Adhyaya 160

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि राजभट्टारकं परम् । रैवन्तकं सूर्यपुत्रमश्वारूढं महाबलम्

ព្រះឥស្វរៈមានព្រះវាចា៖ បន្ទាប់មក ឱ មហាទេវី គួរទៅរករាជភដ្ឋារកៈដ៏អធិរាជ គឺ រៃវន្តកៈ ព្រះបុត្រព្រះអាទិត្យ ជិះសេះ មានកម្លាំងមហិមា។

Verse 2

संस्थितं क्षेत्रमध्ये तु सावित्र्या नैरृते प्रिये । तं दृष्ट्वा मानवो देवि सर्वापद्भ्यो विमुच्यते

ឱ ព្រះនាងជាទីស្រឡាញ់ ព្រះអង្គស្ថិតនៅកណ្ដាលក្សេត្របរិសុទ្ធ ខាងនិរតីនៃសាវិត្រី។ ឱ ទេវី មនុស្សណាឃើញព្រះអង្គ នឹងរួចផុតពីគ្រោះអាក្រក់ទាំងអស់។

Verse 3

रविवारेण सप्तम्यां यस्तं पूजयते नरः । तस्याऽन्वयेऽपि नो देवि दरिद्री जायते नरः

ឱ ទេវី បុរសណាដែលបូជាព្រះអង្គ នៅថ្ងៃអាទិត្យដែលត្រូវនឹងថ្ងៃសប្តមី នោះសូម្បីតែក្នុងវង្សត្រកូលរបស់គាត់ ក៏មិនមានអ្នកណាកើតមកក្នុងភាពក្រីក្រឡើយ។

Verse 4

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तमेवाराधयेन्मनाक् । निर्विघ्नं क्षेत्रवासार्थं राजा वाऽश्वविवृद्धये

ដូច្នេះ គួរប្រឹងប្រែងគ្រប់យ៉ាង ដើម្បីអារាធនាព្រះអង្គ ទោះបន្តិចក៏ដោយ ដើម្បីឲ្យការស្នាក់នៅក្នុងក្សេត្របរិសុទ្ធគ្មានឧបសគ្គ ឬសម្រាប់ព្រះរាជា ដើម្បីឲ្យសេះ និងកម្លាំងទ័ពសេះកើនឡើង។

Verse 160

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये रैवंतकराजभट्टारकमाहात्म्यवर्णनंनाम षष्ट्युत्तरशततमोऽध्यायः

ដូច្នេះ ក្នុងស្កន្ទមហាបុរាណដ៏បរិសុទ្ធ ក្នុងសំហិតា ៨១,០០០ នៅប្រភាសខណ្ឌ ទី៧ ក្នុងប្រភាសក្សេត្រមាហាត្ម្យ ទី១ បញ្ចប់ជំពូកទី១៦០ មាននាមថា «ការពិពណ៌នាព្រះមហិមារបស់ រៃវន្តក រាជភដ្ឋារកៈ»។