Adhyaya 176
ក្នុងអធ្យាយនេះ ព្រះឥស្វរ (Īśvara) ទ្រង់មានព្រះបន្ទូលទៅកាន់មហាទេវី ហើយបញ្ជាក់អំពីលិង្គមួយឈ្មោះ សិទ្ធេស្វរ (Siddheśvara) ដែលស្ថិតនៅមិនឆ្ងាយពី អរកស្ថល (Arkasthala) ក្នុងទិសអាគ្នេយ៍ (ភាគអាគ្នេយ៍)។ ទ្រង់ពន្យល់ពីមូលហេតុនៃឈ្មោះនេះថា មានឥសីជាច្រើនប្រភេទ ឧរទ្ធ្វរេតស (ūrdhva-retas) អ្នករក្សាព្រហ្មចរិយៈ ចំនួនដល់ ១៨,០០០ នាក់ បានទទួលសិទ្ធិ (siddhi) ដោយពាក់ព័ន្ធនឹងលិង្គនេះ ដូច្នេះហើយបានហៅថា សិទ្ធេស្វរ។ ចុងក្រោយ អធ្យាយបានដាក់ច្បាប់វិន័យធម៌-ពិធីសាសនា៖ អ្នកបូជាគួរងូតទឹក បូជាដោយភក្តិ (bhakti) ធ្វើឧបវាស (upavāsa) គ្រប់គ្រងអារម្មណ៍ បំពេញពូជា (pūjā) តាមវិធីត្រឹមត្រូវ និងប្រគេនទក្ខិណា (dakṣiṇā) ដល់ព្រះព្រាហ្មណ៍។ ផលស្រដីថា នឹងបានសម្រេចបំណងទាំងអស់ (sarva-kāma-samṛddhi) និងឈានដល់ស្ថានដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត (parama pada)។
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि सिद्धेश्वरमिति स्मृतम् । अर्कस्थलात्तथाऽग्नेय्यां नातिदूरे व्यवस्थितम्
ព្រះអ៊ីશ્વរៈមានព្រះបន្ទូល៖ បន្ទាប់មក ឱ មហាទេវី អ្នកគួរទៅកាន់ស្ថានបូជាដែលគេហៅថា «សិទ្ធេឝ្វរ» ស្ថិតមិនឆ្ងាយទៅទិសអាគ្នេយ៍ពីអរកស្ថលា។
Verse 2
अष्टादश सहस्राणि ऋषीणामूर्ध्वरेतसाम् । तस्मिंल्लिंगे तु सिद्धानि सिद्धेश्वरमतः स्मृतम्
ឥសីមានព្រះវិរិយៈខ្ពស់ចំនួនដប់ប្រាំបីពាន់ បានសម្រេចសិទ្ធិនៅលិង្គនោះ ដូច្នេះហើយវាត្រូវបានចងចាំថា «សិទ្ធេឝ្វរ»។
Verse 176
स्नात्वाऽर्चयेन्नरो भक्त्या सोपवासो जितेन्द्रियः । संपूज्य विधिवद्देवं दद्याद्विप्रेषु दक्षिणाम् । सर्वकामसमृद्धस्तु स याति परमं पदम् इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहरूया संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासज्ञेत्रमाहात्म्ये सिद्धेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम षट्सप्तत्युत्तरशततमोऽध्यायः
ងូតទឹកហើយ បុរសម្នាក់គួរបូជាដោយភក្តី—អត់អាហារ និងទប់ស្កាត់អារម្មណ៍។ បូជាព្រះអម្ចាស់តាមវិធីដ៏ត្រឹមត្រូវរួច គួរផ្តល់ទក្ខិណាទានដល់ព្រាហ្មណ៍។ ដោយសម្បូរបែបនៃបំណងល្អទាំងអស់ គាត់ទៅដល់ស្ថានដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត។ ដូច្នេះបញ្ចប់ជំពូកទី១៧៦ «ការពិពណ៌នាព្រះមហិមាសិទ្ធេឝ្វរ» ក្នុងព្រះស្កន្ទមហាបុរាណ ខណ្ឌប្រភាស។