី ស្ថិតលើអាសនៈបាទុកា (កៅអីស្បែកជើង)។ នៅកន្លែងនោះដែរ នាងបង្ហាញជារូបគោរី ដោយទទួលយកព្រះវიგ្រៈដែលពាក់ព័ន្ធនឹង វឌវា (ភ្លើងក្រោមសមុទ្រ)។

Verse 3

मातृवद्रक्षिता देवा वडवानलभीतितः । देवमातेति लोकेऽस्मिं स्ततः सा विबुधैः कृता

ដូចម្តាយ នាងបានការពារព្រះទេវទាំងឡាយ ពីភាពភ័យខ្លាចនៃ វឌវានល (ភ្លើងវឌវា)។ ហេតុនេះ ក្នុងលោកនេះ ពួកវិបុធជនបានបង្កើតកិត្តិនាមនាងថា «ទេវមាតា» ម្តាយនៃទេវតា។

Verse 4

माघे मासे तृतीयायां यस्तामर्चयते नरः । नारी वा संयता साध्वी सर्वान्कामानवाप्नुयात्

នៅខែមាឃៈ ក្នុងថ្ងៃត្រីតិយា (ថ្ងៃទី៣នៃចន្ទគតិ) អ្នកណាដែលបូជានាង—មិនថាបុរស ឬស្ត្រីសាធ្វីដែលសង្រួមខ្លួន—នឹងទទួលបានបំណងទាំងអស់។

Verse 5

दंपती भोज येद्यस्तु पायसैः शर्करादिभिः । गौरीसहस्रभोज्यस्य दत्तस्य फलमाप्नुयात्

ប៉ុន្តែអ្នកណាដែលបម្រើអាហារដល់គូប្តីប្រពន្ធ ដោយបាយផ្អែម (បាយទឹកដោះ) ស្ករ និងអ្វីៗដូច្នោះ នឹងទទួលបានបុណ្យស្មើនឹងការបូជាអាហារដល់អ្នកបរិសុទ្ធព្រះគោរីមួយពាន់នាក់។

Verse 6

सुवर्णपादुका देया तत्र विप्राय शीलिने

នៅទីនោះ គួរតែប្រគេនស្បែកជើងពណ៌មាស (ស្បែកជើងមាស) ជាទាន ដល់ព្រះព្រាហ្មណ៍ដែលមានសីលធម៌ល្អ។