Adhyaya 158

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि अनंगेश्वरमुत्तमम् । रत्नेश्वरादग्रतःस्थं धनुषान्तरमास्थितम्

ព្រះអីស្វរ បានមានព្រះបន្ទូល៖ បន្ទាប់មក ឱ មហាទេវី អ្នកគួរទៅកាន់ អនង្គេស្វរ ដ៏ប្រសើរ ដែលស្ថិតនៅមុខ រត្នេស្វរ ចម្ងាយប្រហែលមួយការបាញ់ធ្នូ។

Verse 2

स्थापितं कामदेवेन तल्लिंगं विष्णुसूनुना । ज्ञात्वा तद्वैष्णवं स्थानं कलौ पातकनाशनम्

លិង្គនោះ ត្រូវបានកាមទេវ—ព្រះបុត្ររបស់វិષ્ણុ—ដំឡើង។ ដោយដឹងថាទីនោះមានលក្ខណៈវៃષ્ણវៈ វាជាទីបំផ្លាញបាបក្នុងយុគកលិ។

Verse 3

तं दृष्ट्वा पूजयित्वा तु कामदेवसमो भवेत् । स्वर्गविद्याधरीणां च जायते चित्तमोहकः

បានឃើញព្រះអង្គ ហើយបូជាក្រាបថ្វាយ នោះអ្នកនឹងក្លាយស្មើកាមទេវ; ហើយសូម្បីក្នុងចំណោមវិទ្យាធរីស្ថានសួគ៌ ក៏ក្លាយជាអ្នកទាក់ទាញចិត្ត។

Verse 4

तस्यान्वयेऽपि न भवेत्कुरूपो दुर्भगोऽपि वा

សូម្បីតែក្នុងវង្សត្រកូលរបស់គាត់ ក៏មិនមាននរណាម្នាក់មានរូបរាងអាក្រក់ ឬមានវាសនាអភ័ព្វឡើយ។

Verse 5

तत्रानंगत्रयोदश्यां व्रतेन वरवर्णिनि । विशेषाराधनं तत्र जन्मसाफल्यकारणम्

នៅទីនោះ ក្នុងថ្ងៃ អនង្គត្រ័យោទសី ឱនារីសម្បុរល្អ ការបូជាពិសេសដោយការតាំងវ្រត នឹងក្លាយជាមូលហេតុនាំឲ្យជីវិតសម្រេចផលពេញលេញ។

Verse 6

शय्यादानं तु दातव्यं तत्र विप्राय शीलिने । विशेषाद्विष्णुभक्ताय सम्यग्यात्राफलं लभेत्

នៅទីបរិសុទ្ធនោះ គួរផ្តល់ទានគ្រែដេកដល់ព្រហ្មណ៍មានសីលធម៌ ជាពិសេសដល់អ្នកស្រឡាញ់ព្រះវិស្ណុ។ ដោយធ្វើដូច្នេះ នឹងទទួលបានផលយាត្រាបរិបូរណ៍ពិតប្រាកដ។

Verse 158

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभास खंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये रत्नेश्वरमाहात्म्येऽनंगेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टपंचाशदुत्तरशततमोऽध्यायः

ដូច្នេះ បានបញ្ចប់ក្នុង «ស្កន្ទមហាបុរាណ» ដ៏គួរគោរព ក្នុងសំហិតាដែលមាន៨១,០០០ គាថា—ជំពូកទី១៥៨ នៅសៀវភៅទី៧ «ប្រភាសខណ្ឌ» ក្នុងផ្នែកទី១ «ប្រភាសក្សេត្រមាហាត្ម្យ» មានចំណងជើង «ការពិពណ៌នាព្រះមហិមារបស់ អនង្គេស្វរ» ក្នុង «រត្នេស្វរមាហាត្ម្យ»។